หลังจากปิดเทอมมาครึ่งเดือน่เปิดเทอมวันแรกทุกคนดูกระตือรือร้นเป็พิเศษตั้งใจกันมาเรียนคึกคักพาโรงเรียนดูสนุกไปด้วย
ฟิ้วววว
กระเป๋าถูกเหวี่ยงจากประตูทางเข้าหน้าห้องทุกคนที่ขวางทางก้มหลบหลีกทางให้กระเป๋าไปอยู่ในที่ที่ของมัน ไอเก็บกระเป๋าขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะเหลียวมองเนเนะเดินนำซากุระเข้ามาด้านในมาหยุดอยู่ที่โต๊ะ
กรี๊ดดดดด ผลัก!
ซากุระเบิกตาโตมองเนเนะที่หงายหลังนั่งลงก้นจ้ำเบ้าที่เก้าอี้พอดิบพอดีแต่ไม่ทันตั้งตัว เนเนะมองหน้าเหวอจ้องยูมิที่กุมมือเธอทำตาหวานเยิ้ม ไอลูบแขนมองหน้าซากุระอย่างงงๆ
“เด็กบ้า! อะไรของเธอเนี้ย” เนเนะแกะมือแล้วผลักหน้ายูมิออกตั้งหลักยืนเท้าเอวต่อว่า
“พี่เนเนะรู้ข่าวดังหรือยัง ไอดอลคอสเพลย์ไฟแรงหน้าใหม่จะเข้ามาเรียนที่นี่”
“แล้วยังไง เธอเนี้ยชอบทุกคนเลยหรือไง” เนเนะดีดหน้าผากยูมิ
“ก็ชอบทุกคนแหละแต่ไม่มีใครสู้คุณซากุระของยูมิได้สักคน พี่เนเนะช่วยขอลายเซ็นให้หน่อยสิ” ยูมิคว้าแขนเนเนะถูไถคลอเคลีย
“ไม่ อยากได้ก็ไปขอเอง” เนเนะแกะมือยูมิออกทำให้ยูมิหน้างอหันข้างมาสบตากับซากุระพอดี เธอทำตาวาวยิ้มหวานจู่โจมมากอดซากุระทันที
“รุ่นพี่ซากุระช่วยยูมิหน่อยนะ”
“จะดีหรอ เห...ทำไมไม่ขอเองกับมือละ”
“เขามาจากจีน ยูมิพูดไม่เก่งแต่ยูมิว่ารุ่นพี่น่าจะพูดกับเขารู้เื่น่านะ ขอร้องรุ่นพี่คนสวย ที่รักของน้อง” ยูมิกอดแน่นเอาหน้าซบไหล่ เนเนะเท้าเอวถลึงตาโตมองดู
“เฮ้อ เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวมานะ” ซากุระถอนหายใจยาวก่อนจะฉีกยิ้มวิ่งพรวดออกไปจากห้องตรงดิ่งไปที่ห้องคิงทันที ซากุระชะโงกหน้ามองหน้าประตูทางเข้าโดยไม่มีครูและพวกประธานอยู่ไล่สายตามองไปทางเพื่อนชายที่กำลังโดนสาวสองสามคนจับผูกโบหยิกแก้มถ่ายรูปสนิทสนม มินามิเลิกคิ้วปลีกตัวออกมาหาซากุระอย่างรู้ทัน เธอจูงมือเขามาคุยที่ทางขึ้นบันไดหลบมุม
“ข่าวดังข่าวใหม่มาอีกแล้ว”
“อ้อ ถ้าเป็เื่เด็กใหม่ห้องบีละก็รู้แล้วละ”
“อ้าวเลเยอร์จากจีนนะหรอ”
“ใช่ดีกรีไอดอลดังจากจีนหน้าใหม่เห็นว่าขึ้นท็อปมาไม่กี่อาทิตย์ตีระดับโลกเร็วมาก”
“งั้นไปขอลายเซ็นให้หน่อยสิ”
“อะไรขอเธอ ชื่อยังไม่รู้จักด้วยซ้ำ มาสนใจอะไร”
“ยูมินะสิขอร้องมา ฉันเลยมาถามรายละเอียดไว้ก่อน ตื่นเต้นดีนะขอลายเซ็นคนดังขนาดนั้น”
“ก็ไม่เท่าเธอหรอกคุณซากุระ นู้นอยู่ห้องอามาโนะ อะ! ” มินามิพูดยังไม่ทันจบอ้าปากค้างมองข้ามหัวซากุระทำหน้าอึ้ง เธอมองหน้าเขาก่อนจะผ่อนลมหายใจหนักหน่วง
“รู้เลยถ้าหันไปแล้วจะเจอใครไม่หันดีกว่าไปละ” ซากุระยิ้มบางๆ ยกมือโบกลาเพื่อนชายเตรียมวิ่งออกแต่…
หมับ!
เธอชะงักเหลียวหลังมองมือที่ดึงชายเสื้อข้างหลังมองไล่ขึ้นมาถึงใบหน้าที่ไม่ได้เจอกันเกือบเดือน ซากุระตีมือเคลวินออกแล้วเดินขึ้นมาพร้อมเหล่ากรรมการเรียงกันพร้อมหน้า เจมิกส์เดินผ่านไปที่ห้องพร้อมโรสที่ดึงแขนมินามิกลับห้องไปด้วย ซากุระมองตามอย่างแปลกใจก่อนหันมามองเคลวินที่ยืนตัวสูงจนต้องเงยหน้ามอง
“ผ่านไปหนึ่งเทอมก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง”
“ประธานว่างมากละก็ไปอ่านหนังสือ จัดกิจกรรมโรงเรียนดีกว่าไหม จับผิดจนรู้ความจริงยังไม่พอใจอีกหรือไง”
“ไม่ได้หมายถึงสิ่งนั้นสักหน่อย” เคลวินเอามือลูบคางก้มลงมาตรงหน้าซากุระ เธอชะงักเล็กน้อยก้าวถอยหลัง
“อะไร ท่านประธานจะสื่ออะไรไม่ทราบ”
“คงต้องเตือนหน่อยว่าเธอแฟนใคร กลางวันรอฉันที่ห้องเรียนไปทานอาหารกลางวันที่ชมรมเ้าหญิงเ้าชาย อย่าคิดเบี้ยวไม่งั้น...ไม่ต้องบอกคงรู้ดี”
“ย่ะ” ซากุระรับคำประชดใส่สะบัดหน้าเดินหนีเคลวินกับพวกกรรมการ เขามองตามอย่างมีชัยและชอบมากกับวิธีการปราบผู้หญิงดื้อ ซากุระเดินบ่นตลอดทางจนเข้ามาในห้องนั่งที่โต๊ะเปิดหนังสือกางออกหัวฟัดหัวเหวี่ยงจนไอกับเนเนะเอียงหน้ามองกันอย่างเหลอหลา
พักเที่ยงทุกคนรีบลงจากห้องเรียนเพื่อใช้เวลาพักให้เต็มที่ยกเว้นซากุระที่นั่งเท้าคางทำหน้างอหงิกมองเพื่อนในห้องทยอยออก ไอกับเนเนะเก็บของเสร็จลุกขึ้นจะเดินออกแต่ต้องชะงักหันหลังมองซากุระที่ทำหน้าบูดอยู่ที่โต๊ะ
“ไม่หิวหรอ” เนเนะเลิกคิ้วเดินเข้ามาเท้าโต๊ะเรียนของซากุระ
“หิวแต่ไปไม่ได้ หัวหน้ากับไอไปก่อนเถอะ”
“เป็อะไรหรือเปล่า” ไอขมวดคิ้วเอามือแตะหน้าผากซากุระ
“สบายดีจนะโตึกสิบชั้นได้เลยแหละ ไปกันเถอะเสียเวลาแย่”
“หืม มีอะไรแปลกๆ แอบนัดใครไว้กันแน่บอกมาซะ” เนเนะดึงแก้มเค้นซากุระ
“ว๊ากกก หัวหน้าเจ็บนะ แก้มยานหมดแล้ว”
อะแฮ่มม!!
ทุกคนหยุดกึกหันไปทางประตูมีผู้ชายหน้าตาดียืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงมองมาทางพวกเธอ เนเนะเหลียวมองกลับมาทางซากุระก่อนฉีกยิ้มดึงแก้มซากุระไปมา ไออมยิ้มชอบใจ
“นอกใจฉันแล้วหรือไง”
“อย่าอยู่เป็ก้างขวางคอสิไปเถอะ” ไอลากเนเนะออกจากห้องหันไปขยิบตาให้เคลวินที่มองนิ่งเดินเข้ามาหาซากุระที่ลุกขึ้นยืนกอดอก
“ระวังจะทานข้าวไม่อร่อยนะท่านประธาน หิวชะมัดขอของอร่อยจัดแบบพิเศษละ” ซากุระยักคิ้วท้าทายยิ้มหวานอย่างเชือดเฉือนเดินผ่านเคลวิน เขายิ้มมุมปากหมุนตัวคว้ามือซากุระมาจับจูงเดินนำออกจากห้อง ซากุระมองมืออย่างงงๆ ไปตลอดทาง
ชมรม Prince&Princessเป็ชมรมในตำนานของเชนไดมีสถานที่ส่วนตัวสูงไว้เก็บตัวแทนเหล่าคนสวยคนหล่ออย่างยกระดับพื้นปูพรมส่งกลิ่นหอมด้วยกุหลาบ ซากุระมองประตูที่เปิดออกโดยอัตโนมัติเดินตีคู่กับเคลวินเข้ามาด้านในมีบันไดวนขึ้นชั้นสอง กลิ่นชาหอมๆ โชยเตะจมูกทำให้ซากุระเอียงคอมองไปทางขวามีโต๊ะอาหารสุดหรูจัดเรียงอย่างสวยงามและแน่นอนโรสกับเจมิกส์นั่งจิบชากันอยู่ชำเลืองมองมาทางทั้งคู่ เคลวินจูงมือซากุระเดินไปนั่งตรงข้าม ซากุระดึงมือออกมองโดยรอบพร้อมสูดกลิ่นหอมจากดอกไม้ที่มีอยู่ทั่วไปหมด
“วันนี้มีแขกคนสำคัญมาเยี่ยมชมรมดีใจจัง” โรสดีดนิ้วมีเด็กเสิร์ฟจากภัตตาคารมาเสิร์ฟอาหารที่โต๊ะ ซากุระตาลุกวาวมองตาปริบๆ หลุดยิ้มอย่างลืมตัว เคลวินเท้าคางมองมาทางเธอด้วยรอยยิ้มอย่างเพลินตา เจมิกส์รินชาให้ทุกคนก่อนมองหน้าเคลวินที่เปลี่ยนกิริยาเลิกคิ้วมองมาทางเขาเช่นกัน
“แหม ต้อนรับคนขี้เหร่อย่างฉันแบบนี้ไม่กลัวเสียชื่อชมรมแย่หรอเป็วาสนาฉันจริงๆ ได้มาที่นี่” ซากุระหยิบช้อนส้อมม้วนเส้นสปาเกตตีด้วยรอยยิ้มไม่สนใจโลกภายนอกเมื่ออาหารรออยู่ตรงหน้า โรสเอามือสองข้างเท้าคางเช็ดหน้าฉีกยิ้ม
“พวกเราต่างหากที่ต้องยินดี เชนไดมีระดับไอดอลมาร่วมเรียนอยู่ด้วยเป็เกียรติแก่ชมรมยิ่งนัก”
แค่ก แค่ก
ซากุระสำลักทันทีความหาน้ำแทบไม่ทัน เจมิกส์เลื่อนชายื่นให้อย่างนิ่งสงบมองปฏิกิริยาชายหญิงตรงหน้า โรสอมยิ้มชอบใจส่งหาซากุระที่เอามือเช็ดปากมองไล่ั้แ่เคลวินที่ยักไหล่แสยะยิ้มหั่นสเต๊กชูขึ้นแล้วเอาเข้าปาก
“แก๊งประธานนักเรียนแห่งเชนไดเห็นทีจะร้ายกาจเกินคำร่ำลือ” ซากุระวางช้อนกอดอกขมวดคิ้ว
“ฮิฮิ ฉันอยากให้เธอเข้าชมรมนี้ให้สมกับระดับของเธอ”
“ไม่ดีกว่าฉันขอเป็ยัยขี้เหร่ธรรมดาดีกว่า ฉันอยู่จุดสูงสุดมามากพอแล้วและถ้าจะแฉความลับฉันละก็ตามใจ ฉันเหนื่อยที่จะโดนพวกนายเค้นความจริงเต็มทน” ซากุระลุกพรวดทันที
“อย่าเสียมารยาท” เคลวินคว้าข้อมือซากุระไว้ก่อนที่จะก้าวออกจากโต๊ะ
“งั้นหรอประธาน แล้วที่นายทำกับฉันไว้ก่อนหน้านี้ละ ก้าวก่ายสิทธิฉัน มันมีมารยาทตายเลย”
“ไม่เอาน่า เธอนี่น่ารักจัง รู้ไหมเธอเป็คนที่สองรองจากรินจังปฏิเสธการเข้าชมรมนี้ ทำเอาตัวแทนอย่างฉันเสียหน้า” โรสลุกขึ้นอ้อมมาจับไหล่ซากุระด้วยรอยยิ้ม ซากุระแกะมือเคลวินออกขมวดคิ้วงงฉงน
“พวกนาย้าอะไรกันแน่” ซากุระสลัดมือโรสออกจ้องเขม็งทุกคน เคลวินดื่มชาอย่างใจเย็นก่อนลุกขึ้นยืนเอียงหน้ามองซากุระที่อยู่ข้างๆ โรสเอามือไขว้หลังยิ้มกรุ้มกริ่ม
“พวกเราจะไม่บอกใครจนจบการศึกษา ความลับของเธอก็จะเป็ความลับต่อไป” เคลวินบอกเสียงเรียบ
“ว่าไงนะ ฉันได้ยินผิดหรือเปล่าเนี้ย ฮ่ะ ฮ่า ฮา มีแผนอะไรบอกมาซึ่งๆ หน้า”
“ขอแค่ไม่นอกใจฉันก็พอ” เคลวินแสยะยิ้มร้ายมองมาทางซากุระที่ถลึงตาโต
“บ้า!!! ฉันไม่ได้เป็อะไรกับประธานสักหน่อย ไม่มีวันที่ฉันจะชอบประธานหรอก ประธานต่างหากระวังนะแกล้งแหย่ฉันมากๆ ตกหลุมรักฉันเมื่อไหร่ถอนตัวไม่ขึ้นนะ” ซากุระตบไหล่เคลวินที่ยิ้มแหย่ยักไหล่เดินออก โรสปรบมือชอบใจมองมาทางเคลวินที่กอดอกมองตามหลังช้าๆ
“ไม่คิดจะขึ้นมาอยู่แล้วละ” เคลวินหันมองเพื่อนสองคนที่ฉีกยิ้มให้
ซากุระเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงลงบันไดก่อนชะงักเมื่อเจอผู้หญิงหน้าหมวยผมดำเงายาวตรงแต่งตัวดีผิวขาวยืนเอามือไขว้หลังมองตาปริบๆ เช่นเดียวกับซากุระที่มองค้าง
“หัวหน้าชมรมอยู่ห้องนี้ใช่ไหมคะ”
“ชะ ใช่ ว้าว ตัวจริงสวยแฮะ” ซากุระหลุดปากชม
“ขอบคุณค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” เธอหมุนตัวยิ้มบางๆ
“เอ่อ ช่วยเซ็นลายเซ็นให้หน่อยได้ไหมคะ”
“ไว้วันหลังนะคะ ฉันรีบ” พูดจบเดินเข้าไปในห้องจังหวะเดียวกับที่เคลวินสวนออกมองซากุระที่ยืนอึ้งอ้าปากค้างก่อนมองเคลวินที่เลิกคิ้วมองเธอแต่สายตาซากุระหันไปเจอสายตาตรงห้องรับแขกที่กำลังมองเคลวินอย่างตะลึงพอเคลวินเหลียวมองตามสายตาซากุระทำให้สายตานั้นหันกลับเดินเข้าไปด้านใน
“มาจากวงการเดียวกันทำอย่างกับไม่เคยเจอ” คำพูดของเคลวินดึงสติซากุระกลับมามองเขม็งเขา
“รู้ดีซะหมดเลยนะประธาน”
“ฉันแค่พูดเื่จริง”
“อยู่วงการเดียวกันก็ไม่ได้แปลว่าจะเคยเจอกันสักหน่อย อ้อ ถ้าประธานเก่งขนาดนี้ละก็ ช่วยขอลายเซ็นให้หน่อยสิ” ซากุระยิ้มกว้าง
“ระดับเธอยังต้องเก็บลายเซ็นคนอื่นไว้ด้วยหรือไง ไร้สาระ”
“ชิ ประธาน เราต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะ จะเข้าเรียนแล้วยังไม่มีอะไรลงท้องเลยหิวชะมัด” ซากุระหมุนตัวเดินออกจากชมรม เคลวินเอามือล้วงกระเป๋าขมวดคิ้วเดินออกไปเช่นกัน
เนเนะนั่งหมุนปากกาเงยหน้ามองนาฬิการอเวลาเลิกเรียน ไอจดงานลงในสมุดมองกระดานที่กำลังถูกลบจากครูผู้สอนที่กล่าวจบการเรียนวันนี้เดินออกไป ทุกคนส่งเสียงเฮอย่างชอบใจคุยกันคึกคัก เนเนะเก็บของมองซากุระที่ลุกขึ้นถือกระเป๋านักเรียนแกว่งไปมายืนรอเธอกับไอ
“เย้ กว่าจะหมดคาบหิวแทบแย่ ไปหาอะไรลงท้องกันดีกว่า”
“วันนี้ต้องรีบไปทำงาน ขอโทษนะซากุระ” ไอรีบตอบทันที
“หว่า งั้นหัวหน้าละ”
“หน้าตาอย่างฉันมีงานทำด้วยหรือไง” เนเนะชี้มาที่ตัวเองเอากระเป๋าพาดบ่ากอดคอซากุระเดินออกจากห้องโดยมีไอเดินตามหลัง
รินดักรอพวกเธออยู่ที่บ่อน้ำพุด้านหน้า นักเรียนทยอยกันกลับบ้านบางส่วนก็อยู่ในเชนไดเล่นบ้างคุยกันบ้างตามประสาไม่ได้เจอกันนาน เนเนะโบกมือลาไอที่ปลีกตัวออกไปก่อน
“ปฏิบัติมิราเคิลเชรงฟื้นฟูสาวงาม…”
“หยุดเลยถ้ายัยขี้เหร่ของฉันวิ่งหนีละก็ฉันจะขยี้เธอยัยหัวหน้าห้องคิง” เนเนะชูมือจับหน้าริน
“ขอโทษค่ะติดปากไปหน่อย ล้อเล่น”
“ใจหายวาบเลย” ซากุระมองตาปริบๆ
“โผล่มาดักรอแบบเนี้ยเหมือนงานจะเข้าอีกแล้วสิ” เนเนะผ่อนลมหายใจยาวอย่างรู้ทัน
“รู้ทันอีกแล้วนะคะคุณเนเนะไปช่วยกันนะคะ” รินจับมือเนเนะกับซากุระหมุนตัวเดินไปที่ห้องกรรมการนักเรียน ซากุระกับเนเนะมองหน้ากันเหลอหลา รินพาทั้งคู่เข้ามาด้านใน เหล่ากรรมการอยู่กันครบยกเว้นประธานแต่มีหนึ่งหญิงที่นั่งหมุนเก้าอี้รออยู่หน้าโต๊ะประธาน
“รอสักครู่ประธานยังเดินมาไม่ถึง ประชุมกับคณะครูอยู่” โชก้มลงรื้อของใต้ลิ้นชัก
“คุณเฟยฟางก็อยู่ด้วยหรือคะ” รินชี้มาทางสาวหน้าหมวยที่มองมาทางเธอ
“เปล่าหรอก เฟยจังมาคุยธุระกับเคลคุงนะ” โรสอ้อมมาจับไหล่ซากุระที่สะดุ้งเฮือกเหลียวหันมองโรสที่ยิ้มหวานส่งให้
แกร๊ก!!
ทุกคนมองมาทางคนที่เปิดประตูค้างมองด้วยสายตานิ่งเฉยก่อนเหล่มองมาทางซากุระที่ขยับไปยืนกอดแขนเนเนะพลางสังเกตเห็นเฟยฟางลุกขึ้นฉีกยิ้มมาทางเขาแต่เคลวินไม่สนใจ
“เข้าใจหาผู้ช่วยนะหัวหน้าห้องคิง” เคลวินยิ้มมุมปากเหล่มองซากุระ
“ถูกใจใช่ไหมล่ะ” แฮมเมอร์เดินมากระทุ้งศอกเคลวินแซวแหย่
“เริ่มเปิดการประชุมกันเลยดีกว่า” เจมิกส์หยิบแฟ้มเอกสารมาวางไว้บนโต๊ะ
“ประชุมอะไรกันหรือคะ ให้ฉันช่วยไหม ฉันอาจช่วยอะไรได้” เฟยฟางเสนอตัวทุกคนหันมาสนใจยกเว้นเคลวินที่เดินไปดูเอกสารวางอยู่บนโต๊ะของเจมิกส์
“ก็ดีนะมีระดับไอดอลมาช่วยคงโปรโมทได้ดี นิทรรศการนี้เชนไดอาจเลื่องลือก็ได้” โรสฉีกยิ้มกว้างหันมาหาเคลวินที่เงยหน้ามองเฟยฟางช้าๆ
“แล้วแต่เธอสิโรส” เคลวินตอบหน้านิ่งก้มลงเปิดอ่านเอกสารต่อ
“นิทรรศการห่วยแตกแสนน่าเบื่อกลับมาอีกละเอาฉันไปช่วยก็ไม่มีประโยชน์” เนเนะแทรกกอดอกทำหน้าเซ็ง เรย์กะขยับแว่นตาหยิบโบรชัวปึกใหญ่มายืนอยู่ด้านหน้า
“หัวหน้าห้องซีควบคุมห้องซีได้ทั้งหมด ช่วยงานในการควบคุมคำสั่งได้ดีเลยละ” เรย์กะยื่นใบปลิวหนึ่งใบให้เนเนะ ทำให้เนเนะชะงักรับกระดาษอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ยืนนิ่งจำยอม ซากุระมองเหตุการณ์ปล่อยแขนออกจากเนเนะค่อยๆ ก้าวขาถอยหลังทีละก้าว
“ทุกคนสำคัญหมดฉันไม่มีบทบาทอะไรไปก่อนนะ”
หมับ!
ยังไม่ทันจบประโยคดีจากรอยยิ้มร่าเริงหดหู่ทันใด ซากุระมองมือเคลวินที่เอื้อมมือจับยื้อดึงกลับมาหาเขา โรสฉีกยิ้มเดินไปยืนข้างเจมิกส์ เฟยฟางมองนิ่งอย่างใช้ความคิด
“หึ บทบาทของเธอสำคัญสุดเลยละ”
“ประธาน!! โห” ซากุระปัดมือเคลวินออกยืนฟึดฟัดไม่พอใจ กอดอกไปยืนข้างรินที่รับกระดาษแผนผังนิทรรศการจากโชที่แจกให้ทุกคนในห้อง
“น่าตื่นเต้นดีจัง ได้จัดนิทรรศการเองครั้งแรก” รินยิ้มดีใจมองกระดาษอย่างเก็บอาการไม่อยู่
“เราจะต้องแบ่งงานกันทำ คนเข้าชมมีทั้งนักเรียนคณาจารย์และบุคคลภายนอก ซุ้มเชนไดจะจัดเป็บ้านผีสิง”
“งานนี้เธอถนัดเลยละซากุระ” เนเนะหันมากระซิบข้างหูซากุระ
“เหอะ บ้าชะมัด” เนเนะหันมากระซิบกับซากุระ
“เนเนะ เรย์กะอยู่เื้ัหาลูกทีมจัดฉากด้วย โรส ริน เด็กใหม่ดูแลหน้างาน ที่เหลือนักแสดง” เคลวินแบ่งทีมจัดแจง
“เอ๊ะ! ทำไมฉันต้องแสดงด้วย หลังฉากก็ได้” ซากุระขัดขึ้น
“การแสดงสำคัญสุดต้องเลือกคนที่เหมาะสมระดับออสการ์ถึงจะสมจริง” เคลวินกระตุกยิ้มเ้าเล่ห์มองเธอที่ยืนหุบปากก้มหน้านิ่งไม่ขัดขืน เนเนะลอบกลืนน้ำลายมองเรย์กะที่พยักหน้ารับเดินไปหยิบเอกสารที่ต้องจัดฉาก
“เป็อันจบการประชุม นักแสดงต้องเข้าคอร์ดต่อแยกย้ายได้” แฮมเมอร์จบประโยคทุกคนทยอยออก รินจูงมือเนเนะออกไปพร้อมโรสที่พาเฟยฟางไปด้วย ซากุระมองคนที่เดินออกเหลือไว้แต่คนที่เป็ตัวแสดงอย่าง เคลวิน แฮมเมอร์ โช เจมิกส์
“อะไรนะ ทำไมต้องเหลือฉันไว้คนเดียวด้วยทุกทีเลยสิน่า” ซากุระกอดอกนั่งลงบนโต๊ะแฮมเมอร์ด้วยความเซ็ง แฮมเมอร์หัวเราะชอบใจเดินมารวมกลุ่มกับโชและเคลวินส่วนเจมิกส์นั่งเก็บของอยู่ที่โต๊ะ
“เอาเป็ค้างคาวแดร็กคิวล่าไหม ร้านแฟนซีพอรู้จักอยู่” โชเสนอไอเดีย
“ก็ดีเหมือนกันแต่งานนี้นักแสดงไม่พอต้องมีนักแสดงอาชีพเพิ่ม” เคลวินมองมาทางซากุระที่เอียงข้างมองซ้ายมองขวาก่อนเลิกคิ้วถอนหายใจยาว
“ฉันจะให้เพื่อนสองคนมาช่วยละกัน พอใจหรือยัง”
“ดีมาก” เคลวินยิ้มชอบใจ
“งั้นจัดตัวแสดงเลยแล้วกัน โชเป็ซอมบี้ แฮมเมอร์เป็แฟรงเกนสไตน์ มิมิเป็มนุษย์หมาป่า อาโนะเป็ผีพยาบาล เคลวินเป็แดร็กคิวล่า ซากุระเป็เหยื่อผู้หญิง ส่วนฉันจะเป็เฟรดดี้เอง” เจมิกส์จดลงสมุดบอกหน้าที่
“เดี๋ยวนะฉันเป็เหยื่อ ยังไง แล้วทำไมต้องเป็เหยื่อ เหยื่อจากอะไร” ซากุระเริ่มฉุกคิดมองทั้งหมดที่แสยะยิ้มร้ายๆ ส่งมาทางเธอ
“เหยื่อผีดูดเืไงละสาวน้อย” โชจบประโยคทำเอาซากุระลมแทบจับตาค้างอึ้งพูดไม่ออก
1.22M
![[จบ] สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685097311_48109067.webp)
![One Million คืนใจให้รักที่ปลิดปลิว [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1743107538_84792667.webp)