เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสอง ตอน ซูซันยมทูตปราบมาร(จบแล้ว)

ทั้ง 5 คนที่เหลือ คือ หมิงปาซัน สำนักกระบี่สุริยัน เควนติน สำนักสยบสวรรค์

คามิน และ ไลเนล จากสำนักเทวาลัยเร้นลับ และสุดท้าย ซูซันจากสำนักเอกภพ

“การประลองรอบสุดท้าย  จะเป็นการประลองกันในลูกแก้วสวรรค์ ด้านในจะเป็นมิติเสมือนจริง พวกเจ้าทุกคนมีภารกิจเพื่อช่วยจูเลีย ที่ถูกปีศาจสิบหน้าลักพาตัวไปพวกเจ้าจะถูกแยกกันไปทั้งหมด 5 เส้นทางใครเข้าไปถึงที่หมาย และฆ่าปีศาจสิบหน้าก่อน แล้วช่วยจูเลียออกมาได้ ผู้นั้นจะเป็นฝ่ายได้ครองคู่กับจูเลีย  พวกเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงด้านในแค่เป็นมิติเสมือนจริงเท่านั้น หากเจ้าเสียชีวิต ร่างของเจ้าจะถูกส่งตัวออกมาด้านนอกทันที  หากพวกเจ้าพร้อมแล้ว เข้าไปในลูกแก้วสวรรค์ได้เลย”   รองซีซัสบอกทุกคนอย่างง่ายๆ   หลังจากที่ทุกคนเข้าไป

ก็มีภาพมอนิเตอร์จอใหญ่ๆ ขึ้นอยู่กระจายไปทั่วสนาม มองเห็นทั้ง 6 คนว่ากำลังทำอะไรอยู่   อาซันเข้ามาในมิติเสมือนจริงแห่งนี้ก็ใช้พลังต้นกำเนิดโลก เพื่อตรวจสอบ พื้นที่ในบริเวณนี้ทันที แต่ว่าสำรวจได้แค่ไม่เกิน 30 เมตรเท่านั้น

อาซันเลยต้องเดินหน้าตามหาจูเลีย  โดยไม่รู้จะไปทางไหน   เวลานี้อาซันมองไปรอบๆ มีแต่ซากปรักหักพัง ของเมืองโบราณ ทำให้อาซันไม่สามารถรู้ได้เลยว่า

จูเลียนั้นถูกกักขังไว้ที่ใด แล้วจะต้องไปทางไหนกันแน่  ส่งมาแบบนี้แล้วจะรู้ได้อย่างไร ว่าจูเลียถูกขังไว้ที่ไหน ขณะที่กำลังคิดอยู่ก็มีเสียงผู้หญิงร้องตะโกนให้ช่วย  อาซันพุ่งตัวไปตามสัญชาตญานทันที   พอมาถึงก็เห็นผู้หญิงคนนี้กำลังถูก

เจ้าหมาป่าฝูงใหญ่ กำลังจะเข้ารุมขย้ำเธอ กับเด็กน้อยที่สลบ คาอกไปแล้ว  เปรี้ยง อาซันเข้ามาขวาง แล้วเตะปากหมาป่าตัวใหญ่ที่เข้ามาเพื่อที่จะกัด หญิงสาวกับเด็ก  มันลุกขึ้นมาได้ มันส่งเสียงร้องเรียกพวกมาค่อยโผล่มาอีก นับร้อย

อาซัน ปล่อยพลังเหมันต์ไปทั่วบริเวณ ทำให้หมาป่าที่อยู่  และกำลังเข้ามากลายเป็นน้ำแข็งกันไปหมดนับร้อยตัว    อาซันเข้ามาดูหญิงสาวกับลูก

“ ขอบคุณท่านผู้มีคุณ ลูกชายข้าถูกหมาป่ากัดท่านช่วยรักษาให้ด้วยเถิด”

อาซันเห็นบาดแผลที่โดนกัดที่แขนเกือบจะขาด จึงหยิบยารักษาแผล แล้วยัดเข้าปากเด็กน้อยคนนี้ทันที  ไม่นานแผลก็หายกลับมาเป็นดั่งเดิม

“ บ้านพวกท่านอยู่ที่ใด แล้วทำไมถึงมาที่เมืองร้างแห่งนี้ได้”   แม่เด็กน้อยมองที่ฝูงหมาป่าแล้วตกใจยิ่งนัก ไม่คิดว่าพวกมันจะถูกแช่แข็ง ได้ง่ายเช่นนี้ แสดงว่าคนผู้นี้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา  

“ พวกเราแค่ผ่านทางมาทางนี้ กำลังจะไปเมืองหลวง แต่ว่าพอผ่านทางนี้กลับเจอฝูงหมาป่ามากมายขนาดนี้ คนของข้าต่างถูกฆ่าตายจนหมด เหลือเพียงข้าและลูกน้อยเพียงแค่สองคนเท่านั้น  ท่านผู้มีคุณช่วยพาข้ากลับเมืองหลวงจะได้หรือไม่”

อาซันได้ฟังก็รู้สึกสงสาร และภารกิจนี้ก็ไม่รู้จะให้ไปทางไหน จึงได้รับปากพาสองแม่ลูกกลับเมืองหลวงทันที  แล้วอาซันก็พาทั้งสอง ขึ้นรถม้าของทั้งสองที่ยังเหลืออยู่ พาแม่ลูกคู่นี้เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางทั้งสองก็เล่าให้ฟังว่า

ผู้เป็นแม่ชื่อว่า นางซิน ลูกชายชื่อว่า มีนา เป็น บุตรและภรรยาของแม่ทัพกุมภา แห่งเมือง ทานตะวัน พอเข้าเมืองหลวง อาซันก็พาทั้งสองกลับบ้านโดยปลอดภัย

และชวนให้อาซันพักอยู่ที่บ้านของนาง ถ้าหากยังไม่ได้ไปไหน  อาซันเลยอยู่ที่นี่ไปก่อน เพราะไม่รู้จะไปที่แห่งใดเช่นกัน เด็กน้อยที่ชื่อมีนาเป็นเด็กชายวัน 8 ขวบ  พอรู้ว่าอาซันยังไม่ไปไหน ก็ขอให้อาซันสอนวิธีต่อสู้ให้ด้วย

“ เจ้าจะเรียนไปทำไมตอนนี้ ไว้รอให้โตหน่อยค่อยเรียนดีกว่าไหม” อาซันเอ่ย

“ ข้าอยากเรียนตอนนี้ ข้าไม่อยากให้ท่านแม่โดนรังแก ท่านแม่ถูกรังแกทุกวัน  ข้าอยากช่วยท่านแม่”  มีนาเอ่ยออกมาตามตรง ทำให้อาซันสงสัยใครจะรังแกภรรยาแม่ทัพได้

“ แล้วใครกันทำร้ายแม่ของเจ้า”  

“  แม่มดปีศาจ นางทำร้ายแม่ข้าเป็นประจำเลย”  มีนาพูดด้วยหน้าตาจริงจัง

อาซันฟังแล้วตกใจ เด็กตัวแค่นี้รู้จักแม่มดปีศาจด้วยหรือ แต่อาซันลองใช้จิตสัมผัสดูว่ามีพวกปีศาจอยูในบ้านหลังนี้ไหม ในที่สุดก็ไม่พบอะไร แต่รู้แล้วว่านางแม่มดที่ว่าเป็นใคร  นางคือเมียรองของท่านแม่ทัพกุมภี ส่วนแม่นางซินเป็นภรรยาหลวง ไม่ทันจะทำอะไรก็มีเสียงดังลั่นออกมาจากห้องโถงด้านใน  มีนาวิ่งเข้าไปทันที เพราะได้ยินเสียงร้องของแม่  อาซันก็รีบเดินตามไปดูด้วย  พอเห็นสภาพก็ตกใจ นางซินถูกคนรับใช้ผู้ชายฟาดด้วยไม้หวาย อย่างแรง ไปหลายไม้ มีนารีบวิ่งเข้าไปปกป้องแม่ของเขา

แต่คนรับใช้ยังจะกระหน่ำตีอีก    เปรี้ยง !  ร่างคนรับใช้ถูกอาซันกระโดดเตะด้วยสองเท้า ร่างของลอยลิ่วออกจากบ้านหลังนี้ไม่รู้ไปอยู่หลังไหนเลย

ภรรยารองแม่ทัพ มองอาซันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ

“ เจ้าหรือที่เป็นชู้กับนางซิน ถึงกับพาเข้ามาสมสู่กันในบ้างแห่งนี้”  เปรี้ยง ร่างภรรยารองแม่ทัพถึงกับ ถลาลงไปกองกับพื้น ด้วยฝ่ามือของอาซัน

“ แน่ใจ หรือว่าปากคน พูดจาอะไรไม่คิด สมควรโดนจริงๆ  “ อาซันเดินไปนั่งที่ของนาง

แล้วมองไปที่ใบหน้าของนางตอนนี้บวมเป่งไปข้างหนึ่ง คนรับใช้เห็นแล้วตกใจไปเรียกบ่าวไพร่เข้ามาอีกนับสิบคน อาซันใช้มือสะบัดทีเดียวคนรับใช้ที่กรูกันเข้ามา ถูกตบจนล้มกลิ้งไปตามพื้น ไม่กล้าเข้ามาอีกเลย

“ เจ้าชื่ออะไร “  อาซันถามภรรยารองแม่ทัพ แต่นางไม่ตอบ อาซันเลยตบหน้าอีกข้าง หน้านางบวมเสมอกัน  แล้วอาซันก็ดึงร่างนางให้มาอยู่ใกล้ๆ   เท้าของอาซัน

“ ถ้าข้าถามอีกครั้ง เจ้าไม่ตอบข้าอีก ข้าจะดีดเจ้าไปกองกับคนใช้ด้านนอก จะลองดูก็ได้นะ  เอาใหม่อีกครั้ง เจ้าชื่ออะไร”

“ ข้าชื่อ แซนดี้” นางพูดออกมาไม่เต็มเสียงเพราะแก้มทั้งสองบวงเป่ง

“ อะไรที่ทำให้เจ้าคิดว่าข้ากับนางซิน ประพฤติชั่วช้าขนาดนั้น”

“ ข้าน้อยผิดไปแล้ว ได้โปรดอภัยข้าด้วยเถอะ”  แซนดี้รีบคุกเข่าต่อหน้าอาซันทันที ทันใดนั้นแม่ทัพกุมภาเข้ามา แล้วเห็นเหตุการณ์แบบนี้ก็โกรธมากที่ใครไม่รู้จู่ๆ มาตบหน้าภรรยาของเขา จนหน้าบวมเป็นหมูขนาดนี้  

“ เจ้าเป็นใครบังอาจมาทำร้ายคนในบ้านของข้าแบบนี้” แม่ทัพกุมภาตะคอกเสียงดัง

“ ข้าชื่อ ซูซัน เป็นเพื่อนกับนางซินและมีนา ข้ามาถึงก็เห็นแซนดี้ ให้คนรับใช้หวายฟาดที่นางซินแถมใส่ร้ายว่าข้ากับนางซินมีอะไรกันอีก ข้าเลยลงโทษนางเท่านั้นเอง”  อาซันพูดเรื่อยๆ แต่นางแซนดี้เห็นแม่ทัพมา ก็รีบลุกขึ้นแล้วไปกอดแม่ทัพ

“ อย่าไปเชื่อมัน  มันสองคนคบชู้กัน แล้วยังร่วมมือทำร้ายข้าอีกท่านแม่ทัพ อย่าปล่อยให้พวกมันรอดไปได้นะ” แซนดี้เปลี่ยนไปเหมือนเดิมอีกครั้งเมื่อเห็นแม่ทัพกลับมา โดยที่นางซินกับมีนา พูดค้านเท่าไร แม่ทัพดูเหมือนไม่เชื่อ เรียกทหารเข้ามานับสิบเพื่อที่จะจับกุมอาซัน ซึ่งอาซันก็นั่งรอ ว่าแม่ทัพจะตัดสินใจอย่างไร แต่พอรู้ว่าแม่ทัพตัดสินใจจับตน ก็ได้แต่ถอนหายใจ สงสารนางซินกับมีนา    ทหารเข้ามาล้วนถูกอาซันใช้มือปัดกระเด็นออกไปติดกำแพง ออกไม่ได้สักคน

แล้วอาซันก็กระชากนางแซนดี้มาใกล้ๆ แล้วตบหน้าซ้ายขวา จนฟันร่วมหมดปาก

แล้วเตะเปรี้ยง เข้าไปติดกำแพงร่วมกับทหาร  ส่วนแม่ทัพเริ่มชักดาบ อาซันก็พุ่งเข้าไปตบเปรี้ยงที่หัว ล้มคว่ำไปที่พื้น แล้ว จะเตะซ้ำให้ไปติดกำแพงร่วมกันกับภรรยาน้อย  แต่นางซิน กระโดดมาเกาะขาอาซันเอาไว้ ทำให้อาซัน ต้องหยุดกึกไม่ทำอะไรต่อ

“ คุณชายซู อย่าทำอะไรเขาเลย เขาแค่ถูกมนต์ดำของนางปีศาจแม่มด เขาไม่รู้สึกตัวหรอกว่าเขาทำอะไรลงไป”  นางซินยังช่วยพูดแทนสามีอีก อาซันรู้ว่าไม่มีเวทย์มนต์ใดใดทั้งสิ้น เป็นแค่ผู้ชายที่มันหลงเมียน้อยคนหนึ่งเท่านั้น จึงไม่ทำอะไรลงไป แล้วอาซันก็กลับไปนั่งที่เดิม แม่ทัพนอนหมดสภาพ มึนไปหมด อาซันรู้ว่าแม่ทัพไม่กล้าลุกขึ้น จึงใช้พลังจับที่คอแล้วดึงขึ้นไปในอากาศ  นางซินกับมีนารีบเข้ามาคุกเข่าก้มหัวให้อาซัน ปล่อยสามีและพ่อเขาทันที

“ พวกเจ้าสองคนแม่ลูก ถอยไปก่อน เรื่องนี้ข้าจะคุยกับเขาเอง เขาไม่ตายหรอก” อาซันพูดแบบนี้ทั้งสองจึงต้องถอยออกไป

“ ข้าคือยมทูต ซูซัน ข้าสามารถนำวิญญาณของเจ้าไปเสียแต่ตอนนี้ก็ได้ แต่เห็นแก่ลูกกับเมียเจ้าที่เป็นคนดี ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าหากต่อไปวันข้างหน้า เจ้าทำให้ลูกกับเมียเจ้าเดือดร้อนอีก ข้าจะกลับมาเอาวิญญาณของเจ้าไปลงนรก ไม่ให้ผุดให้เกิดอีกต่อไป”  อาซันขู่ แม่ทัพจนกลัวหงอไม่กล้าหืออีกต่อไป

จากนั้นก็มีแสงคล้ายลูกศรส่องมาจากฟากฟ้า เหมือนกับว่าให้อาซันไปตามทางลูกศร   อาซันคิด นี่มันอะไรกัน ลูกแก้วสวรรค์ทำไมต้องให้ข้ามาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ด้วย  จากนั้นอาซันก็เรียกเมฆดำออกมา แล้วก็เหาะลิ่วไปบนท้องฟ้าไปตามลูกศรต่อไป  ทั้งแม่ทัพ นางซิน และมีนา ต่างคุกเข่าก้มหัวให้อาซัน แล้วพูดคล้ายกันว่า ขอบคุณท่านเทพ

ห้องควบคุม สำนักธาราสวรรค์

“ เจ้าซูซัน มันก็มีส่วนดีบ้างเหมือนกันนะ”  รองซีซัสเอ่ยหลังจากเห็นภาพนี้จบ

“ แสแสร้ง ละไม่ว่า เขารู้ว่าพวกเราดูอยู่ ถึงได้ทำแบบนี้” จูเลียเอ่ยแบบไม่เชื่อ

“ ก็เป็นไปได้นะ เจ้านี่มันเจ้าเล่ห์ มันอาจจะรู้มาก่อนว่า พวกเราดูอยู่” เจ้าสำนักเอ่ยแบบไม่แน่ใจ

“ คนเข้าไป 5 คน มีคนช่วยแม่และเด็ก แค่สองคน แต่คนที่ช่วยจนถึงที่สุดกลับมีแค่คนเดียว ไม่ว่าอย่างไร ท่านเทพพยากรณ์ ก็ต้องให้เขาผ่านอยู่ดี” รองซีซัส

พูดเหมือนเริ่มเอียงมาที่อาซันบ้างแล้ว แล้วเวลานี้ด้านในทุกคนก็เห็นแสงสว่างนำทางไปที่เดียวกันหมด แต่พวกเขาไม่รู้ว่าที่พวกเขา กำลังทำอะไรอยู่ช่วงนั้น ทุกคนที่อยู่ด้านนอกกลับเห็นทุกอย่างหมด

ทั้ง 5 คนมายืนอยู่พร้อมกันที่ทางขึ้นเขา โดยมีจูเลียถูกมัดร่วมกับคนอื่นๆ อีก รวมสิบคน มีทั้งเด็ก ผู้หญิง และคนชรา ต่างถูกมัดไว้กับเสาคนละต้น ที่อยู่บนแท่นที่ไว้สำหรับบูชายัญ  โดยมีปีศาจสิบหน้านั่งอยู่บนบัลลังก์ และมีองครักษ์อีกเกือบร้อยคนอยู่รอบรอบ

ทั้งห้าคนมองหน้ากันแวบเดียว แล้วไม่สนใจกันอีก อาซันส่ายหัว รีบขึ้นเขาไปที่แท่นบูชาทันที พอเห็นตัวประกันทั้งสิบ ก็ตกใจมีแต่จูเลียคนเดียวที่ถูก ผูกระเบิดไว้เต็มไปหมด แต่คนอื่นไม่เป็นอะไร  แล้วจะช่วยยังไงละที่นี้  อาซันตัดสินใจ

ช่วยคนที่ช่วยง่ายก่อน แต่ต้องจัดการกับลูกน้องปีศาจนับร้อยนี่ก่อน  อาซันปล่อยยันต์ 8 ทิศไว้ด้านบนสำหรับกักขังปีศาจทั้งหมด แล้วปล่อยไข่มุกดูดวิญญาณออกมาฝูงปีศาจล้วนถูกดูดเข้าไปในไข่มุกจนหมด ทั้งเกือบร้อยตัว แต่ปีศาจสิบหน้ามีพลังกล้าแข็งนัก ไข่มุกอยู่ห่างไกลเกินไปทำให้ดูด มันเข้ามาไม่ได้ ขณะอาซันจะพุ่งเข้าไป จัดการกับปีศาจ ก็เจอทั้งสี่คนเข้ามาขวางเอาไว้ไม่ให้ไปจัดการกับปีศาจ

“ พวกเจ้าจะทำอะไร” อาซันถามทันทีด้วยความสงสัย

“ ซูซัน เจ้าตายไปตอนนี้ดีกว่า จอมปีศาจพันหน้าบอกว่า หากพวกเราใครฆ่านายได้ จะมอบรีโมทช่วยชีวิตจูเลียให้”  เควนตินเอ่ยเป็นคนแรก

“ แล้วพวกเจ้าก็เชื่อมัน”  อาซันย้อนอีก

“ ไม่เชื่อ แต่เจ้าน่ากลัวเกินไป พวกเราคงต้องจัดการกับเจ้า” คามินกับไลเนลเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน เพราะก่อนมาทั้งสองรู้ถึงความน่ากลัวของอาซันอยู่แล้ว

“ แล้วเจ้าล่ะ  หมิงปาซัน คิดเหมือนพวกมันหรือเปล่า”

“ ข้าไม่สนใจสวะ อย่างพวกเจ้า ข้าจะหาวิธีช่วยนางเอง” หมิงปาซัน ไม่สนใจแถมด่าอีก ทุกคน มองตาเขียวปัด  

“ จัดการซูซันก่อน” คามินรีบเอ่ย

ไลเนลหายวับมาด้านหน้าอาซัน แต่ช้ากว่าอาซัน ดาบห้าคมทิ่มคอหอยไลเนล

เลือดพุ่งกระฉูด แล้วร่างไลเนลก็สลายหายไป ทุกคนตกใจไม่คิดว่าอาซันจะไวขนาดนี้ ทั้งเควนตินและคามินต่างก็พุ่งร่างสลับฟันปลาเข้าใส่อาซัน  แต่อาซันปล่อยพลังเหมันต์เข้าใส่ทั้งสองคนจนร่างกลายก้อนน้ำแข็ง แล้วฟัน เปรี้ยงด้วยดาบห้าคม ร่างสองคนแตกสลายหายไปพร้อมกันทันที  จากนั้นอาซันก็พริ้วไหวไป จะไปช่วยคนทั้งเก้าคน แต่ปีศาจสิบหน้า กลับพุ่งกรงเล็บเข้าใส่อาซันจากข้างหลัง  อาซันหันกลับมาฟาดด้วยดาบ 5 คมทันที กรงเล็บแตกสลายหายไป ปีศาจร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด  ในขณะที่อาซันกำลังสู้กับปีศาจอยู่นั้น  หมิงปาซันก็กำลังหาทางช่วยจูเลียอยู่ แต่ปีศาจสิบหน้าเห็นเช่นนั้น ก็เลยกดรีโมทเพื่อให้ระเบิดเวลาทำงานทันที

ระเบิดทำงานเหลืออีกสามสิบวินาที  อาซันใช้หมัดโพธิธรรมปราบมารทันที

ตูม  ร่างปีศาจถูกหมัดโพธิธรรม ร่างสลายหายไปในทันที  เหลือเวลาอีกไม่ถึง 5 วินาทีจะระเบิด เจ้าหมิงปาซันช่วยไม่ได้ ก็เลยคิดแบบพระเอก กอดจูเลียแล้วขอตายไปพร้อมกัน อาซันขว้างดาบเข้าไปตัดเสาที่ยึดจูเลียเอาไว้จนขาด และกระโดดเตะเปรี้ยง โดนทั้งจูเลีย และ หมิงปาซันลอยลิ่วออกไปไกล ระเบิดทำงานทันที ตูม  ร่างของหมิงปาซัน กับ จูเลียระเบิดไปพร้อมกัน....

พวกที่ดูหน้าจอมอนิเตอร์ ล้วนอ้าปากตาค้าง ที่เห็นอาซันกระโดดเตะจูเลีย พร้อมกับ หมิงปาซัน แล้วทำให้จูเลียต้องระเบิดตายไปในสภาพเช่นนี้

แล้วก็มองเห็นอาซันเดินยิ้มแย้มแจ่มใส ไปปล่อยตัวประกันทั้งเก้า อย่างมีความสุข

“ มันทำอะไรของมันวะนี่”  ศิษย์พี่โบลตัลสงสัยอาซัน ศิษย์อื่นๆ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา  คนในสนามยิ่งแล้วใหญ่ แล้วแบบนี้ใครชนะกัน

“ ยอมไม่ได้แล้ว นี่ถึงกลับกล้าเตะข้าให้ไประเบิดตายไกลๆ เลยเชียวหรือนี่”จูเลียโมโหมาก

“ แต่ว่าแล้วแบบนี้ จะตัดสินกันยังไงดี ท่านเจ้าสำนัก” รองซีซัสมึนตึบ

“ ข้าเองก็ยังสับสนอยู่เหมือนกัน กติกาว่าต้องช่วยจูเลียแต่ว่าไม่มีใครช่วยได้ แต่ก็ไม่ควรต้องเตะจูเลียไประเบิดให้ไกลๆ แบบนี้ก็ได้นี่  ฮึ  เจ้าซูซัน นี่มันแกล้งพวกเราใช่ไหม”  เจ้าสำนักคำรามด้วยความโกรธ

“ พาเขาออกมาก่อนดีกว่า แล้วเราค่อยตัดสินกันใหม่”  รองซีซัสเอ่ย

“ ติดต่อไปที่ท่านเทพพยากรณ์ ถามท่านควรทำอย่างไรดี นี่มันไม่เป็นแบบที่ท่านทำนายไว้เลย”  เจ้าสำนักสงสัยแล้วว่าท่านเทพพยากรณ์คราวนี้ต้องทำนายผิดพลาดแน่เลย

อาซันเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเดินเข้ามาที่กลุ่มศิษย์ของสำนักเอกภพ ทันใดนั้นเอง     หมิงปาซัน ก็พุ่งตัวมาข้างหลังอาซัน แล้วใช้กระบี่สุริยัน แทงอาซันโดยที่อาซันไม่ทันได้ตั้งตัว ศิษย์พี่โบลตัลมองเห็น แต่ไม่ทันแล้วคมกระบี่ปักฉึกเข้าที่ข้างหลังอาซัน  ตูม  ร่างของ หมิงปาซันกระเด็นถอยหลังออกไปไม่สามารถแทงอาซันทะลุได้

“ มันจะมากไปแล้ว เรื่องแค่นี้ถึงกับต้องแทงกันให้ตายกันเลยหรือ แกคงไม่รู้จักข้าดีพอ ไม่ว่าแกจะมาจากไหน ต้องรับโทษที่กล้าทำอย่างนี้กับข้า”