“ ช่วยด้วย! ”
เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ยอร์ชจึงอุ้มฮาโมนี่ด้วยแขนขวาแล้ววิ่งเต็มกำลัง หากชักช้าอาจจะช่วยเหลือชายที่กำลังกรีดร้องขอความช่วยเหลือไม่ทัน
เมื่อหักเลี้ยวไปทางขวา สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้ยอร์ชหยุดเท้าด้วยความตะลึงงัน คนที่กำลังขอความช่วยเหลือกำลังหันมองพวกเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ ปากที่กำลังกรีดร้องค่อยๆอ้ากว้างมากยิ่งกว่ามนุษย์จะทำได้
แม้ชายที่ร้องะโขอความช่วยเหลือจะเป็มนุษย์ ท่อนล่างของเขากลับเป็มอนสเตอร์ ลักษณะของมันคล้ายกับงูมีเกล็ดสีดำ ทันใดนั้นเองหัวของมอนสเตอร์ที่ซ่อนอยู่ด้านหลังค่อยๆโผล่ออกมาให้เห็นหน้า เขาจึงรู้ว่าร่างท่อนบนของนักเรียนที่เห็นก่อนหน้า กำลังถูกมอนสเตอร์ตัวนี้ผสานแล้วนำมาหลอกล่อคนอื่นๆ
“ ช่วยด้วย! ”
ศพที่มีเพียงครึ่งร่างร้องด้วยท่าทางหวาดกลัว แววตาและน้ำเสียงที่ส่งออกมาราวกับเขากำลังมีชีวิตอยู่
ยอร์ชเห็นว่าตกหลุมพลางของมอนสเตอร์เขาจึงวิ่งกลับทางเดิมด้วยความเร็ว มอนสเตอร์ตรงหน้าไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน มันไม่ใช่หมูป่าที่พวกเขาเคยสังหาร การวิ่งหนีจึงเป็สิ่งที่ดีที่สุด เขาไม่ลืมเก็บพื้นจนทำให้เกิดหลุมกับดัก หากมันวิ่งตามมาจะต้องร่วงตกลงไปแน่นอนเพราะหลุมนี้สร้างเอาไว้ที่หัวมุม
“ นายทำได้ยังไงกัน! ”
ฮาโมนี่ตื่นตะลึง ตลอดการต่อสู้ที่ผ่านมา ยอร์ชใช้เพียงสกิลกล้องกระแทกทำให้มอนสเตอร์เสียหลัก จากนั้นเธอจะเป็ฝ่ายเข้าไปโจมตีมันด้วยสกิล
การผสานของทั้งสองทำให้สังหารมอนสเตอร์ได้ง่ายดายจนต่างจากข้อมูลที่ฟังมาว่าที่นี่อันตราย
แม้ก่อนหน้านี้ยอร์ชจะบอกให้เธอหลับตาเพื่อใช้ไม้ตาย เธอไม่รู้ว่าเขาสังหารมอนสเตอร์ 10 ตัวได้ยังไงแต่ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าการที่จู่ๆก็เกิดหลุม มันจะต้องเป็พลังที่ยอร์ชใช้สังหารมอนสเตอร์ก่อนหน้าแน่นอน
ต่อให้มันจะไม่มีพลังทำลาย หลุมขนาดใหญ่และมีความลึกเช่นนี้มีโอกาสสูงที่จะทำให้มอนสเตอร์ร่วงตกลงไปตาย
“ อย่าพึ่งถาม มันมาแล้ว! ”
ยอร์ชร้องด้วยท่าทางหวาดกลัว มอนสเตอร์งูตัวสีดำที่กำลังผสานร่างของศพเข้ากับส่วนหนึ่งของร่างกายกำลังมองพวกเขาจากอีกฝั่งของหลุม เพียงแต่ว่ามันไม่ได้กระโจนข้ามมาแต่เลือกที่จะเลื้อยขึ้นไป้า ยอร์ชจึงรีบเก็บเพดานจนทำให้เกิดรูขนาดใหญ่ไม่ต่างจากบนพื้น
สถานที่แห่งนี้ไม่มีชั้น 2 การเก็บเพดานห้องจึงไม่ทำให้พวกเขาเห็นเส้นทางที่อยู่้า
มอนสเตอร์กลับเปลี่ยนเส้นทางการเลื้อย มันเลือกที่จะไต่มาตามผนังแทนยอร์ชจึงเก็บผนังจนทำให้เห็นทางเดินอีกฝั่ง เขาไม่สามารถเจาะผนังให้เกิดรูลึกเหมือนเพดานและพื้นดินได้ เป็เพราะว่าผนังไม่ได้ตันเหมือนเพดานและพื้น หากเขา้าจะเจาะผนังจนเกิดอุโมงค์ยาวจำเป็ต้องเก็บผนังหลายๆครั้ง
“ ยอร์ช ! ”
ฮาโมนี่ร้องเตือน มอนสเตอร์ยังคงไล่ตามพวกเขาได้ ตราบใดที่ไม่เจาะผนังให้ลึกกว่านี้ การเจาะผนังจะทำให้นักเรียนที่ติดอยู่ที่นี่ไม่สามารถข้ามมาได้เช่นกัน ยอร์ชจึงพยายามหาวิธีการใหม่ที่จะทำให้เขาหลบหนีมอนสเตอร์ตรงหน้าที่ไม่รู้ทั้งความสามารถและเลเวลของมัน
ตึง!
พื้นดินที่ถูกเก็บนำออกมาวางขวาง วิธีหนีที่ดีที่สุดคือการขังมันเอาไว้ในทางเดิน จากนั้นยอร์ชจึงเจาะผนังแล้ววิ่งไปอีกฝั่งของทางเดินแล้วทำเช่นเดิมคือเก็บพื้นดินแล้วนำมันวางลงไปบนทางเดินจนทำให้มีกำแพงขนาดใหญ่ปิดทางไม่ให้มอนสเตอร์วิ่งไปที่ไหนได้
ขณะที่คิดว่าตนเองสามารถขังมอนสเตอร์ได้ ดวงตาของยอร์ชเริ่มปรากฎความตะลึงงัน มอนสเตอร์ที่ติดอยู่ในทางเดินกลับค่อยๆเดินทะลวงพื้นดินที่เขาวางทับเส้นทางราวกับว่ามันคือิญญา เขาที่เห็นเช่นนั้นรีบวิ่งในทันที
“ รูปแบบิญญา ทำไมมันจึงมาอยู่ในพื้นที่อเวคเคนโซนได้กัน ”
ฮาโมนี่พูดด้วยท่าทางตื่นตระหนก มอนสเตอร์ประเภทิญญาล้วนแล้วเป็มอนสเตอร์ระดับสูง มันไม่ควรอยู่ในพื้นที่อเวคเคนโซน ขณะที่มองไปทางด้านหลังเธอถึงขั้นกรีดร้องออกมา มอนสเตอร์ที่เลื้อยช้าๆไล่ตามหลังเพิ่มความเร็วของมันจนไล่ตามพวกเขาทัน ศพนักเรียนที่มันผสานอยู่ห่างไปเพียง 1 ่แขนเท่านั้น
แม้จะใเธอกลับแทงหอกไปทางด้านหลัง พลังที่มีอยู่ทั้งหมดถูกถ่ายเทไปยังหอกหวังจะฆ่ามันให้ตาย มอนสเตอร์ที่ััได้ถึงพลังจากหอกมันกลับหยุดนิ่งปล่อยให้หอกพุ่งทะลวงผ่านร่างโดยที่มันไม่ได้รับความเสียหายใดๆเลย
“ ยอร์ช! วิ่งให้ไวกว่านี้ไม่งั้นเราได้ตายกันแน่ ”
หัวใจของยอร์ชเต้นระรัวไม่ต่างจากฮาโมนี่ เมื่อครู่เขาใเช่นกัน ไม่คิดว่ามันจะไล่ตามมาทัน หากไม่มีการโจมตีของฮาโมนี่เขาอาจจะตัวขาดไปแล้วก็ได้
เมื่อเห็นว่าเขาจำเป็ต้องเปิดใช้งานสกิลล็อกเป้าวิ่งหนี ยอร์ชจึงเลือกมอนสเตอร์ิญญาที่กำลังเพิ่มความเร็วไล่ตามมาอีกครั้ง เพียงพริบตาเท่านั้นร่างของมันได้ปรากฎด้านหลังของเขา เพียงแต่ว่าครั้งนี้เขากลับสามารถทิ้งระยะห่างได้ง่ายดายโดยที่มันไม่สามารถเข้าประชิดได้
“ จับให้แน่น ฉันเปิดใช้งานสกิลวิ่งหนี เธอไม่ต้องโจมตีอะไรทั้งนั้น แค่จับฉันให้แน่นก็พอ ”
“ มันมาแล้ว! ”
ฮาโมนี่กรีดร้องด้วยท่าทางตื่นตระหนก สิ่งที่พุ่งเข้ามาใกล้ไม่ใช่ศพนักเรียนแต่เป็ส่วนหัวของมันที่ซ่อนเอาไว้หลังศพ เพียงแต่ว่ายอร์ชกลับสามารถทิ้งระยะห่างจากมันได้ทั้งๆที่มอนสเตอร์มีความเร็วมากเกินกว่าพวกเขาทั้งสองคน
“ กรี๊ด! ”
“ ถ้าเธอยังร้องแบบนี้มันจะเรียกมอนสเตอร์ใกล้ๆให้มาหาเรา ”
ฮาโมนี่ใช้มือปิดปาก ครอบครัวของเธอล้วนแล้วมีอาชีพสนับสนุนกันทั้งสิ้น การฝึกทั้งหมดล้วนแล้วเน้นไปที่การช่วยแนวหลัง อาชีพที่ได้รับกลับทำให้เธอมาอยู่แนวหน้าเธอจึงยังไม่คุ้นกับการเห็นมอนสเตอร์พุ่งเข้ามาโจมตี
“ มันตามเรามาไม่หยุดเลย แบบนี้เราได้เหนื่อยตายแน่ เอายังไงดียอร์ช ”
หลุมที่สร้างขึ้นขังมันเอาไว้ไม่ได้ ทางเดียวที่จะหยุดการไล่ล่าของมันได้คือการสังหารให้ตาย เพียงแต่ว่าสกิลของเขาไม่สามารถสังหารมันตรงๆได้ ฮาโมนี่เพียงคนเดียวมีพลังไม่พอจะฆ่ามันต่อให้เขาจะใช้สกิลกล้องกระแทกช่วยเหลือก็ตาม
“ ฉันคิดออกแล้ว ”
“ นายจะทำยังไง ”
“ พาทุกคนออกจากที่นี่แล้วช่วยกันสังหารมอนสเตอร์ตัวนี้ซะ ”
“ นายจะบ้าเหรอ แค่วิ่งหนีมันนายก็เหนื่อยมากแล้ว นายไม่มีพละกำลังมากพอจะทำแบบนั้นหรอก ”
“ แล้วถ้าหากฉันมีพละกำลังเยอะกว่าที่คิด เธอคิดว่าแผนของฉันโอเคหรือเปล่า ”
“ ถ้านายวิ่งแล้วไม่เหนื่อย ฉันว่ามันก็โอเค ”
“ งั้นตกลงตามนี้ ”
ก่อนจะตามหาคนอื่นๆ ยอร์ชคิดว่าเขาควรจะเจาะทางเดินเพื่อหาทางออกให้ได้ก่อน เช่นนั้นแล้วเขาจึงเก็บผนังทางเดินตรงหน้าไปเรื่อยๆเพื่อขุดอุโมงค์จนกว่าจะเจอพื้นที่ที่ 2
มอนสเตอร์ิญญายังคงไล่ตามเช่นเดิม ความเร็วของมันนับว่าน่ากลัวไม่น้อย หากเป็นักเรียนคนอื่นๆคงถูกสังหารไปแล้ว เขาไม่รู้เช่นกันว่าสิ่งมีชีวิตน่ากลัวเช่นนี้ปรากฎตัวในพื้นที่แห่งนี้ได้เช่นไร ความเร็วของมันมากพอจะฆ่านักเรียนทุกคนที่พบเจอ ไม่แน่มิติที่เขาอยู่อาจจะไม่มีคนรอดออกไป
“ เจอแล้ว! ”
ลมร้อนพัดกระแทกหน้าทำให้รู้ว่าสิ่งที่อยู่ด้านหลังผนังที่ขุดขึ้นคือพื้นที่ทะเลทราย ยอร์ชจึงวิ่งออกไปจากทางเดินแล้วมองมอนสเตอร์ดูว่ามันจะตามมาหรือไม่ เพียงแต่ว่ามันยืนอยู่หน้าผนังที่เขาเก็บเข้าไปในรูปถ่าย ราวกับว่ามันหวาดกลัวแสงข้างนอกจึงไม่กล้าออกมา
“ เรารอดแล้ว ”
“ ใช่ เรารอดแล้ว แต่ถ้าเป็แบบนี้คนอื่นๆไม่รอดแน่ ”
“ นายจะกลับเข้าไปสู้กับมันอีกเหรอ ในเมื่อมันออกมาไม่ได้เราก็แค่วิ่งหนีมัน ”
“ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นล่ะถ้าหากมันย้อนกลับเข้าไปฆ่านักเรียนในเขาวงกตที่เราออกมา คงไม่ได้มีเพียงแค่เรา 2 คนที่ใช้ชีวิตในพื้นที่อเวคเคนโซนหรอกนะ ”
ฮาโมนี่กลืนน้ำลายลงคอ เหลือเวลาอีก 29 วันในการเอาชีวิตรอด เธอเชื่อว่าการจับคู่กันเพียงแค่ 2 คนไม่สามารถทำให้รอดไปจนถึงวันสุดท้ายได้
“ นายแบกฉันไหวไหม ”
“ สกิลวิ่งหนียังทำงานอยู่ ฉันสามารถวิ่งได้เรื่อยๆจนกว่าเ้าตัวนั้นจะตายหรือหนีจากเราไป ”
“ แล้วสกิลขุดของนายทำงานได้ไกลมากแค่ไหน ”
“ เธอคิดจะทำอะไร ”
“ ฉันมีแผน ”.
499
