กิ่งไม้ใหญ่ ร่วงหล่นใส่ม่านมิติ ทันที “ฟุบ!! ระดับพลังม่านมิติ ของ เอน่ายังไม่แข็งแกร่งขนาด รับวัตถุที่หนักมากได้ เกิดเป็รอยยุบ ฉีกขาดขึ้นเป็บางจุด
“ฟ้าว ๆ ๆ ๆ ลิงกลุ่มต่อไปประมาณ3 ตัว กำลังพุ่งผ่านจะข้ามไป
“ฝุด ๆๆ” ลิงกลุ่มนี้ขมวดคิ้ว ก้มลงไปมองเห็นภายในกลุ่มอากาศที่ฉีกขาด
มีกลุ่มมนุษย์อยู่ ทำท่าทางขึงขังไม่รอช้าเคลื่อนตัวเป็เกรียวอย่างรวดเร็วสะบัดขน ที่แหลมคมดุจเข็ม 3เล่ม พุ่งเข้าหา หลงอู่ที่อยู่ใกล้พวกมันสุด
“เฟี้ยว!!!
กระดาษหลายใบ เคลื่อนตัวมาซ้อนกันแปรสภาพเป็แผ่นกระดาษหนาหลายใบลอยมาขวางหน้า หลงอู่ไว้
“ฟุบ! ๆ ๆ
เหมือนเข็มขนเหล็กจะโดนกระดาษห่อไว้ ลิงป่าทำท่า งุนงง แต่ไม่คิดจะสู้ต่อ พลิกตัว เร่งจะ จากไป หลงอู่ ขยับตัว ส่งเสียงไปทาง ลิงป่า
“ จะไปไหน”
ปรากฏ อยู่ดีๆกระดาษพับตัวเป็ก้อนกลม 3 ก้อนไป โผล่อยู่บนหัว ลิงทั้ง 3 พอขยับเงยหน้าขึ้นบน
“หลงอู่ อย่า !
“ โผลกกก ! ลูกกลมกระดาษฟาดเข้าที่หัวลิงอย่างจังเืสาดกระจาย ลิงป่าหัวแตกล่วงลงกระแทกพื้น “ตุบ”ๆ ๆ !! าเ็ทันที
กลุ่มลิงป่าที่พุ่งตามมาอีก5 ตัว เห็นเหตุการณ์ พอดี ส่งเสียงร้องขึ้นทันที “เจี๊ยก ๆๆๆ “วอกๆๆๆ ดังระงมไปทั่วป่าทันที
“ทุกคนเตรียมพร้อม เอน่าปลดม่านมิติออกเถอะ “พรึบ!!”
ภายในไม่นาน “ฟ้าว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฟึบ ๆ ๆ ๆ
ฝูงลิงจำนวนกว่า 30 ตัว เข้าล้อมกลุ่มของ เมญ่า จากทุกทิศทาง
ไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่ทันที
เ้าอ้วนคิมยกปืนขึ้นลำกล้อง ฉึบๆๆ “เข้ามาเลย! ปัง ๆ ๆ ๆ ๆลูกะุที่เ้าอ้วน ยิงออกไปนั้น ล้วนมีพลังทำลาย มากกว่าปกติ ถึงเท่าตัว
ลิงป่าราวๆ 5 - 6 ตัวพุ่ง สลับกันไปมาซ้ายขวาหลบะุกันอย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว ะุบางส่วน เฉียดผ่านร่างกาย “อ๊ากกก !!
แต่แปลกที่ขนาดเพิ่มแรงะุเป็ 2เท่า ยังไม่อาจผ่านขนเหล็กที่หนาของเ้าลิงป่าพวกนี้ได้ เหมือนะุเหล็กที่ยิงเข้าไปกันทบกับเหล็กดัง แก๊งๆๆ ปั่ง ๆ ๆ ๆ “แก๊ง ๆ ๆ ๆ โชคดีที่แรงปะทะ ของแรงดีดลูกปืนมีสูงพอที่จะทำให้พวกมันาเ็ได้
เคส รับมือ กับลิงป่าราว 6-7ตัว อยู่ทางด้านหน้า อยู่ ๆเงาดำ ราวๆ14 ตัว ที่เป็ คนแคระตัวแบนสีดำพุ่งขึ้นจากพื้นด้วยความเร็วพอๆ กับลิงป่า เคลื่อนตัวเข้าจับ ลิงทันที
สัตว์แปลงระดับเชี่ยวชาญ ชนิดลิงป่า มีความเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ตกตะลึงและะโหนีกันอย่างควักไขว่ ไม่โดนจับแต่โดยง่าย แถมตอบโต้ด้วยการ สะบัดขนเป็เข็มเหล็กเพื่อโจมตีสวนเข้ามา แต่แปลกตรงที่เมื่อเข็มขนเหล็กพุ่งเข้ามาโดนร่างคนแคระก็อ่อนแรงลงไปทันที
การต่อสู้ชิงความเคลื่อนไหวดำเนินต่อไป ก็ยากที่จะจับตัวลิงเหล่านี้ได้ “ฟึบ” ๆ ๆ ลิงป่าเริ่มโดนคนแคระเงาะโจับตัว ได้ 1ตัว 2ตัว 3 ตัว ทันทีที่มือคนแคระััโดน จู่ๆ ลิงป่าก็อ่อนแรงลง ทันทีลิงป่าตัวอื่นเริ่มเห็น ถอย ฉากออกทันทีเปลี่ยนเป็สะบัดเข็มเหล็กโจมตีจากระยะไกลแทน
หลงอู่เรียกกระดาษออกมาจากกระเป๋าทั้งหมด พับตัวก้อนกลมเล็กๆ เท่าขนาดเม็ดถั่วเคลื่อนตัว ฉวัดเฉวียน ไปรอบๆ กาย จากช้าๆ เร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่สูง ลักษณะเหมือน เกาะใต้ฝุ่นขนาดเล็กวิ่งอยู่ล้อมรอบกาย
ลิงป่ามากกว่า 6ตัว รุมสะบัดขนเข็มเหล็กพุ่งใส่เป็ห่าฝน แต่ไม่สามารถทะลุทะลวงเข้าไปได้ เป็การต่อสู้ระยะประชิดที่ได้เปรียบเื่การป้องกันเป็อย่างมาก แต่หลงอู่ ก็ไม่สามารถขยับออกจากตำแหน่งได้ศึกนี้เลยดูว่า ฝั่งไหนจะหมดแรงก่อนกัน
ตรงส่วนกลาง มีลิงมากที่สุด10 ตัว ยังไม่เข้ามาจู่โจม คอยดูเชิงจดๆ จ้องๆ เมญ่าและนาฟ อยู่ “ถึงพวกเราจะเริ่มได้เปรียบ แต่ก็ยังยากที่จะจัดการพวกมันได้ ยังไม่มีอะไรทะลวงขนมันเข้าไปได้เลย
มีสายตามองมาจากส่วนลึกในป่า นาฟ หันไปสบสายตา เป็ลิงป่าตัวหนึ่งรูปร่างใหญ่กว่าตัวอื่น มีขนที่เงางามกว่า บนหัวสวมด้วยมุงกุฎเถาวัลย์ไม้อยู่ เมญ่า ก็มองเห็นเหมือน นาฟ
คงเป็จ่าฝูงของพวกมัน น่าจะเป็ “สัตว์แปลงระดับชั้นยอด”
เอน่า เธอไม่ใช่ สายต่อสู้ หลบไปก่อน “ค่ะ รุ่นพี่ เอน่ากดมือเข้าที่ตัว หายไปจากสายตา ทันที
เมญ่าหันไปหานาฟ “ไหวรึเปล่า นาฟ ตั้งท่าเตรียมพร้อมทันที “ดี!
“โบว่”!!!!!! เสียงดังมาแต่ไกล เป็การส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง
ลิงป่าทุกตัวเพิ่มแรงจู่โจม เข้าไปอีก กลุ่มลิงป่า 10 ตัวยังจดจ้องอยู่รอบๆปลุกเร้าพลังเตรียมพร้อม
เมญ่า สะบัดมือซ้ายขวาแสดงนิ้วมือชี้เป็สัญลักษณ์ซับซ้อน กลุ่มควันสีเขียวจางๆ ปรากฏ ขึ้น แมกไม้รอบป่าร้องระงมขยับแตกกิ่งก้านจากลำต้นอย่างรวดเร็ว “โพร่ง!!!! กิ่งก้านแตกตัวจากลำต้น โดยรอบ
ลิงป่าทั้ง 10 ขนลุกชูชัน เริ่มหวาดกลัว สัตย์แปลงระดับเชี่ยวชาญที่มี่ความนึกคิดเป็ของตัวเองไม่แน่ใจจะพุ่งไปข้างหน้าหรือถอยหลังหนีดี ทันใดนั้น “โบว่!!!!!!! เสียงดังมาแต่ไกล ลิงป่าทั้ง 10สลัดความกลัวพุ่งใส่ เมญ่า ทันที “ฟึบ ๆ ๆ ๆ ๆ กิ่งก้านจำนวนนับไม่ถ้วนเลื้อยตัวกระจายออกด้วยความเร็วรัดพันธนาการ ลิงป่าที่พุ่งเข้ามา ทีเดียว 8 ตัว
“อ๊ากกกก!! “เจี๊ยกกกก!!ๆ ๆ ๆ ลิงทั้ง 8 ลอยติดอยู่ตามกิ่งไม้ราวกับ เหยื่อติดกับดักใยแมงมุม
สองตัว ะโหนีได้ทัน มีตัว 1 พุ่งแฉลบลงพื้นเสียหลักกลิ้งออกด้านข้าง จู่ๆ มีโล่ไม้และเด็กหนุ่มเคลื่อนเข้ามากระแทกซ้ำ “ตูม!!”
กระเด็นเสียหลักกลิ้งไถลไปตามพื้นอีก นาฟ ไม่ปล่อยจังหวะดีๆ ให้ผ่านพ้น ไม้แหลมตามทิ่มแทงเข้าใบหน้าอย่างฉับพลัน
สัตว์แปลงระดับเชี่ยวชาญถึงจะเสียการทรงตัว แต่ไม่ถึงกับเสียท่าให้กับการโจมตี ตรงๆ ง่ายๆ
อดมองเ้ามนุษย์ที่เร่งโจมตีตนข้างหน้านี้ไม่เห็นแสดงพลังอะไรออกมา ด้วยความคล่องแคล่ว ของสัตว์ป่าชนิดลิง ใช้เวลาไม่นานก็สะบัดร่างกายถอยตัว ตั้งหลักได้ และ “กวักมือเชื้อเชิญเ้าเด็กมนุษย์ให้เข้ามา
เหมือนธนูหลุดจากแล่ง นาฟ ถอยกลับไม่ได้แล้ว พุ่งตัวเข้าประชิดต่อหมายจะสร้างาแเ้าลิงป่าตัวนี้ให้ได้
ขณะถอยลิงป่าจ้องเข้าไปในดวงตามั่นใจว่าศัตรูข้างหน้าไม่มีพลังใดๆ
“อ้าแขนออกทันใด! เชื้อเชิญให้เข้ามาโจมตี
นาฟ เข้าถึงตัวในเสี้ยวนาทีสะบัดข้อมือเหวี่ยงไม้ปลายแหลมเข้าท้อง ลิงป่ายิ้มมุมปาก รอจังหวะให้เข้ามาในระยะ เล็งไปที่หัว
“รีบตะปบมือเข้าหากันทันที“
ถ้าโดนแรงของสัตว์แปลงตบเข้า หัวคงแหลกะเิแน่ เมญ่าเหลือบมามองด้วยความเป็ห่วง
ในเสี้ยววินาทีสุดท้ายร่างกายทุกส่วนของ นาฟ ตื่นตัวอีกครั้งแววตาที่กระจ่าง ชัดเจนขึ้นอีก เพ่งสำรวจร่างกายลิงป่าจากระยะเผาขน ลิงป่ากลุ่มนี้มีขนเหล็กปกคลุมทุกส่วนของร่างกาย เว้นส่วนใต้รักแร้เห็นเป็ผิวเนื้อที่ไม่มีขนปกคลุม
“จังหวะนั้นเอง นาฟ เพิ่มความเร็วของร่ายกายโดยไม่หวั่นเกรง สะบัดแขนจ้วงแทง ทันที
“เป็จังหวะเดียวกันที่ลิงป่า ตะปบเข้าที่หัว
“สวบบบบบบ! “
ทุกอย่างหยุดนิ่ง สายตาทุกคนมอง มาที่ตำแหน่งนาฟ มองไกลๆ เหมือนมือของลิงป่า หยุดนิ่งอยู่ระหว่างหัวของ นาฟ
“อ๊ากกกกกกก! ลิงป่าทรุดตัวลงเืพุ่งกระฉูดออกมาจากข้างลำตัว สิ้นลมหายใจทันที เสียงร้อง ดัง “โบว่ !!ๆ ๆ ๆ ดังไปทั่วผืนป่า เป็เสียงร้องของลิงป่าทุกตัว
“ไม่รอช้า นาฟ ส่งเสียงบอก “ใต้รักแร้!”
เมญ่าที่รอจังหวะนี้อยู่แล้ว กิ่งก้านไม้ที่พันธนาการ ลิงเ่าั้อยู่ จู่ๆก็เคลื่อนตัว จับไปที่แขนของลิงป่า กางออกฉับพลัน กิ่งไม้ใหญ่ปลายแหลม โน้มตัว เข้าทิ่มแทงดั่งคันคันศรจากต้นไม้
“สวบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “ อ๊ากกก ๆ ๆ ๆ
ส่วนคนแคระเงา 10ตัว ที่รุมจับลิงไว้ได้แล้ว 5 ตัว ช่วยกันจับลากลิงป่าที่หมดเรี่ยวแรงลากไปทางฝั่งซ้าย 3 ตัว ฝั่งขวา 2 ตัว จับแขน กางออก จากลำตัว
จากกระดาษพับกลมที่หมุนรอบตัวเป็ใต้ฝุ่นเอาไว้ป้องกันตัว จู่ๆ กระดาษบางส่วนคลี่ตัวม้วนพับกระดาษเป็รูปกรวยขนาดเท่าฝ่ามือ พุ่งเสียบ ใต้รักแร้ ลิงป่าที่ส่งเข้ามา 3ตัว
“สวบ ๆ ๆ ทั้งสามตัวสิ้นใจทันที
เสียงปืนยิง “ปังๆ “อ๊ากกก!อีกฝั่งหนึ่ง เ้าอ้วนคิม จัดการยิงลิงป่าตายไปอีก 2 ตัว ทั้งสามทำงานสอดประสานกันอย่างรวดเร็ว
เหตุการณ์ชุลมุนเหล่านี้เกิดขึ้นใน่ไม่กี่วินาที ลิงป่าตายทันที 14 ตัว เสียงร้องดัง “โบว่ ๆ ๆ ๆ ดังไปทั่วผืนป่า เป็เสียงร้องของลิงป่าตัวที่เหลืออยู่สัตว์แปลงระดับเชี่ยวชาญ พวกนี้มีระดับความคิดเป็ของตัวเองรู้ทันทีว่าสู้ไปก็ตายเปล่า เริ่มขยับเตรียมเคลื่อนตัวหนี
ในขณะนั้นเอง เสียง“โบว่!!” ดังสนั่นจากในป่าเ้าลิงจ่าฝูงที่บนหัวสวมมุงกุฎเถาวัลย์ไม้ พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ตรงเข้าหา เคสที่อยู่ใกล้สุด
เคลื่อนตัวเข้าหาด้วยความเร็วสูงกว่าลิงป่าทั่วไปเกือบเท่าตัว ลักษณะการเคลื่อนตัว อย่างกับเดินบนอากาศได้ เหยียบไปตรงไหนเกิดร่องรอยสุญญากาศตรงนั้น
ที่มือถือขนเข็มเหล็กของตัวเอง ยาวขนาดมีดสั้นเห็นจะได้ พุ่งเข้าใส่เคส ที่ยังไม่ตั้งตัวดี “ระวัง เคส! เมญ่าร้องเตือน
เคส รวบรวมคนแคระเงา ที่ออกไปกลับมาไม่ทัน ปลดปล่อยเงาเ่าั้จางหายไป
ตั้งสมาธิใหม่ กางแขนทั้งสองข้าง สร้างคนแคระเงาขึ้นมาใหม่ยืดขึ้นมาจากพื้น “ฟู่!! ครั้งนี้เป็คนแคระเงา ตัวเดียวมีความหนาเพิ่มขึ้น ยืนตระหง่าน อยู่เบื้องหน้าตั้งท่าสองมือยื่นออก รอรับแรงกระแทกโดยเฉพาะ
เ้าลิงจ่าฝูงเคลื่อนตัวเป็เส้นตรงพุ่งแทงเข้ามาจู่ๆ ชักเท้าเหยียบอากาศ “ปัง”! บริเวณร่องรอยเท้าที่เหยียบเกิดรอยสุญญากาศ ทันที
เพิ่มความเร็วขึ้นฉับพลัน พุ่งชนเข้าไปอย่างจัง “ตูม!!!
“อ๊ากกก! เคส กระเด็นถอยหลังออกไปด้านข้างราวๆ 10 เมตร ขนเข็มเหล็ก ปักอยู่ที่ท่อนแขนซ้ายไม่ถึงกลับทะลุ เืซึมออกมาจากมุมปาก
แต่ยังมีสติอยู่
ไม่รอช้าสัตว์แปลงจ่าฝูงดึงขนเข็มเหล็กขึ้นมาถือ ในมือทั้งสองข้าง เปรียบเสมือนถือมีดสั้นคู่ทันใดนั้นประสาทตื่นตัว เงยหน้ามอง มนุษย์ตัวอ้วน ะโลอยจากที่สูงมือถือด้ามปืนขนาดใหญ่ฟาดลงมาอย่างรุนแรง ตูม! อย่างกับะเิดินแตกกระจาย
เ้าลิงจ่าฝูงเคลื่อนตัวเหยียบอากาศออกไปก่อนหน้านี้แล้ว สะบัดตัวตั้งหลักได้ ชักเท้าเหยียบอากาศ “ปัง “ ย้อนกลับพุ่งเข้าหา เ้าอ้วนคิมทันที
“ฟึบ !!”
เ้าลิงจ่าฝูงขมวดคิ้ว เพราะมนุษย์ตัวอ้วนจู่ๆ ก็หายไปจากสายตา
“ขอบใจมาก เอน่า”
ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ จู่ๆ ลูกกระดาษพับขนาดเล็กดุจห่าฝนพุ่งเข้าใส่เ้าลิงจ่าฝูงอย่างรวดเร็ว ลิงจ่าฝูงไม่หวั่นกลัว ตั้งหลัก สูดลมหายใจเข้า ะโสะบัดร่างกายเป็วงกลมหมุนควงอย่างรวดเร็ว สะบัดขนเข็มเหล็กขนาดเล็กดุจห่าฝนพุ่งเข้าปะทะเหมือนกัน
“ตูม! ๆ ๆ ๆ “แก๊งๆ ๆ ๆ
เกิดการปะทะของ ห่าฝนเหล็ก เป็วงกว้างเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กระดาษกับเหล็ก กระแทกกันอยู่สักพัก