“ถ้ากูไม่มีสิทธิแล้วใครมี มึงงั้นเหลอไอ้บอส หรือไอ้เชี่ยนั่น”กาฟิวพูดเสียงแข็งปลายตามองไปยังพอร์ชที่ยืนอยู่ไม่ไกล
“มึงพาลนะโว้ย พอร์ชไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย มึงจะโยงให้เป็เื่ให้ได้เพื่ออะไรวะ”
“ไม่ได้เกี่ยวไร ไอ้ห่าเนี่ยตามไหมตลอด ผู้หญิงคนอื่นเยอะแยะทำไมไม่ยุ่งวะ”
สายตาเขาจงใจมองไปที่พอร์ชอย่างหาเื่เจอครั้งนั้นว่าจะไม่สนแล้ว แต่นี่ยังเห็นมันมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆสายไหมทั้งๆที่เขาก็ประกาศไปแล้วว่าเธอเป็อะไรกับเขามันยังจะยุ่งให้ได้อยากแดกตีนมากหรือไง
“ผมไม่ได้ตามไหมมานะครับ ผมกับไหมแค่บังเอิญมาเจอกัน”
“มึงจะพูดยังไงก็ได้ ในเมื่อความเป็จริงมึงสนใจไหม” เขาไม่สนใจคำพูดของมันในเมื่อแววตามันแสดงออกชัดแจ้งขนาดนั้นว่ามันคิดยังไงกับไหมสายไหมส่ายหัวกับความคิดของกาฟิวมองอย่างเหนื่อยใจ
“มึงพวกหมาหวงก้าง ไม่สนใจใยดีทิ้งๆขว้างทำอย่างเขาไม่มีหัวใจทีอย่างงี้จะทำมาหวงเพื่ออะไร ในเมื่อมึงไม่ได้สนใจเขาจริงจังแต่แรก”บอสพูดแดกดันเพราะสิ่งที่เห็นมันประจักษ์แจ้งสงสารสายไหมที่เสียเวลากับคนเห็นแก่ตัวอย่างมัน
“แล้วมึงเสือกอะไรกับเื่ของกูไอ้บอสมึงเป็แค่เพื่อนไม่ใช่พ่อกู”เสียงเขาห้วนหน้าตาก็ดูโกรธ
“พอเถอะพี่ฟิวชักจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว”
สายไหมปรามเขาน้ำเสียงเธอเธอเ็าทั้งสายตาที่ดูล้าและเหนื่อยกับสิ่งที่ต้องเจอเขาเอาแต่ใช้อารมณ์เป็ใหญ่ ตัวเองไปทำอะไรกับใครมาไม่เคยจะสนใจกะแค่เห็นเธอดื่มกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ใครที่ไหนเพื่อนของเขา กลับแสดงอาการหึงหวงออกมาให้เห็น
“พูดงี้แปลว่าพี่ผิดเหรอไหมหรือจริงๆแล้วชอบให้มันเข้าใกล้”
เขาตะคอกใส่อารมณ์ในตอนนี้พร้อมจะะเิใส่ทุกคนที่บอกว่าหายไปกับคนอื่นมันก็จริงแต่มันมีเหตุผลและถึงจะมีคนอื่นผ่านเข้ามาจริงแต่เขาก็ดูแลค่าใช้จ่ายเธออย่างดีไม่เคยให้เธอต้องเดือดร้อนไหนจะคอยตามใจอย่างที่ไม่เคยทำกับใครอีก สายไหมจะอะไรกับเขานักหนา
“เข้าใกล้แล้วทำไมไหมไม่มีสิทธิอะไรในตัวเองเลยเหรอ ขนาดพี่มากับไหมยังไปกับผู้หญิงคนอื่นเลยเคยคิดว่าไหมจะรู้สึกยังไงบ้างหรือเปล่าพี่มันก็ดีแต่เห็นแก่ตัวเองไม่เคยคิดถึงใจคนอื่นเลย”
สายไหมพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกเสียงของเธอสั่นเครือจนคนข้างๆรู้สึกได้ พอร์ชได้แต่มองเธอด้วยสายตาของความเห็นใจสายไหมไม่ควรเจออะไรแบบนี้เหมือนที่บอสพูด
“ก็ทำไมไม่บอกเธอไม่พูดพี่จะรู้หรือเปล่า”
ใครมันจะไปรู้ว่าเธอจะรู้สึกอะไรในเมื่อที่ผ่านมาเธอไม่แสดงออกอะไรออกจะรำคาญด้วยซ้ำเมื่อเขาเข้าใกล้บางทีก็เหนื่อยกับสิ่งที่เธอทำที่คอยผลักเขาให้ออกห่างทั้งคำพูดที่คอยแต่เชือดเฉือนใจ
“พอเลยเราไม่ควรเจอกันอีก”
เธอสะบัดแขนจากการเกาะกุมด้วยความโกรธสิ่งที่เขาพูดมาไม่มีแม้แต่จะสำนึกในสิ่งที่ตัวเองทำ เขากลับกระชากแขนเธอเข้ามาจนเธอเซปะทะร่างหนาสายตาสองดวงสบกันมีแต่ประกายของความสงสัยที่ต่างคนต่างไม่เคยเข้าใจกันและกัน
“ปล่อยไหม” สายไหมหน้าแดงก่ำ เธอพยายามผลักเขาออกจากตัว
“มึงปล่อยไหมไอ้กาฟิว”บอสพูดเสียงรอดไรฟัน พยายามกระชากแขนชายหนุ่มให้ปล่อยมือจากสายไหมแต่ก็ไม่ได้ผล
“ปล่อยไหม” พอร์ชปราดเข้ามาช่วยอีกคนทำให้สายไหมหลุดจากฝ่ามือหนา
“ผลัวะ ผลัวะ”กาฟิวปราดเข้าชกเข้าที่ใบหน้าของพอร์ชเต็มแรงจนเขาล้มลงพื้นบอสเห็นท่าไมดีจึงเข้ามาผลักกาฟิวให้ถอยออกไป กาฟิวมองหน้าเพื่อนตัวเองด้วยความดุดัน
พอร์ชโดนหมัดจนเืซึมมุมปากเขาพยายามประคองตัวเองให้ยืนขึ้น
“พอร์ช เจ็บหรือเปล่า”สายไหมร้องอย่างใเข้าไปประคองชายหนุ่มฝ่ามือเรียวเล็กััใบหน้าที่มีเืซึมด้วยความอ่อนโยน และกาฟิวมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหน่วงในใจ
“มึงกลับไปเลยไอ้ฟิวอย่าให้กูต้องเหลืออดกับนิสัยพาลของมึง”บอสเริ่มจะไม่โอเคกับการแสดงออกของเพื่อนตัวเอง
กาฟิวมองหน้าสายไหมอีกครั้งเธอเองก็มองตอบแววตาของเธอมีแต่ความเหินห่างทำให้เขาฮึดฮัดเดินออกไปที่รถของตัวเองเสียงรถที่ออกตัวดังลั่นทำให้เธอต้องมองตามจนสุดสายตา
“ขอโทษด้วยนะพอร์ชที่ทำให้ต้องเจอแบบนี้”
สายไหมพูดเสียงเครือพอร์ชเป็ดาราดังต้องใช้หน้าตาในการทำงานนี่เขาจะต้องพักงานอีกเป็เดือนเขาไม่น่าจะมาเดือดร้อนกับเื่ของเธอเลยด้วยซ้ำถ้าใครบางคนจะรู้จักคิดรู้จักยับยั้งอารมณ์ของตัวเอง เธอถอนหายใจด้วยความเหนื่อย
“ขอโทษทำไมไหมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย” เขาไม่สนใจหรอกว่าตัวเองจะเป็อย่างไรไม่ใช่ความผิดเธอสักหน่อย ผู้ชายคนนั้นต่างหากที่เห็นแก่ตัว
“แต่ไหมก็ทำให้…/อย่าโทษตัวเองไหม ผมไม่ได้เป็อะไรจริงๆ”
พอร์ชบีบมือเธอเห็นสายตาของเธอที่บอกอารมณ์ได้ทุกอย่างในแววตาคู่นั้นเขาก็ไม่อยากจะให้เธอไม่สบายใจเขาแคร์ทุกความรู้สึกของสายไหมบอสมองทั้งคู่และเมินหน้าหนีรับรู้ได้โดยไม่มีใครบอกพอร์ชกำลังตกหลุมรักคนมีเ้าของ
“กลับกันเถอะเดี๋ยวผมไปส่งไหม”
“ก็ดีเหมือนกันไหมเหนื่อยพอแล้วไปพักก่อนเถอะ” บอสพูดอย่างเห็นใจเธอคงเหนื่อยที่สุดในตอนนี้สายไหมพยักหน้าทั้งสองคนเดินไปที่รถโดยไม่ได้รู้ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดได้ถูกบันทึกไว้จากใครบางคน
“ขอบคุณมากนะพอร์ชไหมเสียใจกับเื่ที่เกิดขึ้นวันนี้จริงๆ” ก่อนลงจากรถสายไหมยังขอโทษเขาซ้ำๆ
“ไม่เป็ไรหรอกไหมขึ้นห้องแล้วกลับไปพักผ่อนเถอะ”
เขายิ้มให้เธอและมองร่างบางที่เดินจากไปแอบสะท้านในใจถ้าหากว่าตอนนั้นเขากล้าที่จะบอกความรู้สึกกับเธอก่อนคงไม่ต้องมานั่งเสียใจเหมือนตอนนี้ ตอนนี้เธอยืนอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่สามารถคว้าไว้ได้
-วันรุ่งขึ้น-
“นักธุรกิจหนุ่มไฮโซลูกชายตระกูลดังชกหน้านักแสดงหนุ่มหล่อมาแรง เหตุจากการหึงหวงผู้หญิงคนเดียวกัน”
พาดหัวข่าวทุกโซเชียลนำเสนอเื่เดียวกันพร้อมภาพประกอบท่านประธานทำหน้าไม่สบอารมณ์โยนโทรศัพท์ลงบนโซฟาตัวยาว
“โทรตามเ้าฟิวมาด่วน”
เขาสั่งงานเลขาชั่วโมงต่อมากาฟิวจึงเดินเข้ามาในห้องซึ่งตอนนี้ไม่ได้มีแค่ท่านประธานมีกราฟลูกชายคนโตนั่งอยู่ด้วย
“เื่เป็ไงกาฟิว”น้อยครั้งที่พ่อของเขาจะเรียกชื่อเต็มน้ำเสียงบ่งบอกอาการหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด
“ก็ตามข่าวนั่นแหละครับ”กาฟิวตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้านกราฟมองหน้าน้องชายคนเดียวและถอนหายใจ
“ทำแบบนั้นทำไมคลิปมันชัดแจ้งว่าแกต่อยดารานั่นอย่างไม่มีเหตุผล”
“ก็มันกวนตีนผมก่อนใครจะทนไหว” เขาตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่แม้แต่จะแสดงความรู้สึกผิดนั่นทำให้ท่านประธานอารมณ์เสียยิ่งนัก
“แฟนคลับเ้านั่นถล่มบริษัทเราจนเละ ขู่จะแบนสินค้าเราผู้บริหารโทรมาหาพ่อให้วุ่น แกเคยรู้ไหมว่าทำทุกคนเดือดร้อนกันไปหมด”คนเป็พ่อพูดด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว
“ผมให้คนจัดการแล้วครับ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงข่าวก็ไม่มีให้เห็น” สายตาของเขาเรียบเฉยนั่นทำให้อารมณ์ของพ่อปะทุขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
“ถึงไม่มีข่าวให้เห็นชื่อเสียงบริษัทก็ถูกแบนไปแล้วสิ่งที่ฉันทำมาทั้งชีวิตแกทำมันพินาศแค่ข้ามคืน”
“ใจเย็นๆ พ่อ”กราฟเตือนสติพ่อตัวเองที่โกรธจนหน้าแดงหน้าดำเหลือบมองน้องตัวแสบมันยังทำหน้าตายียวนไม่รับรู้
“มันจะพินาศได้ไงพ่อ ผมรู้ว่าพ่อเก่งในการจัดการเื่นี้” เขายิ้มให้พ่ออย่างประจบไม่ได้สนใจว่าท่านจะทำหน้าโกรธ ขยับเข้าไปใกล้ท่านและโอบเอวอย่างเอาใจ
“เดี๋ยวผมจัดการให้เองครับพ่อ ตอนนี้น้องมันยังไม่ทันตั้งรับพ่อให้เวลามันหน่อย”
กราฟปกป้องน้องชายตัวเองก่อนที่พ่อจะอารมณ์เสียจนไล่ตะเพิดและอาจทำให้เื่แย่ไปใหญ่อย่างน้อยน้องชายของเขาตอนนี้ก็ทำตัวดีรับผิดชอบงานได้ระดับหนึ่งซึ่งต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ
“รู้ไหมตอนนี้ประวัติของแกแผ่หลาอยู่หน้าโซเชียลเต็มไปหมดแกจะตามไปลบไหวหรือเ้าฟิว” เสียงพ่อดูอ่อนลงมาก
“เมื่อก่อนผมสร้างปัญหาเยอะขนาดนี้พ่อยังแก้ได้เทียบไม่ได้กับตอนนี้ด้วยซ้ำ พ่อผมเก่งอยู่แล้ว”
เขาอ้อนพ่อตัวเองทำให้กราฟอดยิ้มเฉไปมองทางอื่น ถึงจะโหดกับคนอื่นมากมายแต่กับลูกคนเล็กพ่อไม่เคยโหดได้เลยสักครั้ง
“เ้าลูกโง่ คนนี้ดาราดังแฟนคลับเขาเต็มบ้านเต็มเมืองลูกค้ายกเลิกห้องพักไปเท่าไหร่แกรู้ไหม”
“ไม่มีโรงแรมก็มีธุรกิจอย่างอื่น พ่ออย่ากดดันผมนักเลยได้ไหมครับ” น้ำเสียงอ้อนๆ จนััได้
“ไอ้ฟิว แกยังมีหน้ามาเถียงฉันหน้าตาเฉยอีกเลยแกทำผิดอะไรไว้ทำไมไม่รู้จักสำนึกบ้าง”
“เป็พ่อจะทนไหมละ ไอ้ห่านั่นมันมายุ่งกับเด็กของผมก่อนทำไม ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าผู้หญิงเป็อะไรกับผม” กาฟิวเริ่มชักสีหน้าใส่พ่อทำให้พี่ชายต้องเตือนสติ
“ใจเย็นดิวะไอ้ฟิว มึงก็จะใช้อารมณ์กับพ่อทำไม ที่พ่อเขาเตือนมึงเพราะเขาหวังดี”
“ผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร สำคัญกับฟิวนักเหรอเห็นในข่าวบอกเป็พริตตี้ขายเรือนร่าง”
“พ่อก็พูดเกินไป เธอทำงานพริตตี้ก็จริงแต่ไม่ใช่ว่าจะต้องขายตัว”
“สรุปว่าสำคัญกับฟิว” พ่อเขาย้อนถาม
“ก็เป็ผู้หญิงของผมไงพ่อ จะถามอะไรนักหนา” เขาหลบสายตาของพ่อที่มองมา
“เธอเป็แค่ผู้หญิงของแกใช่ไหม งั้นก็คงไม่สำคัญอะไรก็ดีถ้าต่อจากนี้พ่อทำอะไรลงไปจะไม่ได้มีปัญหา
“พ่อจะทำอะไรเธอ” เขามองหน้าพ่อ
“ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้แกไม่เสียชื่อเสียงไง”
“พ่ออย่ายุ่งกับเธอเลยนะครับ” น้ำเสียงและแววตาเขาขอร้องคนเป็พ่อ
“ไหนบอกไม่สำคัญ ทำไมปกป้องกันขนาดนี้”
“ไม่รู้ละ พ่ออย่ายุ่งกับเธอ ผมจะรับผิดชอบคนเดียวอย่าพาเธอมาเกี่ยวด้วย”
“สายไปแล้วมั้งเ้าฟิว ประวัติของผู้หญิงคนนั้นอยู่เต็มหน้าโซเชียลเห็นว่าแม่ของเธอเป็นักพนันตัวยง ติดหนี้สินเป็ล้นพ้นด้วยเจริญดีไหมละว่าที่แม่ยายแก”
ท่านประธานกล่าวติดตลกเล็กน้อยกาฟิวฉุกคิดในสิ่งที่ได้ยิน ป่านนี้สายไหมจะเป็ยังไงบ้างเขาพรวดพราดลุกขึ้นยืนทันที
“พ่อจัดการเคลียร์ข่าวให้ผมกับไหมด้วย” พูดจบเขาก็เดินออกไปอย่างรวดเร็วโดยมีพ่อและพี่ชายมองตาม
“ดูมันจะห่วงใยผู้หญิงคนนี้กว่าทุกคน แกรู้จักผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า”พ่อถามกราฟ
“ไอ้ฟิวมันเคยพามาเจอครั้งเดียว น้องเขาก็ดูน่ารักดีมันคงห่วงเขาไม่น้อยไม่งั้นคงไม่แจ้นออกไปแบบนั้น”
“ถ้าหากว่าจะทำให้มันเป็ผู้เป็คนกับเขาบ้าง ฉันก็คงไม่ขวางทางมัน”
“ถ้ามันรักของมันจริง พ่อไม่มีทางขวางลูกรักของพ่อได้หรอก” กราฟพูดยิ้มๆขนาดเมื่อกี้ทำเสียงแข็งใส่แต่พอลูกชายสุดที่รักอ้อนหน่อยเดียวไอ้ที่ทำขึงขังก็อ่อนยวบพ่อจะไปทำอะไรเ้าฟิวมันได้
“ฉันอยากให้มันเป็คนที่ดีมีความรับผิดชอบกว่านี้บ้าง”
มันทำตัวดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนแล้วพ่อใจเย็นๆ ไม่นานมันคงมีข่าวดีมาบอกพ่อ กราฟพูดอย่างเชื่อมั่นเพียงแต่ตอนนี้น้องชายของเขากำลังสับสนกับความรู้สึกตัวเองได้แต่หวังว่ามันจะรู้ตัวซักทีก่อนที่อะไรๆ จะหายไปจากชีวิตของมันเมื่อนั้นมันจะได้รู้ซึ้งถึงความผิดหวังเหมือนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเจอ
845
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)
