วันนี้วันศุกร์เป็วันที่ซ้อมวันสุดท้ายก่อนแข่งพรุ่งนี้วันนี้พี่แทนเลยแจกเสื้อใหม่สีดำแบบที่ไอ้พี่ปืนชอบ แต่ผมว่ามันก็สวยดี แต่กะไม่ให้พวกกูซักกันเลยรึไง
“วันนี้เดี๋ยวกูจะแจกเสื้อช้าหน่อยเพราะกูเพิ่งได้มาเมื่อเช้า แล้วพรุ่งนี้เป็แมทสำคัญ กูก็เชื่อว่าสถาปัตมันต้องคาดหวังแมทนี้มาก เพราะฉะนั้นพวกมึงต้องเล่นให้เต็มที่”
แล้วพี่แกก็แจกจ่ายเสื้อให้ทุกคน
“เอ้า ไอ้น้องมีนของมึงไซส์เล็กเบอร์ 14เหมือนเดิม”
ยังไม่เลิกไอ้มุกนี้กูหยิบมาดู ก็สวยดี ของกูเบอร์ 14 แต่เอ นี่มันอะไร
“พี่แทนๆ นี่มันอะไรอ่ะ”
ผมชี้ให้พี่มันดูตัวPP’s ที่ชายเสื้อด้านหลัง
“กูไม่รู้ไปถามไอ้ปืนมัน”
ฮ่วยสกรีนผิดเปล่า ผมเดินไปถามไอ้พี่ปืน
“เสื้อกูอ่ะพี่ มีสกรีนอักษรตรงนี้อะกูเปลี่ยนใหม่ได้มั้ย”
“ไม่ได้ มีตัวเดียว ใส่ไปอย่าเื่มาก”
“…”
ว่ากูเื่มากอีกล่ะตลอดเลย หลังจากนั้นผมก็กลับหอ เอาเสื้อให้ไอ้เต้กับไอ้ดีนดู มันยิ้มกัน 2 คนไม่บอกกูอีกแล้ว พวกมึงบังอาจมีความลับกับกูได้ไง
และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึงบอลแมทชิง กูตื่นเต้นสัด วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย แต่ไอ้เต้เช้ากว่า
“ไงมึงตื่นเช้าจริง ตื่นเต้นเหรอ”
“มึงไม่ค่อยตื่นเต้นเลยมั้ง”
“แมทนี้ถ้าชนะพี่ออมจะเลี้ยงข้าวกูแล้วก็พาไปเที่ยวด้วย”
“จริงดิ พัฒนานะมึงอ่ะ”
“แล้วมึงอ่ะ คืบหน้ารึยัง”
“ไม่ต้องเสือกเื่ของกูเลย”
ไอ้ดีนแวะมารับพวกเราที่หอวันนี้ในมอมีกิจกรรมครึกครื้น มีกองเชียร์ของทั้ง 2 ทีม สาวๆเยอะดีแจ่มๆทั้งนั้นเลยครับ ทีมวิศวะ รวมตัวกันที่ฝั่งสแตนด์เรา วันนี้อีพี่สมเจตน์มันได้อภิสิทธิพิเศษ เข้ามาไปทีมผู้นำเชียร์
“วันนี้นะคะพวกเราทีมเชียร์ต้องช่วยกันเชียร์ให้ดังที่สุด ต้องเริดที่สุด เพื่อทีมเราจะได้ชนะค่า”
แล้วทีมพี่แกก็วาดลวดลายกองเชียร์มือหนึ่งแห่งวิศวะเต้นจนลืมตายกันเลยทีเดียว เต้นไปซักพักเสียงก็เงียบลงทันที ผมหันไปมองไอ้พี่ปืนมันเดินเข้ามาพร้อมพี่แทนเหมือนในหนังเ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เลย
“กรี๊ดดด พี่ปืน อ๊ายยยย หล่อมากค่า”
“ออร่ามากค่า เท่ที่สุด”
“หล่อสุดๆ ขอเบอร์หน่อยค่า”
“วี๊ดว้าย อยากกอด หุ่นแซบมากค่า”
เสียงทีมพี่สมเจตน์ดังลั่นสนามพี่แทนเตรียมแหกปากะโด่า
“เดี๋ยวค่ะ พี่แทนอย่าเพิ่งด่า วันนี้ขอหนึ่งวันให้พวกหนูได้ปลดปล่อยค่ะ”
พี่แกรีบห้ามพี่แทนพี่แทนหุบปากแทบไม่ทัน สงสารพี่แกอ่ะ ไอ้พี่ปืนทำหน้าบึ้งตึงตามปกติองพี่มันแหละ
ผมเห็นชายเสื้อบอลมันแว๊บๆนะผมจ้องมองเสื้อพี่มันจนเห็นตัวอักษรที่คล้ายๆของผมที่ชายเสื้อพี่มัน มันคือ MM’s อิหยังวะ
“วันนี้พี่แม่งโคตรหล่ออะ”
ไอ้เต้ชมลุงรหัสมัน
“ช่ายพี่ หล่อแบบแบดๆ เท่สัด”
อันนี้ไอ้ดีนชม มึงชมหรือด่าพี่มัน แต่มันก็หล่อจริงๆนะแบบแบดๆอย่างที่ไอ้ดีนว่าจริงๆ หุ่นโคตรดี จมูกโด่ง คิ้วเข้มผู้ชายในฝันของสาวๆเกือบทุกคน แต่มันทำให้ใจผมสั่นขึ้นมา
“ไง มึง วันนี้กูดูเป็ไง หล่อมั้ย”
พี่มันกระซิบถามผมพี่มึงไม่ต้องเข้ามาใกล้ๆก็ได้ ห่า ใจคอไม่ดีเลย
“อะ…อืมก็หล่อแต่หล่อน้อยกว่ากูหน่อย”
กูต้องทำใจพูดออกมาไม่เสียงมันสั่นยากสัด
“วันนี้มึง… ก็หล่อจริงๆแหละ”
พี่มันยิ้มเวลาที่ชมกูเขินสัด หน้ากูต้องแดงแน่ๆ
“กรี๊ดด พี่ปืนยิ้มค่า เสียดายเก็บภาพไม่ทัน”
“จริงๆด้วย ขออีกรอบค่า แรร์ไอเทมมากๆ”
เสียงโหยหวนของทีมพี่สมเจตน์ดังมาแต่ไกล แรร์ไอเทมเหรอ กูเห็นออกจะบ่อย
แล้วพวกเราก็ลงสนามพร้อมกับเสียงกรี๊ดจากสาวๆนอกจากพี่สมเจตน์แล้ว ก็ยังมีสาวสถาปัตมาช่วยกรี๊ดด้วย กัปตันจับมือกันก่อนแข่งแต่ผมเห็นกัปตันทีมสถาปัตคุยกับพี่แทนแล้วก็ไอ้พี่ปืนด้วย ดูพี่ๆมันสนิทกันกัปตันทีมฝั่งโน้นก็ดูดีนะ หล่อแบบโฉดๆหน่อย เครารุงรังๆ แต่ดูเท่ดี
เกมการแข่งดำเนินไปอย่างดุเดือดจริงอย่างพี่แทนว่า ทีมนั้นบุกอย่างหนักสงสัยอยากได้แชมป์ แต่ทีมเราก็ไม่ยอมแพ้หรอกวันนี้กูจะยิงประตูให้ได้ สู้โว้ย
“ไอ้มีนส่งลูกมา”
ไอ้เต้ะโบอก ผมส่งลูกให้มัน มันส่งต่อให้ไอ้พี่ปืน วันนี้เราจัดทีมแบบ 4-3-3 วิ่งกันเหงื่อแตก เหนื่อยฉิบหาย
ไอ้พี่ปืนได้ลูกมันยิง เยส! เข้าไปแล้ว
“ตอนนี้ทีมวิศวะนำไปแล้วครับ 1-0 ยิงประตูโดย กองหน้าหน้าหล่อ ปฏิภาณ พาน พาน พาน”
ไอ้พี่พิธีกรมึงจะเอคโค่ทำไมเนี่ย
เกือบหมดครึ่งแรกแล้วผมนี่วิ่งลิ้นห้อยเหมือนหมาหอบแดดเลย ร้อนโคตร เหนื่อยฉิบหายก่อนที่กรรมการจะเป่านกหวีดหมดเวลาครึ่งแรก สถาปัตดันตีไข่แตกได้ซะก่อน
“วันนี้สถาปัตมันบุกแรงจริงๆว่ะ”
หลังจากหมดครึ่งแรกเรามาพักข้างสนาม
“อืม มันคงจะเอาแชมป์ปีนี้ให้ได้จริงๆ”
เสียงรุ่นพี่คุยกันทั้งที่ยังหอบเหมือนหมากันอยู่
“เฮ้ยพวกมึง ฟังกูก่อน”
กัปตันทำหน้าที่อธิบายแผนการเล่นครึ่งหลัง
ครึ่งหลังพี่แทนให้ไอ้ดีนลงแทนพี่ปีสอง ผมยังคงเล่นป็นตัวจริงอยู่สถาปัตยังคงบุกอย่างต่อเนื่อง หวิดจะทำประตูได้หลายครั้ง ยังดีที่พี่แทนเซฟไว้ได้
แต่พอผ่านไปได้ยังไม่ถึง 15นาที สถาปัตก็ยิงประตูไปก่อนแล้วผมนี่ลนลานเลย กลัวแพ้มากครับ
“ไอ้เต้ส่งบอลให้พี่ปืนดิ”
ผมะโเมื่อเห็นไอ้เต้ลากบอลมา
“พี่ยิงเลย”
ผมะโบอกอีกแต่พี่ปืนยิงข้ามคานไป ผมเตะยอดหญ้าอย่างเสียดาย เกือบได้ประตูแล้วมั้ยล่ะ
“ไอ้เตี้ย มึงใจเย็นๆสิ”
ไอ้พี่ปืนวิ่งมาลูบหัวผมในสนามพี่มึงยังอุตส่าห์มีเวลามาเนอะ
“พี่มึงก็เตะดีๆดิวะ ข้ามคานไปไกลเลย”
ผมหงุดหงิดใส่พี่มัน
“แล้วถ้ากูยิงเข้ามึงจะให้อะไรกู”
“อะไรก็ได้ตอนนี้อ่ะ กูอยากชนะมากเลย”
พี่มึงจะให้กูเลี้ยงข้าวซัก10 ครั้งก็ได้
“…อย่าลืมคำพูดมึงนะ”
แล้วไอ้พี่ปืนมันก็วิ่งไปหืม ดูมันวิ่งเร็วขึ้นนะ เฮ้ยมันแย่งบอลจากสถาปัตมาได้แล้ว
“เฮ! วิศวะสุดยอด”
ไอ้พี่ปืนยิงเข้าเฉยเลยตอนนี้เสมอกันอยู่ที่ 2-2 ครับ ยังเหลือเวลาอีก 10 นาที มันวิ่งเข้ามาใกล้ๆผม
“อย่าลืม ที่มึงรับปากกู”
เออขออะไรตอนนี้กูให้หมดแหละ ผมยิ้มหน้าบาน รีบพยักให้ไวเลย
“เออ เดี๋ยวกูเลี้ยงข้าวพี่มึง 10 ครั้งเลย”
“…”
จากหน้าไอ้พี่ปืนที่ยิ้มๆรีบหุบปากทันทีเลย อ้าวไม่ได้อยากให้เลี้ยงข้าวเหรอ
เป็ไปตามคาดไอ้พี่ปืนซัดประตูที่ 3 ให้วิศวะเฉือนเอาชนะสถาปัตไปได้ 3-2 ในนาทีเกือบสุดท้าย
วันนี้ไอ้พี่ปืนเป็ดาวซัลโวเลยฟาดคนเดียว 3 ประตู จะเก่งไปไหน
“เฮ้ยไอ้ปืน มึงเจ๋งว่ะ”
ไอ้พี่กัปตันทีมสถาปัตพี่มึงวิ่งมาทางนี้ทำไม๊ ทีมมึงอยู่ทางนู้นแต่ดูเหมือนพี่มันกับไอ้พี่ปืนสนิทกันนะ
“เออ มึงก็เจ๋งแต่กู…เจ๋งกว่า”
เหอะหลงตัวเองเหมือนกันนะพี่มึง
“เออ ฮ่าๆ กูนึกว่าปีนี้กูจะฟาดแชมป์มาครองซะอีก”
“อย่างมึง รอไปอีก 10 ชาติเหอะ”
“เชี่ย ปากยังดีเหมือนเดิม แล้วไอ้น้องคนนี้ใครน่ารักดีนี่ว่า”
พี่แกหันมาบุ้ยปากมาทางผม
“หลานรหัสกูเอง”
พี่แทนเข้าร่วมวงสนทนา
“เหรอ เฮ้ยไอ้น้องชื่ออะไรวะเอง”
“ผมเหรอ ผมชื่อมีน แล้วผมก็ไม่ได้น่ารักแต่ผมหล่อมาก”
ทำไมใครๆก็ว่าผมน่ารักผมอยากหล่อเข้าใจมั้ย คนมันอยากหล่อ
“ฮ่าๆ ตลกดีนะเอ็ง น่ารักฉิบหาย”
แหน่ะยังไม่เลิกอีก
“ไอ้เดี่ยว มึงหุบปากไปเลย”
หืมไอ้พี่ปืนหน้าพี่มึงโหดมากอ่ะตอนนี้
“หมาหวงก้างเหรอไอ้ปืน มึงอ่ะ”
“…กูบอกให้มึงหุบปาก”
“ฮ่า อาการหนักแล้วมึง”
“เฮ้ยๆ ไปกินข้าวกัน ตังเหลือเดี๋ยวกูเลี้ยง”
พี่แทนเข้ามาแก้สถานการณ์ผมกลัวไอ้ปืนมันจะตีกับพวกสถาปัตว่ะ
“เป็อะไรไอ้น้องมีน ทำหน้าเหมือนหมาหงอย”
อืมหมาหงอยหน้าตาเป็ไงวะ
“เอ่อ พี่ไอ้พี่ปืนมันจะไม่ไปดักตีไอ้พี่กัปตันคนนั้นเหรอ”
“ฮ่าๆ มึงก็ว่าไป มันสองคนสนิทกันเป็เพื่อนกันั้แ่ม.ปลายแล้ว”
อ้อ โล่งอกกูก็นึกว่าไม่ถูกกัน
“อ่อ ผมก็นึกว่าพวกเขาทะเลาะกันซะอีก”
แล้วเราก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารก็ตามสั่งนี่แหละโรงอาหารวิศวะเต็มไปด้วยทีมนักบอลแต่ผมเห็นกัปตันทีมสถาปัตก็เดินมาพร้อมพวกพี่แทนไอ้พี่ปืนด้วย
“วันนี้กูกินด้วยดิไอ้แทนมึงเลี้ยงกูอีกคนไหวมั้ยเนี่ย”
“ไหวสิวะ เป็ไงมึงวันนี้บุกหนักเลยสัด”
“เออ เซ็งฉิบหายปีนี้เป็รองแชมป์อีกแล้ว”
“ก็เหมาะกับมึงดีนี่”
ไอ้พี่ปืนผมว่าพี่มันยังแค้นฝังหุ่นกับไอ้พี่กัปตันสถาปัตอยู่นะ
พวกปีสูงเขานั่งด้วยกันส่วนพวกผมปีหนึ่งก็เลยนั่งกับพี่ปีสอง
“พี่กัปตันสถาปัต ทำไมสนิทกับรุ่นพี่เราวะ”
ไอ้ดีนมันหันมาถามผมกับไอ้เต้
“อืม กูได้ยินพี่แทนบอกว่าพี่เขาสนิทกับไอ้พี่ปืนมานาน”
“ใช่ๆตอนสายรหัสกูเลี้ยงเหล้าหลังมอพี่เดี่ยวก็ไป”
“ห๊ะ พี่เดี่ยว ?”
“เออ พี่แกชื่อเดี่ยว อยู่สถาปัตปีสี่”
โอ้โหไอ้พี่ปืนพี่เดี่ยวมันแก่กว่าพี่มึงอีกมั้ง ยังกล้าปีนเกลียวไอ้พี่ปืนคงไม่กลัวอะไรแล้วชาตินี้ ขนาดพี่ธันที่ว่าแน่ๆ ไอ้พี่ปืมันยังดูไม่กลัวเลย
“แล้วไอ้ปืนมึงตอนแรกกูเห็นเล่นไม่ได้จริงจังเลย ่หลังทำไมฮึดขึ้นมาได้”
“อืม จริงว่ะ ตอนแรกกูก็ว่าจะเข้าไปด่าแล้วถ้าแพ้นะกูว่าจะถีบมึงซักที”
พี่แทนพี่มึงคิดดีแล้วเหรอที่พูดแบบนั้น อาจจะไม่ได้ตายดีนะครับ
“มึงกล้าเหรอ”
อุ้ยกูว่าแล้วไง
“ที่กูถามอ่ะ ตอบกูหน่อย อย่าเพิ่งกินหัวไอ้แทน”
พี่เดี่ยวยังคงรอคำตอบหรือจริงๆแล้วพี่มันแค่อยากเสือก
“มีคนจะให้รางวัลกู กูก็เลยเล่นจริงจังไง”
“…เฮ้ยใคร ใครทำให้ไอ้ปืนจริงจังได้ขนาดนี้ไอ้แทนบอกกูมา”
พี่เดี่ยวขี้เสือกคนเดิมเพิ่มเติมระดับความเสือกขึ้นอีกนิดหน่อย
“เออ ไว้ค่อยเล่า ตอนนี้แดกข้าวก่อน กูหิว”
ง่ะไอ้พี่แทนอ่ะ กูก็หูผึ่งเตรียมรอฟังแล้วอ่ะ เสียดายฉิบหาย
////////////// Partปืน //////////////
ผมนี่เข้าขั้นแล้ว ใกล้บ้าเต็มทีไปสกรีนเสื้อก็ยังอุตสาห์แอบแสดงความเป็เ้าเข้าเ้าของ แอบสกรีน PP’s ไว้ด้านหลังเสื้อไอ้เตี้ยมัน พูดแล้วก็เขินตัวเอง ช่างกล้าทำไปได้ส่วนเสื้อผมสกรีน MM’s ไอ้เตี้ยมันไม่รู้เื่ผมเห็นมันวิ่งดุ๊กๆไปถามไอ้แทน ไอ้แทนมันรู้แต่มันก็ไม่พูด มันคงไม่อยากโดนผมเตะเอา
“มึงก็ช่างกล้าเนอะ สกรีนเสื้อมัน”
ไอ้แทนมันพูดกับผมตอนกำลังเช็คเสื้อที่เพิ่งเอามาส่ง
“อืม กูก็ยังงงตัวเองเลย”
“ของมึงก็มีนิ”
“เออ แล้วมึงว่าไอ้เตี้ยมันจะดูออกมั้ย”
“ก็ไม่แน่ ไอ้น้องมีนบางทีมันก็ดูฉลาดแต่กูว่าเื่นี้มันโง่มากกว่า”
“กูก็ว่างั้น”
วันนี้ผมยิงได้ 3 ประตู ปิดเกมคนเดียวเลย กำลังใจดีครับ ไอ้เตี้ยมันรับปากจะให้รางวัลว่าแต่ผมจะขออะไรมันดีนะ เดี๋ยวต้องกลับไปคิด
“ไอ้ปืน อย่าบอกนะว่าชอบไอ้น้องม…”
ไอ้เดี่ยวแอบกระซิบตอนที่เดินมาที่โรงอาหารเสือกอยากจะมากินข้าวด้วยอีก
“เออ มึงจะทำไม”
“แหม ใครจะกล้ามีเื่กับเสี่ยปืน เนอะไอ้แทนเนอะ”
หน้าตาโหดอย่างมึงทำหน้าตาตอแหลก็ได้นะ
“เออ แค่นี้เด็กในทีมก็กลัวมึงฉิบหายวันนั้นอีกเสือกจะไปต่อยไอ้เด็กครุตอนวิ่งชนไอ้น้องมีนมัน”
“เฮ้ย จริงดิ เสี่ยปืน มึงจริงจัง ?”
“เออ”
“โหลงทุนสัด กูไม่เคยเห็นมึงจีบใครก่อนเลยอ่ะ”
“พวกมึงนี่พูดมากกันจังวะ”
“แหมๆ เขินเหรอสัด”
แล้วไอ้สองตัวนี่ก็หัวเราะกันสนุกสนานความรักของกูนี่ขำเหรอเดี๋ยวกูก็ถีบคนละทีสองทีเลย สัด แต่ผมก็เขินจริงๆผมห่างไกลกับคำว่าเขินมานานเท่าไรแล้ววะเนี่ย ไม่ชินกับตัวเองจริงๆ
////////////// End ปืน //////////////
1K
