ซาอัลวางกระดาษลง หยิบดาบ พูดว่าโอเค
ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่การยอมรับสถานการณ์
นั่นคือการบอกว่าพร้อมแล้ว
มิวาเดินออกมาจากห้องนอน ยังใส่เสื้อนอนอยู่ เห็นซาอัลถือดาบและฉันถือกระดาษแปดหน้า เธอไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แค่กลับเข้าห้องแล้วออกมาอีกครั้งในเสื้อผ้าปกติ
"สองนาที" เธอพูด "บอกฉันก่อนออก"
ฉันบอก
มิวาฟังโดยไม่ขัด เมื่อฉันเล่าจบเธอพยักหน้าครั้งเดียว
"เรนอยู่ไหน" เธอถาม
ทุกคนมองกัน
ฉันไม่รู้ว่าเรนนอนหลับหรือเปล่าั้แ่คืนก่อน ฉันก็ไม่รู้
ซาอัลเดินไปเคาะประตูห้องเรน
ไม่มีเสียงตอบ
เขาเปิดประตู ห้องว่าง เตียงไม่ได้นอน
"เรนหายไปแล้ว" ซาอัลพูดเสียงแบน
— ✦ —
[ กระจกมืด ] ทำงานทันที
ฉันเดินเข้าไปในห้องเรน สแกนทุกอย่าง
[ กระจกมืด — ตรวจสอบห้อง ]เตียง: ไม่มีร่องรอยการนอนโต๊ะ: กระดาษถูกนำออกไปทั้งหมดสิ่งของส่วนตัว: ครบ — เขาไม่ได้หนีร่องรอยสุดท้าย: รอยรองเท้าออกทางหน้าต่างเวลาโดยประมาณ: 2-3 ชั่วโมงก่อน
สองถึงสามชั่วโมงก่อน
ตอนที่ไลร่ามาหาฉัน เรนออกไปทางหน้าต่าง
ฉันนั่งกับข้อมูลนั้น ประมวลผล
"เขารู้ว่าไลร่ามา" มิวาพูดก่อนที่ฉันจะพูด "และเขาออกไปก่อนที่จะเจอเธอ"
"หรือเพราะเธอมา" ซาอัลพูดเสียงหนัก
ฉันมองซาอัล เขามองกลับ สายตาของเขาถามสิ่งที่ยังไม่พูดออกมา
"เรนรู้เื่ Daven" ฉันพูดตรง "รู้ว่าฉันจะไปพบเขา รู้ทุกอย่างที่เรารู้"
"แล้วทำไมถึงหาย" ซาอัลพูด
ฉันไม่ตอบทันที ไม่ใช่เพราะไม่รู้ แต่เพราะคำตอบที่ [ กระจกมืด ] คำนวณออกมานั้นมีหลายแบบ และไม่แบบไหนที่ฟังแล้วสบายใจ
"อาจออกไปพบ Daven เองก่อนโดยไม่บอก" ฉันพูดแบบแรก
"หรือ" ซาอัลพูดเติม
"หรืออาจมีคนมาตามเขา"
ห้องเงียบ
— ✦ —
ฟ้ายังมืดอยู่เมื่อพวกเราออกจากบ้าน
ซาอัลนำหน้า มิวาอยู่กลาง ฉันอยู่หลัง [ กระจกมืด ] สแกนตลอดเส้นทาง
เมืองหลวงก่อนรุ่งสางเงียบกว่าที่คิด แต่ไม่เงียบสนิท มีทหารลาดตระเวนทุกสี่แยก มีพ่อค้าเร่เตรียมของก่อนตลาดเปิด มีคนสองสามคนที่เดินในแบบที่ฉันรู้จักดีว่าไม่ได้แค่เดิน
ราชสำนักรู้เื่บันทึกแล้ว
ฉันไม่รู้ชัวร์ แต่รู้สึกได้ ความหนาแน่นของทหารลาดตระเวนสูงกว่าปกติสองเท่า และพวกเขากวาดตาแทนที่จะแค่เดิน
"เร็วขึ้น" ฉันพูดเบาๆ
ซาอัลไม่ถาม เดินเร็วขึ้น
สำนักงานของ Daven อยู่ย่านช่างฝีมือ บ้านหน้าตาธรรมดา ไม่มีตราอะไร ไม่มีอะไรบอกว่าข้างในมีอะไรสำคัญ
ฉันเคาะประตูรหัส Keepers สามครั้ง
รอ
ไม่มีเสียงตอบ
เคาะอีกครั้ง
ประตูเปิดออก ไม่ใช่ Daven
เป็เรน
— ✦ —
เรนยืนอยู่ในกรอบประตู ผมยุ่ง เสื้อไม่ได้เปลี่ยนจากเมื่อคืน สายตาของเขาเปิดกว้างเมื่อเห็นพวกเรา แต่ไม่ใช่โล่งใจ
เป็บางอย่างที่ซับซ้อนกว่า
"เข้ามา" เขาพูดเบา "รีบ"
พวกเราเข้าไป เรนปิดประตู ลากกลอน
Daven นั่งอยู่ที่โต๊ะ หน้ากระดาษหลายแผ่น แผนที่กางอยู่ สายตาของเขาขึ้นมามองพวกเราทันทีที่เข้ามา
"นั่งก่อน" Daven พูด เสียงเขาเงียบแต่มีน้ำหนัก
ซาอัลไม่นั่ง ยืนอยู่หลังฉัน มือยังอยู่ที่ด้ามดาบ
"เรนออกไปโดยไม่บอก" ฉันพูดกับ Daven ตรงๆ "ทำไม"
Daven มองเรน
"บอกเขา" Daven พูด
เรนหายใจออก แล้วหันมามองฉัน
"ฉันได้ยินว่าไลร่าจะมาหาแกคืนนี้" เขาพูด "และฉันรู้ว่าถ้าเธอมา แกจะรู้เื่บันทึก และถ้าแกรู้ แกจะมาพบ Daven เช้านี้ แต่ฉันรู้ด้วยว่ากษัตริย์จะรู้เื่บันทึกในเช้าเดียวกัน"
"แล้วทำไมถึงไม่บอกฉัน"
"เพราะฉันต้องมาก่อน" เรนพูด "เพื่อบอก Daven ว่าเวลาหมดแล้ว ไม่ใช่สองเดือน ไม่ใช่สองสัปดาห์ แต่คืนนี้"
ฉันหยุด
"คืนนี้"
"กษัตริย์จะใช้ Fragment คืนนี้" Daven พูดแทน เสียงเขาเงียบมากจนน่ากลัว "เราประเมินผิด เขาไม่ได้รอจนกำแพงใกล้จะพัง เขารอจนมีครบ แล้วก็จะใช้ทันที"
— ✦ —
"ถ้าเขาใช้ Fragment ยี่สิบเอ็ดชิ้นพร้อมกัน" ฉันพูดช้าๆ "เกิดอะไรขึ้น"
Daven วางปากกาลง มองฉันตรงๆ
"ถ้าทฤษฎีของเขาถูก" Daven พูด "กำแพงจะได้รับการซ่อม โลกปลอดภัย คนที่เสียสละ Fragment ก็เสียสละโดยเปล่าประโยชน์ไปแล้ว"
"และถ้าทฤษฎีของเขาผิด"
Daven นิ่ง
"ถ้าผิด" เรนพูดแทน เสียงเขาเรียบราบเกินไป "พลังงานของ Fragment ยี่สิบเอ็ดชิ้นที่รวมกันจะะเิออก ไม่ใช่ซ่อมกำแพง แต่ทะลุมัน"
ห้องเงียบสนิท
"ทะลุกำแพง" มิวาพูดเบา "แปลว่า..."
"แปลว่าสิ่งที่อยู่อีกด้านหนึ่งจะเข้ามาเร็วกว่ากำแพงพังตามธรรมชาติมาก" Daven พูด "ไม่ใช่สามปี แต่ทันที"
ฉันนั่งกับข้อมูลนั้น [ กระจกมืด ] ประมวลผล
กษัตริย์ที่เชื่อว่าตัวเองปกป้องโลก
กับแผนที่อาจทำลายมันเร็วกว่าเดิม
"เขารู้ความเสี่ยงนี้ไหม" ฉันถาม
"รู้" Daven พูด "และเขาคิดว่ามันคุ้มเสี่ยง เพราะถ้าทฤษฎีถูกก็แก้ปัญหาได้ ถ้าผิด... โลกพังเร็วขึ้นแต่ก็จะพังอยู่ดี"
"นั่นไม่ใช่การคิดถึงคนอื่น" ซาอัลพูดเสียงต่ำ "นั่นคือการพนัน"
ไม่มีใครเถียง
— ✦ —
"เราหยุดเขาได้ไหม" ฉันถาม Daven ตรงๆ
Daven มองฉัน
"มีทางเดียว" เขาพูด "Mirror ต้องเชื่อมต่อกับ Crest ต้นแบบก่อนที่กษัตริย์จะใช้ Fragment ถ้าระบบ Crest ซ่อมตัวเองจากทางของ Mirror การใช้ Fragment จะไม่มีผล Fragment จะกลายเป็แค่พลังงานเฉยๆ ที่ควบคุมไม่ได้"
"เชื่อมต่อกับ Crest ต้นแบบที่ไหน"
"ใต้เมืองนี้" Daven กางแผนที่ "ย่านเก่าที่ถูกปิดตาย มีโครงสร้างโบราณฝังอยู่ใต้ดิน Vel Soran สร้างไว้เป็ core ของระบบ Crest ทั้งหมด ถ้า Mirror เข้าไปที่นั่นและเชื่อมต่อได้..."
"มันจะทำงาน" ฉันพูด
"ถ้า [ กระจกมืด ] เข้าใจ Crest มากพอ" Daven พูด "ตอนนี้ถึงเกณฑ์หรือยัง"
ฉันถามระบบในหัว
[ กระจกมืด — ประเมิน ]ระดับความเข้าใจระบบ Crest: 71%เกณฑ์ที่้า: 100%ที่ขาด: 29%แหล่งข้อมูลที่เหลือ: Keepers 12 คน
"ยังขาดอยู่ยี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์" ฉันพูด
"Keepers ที่เหลืออีกสิบเอ็ดคน" Daven พูด "ถ้าแกเชื่อมต่อกับพวกเขาพร้อมกัน น่าจะพอ"
"อยู่ที่ไหน"
Daven พลิกแผนที่ กางออกให้เห็นเมือง ชี้จุดสีแดงสิบเอ็ดจุดกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง
"สิบเอ็ดจุดทั่วเมือง" ซาอัลมองแผนที่ "และเราต้องพบทุกคนก่อนที่กษัตริย์จะใช้ Fragment คืนนี้"
"ใช่"
ซาอัลนับจุดบนแผนที่ นับซ้ำ แล้วก็ถามคำถามที่ตรงมากจนทำให้ทุกคนนิ่ง
"มีเวลาเท่าไหร่"
Daven มองนาฬิกา "พระอาทิตย์ตก พิธีของกษัตริย์มักจัดในเวลานั้น"
ฉันมองออกหน้าต่าง
ฟ้าเริ่มสาง
ประมาณสิบสี่ชั่วโมง
— ✦ —
ก่อนออกจากบ้าน Daven เรนดึงแขนฉันไว้
ทุกคนออกไปรอข้างนอกแล้ว
"ฉันต้องบอกอะไรแก" เขาพูด เสียงต่ำ
ฉันรอ
"ฉันมีรอยสักบนข้อมือซ้าย" เขาพูด "มิวาเห็นแล้ว เธอบอกแก?"
"ยังไม่บอก"
เรนพักนิดหนึ่ง "มันหมายความว่าฉันถือส่วนหนึ่งของ Crest ต้นแบบ เหมือน Keepers ทุกคน ฉันคือหนึ่งในสิบสองคนที่แกต้องเชื่อมต่อ"
ฉันมองเขา
"แปลว่าแกอยู่กับเราั้แ่ต้น..." ฉันพูดช้าๆ
"ไม่ใช่แค่เพราะ Daven ส่งมา" เรนพูดตรง "แต่เพราะฉันเป็ส่วนหนึ่งของสิ่งที่แกต้องทำ ฉันรู้ั้แ่วันแรกที่เจอแก"
ห้องเงียบ
"ทำไมถึงไม่บอก"
"เพราะถ้าบอก แกคงไม่ไว้ใจ" เรนพูด "ฉันรู้ว่ามันฟังดูเหมือนข้ออ้าง แต่มันคือความจริง ฉัน้าให้แกเลือกเองว่าจะไว้ใจฉันหรือเปล่า ไม่ใช่เพราะจำเป็"
ฉันนั่งกับคำนั้น
[ กระจกมืด ] วิเคราะห์เรน ทุกคำที่เขาพูดนั้นจริง
ฉันลุกขึ้น
"โอเค" ฉันพูด
เรนมองฉัน สีหน้าของเขาเปลี่ยน เปลี่ยนในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
"แค่นั้น?"
"ตอนนี้ไม่มีเวลา" ฉันพูด "เดี๋ยวค่อยคุยหลังจากทำเสร็จแล้ว"
เรนหัวเราะเบาๆ เสียงที่ฉันไม่ค่อยได้ยิน
"โอเค" เขาพูดกลับ แล้วก็เดินออกไปก่อน
ฉันยืนอยู่ในห้องของ Daven คนเดียวสักครู่มองแผนที่สิบเอ็ดจุดที่ยังกางอยู่บนโต๊ะสิบสี่ชั่วโมงสิบเอ็ดจุดยี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ที่ยังขาดอยู่และไลร่าที่กษัตริย์กำลังจะรู้ว่าเธอทำอะไรฉันพับแผนที่แล้วหยิบใส่กระเป๋าออกไปหาทีมสิบสี่ชั่วโมงก็สิบสี่ชั่วโมงเริ่มเลย
— จบตอนที่ 31 —