ตอนที่ 1 น้องกาน
เวลา 21.23 ณ.ทางหลวงเส้นนึง
กล้วยคนขับรถสิบล้อรับจ้างวัยห้าสิบสามกำลังขับรถสิบล้อตู้ทึบของตัวเองตรงกลับไปที่กรุงเทพหลังจากที่ขับมาส่งของที่ต่างจังหวัดตามที่ลูกค้าสั่งเรียบร้อยแล้วแต่ทว่าในขณะที่เค้ากำลังขับรถมาตามทางหลวงที่จะมุ่งหน้าสู่กรุงเทพได้ไม่ถึงไหนดี เค้าก็มองเห็นผู้หญิงคนนึงเดินดุ่มๆอยู่ตรงไหล่ทางที่ไม่มีแสงไฟสาดส่องถึงแถมมืดสลัวจนดูน่ากลัวเข้าและด้วยความสงสัยที่ปกคลุมจิตใจว่าหญิงสาวมาทำอะไรตัวคนเดียวในที่อย่างนี้และในเวลากลางค่ำกลางคืนเช่นนี้ชายแก่จึงขับไปจอดดักตรงหน้าเธอ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินย้อนกลับไปหาเธอ
“หวัดดีจ๊ะ หนู”กล้วยทักทายหญิงสาวที่วัยน่าจะไม่เกินลูกสาวคนเล็กของเค้าด้วยรอยยิ้ม
แต่หญิงสาวคนนั้นกลับหยุดยืนตัวแข็งทื่อพร้อมกับจับจ้องมองหน้ากล้วยด้วยใบหน้าตื่นตระหนกกล้วยจึงพูดต่อ “ไม่ต้องกลัวนะ ลุงชื่อกล้วย”
“วะ....หวัดดีจ๊ะ”หญิงสาวใบหน้าสวยคนนั้นตอบกลับมาพร้อมกับโอบกระชับลูกน้อยที่เธออุ้มอยู่จนแนบตัว
“เอ่อ....แล้วนี่หนูมาเดินทำอะไรแถวนี้ดึกๆดื่นๆ คนเดียว...เอ้ย....กับลูกหล่ะเนี่ย” กล้วยถาม
หญิงสาวคนนั้นก้มหน้าทำท่าครุ่นคิดนิดนึงก่อนจะเงยหน้ามาตอบ“ฉันจะไปกรุงเทพน่ะจ๊ะ”
“มะ...หมายถึงว่าจะเดินจากนี่ไปกรุงเทพหรอ”กล้วยถามด้วยความใ
“ปะ....ปล่าวจ๊ะ....ตอนแรกฉันก็นั่งรถทัวร์มานั่นแหล่ะ”หญิงสาวคนนั้นตอบก่อนจะหยุดเม้มปากเพื่อกล้ำกลืนความเจ็บช้ำแล้วพูดต่อ “แต่พอดีว่าคนขับเค้าไล่ฉันลงเพราะลูกฉันร้องไห้ไม่หยุดน่ะจ๊ะ”
พอได้ยินมาถึงตรงนี้กล้วยก็รู้สึกเ็ปใจตามนิดหน่อยก่อนจะถามเธอกลับไปด้วยสีหน้าสงสาร “แล้วทำไมไม่ฝากลูกไว้ให้คนที่บ้านดูให้หล่ะ”
“ที่บ้านฉันไม่มีคนดูให้หรอกจ๊ะ”หญิงสาวตอบพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มรื้นออกมา
พอเห็นว่าหญิงสาวทำท่าจะร้องไห้ออกมากล้วยจึงเลิกถามเื่นั้นแล้วหันไปถามเื่อื่นแทน“แล้วนี่คือ.....หนูตั้งใจจะเดินไปกรุงเทพเลยหรอ”
และพอหญิงสาวคนนั้นพยักหน้ารับกล้วยก็ถามต่อ “แล้วจะไปกรุงเทพทำไมหล่ะ”
“ฉันจะไปหาผัวน่ะจ๊ะ.....ผัวฉันเค้าทำงานอยู่ที่นั่น”หญิงสาวตอบ
ด้วยความสงสัยว่าแม่ลูกอ่อนสาวใบหน้าสะสวยจะต้องกระเตงลูกน้อยไปหาสามีที่กรุงเทพเพื่ออะไรจึงถามไป “แล้วจะไปหาทำไมหล่ะ”
“พอดีว่าคนในหมู่บ้านฉันเค้าเห็น....ว่าผัวฉันมีเมียใหม่น่ะจ๊ะฉันเลยว่าจะไปดูให้เห็นกับตาซักหน่อย” หญิงสาวตอบกล้วยออกไปพร้อมกับน้ำตาที่มันเริ่มจะรื้นออกมาที่หางตาอีกครั้ง
กล้วยรู้ตัวแล้วว่าไม่ควรจะถามอะไรให้มันมากความอีกต่อไปเพราะยิ่งถามก็เหมือนจะยิ่งทำให้สาวสวยเจ็บช้ำซะเปล่าๆ จึงส่งยิ้มให้ก่อนจะพูด “ถ้าไม่รังเกียจ...งั้นให้ลุงไปส่งไหม”
หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิดนิดนึงก่อนจะตอบ “ไม่รังเกียจจ๊ะ...ฉันรบกวนด้วยนะจ๊ะ”
“ไป....งั้นไปขึ้นรถกัน”กล้วยพูดพร้อมกลับออกเดินนำแม่ลูกอ่อนสาวมาที่รถสิบล้อตู้ทึบที่จอดอยู่ด้านหน้าของเค้าก่อนจะหันมาถาม “เอ่อ....ลุงว่าลุงยังไม่ได้ถามเลย.....ว่าแต่หนูชื่ออะไรนะ”
“ชื่อกานจ๊ะลุงกล้วย”กานตอบกล้วยพร้อมรอยยิ้มสดใส
“แล้วกานอายุเท่าไหร่เนี่ย”กล้วยถามต่อ
“22 จ๊ะ”กานตอบอายุที่กานบอกมามันก็แทบจะตรงกับที่กล้วยคิดไว้ไม่มีผิดว่าสาวสวยคนนี้นั้นคงจะมีอายุที่ไม่ได้ห่างกันกับลูกสาวคนเล็กของเค้ากับเมียที่ตายไปแล้วซักเท่าไหร่นัก
จากนั้นกล้วยก็เดินมาเปิดประตูรถให้กับกานพร้อมกับพูด“เชิญขึ้นรถลุงได้เลยจ๊ะหนูกาน”
กานเงยหน้ามองเบาะรถที่อยู่สูงพร้อมทำหน้าลังเลออกมากล้วยที่เห็นท่าทีของกานเข้ารู้ดีว่าเธอนั้นคงจะไม่เคยขึ้นรถบรรทุกมาก่อนก็เลยพูดบอกกาน“เดี๋ยวกานเอาเท้าซ้ายเหยียบลงบนบันไดแล้วก็เอามือขวาจับราวตรงนี้ไว้นะ”
ถึงจะฟังเข้าใจทุกคำแต่กานก็หันกลับมามองกล้วยพร้อมแสดงสีหน้ากังวลใจออกมาแล้วกล้วยที่เพิ่งจะนึกได้ว่าที่อ้อมแขนของหญิงสาวมีลูกน้อยอยู่ด้วยจึงพูด “อ๋อ.....งั้นเอาลูกมาให้ลุงอุ้มไว้ให้ก่อนก็ได้”
กานจึงส่งลูกน้อยที่เธออุ้มไว้แนบอกส่งให้กล้วยก่อนจะปีนขึ้นรถบรรทุกไปตามที่กล้วยบอกอย่างรวดเร็วโดยที่มีสายตาของกล้วยจับจ้องมองบั้นท้ายอวบที่ซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงยีนส์ของกานไม่วางตาและพอกานขึ้นไปนั่งบนรถได้แล้วกล้วยก็ส่งลูกน้อยคืนให้กานก่อนที่จะกล้วยจะกลับขึ้นมาในรถแล้วขับออกมาตามเส้นทางของตัวเองต่อ……………….
11K
