อนุชนหลายคนยังเชียร์ทีมของอี้เฉินอยู่ หนึ่งต่อสองแล้วยังมีโอกาส ต่อไปเป็ศิษย์น้องเล็ก เสียวชิง ศิษย์พี่ ซีเยว่
ทั้ง2ล้วนเป็สาวงาม ทำให้หลายๆ คนอยากชมการประลอง คู่นี้เป็พิเศษ
คู่ที่ 4 ก็เริ่มขึ้น
ทั้งคู่ก้าวขึ้นลานประลองไปได้ก็ดังประชันความงดงาม ชายใดเห็นยังต้องอึ้งตะลึง
ซีเยว่กับ เสียวชิง ทั้งสองขึ้นไปบนลานประลอง พวกนางขึ้นไปได้ก็ะเิปราณพลังโจมตีใส่กันทันทียังกับพวกนางโกรธกันมาก่อน
อี้เฉินที่เห็น ทั้งคู่อารมณ์รุนแรงเขาก็เริ่มหวาดหวั่น ตัวของเขาเคยหยอกล้อกับพวกนางเป็ประจำแต่ไม่คิดว่าจะโมโหร้ายขนาดนี้
"พี่ซีเยว่มาพนันกันไหม ใครชนะได้ พี่อี้เฉินไปครอง"
"เ้า เ้า เ้า พูดอะไรออกมา"
"พี่ซีเยว่ไม่คิดแบบนั้นหรือ"
ซีเยว่ ส่ายหัว
"ข้ากะจะยั่วท่านสักหน่อยคงไม่ได้ผลสินะ"
เสี่ยวชิงเริ่มเอาจริง ไม่ปิดบังพลังอีกต่อไปเสี่ยวชิงเองก็ได้วิชาราชันย์มา นางสำแดงวิชาวายุร่ายรำ
ทุกๆ ครั้งที่เสี่ยวชิงร่ายรำ คลื่นดาบวายุที่มองไม่เห็นก็พุ่งโจมตี ซีเยว่ เสียงลมแหวกอากาศ
ดังทั่วทิศ ซีเยว่เองก็สำแดงวิชาวายุเหมันต์เข้าปะทะใส่การโจมตีของเสี่ยวชิง
พวกนางทั้งสองเข้าโจมตีกันอย่างบ้าคลั่ง หลายสิบ หลายร้อยกระบวนท่า
ภายในลานประลองเริ่มมีหิมะโปรยปรายจากวิชาของซีเยว่ ลมหนาวเสียดแทงกระดูกรอบทิศคนดู เสียงวายุเข้าปะทะ จนอากาศแตกร้าวเป็ทางยาว
ปราณพลังพวกนางขับเคลื่อนไปสู่จุดสูงสุด หมายจะโจมตีตัดสิน
อาภรณ์ของพวกนางปลิวไสว ซีเยว่เริ่มได้เปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่
หิมะตกมากขึ้น นางสามารถควบคุมหิมะที่นางสร้างขึ้นมาเพื่อเพิ่ม
พลังโจมตีวายุหิมะเข้าโจมตีเสี่ยวชิง ปราณพลังคลื่นวายุหิมะค่อยๆ กลืนกิน เสี่ยวชิง อาภรณ์ของนางเริ่มขาดลุ่ย จากวายุหิมะ
เสี่ยวชิงไม่สามารถทำลาย คลื่นวายุหิมะได้
"พี่ซีเยว่ท่านไม่ออมมือให้ข้าเลยงั้นหรือ"
"เ้ารีบตกลานประลองไปได้แล้วเสี่ยวชิง"
นางค่อยๆ ไร้ที่ยืนจนตกจากลานประลองไป
"ข้าเสี่ยวชิงของฝากไว้ก่อน"
"คราวหน้าข้าจะชนะพี่ให้ได้ พี่ซีเยว่"
ฝูงชนต่างส่งเสียงพูดคุย "เสมอกัน 2ต่อ2 ไม้ แล้ว แบบนี้ก็ได้ดูศิษย์พี่หญิงซงซง ลงประลองนะสิ"
หลายๆ คนคิดว่าศิษย์พี่หญิงซงซงคงไม่ได้ประลอง คิดไม่ถึงวันนี้จะมีโอกาสได้ดู
ศิษย์พี่หญิงซงซงถือเป็โฉมสะคราญคนหนึ่ง
ทำให้หนุ่มๆ หมายปอง ตัวนางมิใช่น้อย
ทันใดที่นางขึ้นลานประลองผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์ "ศิษย์พี่ซงซง"
นางชี้มาที่อี้เฉิน "ศิษย์น้องขึ้นมาได้แล้ว"
นางยิ้ม "เ้าออมมือให้ข้าหน่อยนะ" นางมั่นใจ อี้เฉิน นี้แหละคือคนที่เก่งที่สุดในกลุ่ม
"ศิษย์พี่ซงซงท่านอย่าพูดเช่นนั้น"
นางเปิดฉากโจมตีอี้เฉิน ชนิดไม่ให้ตั้งตัว นางขับเคลื่อน"วิชากายาหงส์เพลิง"
ร่างของนางเปรียบดั่งไฟสีฟ้าใสเผาผลาญทั่วทิศ อาภรณ์สีฟ้าครามของนางโบกสะบัด
เส้นผมปลิวไสว ทำให้นางดูเปล่งประกาย นางขับเคลื่อนปราณพลังไฟสีฟ้า
ศิษย์พี่หญิงซงซงเหมือนเซียนหญิงมาจุติความงามของนางไม่เป็สองรองใคร
ด้วยวิชานี้ของนางทำให้นางดูเปล่งประกาย
วิชาหงส์เพลิงสีฟ้าเข้าโจมตีอี้เฉิน
อี้เฉินเปลี่ยนปราณพลังของเขาเป็ไฟสีดำทมิฬปกคลุมรอบทิศ
เพื่อกลืนกินปราณพลังหงส์เพลิงสีฟ้า ผมสีขาวของเขาปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง
หมุนควงหมัด เข้ากระแทกหงส์เพลิงสีฟ้าของศิษย์พี่ซงซงสร้างขึ้นมา
ปราณเพลิงสีดำทมิฬของอี้เฉินโพยพุ่งกลืนกินทั้งลานประลอง
หมายมั่นจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ซงซง ขับเคลื่อนเปลวไฟสีฟ้าล้อมรอบทิศเพื่อป้องกัน
ดั่งอสูรเปลวไฟสองตัวเข้าห้ำหั่น ลานประลองแบ่งแยกเป็ 2 ธารา ดั่งหยินหยาง 2 ขั้ว
ด้านหนึ่งไฟสีดำทมิฬ ส่วนอีกด้านฟ้าครามสดใส
ฝูงชนที่ดูต่างใจสั่นสะท้านด้วยฤทธิรณของ
อี้เฉินที่สามารถประมือกับศิษย์พี่ซงซง ได้อย่างสูสี
ซงซง ประเมินอี้เฉินต่ำเกินไป เพียงแค่ปราณพลังของอี้เฉินก็สามารถ หยุด"วิชากายาหงส์เพลิง"ของนางได้ ช่างเป็พลังที่ผิดแผลก เสียเหลือเกิน
นางสร้างปราณไฟสีฟ้าเป็หงส์เพลิงตัวใหญ่ั์ พุ่งบุกบั่นเข้าโจมตีอี้เฉินเต็มกำลังอีกครั้ง
"เ้าระวังเจ็บตัวนะ"
"ขอบคุณศิษย์พี่หญิงที่เตือน"
อี้เฉินสำแดง"วิชาอสูรคลั่ง" เพียงเหวี่ยง 1 มัดปราณพลังที่สร้างรูปลักษณ์เป็หงส์เพลิงตัวใหญ่ั์
"ตูม"
ก็ถูกโจมตีจนปราณพลังแหลกสลาย เปลวเพลิงกระจัดกระจายทั่วทิศ
ปราณพลังของอี้เฉินน่าพรั่นพรึงขึ้นหลังจากที่สำแดงวิชาอสูรคลั่ง
วิชากายาหงส์เพลิง ของนางยังรู้สึกแสบร้อนิั
"ไม่ผิดจากที่ข้าคิดเอาไว้เลย"
ซงซง ไม่เก็บซ่อนปราณพลังอีกต่อไป นางะเิปราณพลังทั้งหมด ห่อหุ้มกายาหงส์เพลิง
พุ่งตวัดแซ่ไฟสีฟ้าเข้าใส่ ร่างของอี้เฉิน อี้เฉินไม่ได้หลบเลี่ยง เข้าเวียงหมัดเข้าปะทะตรงๆ
แส้ไฟสีฟ้านั้นดั่งสายน้ำหลายสิบเส้นสายเข้าพุ่งใส่ร่างอี้เฉิน แต่มันกลับสร้างาแเล็กๆ ให้กับอี้เฉินเท่านั้น แม้แต่ ซงซงเองยังตะลึงกับกายาที่แข็งแกร่งของอี้เฉิน
นางที่โดนอี้เฉินเหวี่ยงหมัดต่อยสวนกลับมา เพียงครั้งเดียวนางถึงกับเืไหลซึมที่บริเวณปาก
นางถอยกลับไปแล้วเดินลงจากลานประลองไปดื้อๆ
แล้วยิ้มให้อี้เฉิน "เ้าเป็ตัวแทนของข้าไปประลอง กับเฮาเทียน"
ฝูงชนที่เห็นนางทำแบบนั้นต่างตกตะลึง "ศิษย์พี่หญิงซงซง ยอมแพ้งั้นหรือ"
หลายๆ คนไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าอี้เฉินชนะศิษย์พี่หญิง
"ด้วยฤทธิรณของศิษย์หญิงซงซง ไม่หน้าพ่ายแพ้ได้"
"นางคงยอมแพ้ศิษย์น้องเองมากกว่า"
หลังจากที่อี้เฉินยกเลิกวิชาอสูรคลั่งตัวเขาก็กระอักเืกองใหญ่
หลายๆ คนยังอึ้งไม่หาย ที่ทีมของอี้เฉินชนะ ไปดื้อ ๆ
750
