ผมเป็นสมาชิกเว็บเทพบรรพกาล

อาศัยทักษะ ‘เทพจักรวาล’ เป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการกับ’มด’อย่างเอี้ยเฟย

หลินอู๋เฉินไม่สนใจเหตุการณ์ในงานวันเกิด เพียงคุยกับสาวสกุลหวังตรงนี้

“ทำไมคุณถึงให้ฉันละคะ...” หวังปี่ถงถามด้วยความไม่เข้าใจ

“คงเพราะ...ถือว่าเป็นคำขอโทษจากฉันแล้วกัน หวังว่าเธอจะบริหารที่นั่นได้ดีในอนาคต และถ้าหากเธอทำให้ฉันประทับใจ ฉันจะยกหุ้นให้เธอครึ่งหนึ่ง”

หลินอู๋เฉินก็แค่สงสารเธอ ยังไงเสียผู้หญิงคนนี้ก็มีจิตใจดี เธอไม่ได้เลวร้ายแบบหวังเห่าดังนั้นเขาจึงช่วยเหลือ อีกอย่างคือการฆ่าล้างหนึ่งตระกูลนั้นบ้าคลั่งจนเกินไป

การฆ่าแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาปรารถนา ไม่งั้นทะเลเลือดคงเกิดขึ้นที่ตระกูลเย่นานแล้ว

หวังปี่ถงอยากจะตอบรับความหวังดีของเขา แต่พอนึกถึงใบหน้าของหยางลู่ซือเธอก็เริ่มไม่มั่นใจ ว่าควรจะตัดสินใจอย่างใด

คล้ายกับเขาอ่านความคิดเธอออก

“ไม่ต้องกังวล ยังไงซะลู่ซือก็เป็นภรรยาของฉัน แค่ฉันพูดมาคำเดียวเธอจะปลอดภัย”

หวังปี่ถงมองหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะโยนตัวเองเข้าไปในอ้อมกอดของเขา หลินอู๋เฉินที่ยืนอยู่ตอบสนองไม่ถูกไปพักใหญ่

หวังปี่ถงผละออกมา เช็ดหางตาที่เปื้อนคราบน้ำตาด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณนะคะคุณหลิน งานที่คุณมอบหมายให้ฉันจะทำให้ดี”

“ฝากด้วยล่ะ”

ยังไงซะเธอก็เป็นคนของหอการค้า ย่อมต้องบริหารจัดการดีกว่าคนนอก

อีกอย่างฉินหยูฝานก็ติดดูแลธุรกิจตระกูลเย่ ส่วนจื่อจิงยิ่งแล้วใหญ่ งานนี้จึงตกเป็นของหวังปี่ถงไปโดยปริยาย

...........

หลินอู๋เฉินขับรถไปที่ฉู่หลง

ส่วนงานวันเกิดของนายผู้เฒ่ามู่จะเป็นยังไงเขาไม่สน

ในสายตาของเขามู่หวังเฉาคือคนแก่ไร้ทางเยียวยา มีสายตาฟ่าฟาง คิดได้ยังไงถึงจับขยะอย่างเอี้ยเฟยให้มู่เจาเจา แก่จนบ้าไปแล้วแหงๆ

เมื่อลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้าน ก็พบกับหยางลู่ซือที่ยืนรออยู่

ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งเข้าครัวมาหมาดๆ อาหารถึงได้ส่งกลิ่นหอมฉุย

“สามี กลับมาแล้วเหรอคะ มาค่ะเดี๋ยวฉันถอดชุดให้”

มองดูหยางลู่ซือที่เข้ามาปรนนิบัติ หลินอู๋เฉินนึกภาพไม่ออกเลยว่ายามที่เธอจับกระบี่ฆ่าคน จะมีลักษณะแบบไหน ต่างจากตอนที่อยู่กับเขามากน้อยแค่ไหน

“ขอบคุณ”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งลงบนโต๊ะอาหาร

“สามี...วันนี้มีขาหมูตุ๋น กะหล่ำปลีดอง เต้าเจี้ยว ซุปหัวผักกาด หัวไชเท้า...” หยางลู่ซือเริ่มแนะนำอาหารบนโต๊ะ

“ผักเยอะจัง”

“สามีไม่ชอบผักเหรอ”

“เมื่อตอนเป็นเด็กครอบครัวฉันยากจน ทุกวันต้องกินผักเป็นประจำ เรียกได้ว่าปีนึงกินเนื้อไม่กี่ครั้ง ภายหลังจากนั้นโตมาก็ต้องกินเพราะราคาเนื้อที่ค่อนข้างแพงน่ะ”

“อย่างนี้นี่เอง คราวหลังฉันจะทำเนื้อให้เยอะๆ ดีไหมคะ”

“ดี กินกันเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นซะก่อน”

หยางลู่ซือคอยคีบอาหารใส่ชามเขาอย่างรู้งาน เธอทำหน้าที่ได้ดี มีสาวงามป้อนให้ถึงปาก ทำงานบ้าน ทำอาหารให้ทุกวัน แบบนี้เรียกว่าได้ภรรยาดีชีวิตรุ่งเรือง

กินเสร็จเธอล้างจาน จากนั้นถอดชุด ยืนอยู่ต่อหน้าเขาในสภาพเปลือยกาย

“สามี วันนี้คุณก็ฝังเข็มให้ฉันใช่ไหม”

ตอนนั้นเขาปฏิเสธเพราะได้กลิ่นเลือดจากร่างกายของเธอ แต่พอรู้ความจริงความสงสัยก็คลายออก นอกจากนั้นการใช้'เข็มเงินหยินหยาง'ก็ทำให้ความรู้สึกของหยางลู่ซือเกี่ยวกับเขาเข้มข้นขึ้น

กลายเป็นความรักอันบริสุทธิ์

เมื่อเกิดความรักอันบริสุทธิ์ ภายในอนาคตต่อให้ความทรงจำของเธอกลับคืนมา หลินอู๋เฉินเชื่อว่ามันจะไม่เป็นปัญหา ยังไงซะความรู้สึกของคนเราใช่จะลืมได้ง่ายๆ อีกอย่างคือ เขาไม่คิดว่าจะเป็นอันตรายตรงไหน ก็แค่ผู้ฝึกยุทธคนหนึ่งจะสู้กับเขาได้ยังไง ดังนั้นจึงผงกศีรษะ

“ใช่ วันนี้ฉันจะฝังเข็ม นอนลงบนเตียงเถอะ”

“ดีใจจัง”

หยางลู่ซือเผยรอยยิ้มหวานหยาด นอนลงบนเตียงอย่างว่าง่าย เธอยังจำความรู้สึกที่ถูกฝังเข็มได้ มันรู้สึกดีมาก หากเป็นไปได้ก็อยากจะนอนให้เขาทำแบบนั้นตลอดไป

เข็มเริ่มถูกแทงเข้าไปในจุดชีพจรทั้ง 8

หยางลู่ซือหลับตาพริ้ม ดื่มด่ำกับความรู้สึกที่เขามอบให้

พลังวิญญาณผสานกับเข็มเงินแหวกว่ายเข้าไปในร่างกายของเธอ เส้นลมปราณเริ่มขยายตัวด้วยความรวดเร็ว สักพักหนึ่งเธอรู้สึกได้ว่าตนเองกลายเป็นผู้ฝึกยุทธลมปราณ 30 ปี!

นอกจากนั้นความรักที่มีต่อหลินอู๋เฉินยิ่งเข้มข้นขึ้น เป็นความรักที่สามารถตายได้เพื่อเขา!

หยางลู่ซือบิดขายาวสวยด้วยสีหน้ากระหายใคร่ ความรู้สึกโหยหานี้คืออะไร หลังจากที่เขาหยิบเข็มเงินทั้งหมดออกไปเธอมองหว่างขาของตัวเองที่มีน้ำสีขาวไหลออกมาด้วยสีหน้างงงัน

“สามี...น้ำนี่คืออะไร?”

หลินอู๋เฉินที่กำลังทำความสะอาดเข็มเงินจ้องหว่างขาสวยครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วมองหน้าเธอ “ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าตัวเองเสร็จ”

“เสร็จ...? หมายถึงอะไร”

“อ่า...ช่างเถอะ ไปอาบน้ำได้แล้ว เนื้อตัวเธอสกปรกเหม็นเหงื่อไปหมด”

“อื้อ...งั้นก็ไปอาบน้ำด้วยกันนะ ในฐานะภรรยาการถูหลังให้สามีก็เป็นงานอย่างหนึ่ง”

หยางลู่ซือลุกขึ้นมานั่งด้วยนัยน์ตาใสซื่อ

หลินอู๋เฉินที่กำลังทำความสะอาดเข็มไม่ได้ปฏิเสธ เธอรอกระทั่งเขาเช็ดเข็มจนสะอาดถึงลากเข้าไปในห้องอาบน้ำ

ห้องอาบน้ำมีทั้งฝักบัวและอ่างขนาดใหญ่ สบู่เหลวถูกเทราดลงมาบนตัวเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าออกจนหมด

หยางลู่ซือเริ่มใช้มือเล็กๆ ถูร่างกายได้รูปของเขา ทุกการเคลื่อนไหวของเธอมีความอ่อนโยน ทำให้หลินอู๋เฉินรู้สึกผ่อนคลาย คล้ายกำลังถูกนวดด้วยหมอชื่อดัง จึงปล่อยให้เธอทำตามอำเภอใจ

“สามี ตรงนี้มันคืออะไร...ทำไมมันถึงแข็งเหมือนเหล็ก น่ากลัวจัง” หยางลู่ซือจับอวัยวะเพศของเขาที่ขยายตัวเต็มทีแล้วเงยหน้าถาม

นิ้วมือเล็กๆ เคลื่อนไหวคลาดเกี่ยวกับเอ็นร้อนสีดำ นัยน์ตาคู่สวยที่มีหยดน้ำติดที่คางจ้องมองเขาไม่กระพริบ

“เพราะฉันรู้สึกดีที่อยู่กับเธอ มันเลยแข็ง”

“เอ๋...จริงเหรอ”

“ใช่ และถ้าหากเธอทำให้มังกรสีดำของฉันพ่นน้ำได้ คืนนี้ฉันจะนอนหลับฝันดี”

เห็นความอยากรู้อยากเห็นของเธอ หลินอู๋เฉินจึงอยากจะแกล้งสักหน่อย อีกอย่างคือตอนนี้เครื่องติดแล้ว หากไม่ปลดปล่อยคงแย่

“สามีจะนอนหลับฝันดี...ดีล่ะ ฉันจะต้องทำให้มังกรปล่อยน้ำออกมาให้ได้!” หยางลู่ซือพยักหน้าขึงขัง แต่ไม่นานใบหน้าขมวดมุ่น

“เป็นไรไป...”

“สามี แล้วต้องทำไงมังกรถึงจะพ่นน้ำ ช่วยสอนฉันหน่อยสิ”

หลินอู๋เฉินอดหัวเราะไม่ได้ในความไร้เดียงสาของเธอ สิ่งนี้สัมผัสไม่ได้จากซ่งจือจิงหรือผู้หญิงคนอื่น เขาจับมือเล็กๆ ของเธอตามด้วยกล่าว

“จับแบบนี้ จับขึ้นลง หรือไม่ก็ใช้ปากเลียแล้วดูดตรงหัวสีแดง พอมังกรมันกระตุกเกร็งเดี๋ยวก็พ่นน้ำออกมาเอง”

“เข้าใจแล้ว ไม่เห็นจะยากเลย ถ้ามันง่ายแบบนี้สามีฉันจะทำให้คุณทุกวัน”

หยางลู่ซือเริ่มขยับมือรูดเอ็นอุ่นร้อนช้าๆ

ทุกครั้งที่ขยับราวกับมีลาวากำลังจะลวกมือของเธอ เส้นเลือดขอดของมังกรโป่งพองขยายเต็มแน่นกำมือ ยิ่งขยับเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ้ามังกรของสามีมีขนาดใหญ่ขึ้น

หยางลู่ซือได้ยินเสียงครางของเขาหลังจากใช้มือกำรูดจึงอดถามไม่ได้ว่า “สามี เจ็บหรือเปล่า”

“เปล่า ฉันรู้สึกดีก็เลยครางออกมา เธอไม่ต้องกลัวเจ็บหรอก”

“อย่างนี้นี่เอง”

“เอาล่ะ ลองอมมันดูสิ เริ่มจากหัวนะ”

“ได้”

หยางลู่ซือพยักหน้ารับ นั่งยองๆ จากมุมนี้เขาเห็นเต้าเต่งตึงของเธอสองลูก มีขนาดใหญ่มาก อวบอึ๋มสีขาวเนียน โดยยอดถันเป็นสีชมพูสวย มีฐานขนาดใหญ่อยู่ด้านล่าง ตอนนี้แข็งจนชูชันราวกับเม็ดบัวหิมะ

หยางลู่ซือมองดูหัวหยักแล้วเริ่มแลบลิ้นออกมา ค่อยๆ เลียหัวบานที่มีน้ำสีใสไหลออกมาอย่างทนุถนอม เมื่อได้ยินเสียงครางของคนที่ยืนอยู่เธอก็รู้ว่าเขากำลังมีความสุข จึงใช้ลิ้นเลียลอบหัว ยิ่งเลียยิ่งรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองร่อนรุ่ม โดยเฉพาะตรงอวัยวะเพศใต้หว่างขา

หยางลู่ซือดูดเลียแท่งร้อนภายในปากราวกับมันคือของล้ำค่า ปากเล็กๆ ของเธอไม่สามารถกลืนมันเข้าไปได้ทั้งหมด มองเห็นฟันซี่ขาวที่ขบเม้มลงมา ดูดเลียเอ็นร้อนใหญ่ที่มีเส้นเลือดโป่งพอง ยิ่งดูดเลียเขาก็ยิ่งคราง ในบางครั้งก็จับหัวของเธอโยกเข้าออก

ไม่นานนักหยางลู่ซือรู้สึกว่าเจ้ามังกรสีดำตัวนี้กำลังกระตุกเกร็ง เธอจึงเงยหน้ามองเขาด้วยความสุข

“สามีมังกรจะพ่นน้ำแล้ว”

“ใช่ ลองอ้าปากสิฉันจะได้พ่นน้ำเข้าไปในนั้น”

“อื้อ...”

หยางลู่ซืออ้าปากได้ไม่ทันไรน้ำกามร้อนดังไฟก็ฉีดเข้าไปในปาก น้ำมีจำนวนเยอะมากจนเผลอคลายออกมา

“สามี คาวจัง”

“จริงเหรอ นึกว่าหวานซะอีก”

“เอ่อ...หวานมาก ฉันจะกินให้หมดเลย”

หยางลู่ซือพยายามกลืนลงคอ เห็นท่าทางของเธอหลินอู๋เฉินก็รู้สึกพอใจ

“ล้างตัวเถอะ จะได้เข้านอน”

“อื้อ...แต่ว่ามังกรสีดำตัวนี้ยังแข็งอยู่เลยนี่นา สามีหรือว่ามันต้องการพ่นอีกน้ำ”

หลินอู๋เฉินหัวเราะไม่ออกเมื่อถูกหญิงสาวจับจ้องอวัยวะเพศตาเป็นมัน

“ใช่ มันพ่นได้อีกน้ำแต่เธอคงจะเหนื่อยเกินไปถ้าต้องทำ เพราะงั้นรีบนอนเถอะ”

“ไม่เหนื่อยหรอก ถ้าหากมันเป็นความสุขของสามี ภรรยาก็มีหน้าที่ทำให้ไม่ใช่เหรอ”

โดยไม่รอคำตอบหยางลู่ซือเริ่มอมอวัยวะเพศชายของเขาอีกครั้ง หลินอู๋เฉินใช้มือจับศีรษะเธอโยกเข้าออก เนิ่นนานจึงปล่อยน้ำที่สองเข้าปากเธอ

“สามี มาเดี๋ยวล้างตัวให้”

เมื่อเห็นว่ามังกรดูอ่อนตัวลงนิดหน่อยหยางลู่ซือจึงลุกขึ้นยืน เปิดฝักบัวฉีดน้ำให้เขา