"คุณชาย เป็เ้าผู้ฝึกตนอิสระคนนั้นขอรับ!"
ด้านหลังชุยเซ่า ศิษย์สายนอกสำนักหวงจี๋หลายคนวิ่งหอบหายใจกระฮืดกระหอบไล่ตามมา ยามเห็นเงาร่างนั้น ก็พลันดีใจยิ่งนัก เพราะเส้นทางในป่าทึบแห่งนี้สัญจรยากลำบากยิ่ง การจะตามหาคนสักคนนับว่ายากเย็นแสนสาหัส
"เหอะ ๆ เ้าหมอนี่คิดตกแล้วหรือไร?"
ชุยเซ่าบนหลังหมาป่าอสูรแค่นยิ้มเย็น "ทว่าสายไปเสียแล้ว ยามนี้ต่อให้เ้าก้มศีรษะกราบเท้าคุกเข่าอ้อนวอน ก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น ลุยเข้าไป สังหารมันซะ!"
สิ้นเสียงออกคำสั่งของชุยเซ่า เหล่าศิษย์สำนักหวงจี๋ด้านหลังก็ชักศาสตราวุธออกมา แสยะยิ้มชั่วร้ายแล้วพุ่งโถมเข้าฆ่าฟันหลิงเทียนทันที
"หึ ๆ คิดตกอันใดหรือ?"
ทว่าหลิงเทียนในความมืดมิดพลันเงยหน้าขึ้น แววตาแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบไม่แพ้กัน "ข้ามาเพื่อสังหารพวกเ้าต่างหาก!"
สิ้นเสียง หลิงเทียนในเงามืดพลันเคลื่อนไหว โครงกระบี่ที่ดูคล้ายท่อนไม้เขี่ยไฟในมือถูกยกขึ้น ในนั้นแฝงรังสีคมอย่างเงียบงัน สายอสนีบาตซุกซ่อนอยู่ในลวดลาย ชั่วขณะที่ฉีกแหวกอากาศ พลันบังเกิดเสียงะเิกึกก้องเป็ระลอก!
วูบ! วูบ!
เหล่าศิษย์สำนักหวงจี๋ที่พุ่งเข้ามา เห็นเพียงเงาร่างของหลิงเทียนสั่นไหว วินาทีต่อมา ปราณกระบี่อันหนาหนักและคมกล้าก็ซัดพุ่งดุจสายฟ้า มาถึงเบื้องหน้าตนแล้ว!
"อะไรกัน!?"
เหล่าศิษย์ต่างตระหนกใในใจยิ่งนัก พวกตนเป็ถึงศิษย์สายนอกของสำนักหวงจี๋ แม้ิญญายุทธ์จะเป็เพียงระดับสอง แต่ระดับบำเพ็ญเพียรกลับอยู่ขั้นหลอมปราณระดับแปดขึ้นไปทั้งสิ้น ทว่าหลิงเทียนไม่ว่าจะเป็ความเร็ว หรือปราณกระบี่นี้ กลับเหนือล้ำกว่าจินตนาการของพวกตนไปไกลลิบ!
นี่คือสิ่งที่ผู้ฝึกตนต่ำต้อยขั้นหลอมปราณระดับหกจะทำออกมาได้หรือ?
เปรี้ยง!
ฉัวะ!
ทว่าไม่ทันให้พวกตนได้ตกตะลึง ยามปราณกระบี่พายุอสนีบาตของหลิงเทียนวาบผ่านไป ศาสตราวุธระดับเสวียนในมือของเหล่าศิษย์สำนักหวงจี๋ก็ทยอยแตกสลาย ไม่อาจต้านทานโครงกระบี่ได้เลยสักนิด!
ปราณกระบี่ยังไม่สิ้นอานุภาพ ทะลวงผ่านร่างไป และเพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น ยามเงาร่างของหลิงเทียนพุ่งมาถึงเบื้องหน้าชุยเซ่า ศิษย์สำนักหวงจี๋หลายคนเ่าั้ ก็ล้มลงจมกองเืเสียแล้ว
สังหารในพริบตา!
มุมปากหลิงเทียนประดับรอยยิ้มเ็า โครงกระบี่ในมือสั่นสะท้าน เขาเพียงแค่ใช้เจตจำนงกระบี่สายฟ้าเก้าชั้นออกมาเพียงเศษเสี้ยวเดียว นำมาผสานเข้ากับโครงกระบี่เล่มนี้ ก็ทำให้ขั้นหลอมปราณระดับแปดไม่อาจต้านทานได้แล้ว
"ยามนี้ถึงคราวเ้าแล้ว!" สายตาเ็าของหลิงเทียน จ้องจับไปที่ร่างของชุยเซ่า
ยามนี้หมาป่าอสูรที่เขานั่งอยู่ ถึงกับสั่นสะท้านภายใต้เจตจำนงกระบี่ในมือหลิงเทียน จนอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหลายก้าว
"เหอะ ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเ้าหมอนี่จะซ่อนเร้นพลังเอาไว้! และกระบี่เล่มนี้ก็คมกล้าถึงที่สุดจริง ๆ "
ทว่ายามนี้บนใบหน้าของชุยเซ่า กลับมองไม่เห็นความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
วินาทีต่อมา เขาพลันทะยานกายขึ้นจากหลังหมาป่าอสูร พลังบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณระดับสูงสุดพลันปะทุออกมา กวาดเอาใบไม้ร่วงรอบกายสิบจั้งม้วนตัวขึ้นในพริบตา
"แต่สิ่งนี้มีแต่จะทำให้ข้าตื่นเต้นยิ่งขึ้น และจะทำให้เ้า... ตายอย่างอนาถยิ่งกว่าเดิม! เ้าไม่คู่ควรใช้กระบี่เล่มนี้! ตายซะ!"
ชุยเซ่าสังหารคนมาไม่น้อยจริง ๆ ไม่ใช่คุณชายเสเพลที่ไร้ประโยชน์ ชั่วขณะที่สิ้นเสียง ประกายเย็นวาบตรงเอวเขาก็กระจายออก รังสีคมกระบี่ดุดัน ฉีกแหวกใบไม้ร่วง ฟันตรงเข้าหาหลิงเทียน
เพลงกระบี่วายุพัดสะบั้น!
นี่คือเพลงกระบี่ระดับเสวียนขั้นสูงของสำนักหวงจี๋ ซึ่งชุยเซ่าฝึกฝนจนถึงขั้นลึกซึ้งถึงแก่น ปราณกระบี่หนึ่งจั้ง ครอบลงมา!
เขามั่นใจอย่างยิ่ง หากแม้แต่ผู้ฝึกตนอิสระคนเดียวยังรับมือไม่ได้ มิขายหน้าสำนักหวงจี๋หมดหรือ!?
"เหอะ ๆ วิถีกระบี่อย่างนั้นหรือ? เ้าก็คู่ควรด้วยหรือ!"
ทว่าเมื่อมองดูปราณกระบี่วายุพัดสะบั้นที่ครอบลงมา หลิงเทียนกลับแค่นหัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนจะยกโครงกระบี่ในมือขึ้นอย่างฉับพลัน!
"ระบำสายฟ้าฟันวายุ!"
ซู่!
ชั่วพริบตาเดียว บนโครงกระบี่พลันมีกระแสไฟฟ้าลุกโชนขึ้น ปราณกระบี่พุ่งทะลุเกินหนึ่งจั้ง ฉีกแหวกห้วงอากาศออกไป!
นี่คือท่าแรกของกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น
วันแรกที่ได้เพลงกระบี่นี้มา หลิงเทียนก็ฝึกฝนจนสำเร็จ ยามนี้บรรลุถึงขั้นลึกซึ้งถึงแก่นแล้ว แม้ปราณกระบี่วายุพัดสะบั้นจะดุดัน แต่ภายใต้กระบี่สายฟ้าเก้าชั้น กลับะเิออกทันทีในวินาทีที่ปะทะกัน!
อะไรกัน!?
เมื่อเห็นปราณกระบี่ของตนเองพ่ายแพ้ในพริบตา ใบหน้าของชุยเซ่าก็พลันปรากฏความตกตะลึง เขามั่นใจในเพลงกระบี่วายุพัดสะบั้นของตนเองยิ่งนัก อีกทั้งระดับบำเพ็ญเพียรของเขายังบรรลุถึงขั้นครึ่งก้าวสู่สร้างรากฐานแล้ว เหตุใดแม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมปราณระดับหกคนเดียว ยังรับมือไม่ได้อีกหรือ!?
ตูม!
ทว่ากระบี่ระบำสายฟ้าฟันวายุของหลิงเทียนได้พุ่งเข้าจู่โจมถึงตัวแล้ว ชุยเซ่าทำได้เพียงตั้งกระบี่ระดับเสวียนในมือขึ้น ต้านทานด้วยลมปราณคุ้มกายรอบตัว
เปรี้ยง!
ทว่าเมื่อปราณกระบี่ของหลิงเทียนฟาดลงมา กระบี่ในมือของชุยเซ่าก็หลุดกระเด็นออกไป ลมปราณคุ้มกายแตกพ่าย กระแสไฟฟ้าแผ่ซ่านไปตามลำแขน กระแทกเข้าสู่เรือนร่างทั่วสารพิศ ทำให้ไอพลังบำเพ็ญเพียรในร่างชุยเซ่าสลายไปในพริบตา ร่างกายชาไปทั้งตัว!
"เป็ไปไม่ได้ นี่มันเพลงกระบี่อะไรกัน?"
ชุยเซ่าใยิ่งนัก คิดไม่ถึงเลยว่าปราณกระบี่ของหลิงเทียนจะดุร้ายถึงเพียงนี้
"เหอะ ๆ ก็แค่คนใกล้ตาย เ้าจำไว้แค่ว่าผู้สังหารเ้า คือหลิงเทียน!"
ในลมราตรีที่พัดผ่าน หลิงเทียนหัวเราะเหี้ยม เงาร่างของเขาสั่นไหว พริบตาเดียวก็มาถึงเบื้องหน้าชุยเซ่า อสนีบาตล้อมรอบบนโครงกระบี่ในมือ ส่องแสงสว่างเรืองรอง
ยามนี้ใบหน้าชุยเซ่าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาเป็ถึงคุณชายเสเพลแห่งสำนักหวงจี๋ ที่ผ่านมาวางอำนาจกร่างไปทั่ว อ้างบารมีข่มเหงผู้คนมาไม่น้อย ทว่ายามนี้เขากลับััได้ถึงความกลัวตายอย่างแท้จริง!
"ข้าเป็ถึงหลานชายของผู้าุโใหญ่แห่งสำนักหวงจี๋ เ้าจะฆ่าข้าไม่ได้!" ชุยเซ่าแผดเสียงร้อง
"สำนักหวงจี๋หรือ? คนที่ข้าหลิงเทียนอยากสังหารก็คือศิษย์สำนักหวงจี๋นี่แหละ!"
หากชุยเซ่าไม่เอ่ยถึงสำนักหวงจี๋ยังพอว่า แต่ยามนี้เพลิงโทสะของหลิงเทียนยิ่งลุกโชน บนโครงกระบี่อสนีบาตไหลบ่าดุจลาวา ปราณกระบี่ที่ปะทุออกมาขยายใกล้เคียงสองจั้ง แสงกระบี่สว่างวูบ ส่องสว่างป่าทึบจนสว่างไสวราวกับกลางวันในพริบตา!
ภายใต้แสงสว่างที่สาดส่อง ใบหน้าของหลิงเทียนที่เลือนรางยิ่งดูน่าพรั่นพรึง
"ไม่!" ชุยเซ่าร้องโหยหวน ก่อนจะยกมือร่ายยันต์ออกมาแผ่นหนึ่ง ยันต์แผ่นนั้นพลันลุกไหม้ ชั่วครู่เดียวก็กลายเป็เกราะแสงสีทอง ปกคลุมอยู่รอบกายชุยเซ่า
เขารู้ดีว่าตนเองไม่อาจเป็คู่มือของหลิงเทียนได้ และทำได้เพียงถ่วงเวลา รอจนผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานของสำนักตามมาถึง ต่อให้หลิงเทียนจะเก่งกาจเพียงใด ก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น!
"ไร้ประโยชน์!"
หลิงเทียนยิ้มเยาะ แม้เกราะแสงที่ชุยเซ่าร่ายยันต์ออกมาจะทัดเทียมกับระดับสร้างรากฐานระยะแรก แต่ยามแสงกระบี่อสนีบาตของเขาฟาดฟันลงมา อานุภาพของมันกลับทรงพลังยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เกินเท่าตัว!
"อสนีบาตทลายขุนเขา!"
นี่คือ ท่ากระบี่ที่สองของกระบี่สายฟ้าเก้าชั้นนั่นเอง!
นับเป็สิ่งที่หลิงเทียนเพิ่งหยั่งรู้ได้ แม้จะเป็เพียงการตระหนักรู้ขั้นเริ่มต้น แต่ทรงอานุภาพไร้เทียมทานในระดับหลอมปราณ ต่อให้เป็ยันต์เกราะแสงนี้ ก็อย่าหวังว่าจะต้านทานได้!
เปรี้ยง!
เป็ดังคาด ยามแสงกระบี่อสนีบาตฟาดฟันลงบนยันต์เกราะแสง เกราะแสงต้านทานได้เพียงชั่วครู่ ก็ะเิออกทันใด ปราณกระบี่พุ่งทะลวงเข้าไป กลืนกินชุยเซ่าจนหมดสิ้น!
665
