แสงอาทิตย์ยามเย็นย้อมขอบฟ้านครหลงเหมินจนกลายเป็สีส้มอมแดงเข้ม บรรยากาศรอบนอกสถาบันยุทธ์เริ่มเงียบสงบลงหลังจากหมดชั่วโมงเรียน หลีเฮงนั่งอยู่บนโคนต้นไม้ใหญ่ท้ายสนามซ้อม มือหนาลูบแก้มซ้ายที่เริ่มยุบบวมลงบ้างแล้ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มปลาบปลื้มใจ
หลังจากการประลองกับลี่อวี่เมื่อ่กลางวัน หลีเฮงได้ใช้เวลาทบทวนและเรียนรู้ระบบจนเข้าใจกลไกของมันมากขึ้น พร์ Rank F ‘ััผ่อนคลาย’ ของเขานั้นไม่มีพลังทำลายล้างเลยก็จริง แต่มันกลับเชื่อมโยงกับทักษะอันร้ายกาจอย่าง ‘อุ้งมือมาร’ ซึ่งหากเขาบีบเค้นกระตุ้นจุดอ่อนไหวของสตรี จะช่วยบรรเทาอาการพลังย้อนกลับ และเร้าอารมณ์ความเสน่หาเพื่อสะสมแต้มแมงดาได้เป็กอบเป็กำ
ที่สำคัญระบบระบุชัดเจนว่า หากเป้าหมายเป็สตรีที่มีพร์ระดับ A ขึ้นไป ตัวคูณค่าสถานะเสน่หาจะพุ่งสูงถึงสองเท่า และหากเป็ระดับ SSS อย่างหลินเสวี่ยเหยา... มันจะทวีคูณสูงถึงสามเท่า!
“เวลาของภารกิจรอดชีวิตเหลืออีกไม่ถึงยี่สิบชั่วโมงแล้ว” หลีเฮงมองดูตัวเลขถอยหลังสีแดงในหน้าต่างระบบ “เป้าหมายระดับ SSS เพียงคนเดียวในตอนนี้คือหลินเสวี่ยเหยา... ยัยน้ำแข็งตบหนักนั่น ข้าต้องหาทางเข้าหานางเพื่อรักษาชีพจรและเกาะนางเป็โล่คุ้มภัยให้ได้!”
หลีเฮงตัดสินใจลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามพิกัดแผนที่เรดาร์กะพริบสีแดงของระบบนำทาง มุ่งหน้าไปยังตึกสูงทรงแปดเหลี่ยมสีขาวที่ตั้งอยู่ท้ายสถาบัน นั่นคือ ‘หอฝึกฝนเหมันต์’ สถานที่ฝึกพลังปราณสายน้ำแข็งส่วนตัวของเหล่าอัจฉริยะตระกูลใหญ่
ยิ่งเขาเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบนสุด อุณหภูมิรอบข้างก็ยิ่งลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ผนังหินอ่อนเริ่มมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะหนาแน่น ลมหายใจของหลีเฮงกลายเป็ไอสีขาวลอยฟุ้ง ร่างกายผอมบางสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บจนฟันเริ่มกระทบกัน
หลีเฮงแอบลอบผลักประตูหินบานใหญ่ที่ไม่ได้ลงกลอนของห้องฝึกฝนส่วนตัวชั้นบนสุดเข้าไปอย่างแ่เบา
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือร่างของหลินเสวี่ยเหยา หญิงสาวงามสง่าผู้สูงส่ง บัดนี้เธอกำลังคุกเข่าอยู่บนแท่นหินน้ำแข็งโบราณ ร่างกายระหงสั่นเทิ้มอย่างรุนแรงจนดูน่าเวทนา เส้นผมสีดำสนิทและหัวคิ้วเรียวสวยมีเกล็ดหิมะเกาะขาวโพลน ริมฝีปากบางเฉียบสีซีดเผือดสนิท ไอปราณหนาวจัดแผ่ออกมาจากตัวเธอจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว
พลังปราณจักรพรรดินีเหมันต์ในร่างของเธอกำลังพุ่งพล่านสะท้อนกลับเข้ากัดกินชีพจรหัวใจอย่างบ้าคลั่ง สติของเธอเริ่มเลือนรางและหัวใจใกล้จะหยุดเต้นเต็มที
หลินเสวี่ยเหยาปรือดวงตาคู่สวยที่พร่ามัวขึ้นมองผู้บุกรุก เมื่อเห็นว่าเป็หลีเฮง เ้าขยะ Rank F ที่ลวนลามเธอเมื่อวานนี้ ความโกรธก็แล่นขึ้นมาพร้อมกับความอ่อนแรง
“เ้า... เ้าขยะ... เข้ามาที่นี่ได้อย่างไร... ออกไปซะ...” น้ำเสียงของเธอแหบแห้งแ่เบาราวกับจะขาดใจ
หลีเฮงไม่คิดหนี เขาก้าวเดินฝ่าไอน้ำแข็งเย็นจัดเข้าไปหานางอย่างมั่นคง สายตาคมประเมินของอดีตหมอนวดมือทองจับจ้องตรวจอาการอย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ
“แม่นางหลิน เ้ากำลังจะแข็งตายอยู่แล้ว เส้นชีพจรเหมันต์ทั้งเจ็ดของเ้าอุดตันจนพลังไหลย้อนกลับเข้าทำลายอวัยวะภายใน... หมอที่เก่งที่สุดในนครหลงเหมินไม่รู้จักชีพจรสายนี้และไม่มีทางรักษามันได้แน่ พวกเขาคงบอกให้เ้าเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อหาหมอหลวงระดับสูง แต่ก็ไม่รับประกันว่าจะรักษาหายใช่ไหม?”
หลินเสวี่ยเหยาเบิกตากว้าง ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด
เื่อาการพลังน้ำแข็งย้อนกลับขั้นรุนแรงนี้เป็ความลับขั้นยอดของตระกูลหลิน มีเพียงตัวเธอและผู้นำตระกูลไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ แม้แต่แพทย์ชื่อดังในเมืองก็ยังวินิจฉัยไม่ได้และบอกให้ถอดใจเดินชีพจรแบบช้า ๆ... แล้วเ้าขยะ Rank F พร์ััผ่อนคลายคนนี้ รู้ความลับในร่างกายของเธออย่างละเอียดได้อย่างไร?!
“เ้า... เ้ารู้เื่นี้ได้อย่างไร?!” เธอเค้นเสียงถาม ร่างกายสั่นสะท้านจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่
หลีเฮงยิ้มอย่างอบอุ่นและมั่นใจ “ข้าบอกแล้วไง พร์ของข้าคือััผ่อนคลาย ข้าเป็นักบำบัด... และข้าช่วยรักษาอาการนี้ให้เ้าได้”
“เ้าจะช่วย...”
ยังไม่ทันที่หลินเสวี่ยเหยาจะได้เอ่ยถามต่อ ประตูหินบานใหญ่ของห้องฝึกฝนพลันถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง!
ปัง!
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผู้หนึ่งก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เขาสวมชุดเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มหรูหราของศิษย์ห้อง S ในมือถือกระบี่ที่พันรัดด้วยสายฟ้าสีครามส่งเสียงเปรี้ยะปร้าะตลอดเวลา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจองหองและถมึงทึง
เขาคือ ‘จ้าวเทียนอวี่’ อัจฉริยะพร์กระบี่สายฟ้า Rank A ตัวแทนจากตระกูลจ้าว
จ้าวเทียนอวี่แอบติดตามหลินเสวี่ยเหยามาโดยตลอดเพื่อหวังจะพิชิตใจเธอ ทว่าสิ่งที่เขาเห็นในห้องฝึกส่วนตัวกลับทำให้ความอิจฉาริษยาและเพลิงโทสะปะทุขึ้นในอก... หลินเสวี่ยเหยา หญิงสาวผู้เ็าที่ไม่เคยยอมคุยกับผู้ชายคนใด บัดนี้กลับยอมให้เ้าขยะหลีเฮงเดินเข้าไปใกล้ในระยะประชิดตัว!
“เสวี่ยเหยา! ทำไมเ้าถึงอยู่กับไอ้ขยะตระกูลหลีคนนี้?!” จ้าวเทียนอวี่ตวาดก้อง ชี้นิ้วกระบี่สายฟ้าชี้หน้าหลีเฮงทันที
“เ้าขยะหลีเฮง! เ้ากล้าแอบสะกดรอยตามแม่นางหลินมาถึงห้องฝึกส่วนตัว และยังกล้าััหรือคิดทำการลามกกับนางอีกงั้นเรอะ?! พร์ขยะ Rank F อย่างเ้ากล้าดีอย่างไรถึงคิดจะแตะต้องตัวตนที่สูงส่งของสถาบันยุทธ์!”
จ้าวเทียนอวี่ไม่รอช้า ปลดปล่อยแรงกดดันปราณสายฟ้า Rank A ออกมาข่มขู่ทันที ไอปราณสายฟ้าน่าเกรงขามม้วนตัวเป็เกลียวพุ่งตรงเข้ากดทับร่างของหลีเฮง หวังจะให้เ้าขยะกระดูกแตกพ่ายแพ้จนเข่าทรุดลงกับพื้น
หลีเฮงรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่กดทับลงมาจนหายใจลำบาก กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดตามขีดจำกัดของขยะ Rank F
ทว่า สัญชาตญาณแมงดาเอาตัวรอดของเขาทำงานเร็วกว่าสมอง!
หลีเฮงก้มตัวลงต่ำกึ่งหมอบกึ่งคลาน สไลด์ร่างหลบรอดแรงกดดันสายฟ้าพุ่งวับเข้าไปแอบอยู่ด้านหลังแผ่นหลังระหงของหลินเสวี่ยเหยาในพริบตา! สองมือหนาช้อนจับบั้นเอวคอดบางของเธอเบา ๆ เพื่อยึดเหนี่ยวใช้ร่างกายงามสง่าของเธอเป็โล่กำบังกระแสสายฟ้าโดยธรรมชาติ
“ที่รัก! ช่วยข้าด้วย! ไอ้บ้าถือกระบี่นี่มันจะฆ่าสามีเ้าแล้ว!” หลีเฮงะโร้องเสียงหลง ใบหน้าซุกอยู่ข้างไหล่บางของเธออย่างหน้าไม่อาย
หลินเสวี่ยเหยาตัวเก็งทื่อราวกับหินแกรนิต แก้มเนียนซีดพลันเปลี่ยนเป็สีชมพูแดงระเรื่อด้วยความอายระคนสะพรึง “เ้า... เ้าเรียกใครว่าที่รักกันฮะ?!”
เพลิงโทสะของจ้าวเทียนอวี่ะเิพุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเห็นหลีเฮงกล้ากอดเอวและเรียกหลินเสวี่ยเหยาอย่างสนิทสนมคาตา “ไอ้สวะลามก! แกเรียกนางว่าอะไรนะ?! ตายซะเถอะ!!”
จ้าวเทียนอวี่ควงกระบี่สายฟ้าฟาดฟันปราณอัคคีสายฟ้าผ่าสีครามพุ่งตรงเข้าใส่หลีเฮงทันที ดาเมจนั้นรุนแรงจนกำแพงหินเริ่มร้าว
ทว่า เนื่องจากหลีเฮงแอบอยู่ด้านหลังหลินเสวี่ยเหยา หากพลังสายฟ้านี้โจมตีเข้ามา มันจะปะทะตัวเธอด้วยเช่นกัน อีกทั้งเธอกำลังโกรธที่จ้าวเทียนอวี่บุกรุกห้องฝึกส่วนตัวและมีเจตนาฆ่าฟัน หลินเสวี่ยเหยาจึงฝืนโคจรปราณเยือกแข็งฟาดฝ่ามือออกไปทันที
ตูม!!!
เกราะน้ำแข็งั์ก่อตัวขึ้นกั้นขวางการโจมตีของจ้าวเทียนอวี่จนะเิออกเป็ละอองน้ำแข็งและสายฟ้า ปะทะร่างของจ้าวเทียนอวี่จนปลิวถอยหลังไปสามก้าว
“จ้าวเทียนอวี่...” หลินเสวี่ยเหยาเอ่ยเสียงเย็นเยียบดุจขั้วโลก ดวงตาจ้องมองเขาด้วยจิตสังหารแผ่ซ่าน “ห้องฝึกฝนส่วนตัวของข้า ใครอนุญาตให้เ้าเข้ามา? ออกไปซะ... ก่อนที่ข้าจะแช่แข็งเ้าโยนทิ้งไปนอกหอ!”
จ้าวเทียนอวี่หน้าถอดสี ใบหน้าหล่อเหลาเปลี่ยนเป็สีเขียวด้วยความโกรธและความขัดเคืองใจ เขามองข้ามไหล่ของหลินเสวี่ยเหยา พบกับใบหน้าของหลีเฮงที่ยื่นหน้าออกมาสบตาเขาพร้อมส่งรอยยิ้มยั่วโมโหอันแสนกวนประสาทและมีชัยเหนือกว่ากวักมือล้อเลียน
“ฝากไว้ก่อนเถอะ... ไอ้สวะหลีเฮง!” จ้าวเทียนอวี่กัดฟันกรอด สะบัดเสื้อคลุมหันหลังเดินกระแทกส้นเท้าออกจากห้องฝึกไปอย่างไม่ยินยอม
หน้าจอระบบสีทองเด้งเตือนตรงหน้าหลีเฮงรัวฉับพลัน
> [หลบหลังสตรี ทำงานสำเร็จเรียบร้อย]
> [เกราะพลังเมียทำงานชั่วคราว: ดึงพลังป้องกันของหลินเสวี่ยเหยามาช่วยรับและสลายแรงกดดันสายฟ้า 100%]
> [แต้มแมงดา +200 แต้ม]
> [ค่าศักดิ์ศรี -10 แต้ม: เนื่องจากหนีไปแอบหลังสตรีและเรียกนางว่าที่รักเพื่อเอาตัวรอด (ค่าศักดิ์ศรีคงเหลือ: -5 แต้ม)]
> [คำแนะนำระบบ: ยอดเยี่ยมมากโฮสต์! ความหน้าด้านของท่านอยู่ในระดับก้าวหน้า ค่าศักดิ์ศรีติดลบจนลอยตัวแล้ว!]
หลีเฮงหัวเราะในลำคออย่างมีความสุข “ศักดิ์ศรีบ้าบออะไรกัน... รอดชีวิตก็พอแล้วโว้ย!”
ขณะที่เขากำลังยินดีอยู่นั้น ไอเย็นะเืระดับแช่แข็งพลันล้อมรอบตัวเขา หลินเสวี่ยเหยาหันหน้ากลับมามองจ้องดวงตาของเขาตรง ๆ ด้วยแววตาฆาตกรที่แท้จริง
“ปล่อยมือจากเอวของข้า... แล้วอธิบายมาซะ เ้าขยะลามก!”
649
