ผับหรูใจกลางเมืองเป็ที่นัดหมายของหนุ่มสาวคู่หนึ่งนาสนั่งลงตรงข้ามกับสาวร่างอวบอัด ริมฝีปากอวบอิ่มสุดแสนจะชวนให้ลิ้มลองเรียวขาขาวถูกไขว่ขึ้นส่งผลให้เ้าของร่างสูงกำยำถึงกับชะงักเมื่อเห็นสิ่งล่อแหลมเทียร่าลอบยิ้มออกมาด้วยความพอใจเมื่อเห็นสีหน้าของพี่เขย
“คุณนัดฉันมาที่นี่มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ?”เ้าของร่างยั่วเย้าเพศตรงข้ามเอ่ยถามเสียงพร่าประหนึ่ง้าเชิญชวนคู่สนทนาให้จิตนาการไปไกล
“ผมแค่้าความช่วยเหลือจากคุณอย่างที่เราเคยตกลงกันไว้”
เทียร่านิ่งชั่วครู่ แล้วเอนกายพิงโซฟา สอดท่อนแขนกอดอกจนเห็นขนาดของทรวงนาสกระตุกยิ้มเมื่อเห็นน้องเมียช่างยั่ว เทียร่าดูน่ากินแต่ก็คงไม่เท่ากับสาวที่ทำให้เขาต้องคิดถึงทุกวันอย่างภรรยาตัวเองหรอก
“แล้วคุณจะให้เทียร่าทำอะไรล่ะคะ”เธอถามเสียงกระเซ้า ก้มลงเอื้อมไปหยิบแก้วไวน์แต่สายตาเขาดันเหลือบไปเห็นทรวงอกอวบอิ่มน่าจะเต็มไม้เต็มมือโผล่พ้นเสื้อคอวีคว้านลึก
“เวลานี้โมนาอยู่ที่อัลเล็นโซ่ใช่ไหม?”
คำถามนี้เล่นเอาเ้าของร่างอวบถึงกับพูดไม่ออกใบหน้าที่กำลังยิ้มยั่วหุบฉับลงทันควันเขาจะเอ่ยถึงน้องนอกไส้ที่ทำให้อารมณ์ที่พลุ่งขึ้นมาทำไมกัน
“คุณถามถึงโมนาทำไมคะ!”
ใบหน้าที่กำลังบึงตึ้งส่งผลให้เขาเข้าใจว่าเธอคงมีเื่บาดหมางกับน้องสาวตนเองแน่นอน
“ผมแค่้าให้คุณเข้าไปในอัลเล็นโซ่เพราะบางทีคุณอาจจะใช้โอกาสที่น้องคุณเข้าไปอยู่ที่นั้น ในการจัดการพวกมันก็ได้!”
“หมายความว่ายังไง”
“ผม...้าให้คุณไปหาโมนา และหาทางไปที่ห้องทำงานของซาฟผมคิดว่าเอกสารสำคัญเกี่ยวกับธุรกิจทรัพย์สินและสาขาของอัลเล็นโซ่ที่ผม้าน่าจะอยู่ที่นั้นผมอยากให้คุณเอามันมาให้ผมหากคุณทำได้ผมจะให้รางวัลคุณอย่างงาม”
สาวร่างอวบครุ่นคิดอย่างหนักหากทำเช่นนั้นเท่ากับทำลายดีกาลโน่แต่ก็ทำลายอัลเล็นโซ่ได้อีกด้วยใครจะเป็จะตายก็ช่างอยากไม่เห็นค่าเธอดีนัก
“ก็ได้...แต่คุณเองก็อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับฉันล่ะ”
“ได้ครับผมจะต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณแน่นอน”
ร่างสูงกำยำลุกขึ้นยืนร่างอวบอัดรีบลุกตามยื่นมือมาช่วยเขาจัดภายใต้สูทเรียบหรูคงมีกล้ามเนื้อที่น่าพิสมัยแน่นอนเธอััมันได้เทียร่าแนบแก้มกับแผงอก
“คืนนี้มีที่นอนที่ไหนหรือยังคะ”
ทั้งคำพูดท่าทางของผู้หญิงตรงหน้าส่งผลให้เขาลอบยิ้มออกมาแม้ร่างอวบอัดตรงหน้าจะเย้ายวนแค่ไหนก็ไม่อาจหักใจทำอะไรลงไปได้เขาไม่อยากเป็ผู้ชายที่ได้ทั้งพี่ทั้งน้องเป็เมีย
เพราะแค่นี้...เวน่าก็เสียใจมากพอแล้ว
“พอดีคืนนี้ผมต้องไปทำธุระให้กับพ่อครับ”
เทียร่าปล่อยมือออกจากสูทของเขาแม้คืนนี้เธอจะไม่ได้เขา แต่เชื่อว่าอีกไม่นานคนอย่างนาสต้องมาหมอบแทบเท้าออนวอนให้เธอบำรุงบำเรออย่างถึงใจ
“งั้นก็ไม่เป็ไรค่ะถ้าคุณไม่ว่าง แต่ว่า... เทียร่าพร้อมเสมอนะคะถ้าหากคุณเหงา”
“ครับ”
เขาก้มศีรษะเล็กน้อยแล้วสาวเท้าเดินจากมาผู้หญิงอย่างเทียร่าทำให้หนักใจไม่น้อย แต่เธอยังมีค่าพอให้ใช้เป็เครื่องมือ
ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อยริมฝีปากอวบอิ่มเผยอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงแผนการขโมยเอกสารของซาฟและน้องสาวนอกไส้จะต้องเป็คนรับกรรมกับเื่ทั้งหมด ซาฟต้องเกลียดโมนาจนไม่อยากจะมองหน้าอีกเลย
เ้าของสมญานามเทพธิดาเวนิช ยืนทอดถอนใจอยู่ริมสระด้านหลังของคฤหาสน์ดวงตาคู่สวยฉายแววกังวลอย่างเด่นชัด แม้เขาบอกว่าไม่เป็ไรและยินดีช่วยเหลือดีกาลโน่แต่เธอเองก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจ เพราะเวลานี้เธอกับเขาก็ยังไม่ได้เป็อะไรกันเวลาตอนนี้ก็ล่วงเลยไปจนเดือนกว่าแล้ว ทว่าความสัมพันธ์ของเรากลับไม่คืบหน้า ยิ่งพักหลังๆซาฟดูห่างเหินยิ่งสร้างความหนักใจมากขึ้น
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำให้ความคิดที่กำลังล่องลอยหยุดลงโมนายกโทรศัพท์มาดูคิ้วบางขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นเบอร์พี่สาวโชว์หราอยู่หน้าจอริมฝีปากบางเม้มแน่นมือสั่นระริกด้วยความกลัว พี่โทรมาทำไมอีก เื่คราวก่อนที่โรงแรมทำเธอเกือบกลายเป็ผู้หญิงขายตัวพอติดต่อหาก็ตวาดกลับมาแล้วไม่เคยรับอีกเลย
เธอตัดสินใจกดรับอยากรู้พี่จะทำร้ายกันอีกไหม “ค่ะพี่เทียร่า”
“โมนาพี่เองนะ”
“ค่ะโมนาทราบดีว่าเป็พี่เทียร่า”
น้ำเสียงน้องสาวทำให้ปลายสายรู้สึกหนักใจดูท่าเื่ในคราวก่อนคงทำให้ยัยน้องตัวดีไม่ไว้ใจเธออีกแล้ว
“พี่มีเื่อยากคุยกับโมนา”เทียร่าแสร้งทำเสียงเศร้า
โมนาเม้มริมฝีปากใช้แผนการเดิมๆ เพื่อล่อหลอกให้ตายใจอีกแล้ว หากหลงกลอีกซาฟคงรังเกียจเธอเข้ากระดูกดำแน่
“อยากจะคุยกับโมนาเื่อะไรคะ”เธอเอ่ยถาม แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ถ้าเป็เื่ในโรงแรมคราวก่อนโมนาไม่ได้โกรธตอนนี้หากพี่เทียร่าจะเกลียดโมนา หรือรังเกียจกัน โมนาก็ไม่ว่าอะไรโมนาปลงตกแล้วล่ะค่ะโมนาเข้าใจดีแล้วว่าเราไม่สามารถเปลี่ยนใจใครให้มาชอบตัวเราได้ถ้าหากพี่เทียร่าเกลียดน้องสาวคนนี้ เราสองคนอยู่ห่างกันดีกว่านะคะอย่ามาเข้าใกล้กันเลย โมนาไม่อยากถูกพี่ทำร้ายซ้ำซากอีก เื่ในอดีตโมนาไม่ถือโทษเราหายกัน แค่ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก” หญิงสาวระบายความรู้สึกออกมา
เทียร่ากัดฟันข่มความโกรธคนอย่างแกมีสิทธิ์มารักษาระยะห่างกับเธองั้นเหรอ คนควรพูดคือเธอคนนี้ต่างหากยัยเด็กเมื่อวานซืนกล้าดียังไงคิดตัดเธอแบบนี้
“ยังโกรธเื่คราวก่อนสินะพี่เข้าใจดีโมนา พี่เลยไม่คิดติดต่อน้องอีก” เทียร่ากัดริมฝีปากรู้สึกสะอิดสะเอียนกับการต้องพูดดีกับน้องสาวที่ตนเองชิงชัง“พี่แค่อยากคุยเื่พ่อ”
ปลายสายชะงักหัวใจกระตุกวูบเื่พ่อ...
“เื่พ่อเหรอคะพ่อเป็อะไรคะ!” หญิงสาวถามเสียงสั่นระรัว
“พี่ยังพูดตอนนี้ไม่ได้แต่... พี่คิดว่าพ่อต้องมีปัญหาอะไรบางอย่างที่ปิดบังเราแน่ พี่อยากปรึกษาโมนา ให้พี่ไปพบที่อัลเล็นโซ่ได้ไหม”
หญิงสาวครุ่นคิดทำไมต้องเป็ที่นี่ ทว่ามันอาจเป็การดีเธอไม่ได้เหยียบย่างไปไหนให้ตนเองถูกทำร้ายพี่คงไม่กล้าทำเื่ร้ายแรงในเขตตระกูลอัลเล็นโซ่เท่านี้คงปลอดภัยจากการปองร้ายของพี่สาว ที่สำคัญเธอเป็ห่วงพ่อมาก
“ต้องเป็ที่นี่เท่านั้นเหรอคะ”โมนาลองหยั่งเชิง
“พี่คิดว่าควรไปที่อัลเล็นโซ่ดีกว่าพี่กลัวโมนาไม่ปลอดภัยแล้วซาฟจะตำหนิพี่เอา”
“ถ้าเช่นนั้นโมนาขอปรึกษาคุณซาฟก่อนถ้าหากเขาอนุญาต โมนาจะแจ้งพี่เทียร่าอีกทีนะคะ เท่านี้ค่ะ” เธอตัดสายแล้วพ่นลมหายใจ ทำไมรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน ถ้าไม่มีคำว่าพี่สาวค้ำคอเธอคงไม่เสวนาด้วยอีกแล้ว
เทียร่ามองโทรศัพท์แล้วง้างมือหมายขว้างมันทิ้งแต่กลับหยุด แล้วกรีดร้องลั่นด้วยความเดือดดาลต่ออากัปกิริยาของปลายสายเมื่อครู่โมนา! นังน้องตัวดีกล้าดีอย่างไรถึงทำราวกับเธอเป็ตัวเชื้อโรคเมื่อก่อนเห็นหงอกลัวตัวสั่น เดี๋ยวนี้เป็คุณนายอัลเล็นโซ่แล้วปีกกล้าขาแข็งคิดอาจหาญมาเผยอกับเธออย่าให้แผนการนี้สำเร็จก็แล้วกันเธอจะรอดูวันนั้นวันที่ลูกเมียน้อยอย่างมันระเห็จออกจากตระกูลอัลเล็นโซ่
โมนาต่อสายถึงพี่สาวคนโตไม่กล้าติดต่อพ่อเพราะท่านคงไม่ตอบอะไร ปลายสายไม่ได้ตอบรับ หญิงสาวคิดหนักป่านนี้ที่บ้านจะมีปัญหาอย่างพี่พี่คนรองบอกหรือเปล่านะ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ไม่เป็ไรลองขอซาฟดูก็แล้วกัน บางทีเขาอาจอนุญาตก็เป็ได้
ชายหนุ่มสาวเท้า เดินเข้ามาภายในแล้วขึ้นชั้นสอง เข้าห้องทอดกายนั่งลงบนเก้าอี้หนังสีดำสนิท ศีรษะได้รูปเอนไปด้านหลังแล้วหลับตาเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดที่มีเขาพยายามหลีกเลี่ยงเธอมาได้สักพักแล้ว ยิ่งรู้เื่ดีกาลโน่มากเท่าไหร่จิตใจมันกลับอ่อนไหว หนทางเลือกของเขามีไม่มากนักเพราะหน้าที่ดูแลทุกคนในอัลเล็นโซ่มันค้ำคอ เห็นแกประโยชน์ส่วนตัวไม่ได้
รู้ตัวว่ากำลังจะคิดไปไกลกับผู้หญิงที่ถูกส่งตัวมาในฐานะว่าที่เ้าสาวทำให้เขาจำต้องตีตัวออกห่าง ยิ่งสถานการณ์ของดีกาลโน่ล่อแหลมเขายิ่งลำบากใจ ไม่อยากเห็นแววตาเศร้าสร้อยสีหน้าเศร้าหมองของเธอให้รู้สึกเป็ห่วงจนแทบควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้แบบนี้
โมนายืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องทำงานของเขามือบางยกขึ้นหมายจะเคาะ แต่กลับค้างไว้เช่นนั้น ริมฝีปากบางเม้มแน่นและใช้ความคิดอย่างหนักในการตัดสินใจ
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงประตูปลุกให้ซาฟลืมตาขึ้นแล้วปรับสีหน้าตนเองให้นิ่งลงหรี่ตามองไปยังประตูหน้าห้องด้วยความสงสัย
“เข้ามา!”เสียงเฉียบขาดดังขึ้น
ร่างบอบบางค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาซาฟชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มรีบปรับอารมณ์ตนเองให้เข้าที่ทันทีเพราะไม่อยากให้เธอเห็นว่าเขากำลังรู้สึกกังวลและประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอโมนารีบสาวเท้าเดินไปหยุดหน้าโต๊ะทำงาน ก้มหน้าหลุบตามองพื้นด้วยความหวั่นใจ
“มีอะไรหรือเปล่ามาหาผม?” ชายหนุ่มถามเธอเสียงเบา
“คือ... ฉันจะมาขออนุญาตคุณค่ะ”
“ขออนุญาตเื่อะไร”
“ฉันจะมาขออนุญาตให้พี่สาวมาเยี่ยมฉันที่นี่ค่ะคุณพอจะอนุญาตได้ไหม”
ซาฟลอบมองใบหน้าหญิงสาวพลางสำรวจไปทั่วเรือนร่าง ไม่ได้เห็นเธอหลายวันเหมือนกัน ด้กินอะไรบ้างหรือเปล่าแล้วทำไมถึงดูไม่สดใสเลย
“พี่สาวคนไหนเหรอโมนา...” เขาพยายามปรับน้ำเสียงให้นุ่มลงเมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มแสดงท่าทางสั่นเทา
เสียงอ่อนโยนส่งผลให้หญิงสาวยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตาสีเทาหม่นของเขาดวงตาคู่สวยสบเข้าพอดีจึงส่งผลให้ใบหน้าเรียวสวยแดงซ่านขึ้นมาทันที
“พะ...พี่เทียร่าค่ะ”
คำตอบส่งผลให้ซาฟนิ่งชั่วครู่ ดูท่าคงมีอะไรแน่นอนเพราะเขากำชับกับเทียร่าไว้แล้วเื่โมนา แต่มันก็เป็การดีไม่น้อย เพราะพักนี้เขาเองก็ได้ข่าวคราวมาเหมือนกันว่าเทียร่ากับนาสติดต่อกันบ่อยหากผู้หญิงคนนั้นมีแผนการอะไร ก็คงออกลายตอนมาที่นี่ลองหลอกล่อให้มาติดกับจะเป็ไรไป เขาจะได้ล้วงความลับออกมาให้หมด
“ก็ได้ผมอนุญาต...”
“ขอบคุณค่ะ” เธอกล่าวเบาๆแล้วหันหลังเดินจาก
โมนาเม้มริมฝีปากน่าแปลกที่ซาฟไม่มีท่าทีอะไรเลย เขานิ่งเฉย ในอกมันแสนอึดอัดดูท่าเธอคงไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว คนตัวเล็กถอนหายใจแล้วเดินเข้าห้องตนเองในหัวยังละความคิดจากชายชื่อซาฟไม่ได้เลย
ซาฟนั่งมองประตู ระบายลมหายใจแล้วพิงพนักเก้าอี้หากเทียร่าคิดไม่ดี เขาคงได้จัดการทีเดียวแต่ถ้ามาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยือนน้องสาวอย่างปากว่า เขาเองยินดีต้อนรับทว่าคนอย่างซาฟไม่เคยมองอะไรผิดการเดินทางมาของเทียร่าต้องปัญหาขึ้นแน่นอนเขามั่นใจ
8K
