“ลัน นี่ก็เข้าไตรมาสที่สองแล้วไม่ใช่เหรอคุณจำได้มั้ยที่คุณหมอบอกว่า ถ้าเข้าไตรมาสที่สองก็สามารถที่จะ...นอนด้วยกันได้” นพเก้าเดินมาสวมกอดภรรยาจากด้านหลังซึ่งตอนนี้ท้องเริ่มนูนออกมาให้เห็นชัดเจนแล้วแต่ก็ยังถือว่าน้อยมากเพราะเป็ท้องแรกถ้าคนที่ไม่ได้สังเกตุจริงๆก็จะมองไม่ออก
“นี่คุณเก้าคะไม่กลัวลูกจะเป็อะไรเหรอ” เธอหันมามองเขา
“อืม..ผมศึกษาค่อนข้างเยอะเลยนะแล้วก็มีโทรไปปรึกษาคุณหมอมาแล้วด้วย” เขาว่าพลางอมยิ้ม
“ห๊ะนี่คุณโทรไปถามหมอเื่...เื่นั้นเหรอคะ”ชลันธรหน้าแดงขึ้นมาทันทีไม่คิดว่าเขาจะกล้าถามหมอเื่อย่างว่า
“ก็ใช่สิผมก็เป็ห่วงคุณกับลูกนะ แต่ว่าผมก็...ก็อยากไปััลูกแล้วเหมือนกัน”ว่าพลางซุกหน้าลงซอกคอนวลขาว “แล้วนี่ไปหาหมอครั้งหน้าลันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคะเนี่ย”
“ไม่ต้องอายหรอกเื่แบบนี้หมอเขาชินแล้ว เขาไม่มาสนใจเราหรอก นะ” ดูเหมือนตอนนี้อะไรก็คงจะฉุดเขาไม่อยู่เสียแล้ว นพเก้าหยอกเย้าเล้าโลมจนชลันธรเองก็อารมณ์เตลิดไปไกลจนหยุดไม่อยู่
“อืม..เบาๆนะคะ”เธอบอกเมื่อสิ่งที่กำลังดุนดันอยู่กลางลำตัวกำลังจะมุดเข้าไปในร่างกายของเธอ
“อ่า...ผมจะเบามือที่สุดนะ...รักลันจัง”
สองร่างกอดกระหวัดกันอย่างสุขสมและนุ่มนวลนพเก้าพยายามทะนุถนอมไม่ปลดปล่อยแรงกับเธอทั้งหมด เขาเพียงโหยหาความสัมพันธ์แนบชิดกับเธอแค่เพียงได้ลิ้มรสมันอย่างนุ่มนวลก็เพียงพอสำหรับเขาแล้วตอนนี้
เช้าวันต่อมาที่บริษัทนพเก้า
“น้องลัน..”นิตยารีบเรียกด้วยความดีใจเมื่อเห็นชลันธรเดินคู่มากับนพเก้า ั้แ่เกิดเื่เขตวิทย์ชลันธรก็ไม่ได้เข้ามาที่บริษัทอีกเลยนพเก้าก็ไม่ได้หาเลขาใหม่มาทดแทนจนทุกคนเข้าใจได้ว่าชลันธรลาออกไปแล้วแต่ไม่คิดว่าวันนี้จะเข้ามาพร้อมกับนพเก้าอีกครั้ง
“พี่นิตสวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลยสบายดีไหมคะ”
“สบายดีค่ะ แล้วนี่น้องลันจะกลับมาทำงานแล้วใช่ไหมคะนี่หายไปไหนมาเนี่ยไม่ติดต่อ ไม่บอกกล่าวกันบ้างเลย”
“ลันไม่ได้มาทำงานหรอกคุณนิตยาแค่วันนี้มารอผมเฉยๆ เดี๋ยวมีอะไรก็รีบเอามาให้เซ็นนะ บ่ายผมจะออกไปข้างนอกแล้วจะพาภรรยาไปพบหมอตามนัดน่ะ”
“หะ...หา ภรรยาเหรอคะ”นิตยาตาโต เมื่อได้ยินที่ท่านประธานบอก
“อืม ใช่ ชลันธรภรรยาผมเอง แล้วนี่ก็ลูกสาวผมด้วย”ว่าแล้วเขาก็ลูบท้องนูนของภรรยาที่นิตยาไม่ทันได้สังเกตุ ทำให้โดนมือเรียวตีเพียะเข้าให้ที่หลังมือ
“คุณเก้าพี่นิตใหมดแล้วค่ะ”
“น้องลัน เอ๊ย!! คุณลัน พี่นิตขอโทษนะคะที่พูดไปเมื่อกี้”นิตยารีบขอโทษเมื่อทราบว่าชลันธรกับท่านประธานเป็สามีภรรยากัน
“โอ้ยพี่นิตเรียกเหมือนเดิมเถอะค่ะ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทั้งนั้นค่ะทำตัวตามสบายคิดว่าลันเป็น้องสาวเหมือนเดิมนะคะ ลันไม่ชินจริงๆค่ะ”ชลันธรจับมือนิตยามองด้วยสายตาอ้อนวอน เธอคิดแบบที่พูดจริงๆ
“ค่ะค่ะได้ค่ะน้องลันแต่ยังไงพี่ก็ดีใจด้วยจริงๆนะคะ เหมาะสมกันมากๆค่ะ”นิตยาบอกอย่างจริงใจ ว่าแล้วก็วิ่งไปป่าวประกาศทั่วออฟฟิศทันที
“โอยคุณเก้านี่ก็อะไรไม่รู้ ดูสิคะ พี่นิตแตกตื่นขนาดนั้น ลันจะทำตัวยังไง”ว่าแล้วก็ถอนหายใจ เธอไม่อยากให้ใครมองว่าเธอจับเขาเพราะบางคนก็อาจจะคิดแบบนั้นได้
“ไม่เห็นจะต้องอายเลยนี่ลันเป็ภรรยาท่านประธานเชียวนะ จะไม่ภูมิใจหน่อยเหรอ ผมน้อยใจนะ”ว่าแล้วก็ทำท่าสะบัดสะบิ้งน้อยอกน้อยใจที่ลันไม่ภูมิในใจที่ได้เป็ภรรยาของเขา
“โถๆพ่อหนุ่มน้อย ขี้ใจน้อยเหมือนกันแฮะ คุณเก้าในโหมดนี้ลันจะได้เห็นคนเดียวใช่ไหมคะเนี่ย”เธอจับคางเค้าหันมาหาพร้อมหยอกเหมือนเด็กน้อย
“แน่นอนสิผมไม่ทำตัวง๊องแง๊งแบบนี้กับใครหรอกน่า...มันน่าอายน่ะ”
“นี่อายแล้วเหรอคะเนี่ย”
“ว่าผมเสียหายแบบนี้ต้องลงโทษซะหน่อยแล้ว”ว่าแล้วก็วางกระเป๋า ซุกหน้าตรงซอกคอขาว ถูไถไปมาจนเธอหัวเราะร่วนออกมา
“ฮ่าๆๆโอ้ยพอแล้วๆคุณเก้าลันจั๊กจี้”
“เป็ไงว่าผมดีนัก ต่อไปถ้าคุณว่าผมอีกผมจะไม่ลงโทษแค่นี้นะ”
“แล้ว..จะลงโทษแค่ไหนเหรอคะ”ว่าพลางนั่งลงพร้อมปลดกระดุมเสื้อจงใจจะแกล้งยั่วเขา
“ชลันธร....ขอร้องอย่ายั่วผม”
“ไม่ได้ยั่วนะคะลันแค่ร้อนนน” ว่าพลางซูดปากเบาๆ เพราะรู้ว่า่นี้เขายั่วได้ง่ายมากเพราะอดอยากมาหลายเดือนถึงจะมีกันบ้างแต่ก็ทำแก้ขัดให้หายอยากไปได้นิดๆหน่อยๆ เขาและเธอเป็ห่วงลูกในท้อง
“ลัน...ผม..ผมว่าผมไม่ไหว”เขามองเธอั์ตาเยิ้ม ชลันธรรู้ทันทีว่าคงแกล้งเขาจนได้เื่แล้ว จึงรีบติดกระดุมนั่งให้เรียบร้อยทันที
“คุณเก้าคะทำงานค่ะ บ่ายเราจะต้องไปหาหมอค่ะ” เธอรีบบอกเขาทันทีเมื่อโดนประชิดตัว
“อืม..หอมจัง...คลอดแล้วคุณไม่ต้องลดน้ำหนักหรอกนะอวบๆแบบนี้ผมชอบมากเลย ั้แ่คุณท้องคุณสวยขึ้นทุกวัน มีน้ำมีนวลผมอยากขย้ำคุณทุกวันเลยรู้ไหม”
“คุณเก้าปล่อยก่อนค่ะ เอาหน้าออกมาก่อน” ลันพยายามดันหน้าเขาออกจากร่องอกของเธอ
“อืม ขอเวลาสงบสติแบบนี้แปปหนึ่งนะ”เขาพูดเสียงอู้อี้อยู่ในร่องอกของเธอ
“แน่ใจนะคะว่าแบบนี้จะสงบสติได้”
“อืมๆ แน่ใจ แปปหนึ่งนะ”
หลังจากกลับจากหาหมอซึ่งผลก็ปกติตามเกณฑ์ทุกอย่าง ทั้งสองก็ตรงกลับคอนโดทันที
“หนูหาคุณหมอเสร็จแล้วเดี๋ยวพ่อจะเข้าไปหาลูกนะยัยหนูของพ่อ” นพเก้าทำท่าเอาหูแนบพุงภรรยาแล้วพูดกับลูก
“แน่ะ คุณเก้าเอาอีกแล้วเหรอคะ” ชลันธรถามอย่างอ่อนใจ แต่อีกใจก็สงสารเขาที่ทำหน้าละห้อยั้แ่อยู่ในออฟฟิศแล้ว
“นะ ลันผมอยากเข้าไปดูลูกหน่อยว่าโตแค่ไหนแล้ว นะที่รัก” ปากก็พูด มือก็ถอดชุดนอนของภรรยา
“ก็คุณเล่นพูดไปถอดไปแบบนี้ลันห้ามได้เหรอคะ”
“ห้ามได้จ่ะ...แต่ผมไม่ฟัง”
“อืมม....เบาหน่อยค่ะลันเสียว”
นพเก้าดูดดื่มความหวานจากภรรยาแบบไม่รู้เบื่อเขาเบามือทุกขั้นตอนซึ่งก็ข่มใจตัวเองไว้อย่างหนักไม่ให้หนักมือจนเกินไป สองร่างกอดเกี่ยวกันแแ่ความอบอุ่น ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมห้องสมกับเวลาและอุปสรรคที่กว่าจะผ่านมาได้ของทั้งสองคน
จบบริบูรณ์
8K
