“ขอบคุณครับ” หลังจากที่รับประทานก๋วยเตี๋ยวเสร็จทรงธรรมนำจานใบสุดท้ายวางไว้ให้สะเด็ดน้ำ เขามีผู้ช่วยสาวคอยช่วยล้างจานอยู่ไม่ห่าง
“คุณหนูแดงครับ”
“คะ”
“ถ้าคุณหนูแดงยังไม่รีบกลับ อยู่ทานขนมด้วยกันก่อนนะครับ”
“ยินดีมากค่ะ แค่ได้ฟังคุณย่ากับป้าหวีพูดถึง หนูแดงก็แอบคิดว่าขนมร้านนั้นต้องอร่อยมากแน่นอน”
“อร่อยครับ ร้านนี้ผมทานั้แ่เด็กจนถึงตอนนี้ ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลย”เมื่อสักครู่ ขณะที่รับประทานก๋วยเตี๋ยวต้มยำสูตรโบราณอยู่ๆคุณย่าของเขาก็บ่นว่าอยากทานขนมชั้นเ้าดัง ฉวีรีบอาสาไปซื้อให้ทันทีโดยที่เ้าของบ้านรับอาสาล้างจานเองและมีแขกคนสำคัญมายืนช่วยอยู่ข้างๆอย่างที่เห็น
คุณดารณีอยากทานขนมชั้นแต่ขนมที่ฉวีซื้อมามีทั้งขนมชั้น เปียกปูน ขนมเทียน อาลัว ขนมอาละว่า
“ขนมชั้นอร่อยมากเลยนะ แม่หมูแดงลองชิมดู” ผู้สูงวัยยื่นขนมชั้นสีสวยให้หล่อน
“ขอบคุณค่ะ แต่หนูแดงขอชิมขนมหม้อแกงอีกชิ้นด้วยดีกว่า” ดลญาดานำขนมอีกชิ้นมาวางไว้จานของตน
“ฮ่า/ฮึ”
“คุณธรรมกับป้าหวีหัวเราะอะไรเหรอคะ” หรือว่าพวกเขาจะเห็นว่าเธอตะกระก็ช่วยไม่ได้นี่ มีขนมไทยน่าตาน่าทาน กลิ่นห้อมหอมมาวางอยู่ตรงหน้าใครมันจะอดใจไหว
“ขนมชิ้นนี้ไม่ใช่ขนมหม้อแกงครับ แต่เป็ขนมอาละว่า ขนมพื้นบ้านของแม่ฮ่องสอนลักษณะจะคล้ายกับหม้อแกงมาก แต่รสชาติจะเหมือนหม้อแกงผสมกับขนมถ้วยคุณหนูแดงลองชิมดูสิครับ”
“อย่างนั้นเหรอคะ” ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร้อเธอไม่รู้มาก่อนเลย
“อั้ม”
“เป็ไงบ้างแม่หมูแดง”
“อร่อยมากค่ะคุณย่า รสชาติเหมือนขนมหม้อแกงผสมกับขนมถ้วยจริงด้วยค่ะ”
“อ๋อ เราชอบทานขนมไส้กล้วยเหรอ ย่านะทานได้แต่ไม่ค่อยชอบทานสักเท่าไหร่”
“เฮ้อ คุณดาเ้าขา คุณดารีบทานขนมชั้นดีกว่าค่ะ มันเหลือแค่ 3 ชิ้นอิฉันเหมามาหมด แต่ถ้าคุณยังไม่ทาน อิฉันจะแย่งทานแล้วนะคะ ถ้าอดทานขนมชั้นเ้าอร่อยขึ้นมาอิฉันไม่รู้ไม่ชี้ด้วย”
“เอ๊ะแม่หวีนี่ยังไง ฉันบอกว่าฉันไม่ทานขนมไส้กล้วย ไม่ได้ยินเหรอ”
“ได้ยินเ้าค่ะ ได้ยินแล้ว” ฉวียอมแพ้ คุณธรรมรู้คุณหนูแดงรู้ ตัวนางเองก็รู้ มีแต่คุณดาคนเดียวที่ไม่รู้ชอบได้ยินผิดๆถูกๆอยู่เรื่อยเลย
“ฮ่า/ฮ่า” ทรงธรรมและดลญาดามองหน้าและส่งยิ้มให้กัน...นี่แหละสีสันความสุข ของบ้านหลังนี้
“อุ้ย ละครของคุณหนูแดงมาพอดี” แฟนตัวยงมองนาฬิกาแล้วทิ้งขนมไปเปิดทีวีที่อยู่ด้านหลัง
“ละครอะไรเหรอครับ” ผู้ชายคนเดียวในบ้านไม่รู้เื่ด้วย
“ก็ละครที่คุณหนูแดงแสดงเื่แรกไงคะ ช่องเอามารีรันใหม่ผมสั้นน่ารักเชียว ป้ากับคุณดาต้องดูทุกวันเลย” แม่บ้านกลับมาประคองดารณีไปนั่งบนเก้าอี้เอนหน้าจอแอลอีดีส่วนตนเองก็นั่งพิงเสาอยู่ใกล้ๆ ใบหน้ามองจดจ่อหน้าจอทีวีโดยพร้อมเพรียงแสดงให้เห็นถึงกิจวัตรประจำวันที่พวกตนทำมาตลอด
ดลญาดานั่งยิ้มไม่หุบแต่เอาจริงๆเธอก็รู้สึกเขิน ละครเื่แรกรับบทเป็ตัวประกอบเป็น้องสาวพระเอกที่ขี้เหวี่ยงขี้วีน เล่นก็แข็ง เดินเหินนั่งยืนก็เกร็งแทบทั้งเื่...ตลกจัง
“พี่ชายใหญ่ น้องหญิงไม่ยอมนะคะ น้องหญิงไม่ยอมถ้าพี่ชายใหญ่ให้มันเข้ามาในบ้านของเรา น้องหญิงจะฟ้องท่านแม่ กรี๊ด กรี๊ดน้องไม่ยอม” ผู้หญิงผมสั้นที่รับบทเป็หญิงเล็กเต้นกระทืบเท้าหนักๆ อยู่หน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์หลังสีขาว
นั่งดูตัวเองในจอดลญาดารับตัวเองไม่ได้
“ตลกใช่ไหมคะคุณธรรม” หนุ่มสาวเองก็ลุกจากโต๊ะอาหารมานั่งดูละครด้วยกัน
“น่ารักดีครับ ขนาดเป็ละครเื่แรกแต่คุณหนูแดงแสดงได้เก่งมาก”
“เก่งอะไรกันคะ เล่นแข็งจะตาย บทที่พูดก็เหมือนท่อง”
“ไม่หรอกครับ เป็ธรรมชาติดีแล้ว ดูสิ คุณย่ากับป้าหวีนั่งอินจัดเลยครับ”ดาราสาวมองตาม ทั้งสองคนนั้นเป็แฟนคลับตัวยงของเธอจริงๆด้วยจะตั้งใจดูเป็พิเศษ เฉพาะฉากที่มีเธอร่วมเฟรม
“ผมไม่เคยดูละครของคุณหนูแดงมาก่อน แต่ผมขอคอนเฟิร์มว่าคุณหนูแดงแสดงได้เก่งมากครับ”
“จริงนะคะ”
“จริงครับ”
ดลญาดามีกำลังขึ้นเป็กองเมื่อเลือกสายอาชีพนักแสดงแล้ว เธอจักต้องพัฒนาฝีมืออย่างไม่หยุดยั้งเพื่อตอบแทนแฟนคลับเหล่านี้...แฟนคลับที่ชื่นชอบในตัวเธอ
ละครรีรันยามบ่ายฉายนานเกือบ2 ชั่วโมง ฉวีและคุณดารณีเอนกายหลับหน้าทีวีเป็ที่เรียบร้อยส่วนหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างกายเขา เธอเองก็มีทีท่าโซเซคล้ายคนง่วงหลับ
ปึก
ศีรษะเล็กโอนเอนซบเข้ากับหัวไหล่กว้างทรงธรรมยิ้มให้กับกิริยาน่าเอ็นดูของนางเอกสาวเขาช่วยประคองศีรษะและลำตัวให้คนหลับ หลับสบายบนโซฟาตัวยาว
“หนังท้องตึง หนังตาก็หย่อน หลับง่ายกันจริง”
ดารณีฉวี และดลญาดา ทั้ง 3 คนกำลังหลับพริ้มในดวงตาแสนอบอุ่นของทรงธรรมบางสิ่งบางอย่างก่อเกิดขึ้นในใจ...ชายหนุ่มไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้ว่าอะไร
"ผมขอเรียกมันว่าความสุขก็แล้วกันนะครับ"
เสียงพูดคุยทำให้หญิงสาวค่อยๆลืมตาตื่นนั่นทำให้ดลญาดาเห็นว่าตนเองเสียมารยาทเพียงใดที่นอนหลับอยู่บนโซฟาบ้านคนอื่นแบบนี้จำได้ว่าตนนั้นกำลังนั่งดูละครเื่เก่าที่นำฉายซ้ำ และ่พักโฆษณาตั้งใจจะหลับตาเพียงครู่...ใครจะเป็รู้การหลับตาครั้งนั้น
...
“5โมงกว่าแล้วเหรอเนี่ย” การหลับตา่โฆษณาขั้นทำให้ดลญาดาหลับไป 2 ชั่วโมงเต็ม
“แย่จริงยัยหนูแดง” ทั้งแย่ ทั้งน่าอาย
“อ้าวแม่หมูแดง ตื่นแล้วเหรอ”
“ค่ะคุณย่า หนูแดงต้องขอโทษจริงนะคะ ที่เผลอเสียมารยาทแบบนี้” หญิงสาวพนมมือไหว้ชดช้อย
“เสียมารยาทตรงไหนคะคุณ ป้ากับคุณดาก็หลับเพิ่งตื่นก่อนหน้าคุณหนูแดงแปบเดียวเองค่ะ แต่คุณธรรมสั่งไว้ว่าไม่ต้องปลุกป้าจึงให้คุณหนูแดงหลับต่ออีกนิด คุณหนูแดงไปล้างหน้าล้างตาสิคะ คุณธรรมทำอาหารเพิ่งเสร็จพอดีเดี๋ยวจะได้ทานข้าวเย็นกัน”
“คุณธรรมทำอาหารเหรอคะ”
“ใช่ค่ะ รายนั้นน่ะระดับเชฟเชียวนะ”
ผู้ชายใจดีอบอุ่นคนนี้ มีอะไรให้เธอเซอร์ไพรส์ตลอดเลย ดลญาดาลุกไปล้างหน้าล้างตาตามคำบอกกล่าวของป้าแม่บ้านส่วนภายในใจไม่วายต่อว่าตัวเอง
มีที่ไหน...เขาชวนเธอมาเป็แขกแท้ๆแต่แขกอย่างเธอดันมาหลับ ปล่อยให้เ้าของบ้านทำอาหารคนเดียว
“พอจะทานได้ไหมครับ”
“คุณธรรมถ่อมตัวจังเลย อาหารทุกอย่างอร่อยมาก” อร่อยจริงอร่อยกว่าฝีมือของเธอเสียอีก
เอาอีกแล้ว...ผู้ชายคนนี้
เป็เพราะทรงธรรมเป็คนที่ใช่สำหรับเธอมาเนิ่นนานแล้วหรือเปล่าเพราะไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็น่าฟังเขาจะทำอะไรก็เป็ที่สนใจและชื่นชอบของดลญาดาแทบทั้งสิ้น อาหารเรียบง่ายบนโต๊ะก็เช่นกันกุ้งผัดบล็อกโคลี่ แกงเขียวหวานปลากราย น้ำพริกหนุ่มเคียงผักลวก ผักสดหลายชนิดอร่อยถูกปากทุกอย่าง
“คุณธรรมเธอทำอาหารอร่อยนะคะ ป้าขอยืนยัน แต่ไม่ค่อยมีเวลาว่างได้เข้าครัวเพราะต้องตื่นเช้าไปทำงาน กลับมาก็ดึกดื่นค่ำคืน ไหนจะดูแลคุณดาอีกเหลือเวลาพักผ่อนจริงน้อยนิด วันนี้ถือว่าเราทั้ง 3 คนโชคดีมากเลยนะคะ”
“ค่ะป้าหวี” ดลญาดาก็คิดเช่นเดียวกันเธอรู้สึกโชคดีจังเลย
“ถ้าอร่อย ก็ทานเยอะๆนะครับ ทานเยอะๆนะครับคุณหนูแดง”
“ตาธรรมตักแกงเขียวหวานให้แม่หมูแดงหน่อยสิ เอื้อมไม่ถนัดหรอกมั้ง”
“ครับคุณย่า” เ้าของบ้านยินดีบริการแขก
“ขอบคุณค่ะ”
“คุณหนูแดงขา” ใบหน้าของแม่บ้านมีความหวัง
“ขาป้าหวี”
“ป้าขออะไรอย่างสิคะ”
“อะไรเหรอคะ”
“ป้าอยากให้คุณหนูแดงเรียกคุณธรรมว่าพี่จังเลยค่ะคุณธรรมขาป้าอยากให้คุณธรรมเรียกคุณหนูแดงว่าน้อง...แต่ไม่รู้ว่าป้าจะขอทั้งสองคนมากไปหรือเปล่า” ฉวีอ้อนเสียงอ่อยคงดีไม่น้อยถ้าพวกเขาทั้งสองคนนับถือเป็พี่น้อง หรืออาจจะพัฒนาความสัมพันธ์ไปมากกว่านั้นนางฉวีก็ไม่เกี่ยง
ในเมื่อเ้านายของนางยังโสดทรงธรรมเป็สุภาพบุรุษที่หนึ่งคู่ควรกับนางเอกแสนดีของนางทุกประการ...จะดีแค่ไหนถ้าคนดีๆสองคนกลายมาเป็คู่ชีวิตกันแต่ฉวีก็ไม่ได้คาดหวังไปไกลถึงขนาดนั้นหรอก...เื่ของความรักปล่อยให้เป็หน้าที่ของเ้าพรหมลิขิต
“หนูแดงยินดีค่ะ” ใบหน้าดวงหวานแดงระเรื่อขวยเขิน
“คุณธรรมละคะ” นางหันมาเร่งคำตอบจากเ้านาย
“ผมไม่มีปัญหาครับ ยินดีเช่นกันครับ” ยินดีและเป็เกียรติมาก...ดลญาดาสวยสดใส น่ารัก ได้อยู่ใกล้เธอทีไร หัวใจของเขามันเต้นแรงทุกที
่เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ...มันจริงดังนั้นทรงธรรมอาสามาส่งเธอที่คอนโดเนื่องจากเวลา 2 ทุ่มเป็เวลาดึกสำหรับคุณดารณีและป้าฉวีท่านทั้งสองกำชับให้ทรงธรรมมาส่งเธอให้ถึงที่หมายโดยปลอดภัย
“คุณธรรม...เออ พี่ธรรมจะขึ้นไปทานกาแฟก่อนไหมคะ” ดลญาดาไม่เคยใจกล้าเอ่ยปากชวนผู้ชายคนไหนขึ้นห้องห้องแห่งนั้นนอกจากพี่ใบเตย พี่ต้นหอมที่อาศัยอยู่ด้วยกันก็มีพ่อกับแม่ที่เคยมาเยี่ยมเธอ 1 ครั้งนอกจากนั้นก็ไม่มีใครได้สิทธิ์ขึ้นไปอีกเลย แม้แต่พี่ชายอย่างดุลยภาพก็ไม่เคย
“ไม่เป็ไรครับ น้องหนูแดงพักผ่อนเถอะ”
“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ วันนี้หนูแดงมีความสุขมาก” มากที่สุดมันคือความทรงใจที่น่าประทับใจ ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหนๆ ดลญาดาจะไม่ลืม่เวลาแห่งความสุขเหล่านี้
เพราะเขา...เขาคือความทรงจำดีของเธอเสมอมา
“เช่นกันครับ”
แอด...
“หายไปไหนมาทั้งวัน โทรศัพท์ก็ปิดเครื่อง” ใบเตยต้นหอมนั่งพอกหน้าพอกตัวอยู่หน้าทีวีโชคดีหน่อยที่ดลญาดาส่งข้อความมาบอกพวกเธอก่อนเ้าตัวจะปิดเครื่องไม่อย่างนั้นใบเตยคงต้องขึ้นโรงพักแจ้งความคนหาย
“เป็ความลับค่ะ” ใบหน้าดวงหวานยิ้มกรุ้มกริ่ม
“ความลับอะไรหนักหนา แล้วดูนั่นสิ หุบยิ้มหน่อยแม่คุณยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว”
“นั่นสิหนูแดง ไปไหน ไปทำอะไรมาเหรอ ทำไมดูดีมีความสุขจังบอกเคล็ดลับกันบ้างสิ” คนอยากสวยวันสวยคืนรีบสอบถาม
“เลิกแซวหนูแดงเถอะค่ะ หนูแดงเข้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ต้องเข้ากองั้แ่เช้าด้วย”
“จ้ะ แม่คนมีความลับเก่ง พรุ่งนี้ตอนบ่ายเตรียมตัวด้วยล่ะเราจะไปเซ็นต์สัญญาน้ำดื่มวาฬด้วยกัน”
“พรุ่งนี้แล้วเหรอคะ ทำไมเร็วจัง”
“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ลูกค้าเร่งมาเพิ่งโทรมาบอกเมื่อเที่ยงเอง...นังต้นหอม พรุ่งนี้เสื้อผ้าหน้าผมของเราทุกคนฉันขอแบบลุคไฮๆน่ะย่ะ” ให้สมราคาพรีเซนต์เตอร์ 8 หลัก คนล่าสุดของวงการหน่อย
“จัดไปค่ะเจ๊” ต้นหอมกระพริบตา มอบรอยยิ้มแก่เพื่อนร่วมงานการงานทุกอย่างกำลังรุ่งโรจน์ไปได้ดีทีเดียว
ดนตรีเพราะ บรรยากาศดี อาหารรสชาติอร่อย ไวน์หรูมูลค่าสูงลิ่วกอปรกับสตรีนุ่งสั้นห่มน้อยคอยบริการอย่างดีไม่มีตกหล่น...หรือที่นี่คือ์
ใช่แล้ว...์ของคนมีเงิน
“เหลือมึงคนสุดท้าย มึงจะเลือกฝั่งไหนไอ้ต้น ฝั่งกูหรือเปล่า”
“กูต้องเลือกไอ้ภูมิอยู่แล้ว กูพนันว่ายังไง ยังไงไอ้ภูมิก็ได้น้องหนูแดงคนสวยมานอนร้องครวญครางใต้ร่างของมันภายใน 1 เดือนนี้แน่นอน” หนุ่มเ้าสำราญที่เพื่อนๆเรียกว่าต้นทุ่มทุนเป็เงิน 2,000,000 บาท เลือกพนันข้างภูมิภัทร
เท่ากับว่าข้างที่เชียร์ภูมิภัทรรองประธานกรรมการบริหารน้ำดื่มวาฬ น้ำดื่มเ้าใหญ่ที่สุดในประเทศมีเงินพนันสูงถึง 6,000,000บาท ส่วนฝ่ายก้องเกียรติที่คิดว่าภูมิภัทรไม่ได้แอ้มดาราสาวมีเงินเดิมพัน6,000,000 บาทเช่นกัน ฝ่ายแพ้จะต้องเสียเงินทั้งหมดให้ผู้ชนะนี่เป็กิจกรรมบันเทิงที่พวกเขาใช้เศษเงินเล่นสนุกกัน
3ต่อ 3
“พวกมึงคอยดู ก็แล้วกัน” ภูมิภัทรกล่าวอย่างมั่นใจ
“กูเชียร์มึงอยู่แล้วไอ้ภูมิ เด็ดหรือไม่เด็ดอย่าลืมมาเล่าให้ฟังนะ”
“อย่ามั่นใจไปหน่อยเลย แพทบอกว่ายัยนี่ไม่ง่ายไม่เคยเป็ข่าวกับผู้ชายคนไหนด้วย” ทั้งที่ดลญาดาเข้าวงการบันเทิงเกือบ2 ปีแล้ว ก้องเกียรติสืบจากคู่ขาซึ่งเป็คนในวงการเช่นกัน
“ก็ไม่รู้สินะ แต่กูเชื่อในสัญชาตญาณตัวเอง” ภูมิภัทรรับแก้วเครื่องดื่มแม่สาวอกสะบึมยื่นมาให้ เขามีโอกาสได้เจอนางเอกสาวอย่างดลญาดามาแล้ว สวย น่ารักถูกใจมาก
และเมื่อไหร่ก็ตามที่ทายาทน้ำดื่มรายใหญ่อย่างเขาถูกใจใคร...ไม่เคยมีคำว่าไม่ได้ในพจนานุกรมของเขา
“คุณภูมิขา คุณภูมิเมาหรือยังคะ” สาวสวยแอ่นอกอวบอิ่มกระแซะเบียดแขนของเขาอย่างจงใจ
“ฉันยังไม่เมา” เขาดื่มไวน์รวดเดียวหมดแก้ว
“ส้มโอว่า...” ดวงตาคู่เล็กมองอย่างเชื้อเชิญ
“อยากแล้วเหรอ งั้นก็ไปสิ” ไฮโซหนุ่มเข้าใจความหมายที่หญิงสาว้าสื่อเขาจะสานต่อความอยากของเธอให้ถึงพริกถึงขิงเลยล่ะ
ผู้หญิงก็เหมือนกันหมดเห็นเขามีแต่พุ่งเข้าใส่ดลญาดาก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงตรงหน้านี่หรอก...แต่เธอมีดีกรีเป็ถึงนางเอกเขาจึงปล่อยให้อีกฝ่ายเล่นตัวไปก่อน
เมื่อไหร่ที่ภูมิภัทรเริ่มล่าเขาจะล่าทุกวิถีทาง ล่าจนเหยื่อจนมุม
พรุ่งนี้มีงานเช้าตรู่ ดลญาดาควรหลับแต่ดาราสาวยังนอนไม่หลับ...จิตใจกระวนกระวายมองเหม่อโทรศัพท์เป็ร้อยๆครั้ง
“ส่งหรือไม่ส่ง หรือว่าส่ง เอ๊ะหรือไม่ส่งดีน่า” ทุกอย่างมันรวนเรคิดหน้าคิดหลัง คิดมาก คิดถ้วนถี่ ยิ่งกว่าครั้งไหน
“พี่ธรรมถึงบ้านหรือยังคะ”
ดลญาดาพิมพ์ประโยคเดิมแล้วลบ ลบแล้วพิมพ์ใหม่ ทำซ้ำๆหลายรอบความสับสนตีรนมากมายอยู่ในใจ
“ส่งก็แล้วกัน อร้ายยยยยยยย ส่งไปแล้ว” เธอตัดสินใจส่งไปแล้วในแอปพิเคชั่นชื่อดังนางเอกสาวเริ่มต้นถามไถ่เขาด้วยความห่วงใย
ติ่ง เขาตอบกลับมา
Songtam: ถึงแล้วครับ
หนูแดง : ค่ะ
Songtam: ฝันดีครับ
หนูแดง : เช่นกันค่ะ
“อร้ายยยยย” ดลญาดารวบโทรศัพท์เข้ามาในอ้อมกอดเท่านี้ก็ดีมากมาย
แค่การบอกฝันดีก่อนนอน...ช่างดีต่อใจเหลือเกิน
“ทุกอย่างพร้อมแล้วครับคุณช่อ”
“ขอบใจจ้ะ” ช่อผกาคือเลขาของท่านประธานใหญ่งานพรีเซ็นเตอร์ตัวใหม่เธอได้รับมอบหมายให้ติดต่อประสานงานทั้งหมด
“งานนี้ต้องรบกวนแผนกการตลาดนะคะ ท่านประธานไว้วางใจน้องธรรมมากอยากให้น้องธรรมเข้ามามีส่วนร่วมทุกขั้นตอน” ทรงธรรมผู้มีผลงานโดดเด่นตลอดเวลาที่ร่วมงานบริษัทน้ำดื่มั์ใหญ่ตลอด7 ปีเต็ม เขาคนนี้ถือว่าเป็ลูกหม้อลูกรักของท่านประธานคนปัจจุบัน
“ไม่มีปัญหาครับ เื่คอนเซปต์ สถานที่ถ่ายทำวันถ่ายทำพวกเราคอนโทรลไว้ครบถ้วน”
“ค่ะ พี่จะได้รายงานท่านประธานตามนี้ ่บ่ายจะมีการแถลงข่าวงานนี้เรียนเชิญน้องธรรม น้องกี้กี้ด้วยนะคะ”
“ได้ข่าวว่างานแถลงข่าวเปิดตัวพรีเซนเตอร์คนใหม่ท่านรองขอเป็เ้าภาพใช่ไหมคะพี่ช่อ” ผู้จัดการแผนกโฆษณาสอบถามงานนี้เป็งานใหญ่ หลายแผนกในบริษัทจึงต้องร่วมมือกัน
“ใช่ค่ะ แต่เออ...ท่านประธานอยากให้น้องทั้งสองอยู่ร่วมด้วยทุกกิจกรรมค่ะ”ช่อผกาพูดให้ดูดีที่สุด แต่ความจริงแล้วท่านประธานกำชับเื่สำคัญไว้กับเธอเพราะไม่มั่นใจในฝีมือการทำงานของท่านรองประธานนั่นเองไหนจะเื่กระแสข่าวที่แพร่สะพัดว่าท่านรองประธานกำลังตามจีบว่าที่พรีเซ็นเตอร์คนใหม่ของน้ำดื่มวาฬนั่นอีก
“แต่งตัวเสร็จกันหรือยัง ข้างนอกนักข่าวรอเต็มเลย”งานใหญ่กว่าที่ใบเตยคิดไว้มากงานแถลงข่าวพรีเซนเตอร์วันนี้อลังการงานสร้าง
“เสร็จแล้วเจ๊เตย แท่น แท๊น เป็ไง” เ้าตัวดูภูมิใจในผลงานของตัวเอง
“ว้าว บิวตี้ฟูล ไฮลุคมากลูกสาวแม่” ผู้จัดการดารายิ้มปากกว้างดลญาดาคืออัญมณีที่แสนมีค่าของหล่อน
“นักข่าวมาเยอะเลยเหรอพี่ใบเตย”
“เยอะ เรียกได้ว่ามาเป็กองทัพ เตรียมตัว เตรียมคำตอบไว้ให้ดีเถอะคงหนีไม่พ้นเื่ไฮโซภูมินั่นแหละ”
“เฮ้อ”
“ว้าย เดี๋ยวตีเลยนะหนูแดง ถอนหายใจเบาๆหน่อย อย่างน้อยเขาก็เป็ลูกค้าเป็คนให้ตังค์เราเข้าใจไหม” ใบเตยเอ็ดเด็กในสังกัดเสียงเบาหากใครผ่านไปผ่านมาได้ยิน จะไม่ส่งผลดีทั้งสองฝ่าย
“ก็หนูแดงเบื่อนี่คะ ตอบจนไม่รู้จะตอบยังไงแล้วอธิบายไปทั้งหมดก็ไม่มีใครเชื่อ นักข่าวเยอะขนาดนี้หนูแดงหนีไม่พ้นอีกตามเคย”
“อดทนไปเถอะน้องหนูแดง วงการนี้มันมายา อย่าไปสนใจใครมาก สู้ๆนะพี่เชียร์อยู่”
“ค่ะพี่ต้นหอม...โอเค งั้นหนูแดงพร้อมแล้วค่ะ”
“เลิศจ้า เลิศ มันต้องอย่างนี้สิเดอะโชว์มัสโกออน งั้นพวกเราออกไปกันใกล้ถึงเวลาแล้ว” ใบเตยเป็คนจับจูงนางเอกในสังกัดไปเผชิญฝูงนักข่าวด้านนอก
การแถลงข่าวเกิดขึ้นเพียง่สั้นๆดลญาดาในลุคสวยดุจนางฟ้าเดินโชว์ตัวบนเวที เธอส่งยิ้มหวานให้บรรดาช่างภาพดาราสาวได้กล่าวฝากติดตามผลงานชิ้นใหม่เป็ละคร 2 เื่และฝากผลงานโฆษณาน้ำดื่มวาฬที่ได้ฤกษ์ถ่ายทำในเร็ววันนี้ต่อจากนั้นเป็ไคล์แมตซ์ที่แท้จริงของการจัดงานทั้งหมดอยู่ที่การแซะภาพและสัมภาษณ์ไฮโซคนดังร่วมกับนางเอกดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการ ทั้งคู่เป็ที่สนใจของประชาชนจำนวนมาก
“ขอเชิญทางผู้บริหารขึ้นมาถ่ายภาพร่วมกันก่อนนะคะส่วนพี่ๆสื่อมวลชนรอสักครู่เดียวเดี๋ยวจะเปิดโอกาสได้ทุกคนได้ถามทุกเื่ที่อยากรู้ค่ะโอกาสนี้ดิฉันขอเรียนเชิญคุณภมิภัทร รุ่งเรืองวัฒนากูล รองประธานกรรมการบริหารคุณกีรติ พิพัฒน์ชัยมงคล ผู้จัดการแผนกโฆษณาและคุณธรรมทรง ทรงศิริกุลผู้จัดการแผนกการตลาดขึ้นมาบนเวที ขอเรียนเชิญค่า” สิ้นเสียงพิธีกรไฟสปอตไลท์จับไปที่ทั้ง 3 คนที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวที
ตึก ตึก ตึก เสียงหัวใจของนางเอกสาวดังไม่หยุดมันตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เจอหน้าเขา
“น้องหนูแดง ข่าวดีจ้ะข่าวดี”
“ข่าวดีอะไรเหรอคะพี่ใบเตย พี่ต้นหอม อย่าบอกนะว่าได้งานพรีเซนเตอร์ 8หลัก” จริงๆตอนนั้นดลญาดาเอ่ยล้อเล่นหวังแกล้งขำผู้จัดการและผู้ช่วยของหล่อนเท่านั้น
“ใช่แล้วจ้ะ กรี๊ด”
“เื่จริงเหรอคะ” หญิงสาวแทบไม่อยากเชื่อเลย
“จริงสิ จริงที่สุด ตอนแรกที่เจ๊เตยบอก พี่คิดว่าพี่ฝันไปเสียงอีก โอ๊ย...เจ๊ตีหอมทำไมเนี่ย”
“ก็ตีให้แกตื่นจากฝันสิยะนังต้นหอม ทีนี้รู้หรือยังว่าไม่ใช่ความฝัน”
“รู้แล้วเจ๊ รู้แล้ว”
“วู้ หนูแดงก็ดีใจมากเลยค่ะ ว่าแต่โฆษณาตัวไหนเหรอคะ” ทำไมถึงเลือกหล่อน แล้วทำไมค่าตอบแทนถึงสูงลิบลิ่วแบบนี้ดลญาดาเองก็ใช่ว่าจะไม่มีโฆษณา เฉพาะปีนี้ปีเดียว เธอมีโฆษณาถึง 4 ตัวเข้าไปแล้ว ไม่น้อยเลยนะ สำหรับดาราที่เพิ่งเข้าวงการบันเทิงได้เพียง 2ปี และเพิ่งได้รับบทนางเอกเป็เื่แรกของชีวิต
“น้ำดื่มวาฬจ้ะ”
“สุดยอดเลยค่ะ” เพียงเอ่ยชื่อเธอก็รู้จักบริษัทน้ำดื่มเบอร์ต้นของประเทศแล้วอีกอย่างพรีเซนเตอร์คนเก่าก็เป็ถึงซุปตาร์คนดังดลญาดาตื่นเต้น...ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจกับจำนวนเม็ดเงินมหาศาลที่จะได้รับเธอจะเก็บเงินจำนวนนี้เป็เงินเก็บสำหรับตัวเองและครอบครัว
คลิก คลิก คลิก หลังจากทราบเื่งานพรีเซนเตอร์ตัวใหม่ดลญาดาไม่ได้อยู่เฉย เธอทั้งค้นคว้า สืบหาข้อมูลของน้ำดื่มวาฬไปด้วยแลปทอปในห้องนอนถูกเปิด หญิงสาวเปิดดูผลงานโฆษณาตัวเก่าๆย้อนหลังไปหลายปีเปิดเว็บไซต์บริษัทอ่านข้อมูลให้ผ่านตา
“บริษัทใหญ่จัง” ตึกเป็ตึกสูงใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเขตเศรษฐกิจอย่างสาธร สายตาของว่าที่พรีเซนเตอร์ยังไล่อ่านเนื้อหาข่าวไปเรื่อย
ก่อนที่หัวใจดวงน้อยจะกระตุก เมื่อเห็นภาพใครบางคนที่แสนคุ้นตาเธอปรับซูมเพื่ออ่านคำบรรยายด้านล่าง
‘ผ่ากลยุทธ์สู่สุดยอดแบรนด์น้ำดื่ม โดยนายทรงธรรม ทรงศิริกุลผู้จัดการแผนกการตลาดเปิดเผยว่าจะนำน้ำดื่มวาฬพลิกภาพลักษณ์ใหม่เพื่อมัดใจกลุ่มนิวเจ่น ขยับฐานลูกค้าสู่กลุ่มวัยรุ่นมากยิ่งขึ้น’
เขา ใช่เขา
เขาจริงๆด้วย
ในที่สุด
“ทรงธรรม ทรงศิริกุล ในที่สุดเราก็เจอสักทีนะคะพี่ ฮือ ฮือ ฮือ” ฝ่ามือเล็ก ไล่ัักรอบหน้าของเขาผ่านหน้าจอแอลอีดี หยาดน้ำตาเอ่อนองไม่ขาดสายทำให้สายตาดลญาดามองภาพเขาไม่ชัด
ถึงไม่ชัดที่สายตา...แต่มันชัดมากตรงกลางหัวใจ
“ได้ร่วมงานกันแบบนี้ ทั้งสองสนิทกันมากขึ้นไหมคะ”นักข่าวจากช่องดังเริ่มต้นประเด็น
“ถามว่าเราสองคนสนิทขึ้นไหม ต้องบอกว่าสนิทขึ้นแน่นอนครับเพราะต้องทำงานด้วยกัน ได้เจอกันบ่อยขึ้น” ฝ่ายชายเป็คนตอบนักข่าวเองด้านดลญาดาทำได้เพียงฝืนยิ้ม มือสองข้างของเธอกุมไว้ตรงหน้าตัก ตอนนี้มันชื่นเหงื่อมากหญิงสาวแสร้งส่งยิ้มให้นักข่าวด้านข้างทั้งที่ความจริงสายตาคู่น้อยแอบเหลือบมองใครบางคนที่นั่งห่างออกไปไม่ไกล
เขานั่งตัวตรง นั่งนิ่ง...ไม่ได้สนใจเธอที่กำลังให้สัมภาษณ์ด้วยซ้ำ
ไม่ใช่นะคะพี่ธรรม...นอกจากเื่งาน หนูแดงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคุณภูมิภัทรทั้งนั้นไม่เคยเลย
"ทำไมคุณภูมิถึงเลือกน้องหนูเเดงมาเป็พรีเซนเตอร์ค่ะ"
"เพราะน้องหนูแดงสวย เก่งบุคลิกทุกอย่างตรงคอนเซปท์ของฝ่ายโฆษณาครบถ้วนครับ"
"แสดงว่าฝ่ายโฆษณาเป็คนเลือก ไม่ใช่การตัดสินใจของคุณภูมิเหรอคะ"นักข่าวคนเดิมยังจี้ไม่หยุด
"เป็การตัดสินใจร่วมกันครับ" ถึงจะไม่ได้บอกนักข่าวอย่างชัดเจน แต่ท่านรองประธานก็ยังไม่ปฏิเสธสักคำถาม
"สนิทกันถึงขั้นที่ว่าเรียกกันพี่-น้อง อย่างนั้นเหรอคะ"
"ครับ" คำตอบรับของไฮโซหนุ่ม เรียกเสียงฮือฮาจากเหยี่ยวข่าวเเละเสียงเเฟลชชัตเตอร์
"เื่นี้หนูแดงรู้สึกเป็เกียรติและต้องขอบคุณคุณภูมิภัทรที่เมตตาเอ็นดูหนูเเดงค่ะ"ฟากดลญาดาแทรกขึ้นมา เธอยังเรียกขานเขาว่า คุณ เหมือนทุกครั้งที่ให้สัมภาษณ์
ไม่ถึงกับคัดค้าน แต่ก็ไม่ยอมตามน้ำฝ่ายชายทั้งหมด
“มีคำถามอีกหรือเปล่าครับ” ภูมิภัทรนั่งตัวเกร็งโกรธเคืองแต่เขายังเก็บอาการไว้ได้ดี ดลญาดาตั้งใจหักหน้ากลางงานแถลงข่าว
หยิ่งนักเหรอ...หยิ่งอย่างนี้สิดีเขาจะปราบให้หายพยศคอยดู
“มีครับ คำถามสุดท้ายครับทราบมาว่าจะถ่ายทำโฆษณาที่ทะเลและูเาด้วยกันหลายวันงานนี้คุณภูมิจะตามกองไปด้วยหรือเปล่าครับ”
“ยังไม่ทราบครับ ถ้าว่าง ก็อาจจะไป วันนี้ผมต้องขอบคุณพี่ๆนักข่าวมากนะครับที่ให้เกียรติมางานเปิดตัวพรีเซนเตอร์ของน้ำดื่มวาฬ ขอบคุณมากครับ”
“หนูแดงขอบคุณค่ะ สัญญาว่าจะทุ่มเท ตั้งใจกับโฆษณาชิ้นนี้ให้ออกมาดีที่สุด”
“คุณภูมิ น้องหนูแดง ขอรูปคู่หน่อยครับ กล้องนี้ครับ”
“กล้องนี้ด้วยครับ”
“ทางนี้ด้วยค่ะ” จากนั้นบรรดาช่างภาพแย่งกันจับภาพว่าที่คู่รักฮอทฮิตกันจ้าละหวั่น
“งานนี้ ดูท่าคงขยับตัวไปไหนไม่ได้อีกนานก็นักข่าวเล่นเชียร์ข่าวน้องหนูแดงกับไฮโซภูมิออกนอกหน้า เฮ้อ พี่เองก็จนใจ”เพราะมันเป็วิธีโปรโมทงานด้วยวิธีหนึ่ง ถ้าถึงกับตั้งโต๊ะแถลงข่าวปฏิเสธข่าวความสัมพันธ์ทางผู้ใหญ่คงไม่ยอม
“หนูแดงอึดอัดค่ะ เขาพูดเหมือนกับว่าเรากำลังคบหากัน ทั้งๆที่ไม่ใช่สักนิด”
“แล้วน้องหนูแดงไม่สนใจไฮโซภูมิบ้างเหรอ พี่ว่าเขาทั้งหล่อ ทั้งสมาร์ททั้งแฮนซัม ที่สำคัญเวรี่ เวรี่ริชอีกด้วยนะจ๊ะ” ต้นหอมเพ้อฝันนี่มันสเปคของพวกชะนีโดยแท้จริงไม่ใช่เหรอ
“คุณภูมิเป็ผู้ชายที่เฟอร์เฟคค่ะ แต่หนูแดงไม่ได้้าแบบนั้น” คนที่เธอ้าไม่จำเป็ต้องหล่อ ไม่จำเป็ต้องรวยไม่จำเป็ต้องมีชื่อเสียง...ดลญาดาชอบในสิ่งที่เขาเป็เธอพอใจที่เขาเป็ตัวของตัวเอง
“ถ้าไม่อยากเป็ข่าวก็ใช้ชีวิตกันปกตินี่แหละ วางตัวให้ดีเดี๋ยวเชียร์กันไม่ขึ้นก็คงเลิกเชียร์กันไปเอง...อยู่ในวงการนี้พี่บอกเราเอาไว้ั้แ่ต้นว่าต้องอดทนอดทนมาก เข้าใจไหม”
“เข้าใจแล้วค่ะพี่ใบเตย หนูแดงจะอดทนค่ะ” ดลญาดาได้แต่หวังว่าข่าวของเธอจะค่อยๆซาลงไปในที่สุด