ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของผู้คน
เธอชี้ไปที่ร้านขายยาที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร“ใครไปซื้อกรรไกร ผ้าก๊อซ และผ้าพันแผลที่ร้านขายยานั่นให้ฉันทีเร็วเข้า!”
ทันใดนั้นก็มีชายหนุ่มใจดีวิ่งไปที่ร้านขายยาด้วยความเร็วราวกับวิ่งแข่งร้อยเมตร
บางคนมองสำรวจสวี่ฮุ่ยขึ้นๆ ลง ๆ “เธอเป็พยาบาลเหรอ?”
อายุยังน้อยแถมหน้าตาสะสวยขนาดนี้ไม่น่าใช่หมอหรอก คงเป็พยาบาลมากกว่า
สวี่ฮุ่ยไม่ได้ตอบแต่กลับนั่งยอง ๆ ตรวจดูาแของคุณยาย
คุณยายเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดจริงด้วยเวลาแค่สั้น ๆ ก็มีเืไหลออกมามากจนเธออยู่ในสภาพกึ่งหมดสติแล้ว
ประมาณนาทีกว่าชายหนุ่มที่ไปร้านขายยาก็กลับมาพร้อมกับผ้าก๊อซผ้าพันแผลจำนวนมากและกรรไกรแพทย์เล่มหนึ่งตามที่สวี่ฮุ่ยสั่ง
แพทย์ประจำร้านขายยาก็วิ่งตามชายหนุ่มคนนั้นมาด้วย
เมื่อแพทย์ผมสีดอกเลาเห็นสภาพตรงหน้าเขาก็ใจนทำอะไรไม่ถูก พึมพำว่า “าเ็สาหัสขนาดนี้ จะช่วยยังไง?ช่วยไม่ได้แล้ว!”
สวี่ฮุ่ยไม่ได้สนใจเธอเริ่มลงมือรักษาาแของคุณยายแล้ว
แต่เมื่อเธอหยิบผ้าก๊อซขึ้นมาภาพเหตุการณ์ในชาติที่แล้วที่ผู้มีพระคุณของเธอดเืออกจากเส้นเืแดงใหญ่เพื่อช่วยชีวิตเธอก็ผุดเข้ามาในหัว
น่าเสียดายที่ตอนนั้นเธอตื่นตระหนกเกินไปเลยหาจุดห้ามเืไม่เจอ
แถมยังอ่อนแรงเพราะความประหม่าห้ามเืไม่ได้สักที ได้แต่มองดูผู้มีพระคุณตายต่อหน้าต่อตา
ความรู้สึกใจสั่นตื่นกลัวและหมดหนทางในเวลานั้น พรั่งพรูเข้ามาในหัวใจทำให้ร่างกายของสวี่ฮุ่ยแข็งทื่อ ขยับไม่ได้
มีเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในใจเธอ‘ลงมือทำสิเธอจะนั่งดูคุณยายคนนี้ตายต่อหน้าต่อตาเพราะเสียเืมากเหมือนผู้มีพระคุณในชาติก่อนงั้นเหรอ!’
สวี่ฮุ่ยสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์เธอตั้งสติและรวบรวมสมาธิรักษาาแของคุณยาย
แม้จะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็รักษาเสร็จแต่สวี่ฮุ่ยกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านาครั้งใหญ่มาเสื้อผ้าทั้งตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ไม่มีแรงแม้แต่น้อย เธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้น
ยังไม่ทันได้หายใจหายคอเธอก็นึกอะไรขึ้นได้ “มีใครไปตามหมอที่โรงพยาบาลประจำอำเภอหรือยังคะ?”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา“พวกเรานึกว่าปฐมพยาบาลก็ไม่เป็ไรแล้ว”
สวี่ฮุ่ยพูดไม่ออก“ปฐมพยาบาลแค่ช่วยชีวิตได้ชั่วคราว ยังไงก็ต้องไปโรงพยาบาลพวกคุณช่วยไปตามหมอที่โรงพยาบาลประจำอำเภอมาที”
มีคนอาสาจะไปตามหมอที่โรงพยาบาลให้แต่เห็นแพทย์ผมสีดอกเลาจากร้านขายยาพาหมอฉุกเฉินและพนักงานเวรเปลของโรงพยาบาลประจำอำเภอมารออยู่ก่อนแล้ว
หมอวัยกลางคนทรุดตัวลงตรวจดูาแของคุณยายสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็เคร่งขรึมอย่างผิดปกติฉับพลัน
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบข้างเห็นแบบนั้นก็ใจหายวาบ
แย่แล้วสาวน้อยคนนี้ทำพลาด รักษาาแคุณยายไม่ถูกวิธี ไม่อย่างนั้นหมอวัยกลางคนคงไม่ทำสีหน้าแบบนี้
ทุกคนเหงื่อตกแทนสวี่ฮุ่ย
หมอวัยกลางคนถามผู้คนที่มุงดูอยู่“ใครเป็คนรักษาาแของคนเจ็บครับ?”
หลายคนชี้ไปทางสวี่ฮุ่ย
มีคนพูดแก้ต่างให้สวี่ฮุ่ย“พยาบาลคนนี้แค่อยากช่วยเหลือคน เธอหวังดี”
คำพูดของคนๆ นี้ทำให้คนบางส่วนโต้แย้ง “ถึงจะหวังดี แต่ก็ทำให้เื่แย่ลงถ้าไม่มีความสามารถก็ไม่ควรช่วยเหลือคนอื่นสิ!”
หมอวัยกลางคนให้พนักงานเวรเปลและเพื่อนร่วมงานอีกคนพาคนเจ็บไปโรงพยาบาลก่อน
เขาหันไปมองพวกคนช่างติ“ใครบอกว่าเธอทำให้เื่แย่ลงกัน? ถ้าไม่มีพยาบาลน้อยคนนี้ช่วยเหลือไว้ทันเวลาคุณยายคนนี้อาจจะตายไปแล้ว”
ทุกคนตกตะลึง
หมอวัยกลางคนพิศมองสวี่ฮุ่ย“เธออยู่แผนกไหน? ทำไมฉันไม่เคยเห็นเธอมาก่อนเลย?”
ในอำเภอมีโรงพยาบาลอยู่แค่แห่งเดียวขนาดก็ไม่ได้ใหญ่อะไร เพื่อนร่วมงานต่างรู้จักหน้าค่าตากันหมด
แต่หมอวัยกลางคนกลับไม่รู้จักสวี่ฮุ่ยแม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกแปลกใจ
สวี่ฮุ่ยยิ้มแห้งๆ “ฉันไม่ใช่พยาบาลค่ะ”
หมอวัยกลางคนถามเชิงแปลกใจ“เธอไม่ใช่พยาบาล? งั้นเธอเป็หมอเหรอเป็หมอที่โรงพยาบาลไหน?”
เขาอาจจะไม่รู้จักพยาบาลบางคนแต่เขารู้จักหมอทุกคนในโรงพยาบาลประจำอำเภอ
ถ้าสาวน้อยคนนี้เป็หมอก็คงเป็หมอจากโรงพยาบาลอื่นที่ผ่านมาทางนี้
สวี่ฮุ่ยส่ายหน้า“ฉันไม่ใช่หมอเหมือนกันค่ะ”
หมอวัยกลางคนตกตะลึงมาก“เธอไม่ใช่หมอ? แล้วรู้วิธีรักษาเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดได้ยังไง?”
แพทย์ออกตรวจทุกคนรู้ดีว่าเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดนั้นน่ากลัวแค่ไหนมันสามารถทำให้คนเจ็บเสียเืมากจนเสียชีวิตได้ในทันที
หมอมีเวลาช่วยชีวิตคนไข้แค่ไม่กี่นาทีพูดได้ว่าเป็การแข่งกับยมบาลก็ไม่เกินจริงนัก
แต่การห้ามเืเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดไม่ใช่เื่ง่ายมีปัญหามากมายรออยู่
หนึ่งก็คือทักษะทางการแพทย์
จุดห้ามเืของเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาอยู่ลึกถ้าไม่มีทักษะมากพอ ก็ยากที่จะหาจุดห้ามเืเจอและหยุดเืได้
สองคือพละกำลัง
ต่อให้มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมสามารถกดจุดห้ามเืได้อย่างแม่นยำและรวดเร็วแต่ถ้าแรงไม่พอก็ห้ามเืไม่ได้อยู่ดี
เพราะเืที่พุ่งออกมาจากเส้นเืแดงใหญ่ฉีกขาดนั้นเหมือนกับน้ำที่พุ่งออกมาจากปืนฉีดน้ำแรงดันสูง
แม้แต่หมอผู้ชายเองหากไม่มีเครื่องช่วยก็ยากที่จะกดจุดห้ามเืได้ด้วยมือเปล่า
แต่หญิงสาวร่างเล็กบอบบางคนนี้กลับยื้อชีวิตคุณยายจากประตูนรกได้ด้วยมือเปล่าโดยไม่มีเครื่องมือช่วยใดๆ นี่มันน่าเหลือเชื่อจริง ๆ
เธอบอกว่าเธอไม่ใช่หมอเป็ไปได้ยังไง?
สวี่ฮุ่ยพูดอธิบายง่ายๆ “ฉันชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับการแพทย์เลยรู้วิธีปฐมพยาบาลเมื่อเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดค่ะ”
สิ่งที่เธอพูดล้วนเป็ความจริง
เธอมีความสามารถในการจำเป็เลิศ
ชาติที่แล้วชายวัยกลางคนแปลก ๆ คนนั้นทิ้งตำราแพทย์และบันทึกไว้ให้เธอกองหนึ่งเธออ่านรอบเดียวและจำได้ขึ้นใจทุกเล่ม
นอกจากนี้เธอยังมีความสามารถพิเศษอีกอย่าง
นั่นก็คือเธอสามารถนำความรู้ทางการแพทย์ที่ได้เรียนมามาจินตนาการอย่างสมจริงราวกับเคยลงมือปฏิบัติจริงและฝึกฝนทบทวนซ้ำ ๆ ด้วยตนเอง
ดังนั้นแม้ว่าเธอจะไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการรักษาเธอก็สามารถลงมือได้เหมือนกับมีประสบการณ์การรักษามากมาย
หมอวัยกลางคนนับถือสวี่ฮุ่ยอย่างสุดซึ้งลอบคิดในใจว่าสาวน้อยคนนี้เป็อัจฉริยะทางการแพทย์โดยแท้
แค่การอ่านหนังสืออย่างเดียวไม่มีประสบการณ์การรักษาก็สามารถรักษาเส้นเืแดงใหญ่ที่ต้นขาฉีกขาดได้อย่างสมบูรณ์แบบ
…
สวี่ฮุ่ยไปซื้อน้ำยาฆ่าเชื้อ84 ที่ร้านขายยาหาบ่อน้ำซักคราบเืบนกระโปรงให้สะอาด แล้วค่อยกลับบ้าน
ไม่อย่างนั้นถ้าเดินไปตามท้องถนนด้วยกระโปรงเปื้อนเืคงจะดึงดูดสายตาผู้คนเกินไป
[1] น้ำยาฆ่าเชื้อ84 หมายถึงน้ำยาฆ่าเชื้อที่โรงพยาบาลโรคติดเชื้อแห่งแรกของปักกิ่งพัฒนาขึ้นจนสามารถฆ่าเชื้อไวรัสตับอักเสบชนิดต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว ซึ่ง 84 มาจากปี 1984 ที่ผลิตขึ้นมา
14K
![ไม่อยากเป็นแล้ว อนุท้ายจวนที่ท่านไม่ต้องการ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1675951641_25409441.webp)