วิมานรักซาตาน

"อ้อ ดีเลย งั้นเธอถูพื้นเป็๲ใช่ไหม? เสียงเล็กแหลมเสียงเดิม เปล่งออกมาอย่างเคยพร้อมมองหน้า นะนัท แบบหยั่งเชิง

"หนูทำได้ค่ะ แต่คุณTomas บอกว่ารับนะนัทเข้าทำงานตำแหน่ง พนักงานต้อนรับค่ะ" นะนัทรีบตอบออกไปเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องมาถูพื้น เพราะเห็นแม่บ้านก็มาทำงานทุกวัน

"อ๋อเปล่าหรอกฉันก็แค่อยากรู้ว่าเธอทำได้ไหมแค่นั้น เผื่อวันนึงแม่บ้านลาหยุด เธอจะได้ทำแทนได้" สาวสวยคนเดิมตอบออกไปพร้อมยักคิ้วขึ้นเบาๆแบบไม่ได้สนใจเท่าใดที่จะตอบคำถาม

"โอเคฉันแนะนำตัวเลยแล้วกัน ฉันชื่อ พิมมี่ เป็๲เลขา คุณTomas นอกจากร้านนี้ คุณTomas ยังมีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ครอบครัวเขาทำร่วมกันอีกหลายที่ เพราะฉะนั้น ฉันสนิทและดูแลทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเขา โอเคไหม?

"ค่ะ สวัสดีค่ะ คุณพิมมี่ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" พลาง นะนัทยกมือไหว้อีกรอบ และคิดในใจว่า ทำไมเขาต้องแนะนำตัวกับพนักงานใหม่แบบเราขนาดนั้นนะ  แต่ก็ช่างเถอะ แค่รับฟังก็คงพอ นะนัทคิดในใจแต่ก็แอบกังวลอยู่ไม่น้อย พลางคิดว่า หรือเขาเป็๲แฟนกับคุณBoss นะซึ่งหมายถึงTomas นั่นเอง..

........

........

2วันผ่านไป หลังจากนะนัท เรียนรู้งาน และทำงานตามหน้าที่ทุกๆวัน จนเริ่มรู้สึกคุ้นเคยกับพี่ๆน้องๆที่ทำงาน วันหนึ่ง เมื่อถึงเวลากลับบ้าน นะนัท บอกลาทุกคนที่เข้ากะบ่าย หลังจากที่กะของนะนัทสิ้นสุดเวลางาน..

"สวัสดีค่ะพี่ๆ นัทกลับบ้าน ก่อนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันใหม่"

นะนัท ยกมือไหว้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น และแล้วพี่คนที่คอยสอนงาน นะนัท ที่ชื่อ พี่ อาร์ม ที่เหมือนจะแอบเอ็นดูนะนัท ก็ถามว่า

"นัทกลับบ้านยังใง เดี๋ยวพี่ไปส่งไหม? วันนี้พี่แค่มาลางานกลับต่างจังหวัด เผื่อเป็๞ทางผ่านจะแวะไปส่ง"

อาร์ม ถามออกไปด้วยความห่วงใย

"อ้อนัทเดินกลับค่ะ นัทอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัท ประมาณ 2กิโลค่ะไม่เป็๞ไรค่ะพี่ นัทกลับเองได้"

นะนัทตอบออกไปพร้อมปฏิเสธ

"อุ๊ยไกลนะนั่นตั้ง2กิโล อาร์ม ไปส่งน้องเถอะ"

เสียงทุ้มๆลอดออกมาจากโต๊ะทำงานที่อยู่ไม่ไกลจากวงสนทนามากนัก ซึ่งเป็๲เสียงของ พี่ผจก ร้านนั่นเอง.

"นัท ให้พี่อาร์มเขาไปส่งเถอะ จะได้ไม่ต้องเดินไกลมาก เสียงเดิมพูดต่อ"

"งั้นก็ได้ค่ะพี่ ขอบคุณมากๆค่ะ" นะนัทรีบตอบออกไปพร้อมความรู้สึกเกรงใจ.

ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกไปที่หน้าร้าน พร้อมกัน แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาคู่นึง ที่แอบมองอยู่ ตรงลานจอดรถ ซึ่งเขาพึ่งมาถึงและกำลังจะจอดรถพอดี และแน่นอนสายตาคู่นั้นก็คือTomas นั่นเอง 

แปลกที่เขารู้สึกไม่พอใจอย่างบอกไม่ถูกที่เห็นทั้งคู่ไปด้วยกันแบบนั้นพร้อมพึมพำว่า "

"มาไม่ทันไรก็มีคนเดินตามแล้วเหรอ?

นี่ล่ะนะ ผญ ไทย" เป็๲ความคิดด้านลบที่เขาได้ยินมาตลอดและฝังในหัวเขาเสมอ ก่อนจะพยายาม สลัดความคิดนั้น และเดินเข้าร้าน พร้อมความรู้สึกที่บอกไม่ถูก และยากที่จะหาคำอธิบาย..

"คุณTomas มาถึงเมื่อไหร่คะ พิมไม่ทันสังเกต?

เสียงแหลมเล็ก รีบถามเมื่อเจอชายหนุ่มผมบลอนด์คนเดิมเดินเข้าร้าน ก่อนจะรีบปลี่เข้าไปใกล้เขา 

"นะนัท กลับกับใครครับ?

Tomas ถามผจก.ร้านออกไป พร้อมสีหน้าที่ไม่ปกติ ซึ่งส่งผลให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นจับสังเกตได้ โดยเฉพาะ พิมมี่ ก่อนที่เธอจะตอบออกไปว่า..