จากวันนั้น....หัวใจยังพองโต

คริส : เบลล์ชอบพี่ก็ดีใจ

       ระหว่างมื้ออาหารสองครอบครัวคุยกันอย่างสนุกสนาน ต่างคนต่างมีเ๱ื่๵๹ราวมากมายมาเหล่าสู่กันฟังหลังจากห่างหายไม่เจอกันนานหลายปี

บรรยายกาศวงสนทนาตลบอบอวนไปด้วยความสุข

สุพล : เอ่อ ตาคริสย้ายมากลางคันแบบนี้แล้วเ๹ื่๪๫เรียนจะเอายัง?( สุพจถามด้วยความเป็๞ห่วงลูกชายเพื่อนที่เค้าเอ็นดู)

จอร์แดน : ก็นี่ไงเ๹ื่๪๫ที่อยากปรึกษานายด้วย 

สุพล : เอางี้ไหมให้ตาคริสเรียนที่โรงเรียนเดียวกับเบลล์  เรียนที่เดียวกันฉันก็ได้วางใจด้วย ยังซะเบลล์ก็เด็กผู้ถึงจะแก่นแก้วอยู่บ้างแต่ก็อดห่วงไม่ได้มีคริสดูแลฉันก็สบายใจ

อารยา : ฉันก็เห็นด้วยค่ะคุณ เทอมหน้าจะขึ้น ม.3แล้ว เดียวมีหนุ่มๆมาตามถึงบ้านอีก ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ( ผู้เป็๞ภรรยาพูดแสดงความเห็นด้วยกับสามี)

คริส : ว้าว มีหนุ่มๆตามถึงบ้าน เสน่ห์แรงนะเรา หึหึ ( คริสอดที่แซวเบลล์ไม่ได้)

เบลล์ : ชิ แน่นอนคะก็เบลล์สวยซะขนาดนี้ มีหนุ่มๆมาชอบก็ไม่เห็นจะแปลก ( สาวยน้อยมั่นใจเหลือล้นในความสวยตน )

      ฮ่าๆๆๆเสียงหัวพร้อมกันดังขึ้นในวงอาหาร

จอร์แดน : คริสเราอ่ะ ทำเป็๞แซวน้อง หาแฟนให้ได้อย่างน้องนะ ถ้าไม่ได้อย่างน้องไม่ต้องพาเข้าบ้านนะ ( จอร์แดนพูดเล่น แต่เล่นทำเบลล์อายม้วนไปไม่เป็๞ทีเดียว)

คริส : ครับพ่อ ฮ่าๆๆผมจะหาให้เหมือนเบลล์เป๊ะๆเลยครับ (คริสยังสมทบอีก)

เบลล์ : เบลล์อิ่มแล้วคะ (สาวน้อยเขินอาย หลังจากนั้นก็วิ่งกลับบ้านไปเลย)

          เช้าวันเปิดเทอมวันแรก คริสเดินทางไปรับเบลล์ไปโรงเรียนพร้อมกัน เนื่องด้วยน้องม.3พี่ ม.6 จะต้องเดินทางพร้อมกันตามคำสั่งบิดาของคริสนั้นเอง ซึ่งเค้าก้ไม่ได้ติดขัดอะไร แถมยังชอบซะอีก

คริส : สวัสดีครับลุงพล ผมมารับน้องไปโรงเรียนพร้อมกันครับ (คริสเอ่อทักทายสุพล)

สุพล : มาๆๆเข้ามานั่งเล่นในบ้านก่อน ลุงต้องขอโทษแทนน้องนะที่ให้ต้องรอ ก็น้องนะสิลุงบอกให้นอนเร็วๆหน่อยๆก็ไม่ยอมฟัง บอกจะดูซีรีย์ให้จบก่อน เป็๲ไงล่ะตื่นสายเลย แล้วนี่ทานข้าวยัง เดี๋ยวทานข้าวน้องเลยนะ 

คริส  : เอ่อ ได้ครับคุณลุง ( คริสตอบพรางอมยิ้มเอ็นดูคนโดนบ่น)

สุพล : นี่คุณตาคริสมาทานข้าวด้วยนะเตรียมเผื่อเด็กอีกทีครับ (สุพลบอกภรรยาที่กำเตรียมอาหารเช้าให้ลูกสาวอยุ่ในครัว)

     ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังวิ่งลงบรรไดจากด้านชั้นสองบ้าน แน่นนอนว่านั้นคือสาวน้อยที่นอนตื่นสายเพราะมัวดูซีรีย์นั้นเอง ท่าทางของเบลล์ทำคริสอดขำไม่ได้จริงวิ่งมาอย่างเร่งรีบ สังเกตุได้จากการถักเปียได้แค่ข้างเดียวของเธอ

เบลล์ : อ้าวพี่คริสมาแล้วเหรอ รอแปปนะคะเบลล์ใส่ถุงเท้าก่อน(เบลล์ก้มลงใส่ถุงเท้าของเธอ )

เบลล์ : พี่จะทำไรคะ ( สาว๻๠ใ๽กับการกระทำของคริสที่จู่ๆก็เดินมารวบผมของเธอ )

คริส : นั่งนิ่งนะครับ เดียวผมเปียไม่สาวเอานะ ( ใช่แล้วคริสกำลังถักผมเปียให้เบลล์นั่นเอง โอ้ยพ่อไมโครเวฟ อบอุ่นเหลือเกิน)

เบลล์ : เบลล์ทำเองได้คะ (สาวน้อยเขินอาย เพราะนอกจากพ่อและแม่แล้วไม่เคยมีใครทำให้เธอแบบนี้เลย เบลล์ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าก้มตา เพื่อหลบสายตาคริส เบลล์ในนี้ไม่อาจสบตาคริสได้เลย)

       ด้านในของครัวมีสองสายตาจับจ้องอยู่ สุพลและอารยา มองดูเด็กทั้งสองคน ช่างเป็๲อะไรที่น่าเอ็นดูจังเลย ในใจของทั้งคู่อยากจับในเด็กทั้งสองหมั้นหมายกันซะตอนนี้เลย แน่นอนว่านี้ผ่าการพูดคุยระหว่างสองครอบครัวแล้ว แต่ด้วยเด็กทั้งคนยังเด็กเกินไป อีกทั้งเค้าไม่ได้อยากบังคับลูกๆ เลยปล่อยให้เด็กๆได้เรียนรู้กันเอง ซึ่งภาพตรงหน้าทำเขาปลื้มนัก

           การเดินทางไปโรงเรียนใช้เวลาไม่มากนัก เนื่องจากอารยาและสุพล เลือกโรงเรียนใกล้บ้าน เพราะไม่อยากเสียเวลาในการเดินทางมากนัก โรงเรียนที่ทั้งคู่เลือกก็เป็๲โรงเรียนสองโปรแกรมที่สอนทั้งหลักสูตรไทยและนานาชาติ ซึ่งเบลล์เลือกที่นานาชาติเพราะอนาคตอยากไปเรียนต่างประเทศนั้นเอง และคริสก็เลือกโปรแกรมนานาชาติเช่นเดียวกัน 

เบลล์  : เย้ ถึงแล้ว พี่คริสตื่นเต้นไหมคะจะได้เจอเพื่อนใหม่? (สาวน้อยถามพี่ชายอย่างร่าเริงสดใส)