ชายปริศนาได้ยืนจ้องมองไปที่ ดันโตะ หลังจากที่ ดันโตะ ได้ปัดการโจมตีของเขา
“เป็ไปได้ยังไงที่อยู่ๆ คุณก็โผล่ออกมา”
ชายปริศนาพูดขึ้นด้วยความสงสัย
“ที่ไหนมีเงาที่นั่นมีฉัน”
ดันโตะ ได้โจมตีด้วยดาบไปที่ชายปริศนาเป็แนวขวาง ทำให้ชายปริศนานั้นเสียหลัก
“ฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนุกดีนี่”
ชายปริศนาหัวเราะขึ้นพร้อมกับท่าทีที่เปลี่ยนไปเขาไม่ต่างอะไรจากคนเสียสติ
อีวานที่สนับสนุนจากระยะไกลเสร็จแล้วก็ได้รีบตามมาสมทบทันที
“พอแค่นั้นแหละ แกน่ะจนมุมแล้วไม่มีที่ให้แกหนีอีกแล้วล่ะ ไอ้ฆาตกร”
“มันจะไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ”
แต่ชายคนนั้นก็เลือกที่จะเลี่ยงการปะทะกับอีวานและพุ่งตรงไปหาดันโตะทันที ทั้งดันโตะและชายคนนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าหากันและปะทะกันอย่างสูสี อีกคนก็เป็สมาชิกของหน่วยปราบปรามอาชญากรรมพิเศษ ส่วนอีกคนก็ถูกต้องสงสัยว่าเป็ฆาตกรที่สังหารคนเป็จำนวนมาก ทั้งคู่ฟาดฟันด้วยอาวุธและไม่มีท่าทีว่าใครจะเสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย
“ดาบสบั้นเงา!”
ดันโตะเลือกที่จะปิดฉากในดาบเดียว เขาจับดาบด้วยมือทั้งสองรวบรวมสมาธิทั้งหมดและโจมตีภายในครั้งเดียว
ชายปริศนาที่มีแค่มีดนั้นไม่สามารถหยุดการโจมตีที่รุนแรงของดันโตะได้เขาจึงรับการโจมตีของดันโตะนั้นเต็มๆ จนชายคนนั้นได้กระเด็นและหลังกระแทกกับกำแพงเต็มๆ
สภาพของเขานั้นเละเสื้อขาดหลุดลุ่ย และเืไหลนองออกมาจากตัว ร่างกายของเขานั้นมีาแขนาดใหญ่กลางตัวซึ่งนั่นก็คือดาบสบั้นเงาของดันโตะที่จะฟาดฟันศัตรูด้วยความรุนแรงภายในดาบเดียว โดยสาเหตุที่ชื่อดาบสบั้นเงานั้นเพราะว่า พลังของดันโตะนั้นคือสามารถเคลื่อนย้ายตัวเองได้หากที่ตรงนั้นมีเงา และดาบของเขานั้นสามารถฟาดฟันได้โดยมีเงา หากอีกฝ่ายยก
อาวุธขึ้นสูง แสงจันทร์นั้นก็จะสาดส่องสะท้อนผ่านอาวุธทำให้เห็นเงาอยู่ระหว่างกลางอกของผู้ถืออาวุธ ซึ่งดาบของดันโตะผ่าได้โดยสามารถฟาดฟันผ่านอาวุธไปได้เลยขอแค่มีเงาอยู่ระหว่างร่างของศัตรู แต่การที่จะใช้ท่านี้ได้นั้นต้องรวบรวมสมาธิเป็อย่างมากและนี่เป็สาเหตุที่ดันโตะเลือกที่จะกลับไปยังบ้านเกิดก็เพื่อฝึกฝนตัวเองนั่นเอง
(ถ้างงผมจะอธิบายใน่ลักษณะตัวละครนะครับ)
“ไม่เลวนี่”
อีวานเดินไปหาดันโตะและแตะไปที่หัวไหล่ของดันโตะ
“จบลงแล้วเหรอฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”
โอลิเวอร์ลุกขึ้นมา ในระหว่างนั้นเอง นิโคไล ก็เดินเข้ามาหาพวกเขาทันที
“ตอนนี้ฉันพาผู้หญิงคนนั้นไปส่งบ้านแล้วนะ”
แผนที่คุยกันก่อนหน้านี้
“ฉันจะเอาตัวเองไปล่อไอ้โรคจิตนั่นแล้วหลังจากนั้น ดันโตะ นายก็เข้าค่อยเข้ามาทีหลัง ส่วนหัวหน้าก็คอยสนับสนุนด้วยปืนไรเฟิลจากระยะไกล”
โอลิเวอร์ได้อธิบายแผนก่อนที่พวกเขาจะมา
“แต่นี่นายโผล่มาบังหน้าฉันแถมผลักฉันล้มอีก มันไม่ได้อยู่ในแผนเลยนี่นา”
“ในแผนเป็แบบนั้นเองเหรอ? ฉันเข้าใจว่าฉันต้องโผล่มาเพื่อทำอะไรเท่ๆ ซะอีก”
“เอาเถอะแต่ว่านะ ทำไมหมอนั่นถึงไม่เห็นฉันเลยล่ะทั้งที่ฉันก็น่าจะถูกแค่นายย้ายขึ้นไปข้างบนนะ”
“ไว้ฉันจะอธิบายทีหลังนะเื่ความสามารถของฉัน”
พวกเขาคุยกันอย่างสบายใจ
“แล้วจะเอายังไงกับหมอนั่นดีล่ะ”
ในระหว่างนั้นเอง
ชายปริศนาอีกคนก็โผล่ขึ้น ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมสีขาวเหมือนกับชายฆาตกรที่หมดสติจากดาบของ ดันโตะ ชายคนนั้นเดินเข้าไปใกล้ชายฆาตกร
“ผมมารับแล้วครับท่าริช”
ชายปริศนาคนนั้นเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆ ชายฆาตกรที่หมดสติและได้พูดบางอย่าง
“จงฟังข้า บัดนี้ข้า แพทริค แพมเบอร์ตัน ข้ารับใช้ของท่านได้มาแล้ว ท่าน ริช มอร์ริสัน ผู้มีอำนาจเหนือเหล่าปีศาจและมนุษย์ ท่านจะได้รับชีวิตใหม่พร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่”
หลังจากนั้นก็มีพลังงานความมืดบางอย่างปกคลุมชายสองคนนั้นและสิ่งที่เหลือเชื่อก็ได้เกิดขึ้น
ชายฆาตกรนั้นได้ลุกขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับท่าทีที่มั่นใจมากกว่าที่ผ่านๆ มา
“ที่ข้าได้รับพลังระดับนี้มาได้ก็เพราะเ้าเลย แพทริค แปลว่าสิ่งสิ่ง นั้นสำเร็จแล้วสินะ”
“อะไรวะนั่น มันลุกขึ้นมาอีกรอบได้ไงวะ”
อีวานได้เอ่ยขึ้นและพวกเขาเองไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเอง
“สาเหตุที่ข้าสังหารพวกสวะข้างถนนก็เพราะเ้าพวกนั้นมันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิดอยู่ไปก็มีแต่สังคมจะวุ่นวาย พวกเ้าเองก็น่าจะเข้าใจนี่ว่าพวกหัวรุนแรงน่ะมันไม่มีทางเข้าใจหรอก เพราะงั้นข้าก็เลยจับเ้าพวกนั้นมาและถวายให้กับพลังอันยิ่งใหญ่”
ระหว่างที่ ริช กำลังพูดนั้นก็มีเงาคล้ายมนุษย์อยู่บนตึกที่คาดว่าน่าจะมาจากพลังของ ริช เอง
“ข้าจะเปลี่ยนโลกใบนี้ด้วยวิธีการของข้าเอง ชื่อเสียง อำนาจ ผู้หญิง ถ้าข้าอยากได้มา ข้าก็ต้องได้”
ริชกล่าวขึ้น พระจันทร์ในคืนนั้นได้เปลี่ยนไปเป็สีเื เหมือนกับว่าสิ่งรอบตัวพวกเขากำลังสรรเสริญบางสิ่งบางอย่าง
“เปลี่ยนแปลงโลกด้วยอำนาจชั่วร้ายของตัวเองงั้นเหรอ อยากได้อะไรก็ต้องได้งั้นเหรอ แบบนั้นน่ะมันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ”
โอลิเวอร์พูดขึ้นท่ามกลางพลังความมืดที่พร้อมจะกลืนกินพวกเขาทุกคน
“ถ้าแกอยากจะเป็ปีศาจขนาดนั้นล่ะก็ ฉันก็จะฆ่าแกให้ได้!”
โอลิเวอร์ได้หยิบปืนคู่ออกมาซึ่งปืนทั้งสองนั้นไม่ได้มีลักษณะที่เป็ไปแบบเดียวกันเลย พร้อมกับจ่อไปที่ ริช และมีบางอย่างที่ต่างออกไป
*จบ*
ลักษณะตัวละครที่ปรากฏ
Rich Morrison - ริช มอร์ริสัน
ฆาตกรที่ฆ่าคนไปแล้วมากมาย
ผมสีขาวยาว ตาสีแดงเข้ม
เพศ ชาย
สูงประมาณ 180 เิเ
อายุประมาณ 30 ปี
ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับพลังบางอย่างที่ไม่ใช่อะไรปกติอย่างแน่นอน รูปลักษณ์ภายนอกดั่งตัวละครเอกในนวนิยายมีสง่าและคล้ายขุนนางชนชั้นสูง
Patrick Pembertom – แพทริค เพมเบอร์ตัน
ดูเหมือนว่าจะเป็คนใกล้ชิดสนิทของ ริช
ผมสีดำสนิท ตาสีแดงเข้ม
เพศ ชาย
สูงประมาณ 170 เิเ
อายุประมาณ 26 ปี
มีหน้าตาที่ไม่ได้แย่
เอาล่ะมาอธิบายความสามารถของ ดันโตะ กัน
1.ดาบของเขาสามารถฟันทะลุอาวุธได้ถ้าหากมีเงาอยู่บนร่างของศัตรู ง่ายๆ ก็เหมือนศัตรูถือผลไม้หนึ่งลูกแสงจะทำให้เกิดเงาขึ้นบริเวณใกล้เคียง ถ้าเงาของผลไม้อยู่บนร่างกายของศัตรู ดันโตะก็จะสามารถฟาดดาบผ่านสิ่งที่ป้องกันศัตรูอยู่อย่างอาวุธเช่นดาบได้ ก็จะแนวๆ นั้นเหมือนโกงแต่จะใช้ได้แค่ตอนมีสมาธิสุดๆ
2.เคลื่อนย้ายตัวเองไปบริเวณที่มีเงาได้ เช่น แสงทำให้เกิดเงาบนพื้นจุดหนึ่ง เขาก็สามารถเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังจุดนั้นได้
3.ทำให้เงาปกคลุมตัวเองได้ เหมือนกับการทาสีดำลงบนตัวเองแล้วไปอยู่ในที่มืดๆ นั่นแหละจะทำให้คนอื่นมองไม่เห็น แต่ก็สามารถใช้ความสามารถนี้กับผู้อื่นได้ด้วย
(ตอนนี้เขียนขึ้นเมื้อวันที่ 17 สิงหาคม 2566)