ตอนที่4 มิติฟาร์ม
“โปรแกรมมิติฟาร์มเริ่มการติดตั้ง เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตสมบูรณ์ ระบบปฎิบัติการปกติ ตรวจพบเ้าของ ตรวจสอบสถานะเ้าของสถานะของเ้าของปกติ ทำการเชื่อมต่อกับเ้าของ เลเวลปัจจุบัน : เลเวลหนึ่งของรางวัลจากระบบ: เงินห้าร้อยเหรียญทอง , เมล็ดหญ้าหกถุง แต่ละถุงปลูกได้หนึ่งไร่ตอนนี้คุณมีพื้นที่หนึ่งส่วน พื้นที่มีขนาดสิบไร่ เลเวลศูนย์คุณสามารถซื้อเมล็ดพืชได้ที่ร้านค้าผลผลิตสามารถขายสินค้าได้ที่ร้านค้าเพื่อแลกเปลี่ยนเป็เหรียญทองคุณสามารถเข้ามายังฟาร์มได้อย่างอิสระ คุณไม่สามารถเชื่อมต่อเซิฟเวอร์ได้ไม่สามารถเชื่อมต่อเพื่อนได้”
ชิงฉางยืนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขารู้สึกเหมือนกำลังฝันไป
ถ้าหากได้ยินเสียงแบบนี้บนโลก ชิงฉางก็คงไม่เชื่อ และคิดว่ามันคงเป็การถ่ายของรายการแกล้งกัน แต่ที่โลกแห่งนี้มันไม่ได้เหมือนกับโลกที่เขาจากมาถ้าเื่การข้ามโลกมีจริง เื่นี้ก็เป็เื่ที่ก็ต้องเชื่อเหมือนกันไม่ใช่หรอ?
ชิงฉางพูดในใจ “ไปยังฟาร์ม”
เมื่อพูดเสร็จก็มีแสงวาบเข้าที่ตา เมื่อลืมตาอีกครั้งตัวของเขาก็ไม่ได้อยู่ที่ปราสาทแต่อยู่ในมิติที่กว้างขวาง มิตินี้มีพื้นที่ขนาดใหญ่มากประมาณสองถึงสามเฮกตาร์ (สองหมื่นถึงสามหมื่นตารางเมตร)ที่ในบริเวณนี้มีพลั่วปักอยู่ พื้นดินเองก็ถูกพรวนไว้อย่างเรียบร้อย ถัดจากพื้นที่ไปจะมีบ่อน้ำ และถังน้ำตั้งอยู่ ที่นี่มีกระท่อมเล็กๆ อยู่หนึ่งหลัง และที่ด้านซ้ายมีบ้านของสุนัขตั้งอยู่ ใต้หน้าตาของกระท่อมมีขวดอยู่สองใบขวดใบแรกมีเครื่องหมายบอกว่าเป็ยาฆ่าแมลง ส่วนอีกขวดนั้นเป็ยากำจัดวัชพืช ถัดจากขวดสองใบนี้ไปก็มีตระกล้าที่เขียนไว้ว่า “เก็บเกี่ยว” ที่ด้านขวาของกระท่อมมีกระท่อมเล็กๆ เขียนว่า “โรงนา” พื้นที่นอกจากนี้นั้นเต็มไปด้วยหมอกหนาซึ่งไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย นั่นคือสิ่งที่เขาเห็นทั้งหมดในมิติแห่งนี้
ชิงฉางรู้สึกคุ้นเคยกับสถานที่นี้เพราะมิตินี้คือเกมที่เขาคุ้นเคยมากที่สุด นั่นคือ “มิติฟาร์ม!!”
ชิงฉางมีความสนใจที่ต่างจากเด็กเนิร์ดคนอื่น ๆตรงที่เขาชอบอ่านหนังสือ อ่านนิยายรวมถึงเขียนนิยายด้วย แต่ตัวเขานั้นกลับไม่เคยเล่นเกมมาก่อนเลย
จนกระทั่งเพื่อนของเขาแนะนำให้เขาลองเล่นเกมมิติฟาร์ม เกมนี้ไม่จำเป็ต้องใช้เวลามากมาย และการเล่นก็ค่อนข้างง่าย ดังนั้น ชิงฉางจึงเล่นมาโดยตลอดจนฟาร์มของเขามีเลเวลยี่สิบเจ็ด แม้ว่ามันจะไม่ได้สูงมากแต่เขาก็เข้าใจในตัวระบบของเกม และใน่กลางของการเล่นนั้นจะมีทุ่งหญ้าด้วย
สิ่งที่ทุก ๆ คนรู้เมื่อเริ่มเกมนั้น ระบบภายในเกมจะให้อิสระในการทำสิ่งต่างๆ รวมถึงกระท่อม และภาพวิวทิวทัศน์ที่ชิงฉางเห็นนี้ มันเหมือนกับเกมที่เขาเล่นไม่มีผิดเลย สิ่งเดียวที่ต่างกันคือชิงฉางเป็สิ่งที่เห็นผ่านจอคอมพิวเตอร์แต่ตอนนี้เขามองจากข้างในของมิตินั้น
ชิงฉางไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมิติแห่งนี้ เขาจึงลองขุดดินบนพื้น
เมื่อเขาหยิบดินขึ้นมา ก็มีเสียงดังในหัวข้อเขาว่า “ดินมิติเลเวลหนึ่งทำการพรวนดินแล้วสามารถใช้ในการเพาะปลูกได้ เร่งระยะเวลาในการเติบโตสิบเท่าสามารถนำออกไปนอกมิติได้ และสามารถปรับปรุงดินนอกมิติได้”
ชิงฉางรู้สึกมีความตื่นเต้นมาก เพราะเขายังรู้เกี่ยวกับมิติแห่งนี้ไม่มากนักนี่เป็โอกาสที่ดี เขาวิ่งตรงไปยังบ่อน้ำ และใช้มือแตะลงไปในน้ำ จากนั้นก็มีเสียงพูดในหัว“น้ำแห่งมิติเลเวล
หนึ่งสามารถดื่มได้ ช่วยในการพัฒนาร่างกายมนุษย์ และยังสามารถใช้กับพืชที่เพาะปลูกได้อีกด้วยเพิ่มจำนวนผลผลิตของพืชสิบเท่า สามารถนำออกไปนอกมิติได้และสามารถปรับปรุงดินนอกมิติได้”
ชิงฉางรู้สึกใ และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งจนกระทั่งลืมที่จะดึงมือขึ้นจากน้ำ
หลังจากนั้นซักพัก ชิงฉางก็ยืนขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะว่า“พระเ้าช่างเ้าเล่ห์จริง ๆ ไม่เคยคิดเลยว่าจะให้ความสามารถที่ดีเยี่ยมขนาดนี้มา”
ชิงฉางเข้าใจอย่างชัดเจนว่าในทวีปคาร์คนี้เขาไม่สามารถที่จะฝึกฝนเวทย์มนตร์
และพลังฉีได้ ชะตาของเขากำหนดมาให้เป็คนธรรมดาไปตลอดชีวิตที่เขามีอยู่ ซึ่งทำให้ฉางไม่สามารถที่จะแก้แค้นใครได้ แต่การมีอยู่ของมิตินี้ทำให้สิ่งต่าง ๆ มันง่ายขึ้นไปอีกถึงแม้ว่าเขาจะแก้แค้นใครไม่ได้ เขาก็ยังสามารถที่จะดูแลรักษาตระกูลเฉินอู้และสร้างความเจริญได้ นี่ก็เป็การแก้แค้นอย่างหนึ่งให้แก่ฉาง
เมื่อชิงฉางสงบจิตใจได้ สิ่งแรกที่เขาทำคือการวิ่งไปยังพลั่วเขา้ารู้ว่าพลั่วนั้นสามารถทำอะไรได้ในมิติเกมแห่งนี้
เมื่อมือของชิงฉางััพลั่ว ก็มีเสียงดังขึ้นมาว่า “พลั่ว ประเภทเครื่องมือเลเวลหนึ่งสามารถพรวนดินอัตโนมัติได้ เวลาในการทำงานสิบไร่ต่อหนึ่งวันสามารถนำออกไปนอกมิติได้”
ชิงฉางหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นเดินไปยังถังน้ำเมื่อัักับถังน้ำ “ถังน้ำ ประเภท เครื่องมือเลเวลหนึ่งสามารถรดน้ำได้อัตโนมัติเวลาในการทำงานสิบไร่ต่อหนึ่งวัน สามารถนำออกไปนอกมิติได้”
“ยาฆ่าแมลง ประเภท สารพิษเลเวลหนึ่งฆ่าแมลงอัตโนมัติสามารถนำออกไปนอกมิติได้ จำนวน : ไม่จำกัด”
“ยาฆ่าวัชพืช ประเภท สารพิษเลเวลหนึ่งกำจัดวัชพืชอัตโนมัติสามารถนำออกไปนอกมิติได้ จำนวน : ไม่จำกัด”
“ตะกร้า ประเภท เครื่องมือเลเวลหนึ่งเก็บพืชผลโดยอัตโนมัติเวลาในการใช้งานสิบไร่ต่อหนึ่งวัน สามารถนำออกไปนอกมิติได้ผลผลิตจะถูกเก็บเข้าไปในโรงนา”
หลังจากเดินดูทุกอย่างข้างนอกกระท่อมแล้ว ชิงฉางก็เข้าใจว่ามิติแห่งนี้ไม่ได้ต่างจากเกมมากนัก แต่มันก็ยังไม่เหมือนกันซะทีเดียว!
ชิงฉางเดินเข้าไปในกระท่อมด้วยความตื่นเต้น กระท่อมนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก แต่มันถูกตกแต่งอย่างสวยงามโดยมีเตียงที่ทำจากฟาง โต๊ะ เก้าอี้สี่ตัว ตู้ เตา เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ จอภาพอยู่ข้างหัวเตียง
ชิงฉางแตะไปยังหน้าจอ และมันก็สว่างขึ้นมา ้ามีสัญลักษณ์อยู่สองอย่าง อันหนึ่งมีคำว่า “ร้านค้า”ส่วนอีกอันมีคำว่า “คำแนะนำ”
ชิงฉางเปิดดูหัวข้อคำแนะนำเขา้าที่จะรู้ว่าทำไมเขาถึงมีมิติแห่งนี้
เมื่อมือของชิงฉางััที่ปุ่มคำแนะนำทันใดนั้น ก็มีแสงสีขาวพุ่งเขาไปยังสมองและข้อมูลทั้งหมดนั้นถูกส่งเข้าไปในสมองของชิงฉาง หลังจากที่ซึมซับข้อมูลต่าง ๆ แล้ว เขาก็พอจะเดาได้ว่ามิติแห่งนี้คืออะไรกันแน่
ก่อนที่ชิงฉางจะมายังโลกแห่งนี้ เขาได้เล่นเกมมิติฟาร์มบนคอมพิวเตอร์ของเขา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เขาถูกส่งมายังที่นี่ และเกมมิติฟาร์มก็ได้ตามเขามาด้วย มันอาจเป็ไปได้ว่าเกมมิติฟาร์มนี้จะถูกส่งผ่านโลกคู่ขนานมาโดยที่ยังคงรักษาฟังก์ชั่นต่างๆ ไว้ และอาจจะมีพลังมากกว่าเดิม ฟาร์มนี้เป็ส่วนหนึ่งของเขาแล้วและตัวระบบยังเชื่อมโยงกับชิงฉางด้วย
ถึงแม้ว่าชิงฉางจะไม่ได้เชื่อมต่อไปยังเซิฟเวอร์ที่โลกแต่ก็ยังสามารถที่จะใช้งานฟังก์ชั่นต่างๆ ของตัวฟาร์มได้อย่างที่เขา้ารวมถึงร้านค้าด้วย เขาสามารถที่จะใช้เหรียญทอง ในการซื้อของต่าง ๆ และยังสามารถขายผลผลิตให้แต่ร้านได้นอกจากนี้ยังนำสิ่งของต่าง ๆ ในมิติออกไปข้างนอกหรือนำสิ่งของข้างนอกเข้ามาในมิตินี้ตามที่เขา้าได้อีกด้วย
เพียงแต่ตอนนี้ตัวฟาร์มนั้นยังมีเลเวลหนึ่งเท่านั้น ฟังก์ชั่นบางอย่างก็เลยยังไม่สามารถใช้ได้ ถ้าหากเขาสามารถที่จะเพิ่มเลเวล ได้ เขาก็สามารถเปิดใช้งานทุ่งหญ้า และสามารถขยายดินแดนได้ โดยปกติแล้วการขยายพื้นที่นั้นทำได้อย่างไม่มีสิ้นสุด ส่วนการจะเพิ่มเลเวลของฟาร์มนั้นจะต้องทำการพรวนดินรดน้ำ หรือกำจัดแมลงเพื่อเก็บค่าประสบการณ์และยังสามารถนำสิ่งของข้างนอกที่เกี่ยวกับการทำฟาร์มมาเพิ่มเลเวลตัวฟาร์มแห่งนี้ได้ด้วย
สรุปง่าย ๆ ก็คือ ชิงฉางนั้นสามารถนำสิ่งของหายากในทวีปคาร์ค มาเพิ่มเลเวลของฟาร์มได้ ซึ่งก็คือความสามารถที่โคตรจะโกง
ชิงฉางทำได้เพียงแค่หัวเราะ ด้วยการมีอยู่ของมิติที่โคตรโกงนี้มันไม่ใช่เื่ยากเลยที่จะแก้แค้นให้แก่ฉาง และตระกูลเฉินอู้ เขาเริ่มคิดถึงแผนการต่าง ๆ ขึ้นมาเรื่อย ๆ
เขาสามารถที่จะใช้ ดินมิติ และน้ำมิติไปใช้ในการพัฒนาแดนทมิฬ ซึ่งทำให้เขามีพื้นที่ทำฟาร์มขนาดใหญ่ ตราบเท่าที่เขาสามารถที่จะพัฒนาที่แห่งนี้ได้เขาก็สามารถที่จะจ้างคนมาได้มากขึ้นจนอาจจะการเป็ดินแดน และเมื่อถึงเวลานั้น นั่นก็คือเวลาในการแก้แค้นให้แก่ตระกูลเฉินอู้
ชิงฉางเรียกสติของเขากลับมา สั่นหัวเล็กน้อยก่อนที่จะก้าวเดินออกไป ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะแก้แค้น เขาต้องเข้าใจมิติแห่งนี้ให้มากกว่านี้
ชิงฉางเอามือไปเปิดเมนูร้านค้า จากนั้นก็มีเสียงว่า“ยินดีต้อนรับสู่ร้านค้ามิติ ท่าน้าที่จะสั่งซื้อสินค้าชิ้นใด?”
ชิงฉางมองไปยังหน้าจอที่มีรูปของพืชต่าง ๆ จากโลกพร้อมทั้งมีราคา และเลเวลเขารู้ว่าข้อมูลต่าง ๆ ในร้านค้านั้นเหมือนกับเกมที่เคยเล่น จึงปิดหน้าร้านค้า และมองไปยังรอบๆ
ในที่สุดเขาเดินไปยังตู้ เขาเชื่อว่าตู้นี้ไม่ได้มีไว้เพียงประดับอย่างเดียวเท่านั้นแต่ก็ต้องผิดหวังเพราะไม่มีการตอบรับใด ๆ เลย เมื่อัักับมัน ชิงฉางจึงเปิดตู้ออกมา และพบกับสามสิ่งที่อยู่ข้างใน มีถุงผ้าใบหนึ่ง ไม้เท้าขนาดเล็กที่หังเป็รูปแมลงและไม้เท้าอีกอันที่หัวเป็รูปใบหญ้า
สิ่งแรกที่เขาเลือกหยิบก็คือถุงผ้า จากนั้นก็มีเสียงดังว่า“กระเป๋าตัง สามารถบรรจุเหรียญทอง ใส่ได้ไม่จำกัด เงินปัจจุบันห้าร้อยเหรียญ เนื่องจากคุณมีเลเวลที่ต่ำเกินไปคุณยังไม่สามาถนำเหรียญทองออกไปยังข้างนอกมิติได้”
ชิงฉางรู้สึกยินดีอย่างมาก ถึงแม้ว่าฟาร์มจะให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยแต่เขาก็เข้าใจสิ่งที่ได้ยิน กระเป๋าเงินนี้ เหมือนกระเป๋าของโดเรมอนแต่ทำได้เพียงแค่ใส่เงินอย่างเดียว แต่สิ่งที่ชิงฉางสนใจจริง ๆ ก็คือเนื่องจากเลเวลของเขาน้อยเกินไปทำให้ไม่สามารถนำเงินออกไปข้างนอกมิติได้ นั่นก็หมายความว่าหากเขามีเลเวลที่มากพอเขาสามารถนำเงินออกไปใช้ข้างนอกได้ ดูเหมือนว่าตอนนี้์จะเข้าข้างพวกเขาแล้ว
จบตอนแล้วครับกดติดตาม และเป็กำลังใจให้พวกเรา Mysterybox ด้วยนะครับ