ซอผีที่ไทรโศก

EP 4 — ร่องรอยและความจริงที่ถูกซ่อน 

(POV กรรณชัย)

[บ้านไทรโศก – ยามค่ำคืน]

ผม(กรรณชัย) มองดูร่องรอยการขีดข่วนคล้ายกรงเล็บที่เพดานไม้ในห้องนั่งเล่นของบ้านไทรโศก รอยพวกนั้นลึกและคมกริบเกินกว่าจะเป็๲ฝีมือของคนธรรมดา แก้วขวัญ เชื่อว่าเป็๲ ผีซอ แต่ผมยังคงพยายามหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผล

ในฐานะนักสืบเอกชนที่ถนัดคดีที่ตำรวจมองข้าม ผมเคยเจอเหตุการณ์แปลกประหลาดมากมาย แต่คดีนี้ให้ความรู้สึก หนักอึ้ง กว่าทุกครั้ง

ผมตัดสินใจรื้อค้นเอกสารเก่า ๆ ในบ้าน ผมพบเพียงเอกสารสิทธิ์ที่ดินและรูปถ่ายเก่า ๆ ที่ซีดจาง แต่มีภาพหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของผม: ภาพถ่ายเก่า ของนักดนตรีไทยสามคน

ชายหนุ่มหน้าตาดี มีแววตาแน่วแน่ อ้ายทวน

หญิงสาวงดงามที่เต็มไปด้วยความหลงใหล อีสา

ชายคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลัง มีใบหน้าเคร่งเครียดและดวงตาที่เต็มไปด้วย ความอิจฉา อย่างชัดเจน ลุงชุ่ม

ผมใช้เวลาส่วนใหญ่ของคืนนั้นในการค้นหาข้อมูลในโลกออนไลน์เกี่ยวกับตำนานท้องถิ่นของบ้านไทรโศก

ผมพบเ๹ื่๪๫ราวที่ถูกเล่าขานกันมานาน: อ้ายทวน และ อีสา เป็๞คู่รักนักดนตรีที่สมบูรณ์แบบ แต่พวกเขากลับถูกสังหารอย่างน่าเศร้าพร้อมกับ ซอคู่ ของพวกเขา... และคนที่ถูกกล่าวหาว่าอยู่เ๢ื้๪๫๮๧ั๫ความตายก็คือ ลุงชุ่ม ผู้ซึ่งเป็๞ลูกศิษย์หรือญาติที่ ริษยา ในพร๱๭๹๹๳์ของพวกเขา

“ลุงชุ่ม... ผู้ที่ผนึกความริษยาของตนเองไว้ในซอ...” ข้อความนี้ปรากฏในบทความเก่า ๆ และทำให้ผมถึงกับต้องหยุดหายใจ

ผมก้มลงมอง กุญแจทองเหลือง ที่แก้วขวัญบอกว่าแม่ทิ้งไว้ให้... มันอาจเป็๞กุญแจไขปริศนาทางอาคม ไม่ใช่แค่กุญแจบ้าน

“นี่ไม่ใช่แค่ผี” ผมพึมพำ “นี่คือ อาคม ที่ผูกมัดด้วย ความริษยา”

ผมตัดสินใจว่าผมไม่สามารถปล่อยให้แก้วขวัญเผชิญหน้ากับมันตามลำพังได้อีกต่อไป ผม ต้องหา ลุงชุ่ม หรือ ความลับ ที่เขาซ่อนไว้ให้เจอ ก่อนที่อาคมจะเรียกหา เหยื่อรายต่อไป...!

(โปรดติดตามตอนต่อไป)