ตอนที่ 7: หอคอยแห่งมายา
หลังจากได้รับคำแนะนำจากดาเรีย หลุดโลกและสายดีดมุ่งหน้าสู่หอคอยแห่งมายา เส้นทางเต็มไปด้วยอุปสรรคและภาพลวงตาที่ทำให้พวกเขาเกือบหลงทางหลายครั้ง หอคอยตั้งอยู่กลางทะเลสาบที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา พวกเขาต้องข้ามสะพานหินเก่า ๆ ที่ดูเหมือนพร้อมจะพังทุกเมื่อ
“นี่มันกับดักชัด ๆ” สายดีดพูดพลางมองไปรอบ ๆ
“นายกลัวเหรอ? งั้นก็เตรียมแร็ปให้พร้อมไว้แล้วกัน” หลุดโลกตอบพร้อมดีดกีตาร์เบา ๆ สร้างบรรยากาศให้กล้าเดินต่อ
เมื่อพวกเขาเข้าใกล้หอคอย ประตูเหล็กหนัก ๆ เปิดออกเองโดยไม่มีใครแตะต้อง ภายในหอคอยมืดมิด มีเพียงแสงสีม่วงบางเบาที่สะท้อนจากคริสตัลขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่กลางห้อง
“พวกเ้าคือผู้ที่กล้าบุกมาถึงที่นี่หรือ?” เสียงทรงอำนาจดังขึ้น ศุทธินำปรากฏตัวในชุดเกราะดำที่เปล่งแสงรอบตัว เขาถือไม้เท้าที่ดูเหมือนหลอมรวมพลังมืดเอาไว้
“พลังของนายกำลังทำลายทุกอย่าง เรามาที่นี่เพื่อหยุดมัน” หลุดโลกพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ศุทธินำหัวเราะ “หยุดข้า? พวกเ้ามันก็แค่เด็กไร้เดียงสาที่หลงคิดว่าดนตรีจะเปลี่ยนแปลงโลกได้” เขาโบกไม้เท้า ภาพลวงตาเริ่มบิดเบือนรอบตัว ทั้งห้องกลายเป็เขาวงกต
หลุดโลกและสายดีดถูกแยกออกจากกันในทันที สายดีดพบตัวเองอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกระจกสะท้อนภาพอดีตของเขา ภาพตัวเองในอดีตที่จมอยู่ในยาเสพติดปรากฏขึ้น เสียงหัวเราะเยาะดังก้อง
“นายมันล้มเหลว... นายไม่เคยเปลี่ยนอะไรได้” เสียงในหัวของสายดีดพูด
แต่สายดีดสลัดความกลัวทิ้งและเริ่มแร็ปด้วยความเชื่อมั่น “ฉันไม่ได้ล้มเหลว ฉันกำลังต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลง และนายไม่มีสิทธิ์มาหยุดฉัน!”
ขณะเดียวกัน หลุดโลกพบกับเงาของศุทธินำในจินตนาการ เงานั้นเริ่มโจมตีเขาด้วยคำพูดดูถูกและเสียงดนตรีที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด หลุดโลกใช้กีตาร์ของเขาตอบโต้ ด้วยจังหวะที่สะท้อนถึงความมุ่งมั่นและศรัทธาในตัวเอง
สุดท้ายทั้งสองสามารถทำลายภาพลวงตาและกลับมาพบกันอีกครั้ง พวกเขามุ่งหน้าสู่ห้องที่มีคริสตัลลอยอยู่ แต่ศุทธินำยังยืนขวางทางพร้อมรอยยิ้มเหยียดหยาม
“ข้าจะทำให้พวกเ้ารู้ว่าความกล้าหาญที่ไม่มีพลังนั้นไร้ค่า” ศุทธินำกล่าว ก่อนที่การต่อสู้ที่แท้จริ
งจะเริ่มขึ้น
จบตอนที่ 7