สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็วและลานบ้านก็ยังคงเงียบสงบเช่นเคย
“ล้มเหลวอีกแล้วเหรอ?” หยางเหลยลืมตาขึ้นและมองไปที่เตาหลอมโอสถตรงหน้าเขา
สามวันที่ผ่านมา หยางเหลยได้ทดลองกลั่นยาอย่างต่อเนื่อง เขาสามารถกลั่นยาได้สำเร็จหลายเม็ดในระดับต่ำกว่าระดับหกของระดับเหลือง และคุณภาพก็ดีกว่าที่ขายตามท้องตลาดมาก อย่างไรก็ตาม ปัญหาสำคัญคือเขาล้มเหลวในการกลั่นยาระดับสูงครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว
อาจจะเป็ความผิดพลาดในสูตรยาหรือเปล่า? ไม่งั้นก็ไม่มีทางล้มเหลวได้ทุกครั้งหรอก ถึงแม้ข้าจะเป็นักเล่นแร่แปรธาตุมือใหม่ แต่อัตราการสำเร็จในการกลั่นยาระดับเหลืองชั้นหกน่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งในสิบ นั่นหมายความว่าข้าน่าจะสำเร็จแค่หนึ่งครั้งจากสิบครั้ง ถึงแม้ว่าข้าจะลองมาแล้วกว่ายี่สิบครั้ง ใช้วัตถุดิบยาไปเยอะมาก แต่ก็ไม่เคยสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว แต่ความชำนาญของข้าเพิ่มขึ้นมากทีเดียว
ในเมื่อเป็อย่างนั้น ลองเปลี่ยนมากลั่นยาเม็ดชนิดอื่นดูสิ แบบไหนล่ะ? ฉันเช็คสูตรแล้ว: ยาเปิดเส้นลมปราณสีเหลืองระดับเจ็ด ยาเปิดเส้นลมปราณนี้ใช้หญ้าเปิดเส้นลมปราณเป็ส่วนผสมหลัก เสริมด้วยรากดอกโบตั๋นแดง เปลือกต้นยูคอมเมีย และอื่นๆ เป็ตัวเลือกที่ดี ข้าจะกลั่นมัน
"ติง เ้าอยากจะปรุงยาเปิดเส้นลมปราณหรือไม่?"
“การกลั่นยา”
ประมาณสิบห้านาทีต่อมา เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่กลั่นยาเปิดเส้นลมปราณสำเร็จ คะแนนประสบการณ์ +5000, คะแนนชี่กง +50, คะแนน +50 และความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น"
หยางเหลยดีใจจนมือสั่น ในที่สุดเขาก็สามารถกลั่นยาระดับเหลืองขั้นเจ็ดสำเร็จ ไม่ใช่เื่ง่ายเลย
ขณะที่กำลังดูสูตรยาอยู่นั้น เขาพบสูตรยาเสวียนระดับสอง นั่นคือยากำเนิดธรณี ยากำเนิดธรณีนี้จะเป็ประโยชน์อย่างมากสำหรับเขา หากเขามีมัน เขาน่าจะสามารถก้าวไปสู่ขั้นที่ห้าของวิชาเสวียนหยวนได้ เมื่อก้าวเข้าสู่ขั้นที่หก ค่าพลังชี่กงของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็สองเท่า และความแข็งแกร่งของเขาก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอีกมาก
การกลั่นยานั้นจำเป็อย่างยิ่ง ประโยชน์ของโอสถต้นกำเนิดธรณีนี้มหาศาลนัก ข้าจะไม่กลั่นมันได้อย่างไร? มันคือกุญแจสำคัญในการฝ่าด่านระดับที่ห้าของวิชาต้นกำเนิดอันลึกซึ้ง และก้าวไปสู่ระดับที่หก!
อย่างไรก็ตาม การกลั่นยาต้นกำเนิดแห่งโลกนั้นต้องใช้สมุนไพรจิติญญาที่มีพลังจิติญญาจำนวนมาก วัตถุดิบยาธรรมดาจะใช้ไม่ได้ผล
หยางเหลยขมวดคิ้ว เมื่อตระหนักว่าสมุนไพรที่นี่ไม่มีตัวไหนเหมาะที่จะเป็ส่วนผสมหลัก
หมายความว่าข้าต้องออกไปซื้อของบางอย่าง โชคดีที่ข้ามีเงิน ตอนที่ข้าพาจ้าวหยวนไป เขาให้บัตรเงินจากกลุ่มการค้าฉางเฟิงกับบัตรทงหยวน ซึ่งมีเงินอยู่หนึ่งหมื่นตำลึง แค่นี้ก็น่าจะพอแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของข้าได้แล้ว
-
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ ชั้นหนึ่งของกลุ่มการค้าฉางเฟิง
“ท่านคะ มีอะไรให้ข้าช่วยไหมคะ” พนักงานบริการเข้ามาถามหยางเหลยด้วยรอยยิ้มหวาน
“ท่านช่วยข้าตามหาจ้าวหยวนได้หรือไม่ ท่านอาจารย์จ้าว” หยางเหลยถามอย่างสุภาพ
“กรุณารอสักครู่ ระหว่างที่ข้าไปแจ้งผู้จัดการจ้าว” พนักงานพูด จากนั้นก็หันหลังแล้วเดินเข้าไป
ห้านาทีต่อมา จ่าวหยวนก็ก้าวออกมา
"น้องชายหยาง ในที่สุดเ้าก็มาถึงแล้ว! ข้ารอเ้ามาหลายวันแล้ว" จ้าวหยวนกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะอย่างร่าเริง
“ท่านจ้าว ข้ามีเื่ต้องรบกวนท่าน” หยางเหลยกล่าว
จ้าวหยวนจ้องมองเขาอย่างไม่พอใจเล็กน้อย “เรียกข้าว่าท่านจ้าวมันดูเป็ทางการเกินไป ถ้าไม่รังเกียจ เรียกข้าว่าพี่จ้าวหรือเฒ่าจ้าวก็ได้ หากมีปัญหาหรือความไม่สะดวกใดๆ ข้า จ้าวหยวน ยินดีช่วยเหลือแน่นอนถ้าอยู่ในอำนาจของข้า”
“พี่ชายจ้าว”
"น่าจะใช่นะ" ได้ยินดังนั้น จ้าวหยวนก็ยิ้มกว้าง "เข้าไปนั่งข้างในกันเถอะ ที่นี่มันไม่สะดวกเลย"
ทั้งสองมาถึงห้องซึ่งมีคนรับใช้กำลังเสิร์ฟชาให้พวกเขา
"มาดื่มชากันเถอะ ชานี้รสชาติเยี่ยมมาก ข้าพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้มาแค่ไม่กี่ออนซ์" จ้าวหยวนหยิบถ้วยขึ้นมาจิบเล็กน้อย ดูท่าจะพอใจมากทีเดียว
"ชาชั้นเลิศ กลิ่นหอมชวนดื่ม สดชื่น ชวนดื่ม ให้ความรู้สึกสดชื่น กระปรี้กระเปร่า ช่วยในการฝึกฝนได้อย่างมาก นี่อาจเป็ชาหยกในตำนานก็ได้" หยางเหลยรู้ดีว่าชาชนิดนี้หาได้ไม่ง่ายนัก อะไรก็ตามที่ช่วยฝึกฝนและช่วยให้จิตใจสงบย่อมมีค่าอย่างยิ่ง
“น้องชายหยางมีสายตาที่ดีจริงๆ นี่คือเจดทีจริงๆ”
ชาหยกทำมาจากการเพาะใบชาที่อุดมไปด้วยพลังจิติญญาอันล้นเหลือจากหยกชั้นดี มีมูลค่ามหาศาลและประเมินค่ามิได้
"ข้าโชคดีมากที่ได้ทานอาหารอร่อยๆ แบบนี้"
หลังจากดื่มชาหนึ่งถ้วย หยางเหลยรู้สึกว่าเกราะป้องกันระดับที่ 5 ของเทคนิคซวนหยวนของเขาเริ่มคลายออกเล็กน้อย
หลังจากดื่มชาเสร็จ จ้าวหยวนก็มองไปที่หยางเหล่ยและถามว่า "น้องหยาง อะไรทำให้เ้ามาที่นี่?"
"ซื้อน้ำอมฤต"
"เื่เล็กน้อยจริงๆ เ้า้าสมุนไพรชนิดใด และผลิตปีไหน" สำหรับจ้าวหยวนแล้ว เื่นี้เป็เื่เล็กน้อยจริงๆ ในฐานะกลุ่มการค้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปนี้ กลุ่มการค้าฉางเฟิงก็ซื้อขายสมุนไพรกันเป็เื่ปกติ
“อะไรก็ได้ อะไรก็ได้ที่มีอายุมากกว่า 500 ปี อะไรก็ได้ที่สามารถใช้เป็ส่วนผสมหลักในโอสถต้นกำเนิดธรณี” หยางเหลยกล่าว
"โอสถกำเนิดธรณี น้องหยาง เ้าปรุงโอสถได้ด้วยหรือ? เ้าเป็นักเล่นแร่แปรธาตุหรือ?" จ้าวหยวนประหลาดใจ นักเล่นแร่แปรธาตุเป็ที่้าอย่างมากในทวีป และโอสถกำเนิดธรณีก็เป็โอสถระดับเสวียนขั้นสอง ความสามารถในการปรุงโอสถของหยางเหล่ยทำให้เขาเป็นักเล่นแร่แปรธาตุระดับเสวียน ซึ่งเป็ที่้าอย่างมาก ตระกูลที่มีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับเสวียนจะเติบโตได้เร็วกว่าตระกูลที่ไม่มีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับเสวียนมาก จ้าวหยวนรู้สึกโชคดี การสร้างความสัมพันธ์กับหยางเหล่ยนั้นคุ้มค่าอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น หยางเหล่ยยังอายุน้อย เพียงประมาณยี่สิบปี มีศักยภาพในการเติบโตอย่างมหาศาล นักเล่นแร่แปรธาตุระดับเสวียนอายุยี่สิบปีมีศักยภาพไร้ขีดจำกัด การเอาชนะใจเขาเปรียบเสมือนการเอาชนะใจนักเล่นแร่แปรธาตุผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต
หยางเหลยไม่มีเวลาไตร่ตรองว่าจ้าวหยวนกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเป็ห่วงสมุนไพรจิติญญาที่จำเป็ในการกลั่นยาต้นกำเนิดธรณี
“ข้ายังเรียนรู้อยู่ อย่าหัวเราะเยาะข้านะพี่ชาย ข้ายังมือใหม่และสิ้นเปลืองสมุนไพรไปมาก”
"น้องหยาง เ้าถ่อมตัวเกินไปแล้ว กลั่นโอสถกำเนิดธรณีแล้วเรียกตัวเองว่ามือใหม่ได้งั้นหรือ? โอสถกำเนิดธรณีนี้มันเป็โอสถระดับเสวียนขั้นสอง ถ้าเ้าเรียกตัวเองว่ามือใหม่ พวกนักปรุงยาคงอับอายขายหน้าแน่" จ้าวหยวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
หยางเหลยพูดไม่ออก เขาเป็มือใหม่อย่างแท้จริง เพิ่งเรียนปรุงยาได้ไม่กี่วัน และเพิ่งเริ่มกลั่นยาได้แค่สามวันเอง ส่วนการกลั่นยากำเนิดธรณี หากไม่ใช่เพราะรางวัลอันมหาศาลจากการแข่งขันของตระกูล เขาคงไม่เสี่ยงกลั่นมันหรอก เพราะอัตราความล้มเหลวในการกลั่นยากำเนิดธรณีนั้นสูงเกินไป เขาจึงไม่อาจปล่อยให้มันสูญเปล่าไปได้
แต่หยางเหล่ยรู้ว่าถึงแม้เขาจะอธิบาย จ้าวหยวนก็อาจไม่เชื่อเขา
“พี่จ้าว ช่วยเตรียมการให้ข้าได้เท่าไหร่หรืือ? จริงๆ แล้วข้ามีเงินไม่มากนัก” หยางเหลยกล่าว
"น้องชาย เ้าสุภาพเกินไปแล้ว ถ้าไม่รังเกียจก็ถือว่าสมุนไพรพวกนี้เป็ของขวัญจากข้า ข้าหวังว่าคราวหน้าเมื่อเ้าขายยาได้ เ้าคงพิจารณากลุ่มการค้าฉางเฟิงของข้าก่อน" จ้าวหยวนตั้งใจแน่วแน่ที่จะเอาชนะใจหยางเหล่ย แล้วเขาจะไปเอาเงินของเขาไปทำไมกัน ถึงแม้ว่าสมุนไพริญญาที่จำเป็สำหรับการกลั่นยากำเนิดธรณีจะล้ำค่า แต่มันก็ยังด้อยกว่านักเล่นแร่แปรธาตุผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตมาก
“นั่นยังไม่ดีเลย แม้แต่พี่น้องที่สนิทกันก็ควรจะเก็บบัญชีให้เรียบร้อย” หยางเหลยกล่าวพร้อมส่ายหัว
เมื่อเห็นว่าหยางเหลยไม่เห็นด้วย จ้าวหยวนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น น้องชาย แบบนี้จะดีหรือไม่ ข้าจะจัดหาสมุนไพรให้ ส่วนเ้าปรุงยา เราจะแบ่งกำไรกันคนละครึ่ง เ้าคิดว่าไง"
หยางเหลยคิดเกี่ยวกับเื่นี้และเห็นด้วยว่านี่เป็วิธีที่ดีที่สุด เนื่องจากเขา้าสมุนไพรมากเกินไปในการกลั่นยาเม็ด
"อย่างไรก็ตาม พี่จ้าว ข้าต้องบอกตรงๆ เลยว่า ข้าไม่มีความมั่นใจเลยในการกลั่นโอสถกำเนิดธรณี ข้าตัดสินใจแค่จะลองกลั่นมันเพื่อการแข่งขันของตระกูลเท่านั้น และโอกาสที่จะสำเร็จมีน้อยกว่าสิบเปอร์เซ็นต์"
“สิบเปอร์เซ็นต์ ไม่น้อยเลย” จ้าวหยวนกล่าว “นี่คือสองสิ่งที่สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการเล่นแร่แปรธาตุของเ้าได้อย่างมาก”
หยางเหล่ยมองเขาเมื่อได้ยินดังนั้น สิ่งที่สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการเล่นแร่แปรธาตุได้คือ ประการแรก เปลวเพลิง โดยเฉพาะไฟธาตุสายดิน ซึ่งสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการเล่นแร่แปรธาตุได้อย่างมาก ประการที่สอง เตาหลอมเล่นแร่แปรธาตุ หากมีเตาหลอมเล่นแร่แปรธาตุที่ดี อัตราความสำเร็จในการเล่นแร่แปรธาตุก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน
"เป็ไปได้ไหมว่าเ้ามีไฟธาตุดินและเตาหลอมแร่แปรธาตุระดับสูงอยู่ด้วย พี่ชาย?"
“ข้าไม่มีไฟดินอยู่ที่นี่แน่นอน น้องชาย แต่ถ้าเ้าอยากใช้ เ้าไปหาข้าที่ตระกูลจ้าวได้ ในฐานะตระกูลนักเล่นแร่แปรธาตุ ตระกูลจ้าวต้องมีไฟธาตุดิน” จ้าวหยวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ถึงข้าจะไม่มีไฟธาตุดิน ข้าก็มีเตาหลอมเล่นแร่แปรธาตุ”
ดวงตาของหยางเล่ยเป็ประกายเมื่อเขาเห็นจ้าวหยวนหยิบหม้อสีม่วงที่ประดิษฐ์อย่างประณีตออกมา
เทคนิคการระบุตัวตนในการใช้งาน
"ติ๊ง ยืนยันตัวตนสำเร็จ หม้อัม่วง วัตถุิญญาระดับสูง สามารถใช้ปรุงยาและประดิษฐ์วัตถุได้ อัตราความสำเร็จ +10%"
หยางเหล่ยอ้าปากค้าง นี่คือเตาหลอมปรุงยาคุณภาพเยี่ยม เทียบเท่ากับวัตถุิญญาระดับสูงสุด มีอัตราความสำเร็จเพียง 10% หากเขามีหม้อัม่วง อัตราความสำเร็จในการปรุงยาของเขาจะสูงถึง 20% ซึ่งน่าเหลือเชื่อมาก
“พี่จ้าวสิ่งนี้…” หยางเหลยมองไปที่จ้าวหยวน
“ถือว่านี่คือของขวัญของข้าสำหรับเ้า น้องชาย” จ่้าวหยวนกล่าวพร้อมกับตบไหล่หยางเหลย
"พี่จ้าวนี่...อันนี้ข้าใช้ไม่ได้หรอก สิ่งนี้มีค่ามากเกินไป" แม้ว่าหยางเล่ย้ามัน แต่หม้อัม่วงก็มีค่าเกินไปจริงๆ และความสัมพันธ์ของเขากับจ้าวหยวนก็ยังไม่ใกล้ชิดกันมากนัก
“น้องชาย เ้าทำแบบนั้นไม่ถูกต้องนัก หากไม่ยอมรับมันก็เท่ากับว่าเ้ากำลังดูถูกข้า จ้าวหยวน” จ้าวหยวนโกรธเล็กน้อยเมื่อหยางเหลยปฏิเสธ เสียงของเขาจึงดังขึ้นเล็กน้อย “แค่แกล้งทำเป็ว่าข้าไม่เคยรู้จักเ้าก็พอ”
เมื่อเห็นท่าทีของจ้าวหยวน หยางเหล่ยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับหม้อัม่วงและกล่าวว่า "เนื่องจากท่านหวังดีกับข้า ข้าก็จะยอมรับข้อเสนออันใจดีของท่าน"
"ดีมาก" จ้าวหยวนพยักหน้าอย่างมีความสุข "เอาล่ะ น้องชาย ลองดูอันนี้สิ"
จ้าวหยวนหยิบกล่องอีกกล่องออกมา เปิดออกอย่างเบามือ และข้างในมีผลไม้สีม่วง 4 ผลที่แห้งเล็กน้อย ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีอายุมานานแล้ว
เทคนิคการระบุตัวตน
"ติ๊ง การระบุสำเร็จแล้ว เบอร์รี่สีม่วง การเพิ่มเบอร์รี่สีม่วงระหว่างการเล่นแร่แปรธาตุสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จได้ 15%"
หลังจากหยางเหลยประเมินเสร็จ เขาก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง เบอร์รี่สีม่วงนี้มีค่าอย่างเหลือเชื่อ สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของยาเม็ดได้ถึง 15% มันผิดปกติเกินไป
“พี่ชาย นี่...นี่คือเบอร์รี่สีม่วงใช่ไหม?”
"น้องชาย เ้าช่างมีความรู้จริง ๆ เลย นี่เป็ผลเบอร์รีสีม่วงที่สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของนักปรุงยาได้ถึง 15%" จ้าวหยวนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม เขาได้เบอร์รีสีม่วงนี้มาโดยบังเอิญและเก็บมันไว้เป็เวลานาน หากไม่ใช่เพื่อเอาชนะใจหยางเหลย เขาคงไม่คิดจะหยิบมันออกมาในครั้งนี้