เวลาหกโมงเย็นครึ่ง วันที่ ยี่สิบสี่ ธันวา เยี่ยหลงที่ทำงานเสร็จแล้ว ก็ยืนรออาทและฟีนิกซ์อยู่ที่สถานบริการเครื่องดื่มภายในบ้าน
หกโมงเย็นครึ่งกะอีกสองนาที อาทกับฟีนิกซ์ก็ปรากฏตัวโผล่มาจากทางด้านทางเดินไปประตูเชื่อมมิติ
เมื่ออาทกับฟีนิกซ์มาถึง และเยี่ยหลงเห็นคนแล้ว คนก็กล่าวถาม " เราจะไปสักยันต์เอนชานท์เวทมนต์กันได้แล้วใช่มั้ยครับ คุณฟีนิกซ์ คุณอาท "
อาทที่ดูดบุหรี่ไฟฟ้าอยู่ก็ไม่ตอบ ฟีนิกซ์ที่ปากว่างอยู่คนเดียวจึงตอบแทน " เริ่มเลยก็ดี พวกอัลเบียน แคน ซีค กิลด์ ก็เตรียมพิธีกันเสร็จแล้ว รอต่อไปเสียเวลาเปล่าๆ "
เยี่ยหลงที่ได้ยินว่า อัลเบียน ซีค กิลด์ แคน จะมีส่วนร่วมกับการสักยันต์เอนชานท์เวทมนต์ของตนด้วย ก็กล่าวถาม " คุณอัลเบียน คุณแคน คุณซีค คุณกิลด์ จะมาร่วมการสักยันต์เอนชานท์เวทมนต์ของผมด้วยเหรอครับ "
ฟีนิกซ์ตอบ " ก็ใช่น่ะสิ เพราะการสักยันต์เอนชานท์เวทมนต์ จะต้องมีคนร้องแหล่อัญเชิญพระฤาษีร้อยแปดองค์พร้อมกับเล่นบรรเลงดนตรีไทยประกอบไปด้วย "
" คนร้องแหล่พลางเล่นเครื่องดนตรีก็คือกู คนสักยันต์ก็คือไอ้อาท คนเอนชานท์เวทมนต์พลางเล่นเครื่องดนตรีก็คืออัลเบียน คนเล่นเครื่องดนตรีเพียงอย่างเดียวก็คือ แคน ซีค และกิลด์ " ฟีนิกซ์กล่าว
" ที่แท้ก็เป็เช่นนี้ ผมเข้าใจแล้วครับ งั้นเรารีบไปกันเลยเถอะครับ " เยี่ยหลงกล่าว
" บอกรีบไปกันเลยเถอะครับ แต่มึงยังไม่กัาวออกมาจากสถานบริการเครื่องดื่มเลยเนี่ยนะ " ฟีนิกซ์กล่าว
" อุ๊ย ขอโทษครับ " เยี่ยหลงกล่าวเสร็จ คนก็เดินออกจากตรงที่ยืนและเดินมาหยุดใกล้ๆฟีนิกซ์และอาท
เมื่อเยี่ยหลงออกมาจากสถานบริการเครื่องดื่มภายในบ้านแล้ว ฟีนิกซ์ อาท ก็เดินนำเยี่ยหลงมายังประตูเชื่อมมิติ
พอมาถึงประตูเชื่อมมิติ ฟีนิกซ์ก็กดรหัส สองเจ็ดสามศูนย์เจ็ดสี่ และเปิดประตูเข้า
ครั้นพวกคนเข้ามา ฟีนิกซ์กับอาทที่เข้ามาก็ไม่ตื่นเต้นแปลกตากับสิ่งใด ต่างกันกับเยี่ยหลงที่ตื่นตาตื่นใจไปกับสมุดหนังสือมากมายที่อยู่ที่นี่
หลังเยี่ยหลงมองดูสมุดหนังมากมายที่วางอยู่บนตู้หนังสือและชั้นหนังสือ จนหายตื่นตาตื่นใจ คนก็เลื่อนตามาพบกับ อ่างน้ำทรงกลมสีฟ้าพลาสติกที่วางอยู่ตรงกลางห้องสมุดหนังสือ และห่างจากอ่างน้ำทรงกลมสีฟ้าพลาสติกทาง้าไม่ไกล ในครรลองสายตาของเยี่ยหลงก็พบกับโต๊ะหมู่ไม้ที่วางหัวสำหรับสวมครอบหัวอยู่หลายเศียร
เมื่อเยี่ยหลงเดินเข้ามาใกล้จนถึงระยะมองเห็นสิ่งที่อยู่ในอ่างน้ำ คนที่มองดูในอ่างน้ำ ก็พบว่าในอ่างน้ำมีน้ำที่มีออร่าของแมนน่าอยู่หนาแน่นและมีพฤกษาแช่อยู่
เยี่ยหลงที่ไม่รู้จักพืชที่แช่น้ำอยู่ รวมถึงไม่รู้ว่าเอาน้ำมาทำไม จึงกล่าวถาม " คุณฟีนิกซ์ครับ คุณฟีนิกซ์ เอาน้ำและพืชในอ่างน้ำมาทำไมหรอครับ และพืชนี่คืออะไร มีไว้ทำไมครับ "
ฟีนิกซ์ตอบ " ก็มีไว้ให้มึงอาบแช่ไง น้ำในอ่าง มึงคงััได้แล้วว่ามีแมนน่าอยู่หนาแน่น แน่นอนว่ามีไว้ให้รอยสักมึงดูดซับ เมื่อมึงทำการสักยันต์ลายหนึ่งเสร็จพร้อมกะเอนชานท์เวทมนต์แล้ว ส่วนพืชที่มึงเห็น เรียกว่า ว่านยา ร้อยแปดชนิด ช่วยได้หลายอย่าง แต่หลักๆก็คือช่วยในการดูดซับแมนน่าให้คงอยู่ที่รอยสักไม่ให้หายไป และช่วยให้รอยสักสร้างเส้นระบบแมนน่าขึ้นมาใหม่ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับอันเดิมที่อยู่ในร่างอยู่แล้ว เหมือนกับว่าิัที่สักเป็มนุษย์อีกคนก็ว่าได้ ก็ประมาณนี้แหละ "
" อ๋อ เข้าใจแล้วครับ " เยี่ยหลงตอบ
อาทพ่นควันบุหรี่ที่ดูดออก และกล่าว " ถ้าเข้าใจแล้ว ก็ไปดูลายยันต์กับเวทที่้าเอนชานท์ในสมุดที่ไอ้ซีคถือ และมากราบปู่พ่อแก่ จากนั้นก็ลงมาแช่น้ำว่านเร็ว เดี๋ยวเสียเวลา "
" ครับๆ " เยี่ยหลงตอบรับพลางวิ่งไปหาซีค
เมื่อมาถึงซีค ซีคก็ยื่นหนังสือสองหนังสือให้เยี่ยหลง เยี่ยหลงก็รับมา แต่ก่อนที่เยี่ยหลงจะได้เปิดหนังสือดู อาทก็กล่าวถามมาก่อน " เยี่ยหลง มึงจะสักสีหรือสักน้ำมัน "
เยี่ยหลงถามกลับ " แล้วสักสี กับ สักน้ำมันต่างกันยังไงหรอครับ "
อาทตอบ " สักสีคือใช้หมึกสีสักเพื่อให้เกิดเป็รอยสักที่มองเห็นลวดลายได้ชัดเจน ส่วนสักน้ำมัน ก็จะใช้น้ำมันแทนหมึกสี การสักน้ำมันจะไม่มีรอยสักที่มองเห็นเป็สีบนิั เข้าใจมั้ย "
" อ๋อ เข้าใจแล้วครับ งั้นผมเอาสักน้ำมันดีกว่าครับ " เยี่ยหลงบอก
" ทำไมมึงเลือกสักน้ำมันวะ ไอ้เยี่ยหลง " แคนกล่าวถาม
" ก็เพราะว่า เวลาสู้ เมื่อเสื้อขาด ศัตรูจะได้ไม่รู้ไงครับว่า ผมมีรอยสักอยู่บนตัว จนคนคิดสันนิษฐานได้ว่า ตัวผมมีการเอนชานท์เวทมนต์เป็พลังแฝงผ่านรอยสัก และใช้พลังนี้ ในการเข้าร่วมเข้าต่อสู้ด้วยยังไงล่ะครับ " เยี่ยหลงกล่าว
" รอบคอบเหมือนกันนะมึงเนี่ย " กิลด์กล่าวชมเชย
หลังกิลด์กล่าวชมเชยเสร็จ ก็เป็เวลาเดียวกันกับที่เยี่ยหลงเปิดหนังสือที่หน้าปกหนังสือเขียนว่ารอยสักเปิดออกดู
เมื่อเยี่ยหลงเปิดดู ในหน้าแรกคนก็เจอกับรอยสักมากมายพร้อมกับชื่อรอยสักนั้นด้านใต้รอยสัก เยี่ยหลงเปิดดูไปเรื่อยๆยังไม่ตัดสินใจเลือก จนหน้าสุดท้าย
พอถึงหน้าสุดท้ายเสร็จ คนก็เริ่มเปิดดูหน้าแรกใหม่ แต่คราวนี้คนไม่ดูไปเรื่อยๆดั่งคราวก่อน คนเริ่มเลือกลายที่ชอบและท่องจดจำชื่อลายเบาๆให้ขึ้นใจ
ใช้เวลาไม่นานประมาณห้านาที คนก็ได้ลายที่้าสักครบ และจำชื่อลายที่้าสักได้ขึ้นสมอง
ครั้นคนได้ลายสักครบแล้ว คนก็ไม่รีรอเปิดหนังสือที่หน้าปกเขียนว่าหนังสือรวบรวมเวทมนต์ยอดนิยมที่ใช้สำหรับเอนชานท์ที่ได้มาจากซีค
คนเปิดดูเรื่อยๆยังไม่ตัดสินใจเลือกว่าจะเอนชานท์เวทมนต์ไหนลงรอยสักในครั้งแรก
พออ่านครั้งที่สอง คนจึงค่อยเลือกเวทมนต์ที่้าเอนชานท์และจดจำมันไว้ในหัว
เมื่อได้ทั้งรอยสักที่้าและเวทมนต์ที่้า
เอนชานท์แล้ว เยี่ยหลงก็คืนหนังสือแก่ซีคไป และกล่าวบอกแก่อาทขึ้น " ผมได้รอยสักที่้าสักแล้วครับ มี เจ็ด ลายครับ "
อาทกล่าวถาม " แล้วมีลายอะไรมั้งวะ "
" ก็มีลายยันต์หนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์ ลายยันต์ปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดง ลายยันต์ปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดง ลายยันต์เสือคู่ ลายยันต์ช้างเอราวัณสามเศียร ลายยันต์สร้อยสังวาลย์ และสุดท้าย ลายยันต์ดวงตาที่สามครับ "
อาทที่ได้ฟังก็พยักหน้ารับทราบข้อมูลว่าตนต้องสักกี่ลายให้เยี่ยหลงบ้าง เมื่อทราบเื่รอยสักแล้ว อาทก็มีเื่ถามต่อ คือเื่เวทมนต์ที่้าให้เอนชานท์ว่ามีกี่เวท " แล้วเวทมนต์ที่จะให้เอนชานท์ มีกี่เวทวะ "
" ก่อนที่ผมจะตอบคำถามนี้ ผมขอถามก่อนครับว่า ผมสามารถเอนชานท์เวทมนต์ลงรอยสักมากกว่าหนึ่งเวทได้มั้ยครับ "
" ก็ได้อยู่หรอกครับ แต่โอกาสสำเร็จมีน้อย เพราะเส้นระบบแมนน่าที่เกิดขึ้นบนิั ส่วนมากจะรับได้แค่เวทเดียว " อัลเบียนบอก
" งั้นหรอครับ เข้าใจแล้วครับ งั้นเวทมนต์แรกที่ผม้าก็คือ เวทมนต์หวนคืนดั่งลูกพระพาย เวทมนต์ที่สอง คือ เวทมนต์ฟันแทงไม่เข้าสิบครั้งต่อวัน เวทมนต์ที่สาม คือ เวทมนต์เบี่ยงทิศการโจมตีสามครั้งต่อวัน เวทมนต์ที่สี่ คือ เวทมนต์ตาที่สามมองสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าได้ เวทมนต์ที่ห้า คือ เวทมนต์มองเห็นจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้าม เวทมนต์ที่หก คือ เวทดูดพละกำลังของฝ่ายตรงข้ามมาเพิ่มให้ตน เวทมนต์ที่เจ็ด คือ เวทป้องกันอาคมเสน่ห์ เวทมนต์ที่แปด คือ มีพละกําลังดุจพญาช้างเอราวัณ เวทมนต์ที่เก้า คือ เวทมนต์จำแลงสมิง เวทมนต์ที่สิบ คือ เวทหยั่งรู้อันตราย เวทมนต์ที่สิบเอ็ด คือ เวทมนต์ตาไฟที่สามแห่งการทำลายล้าง เวทมนต์ที่สิบสอง คือ เวทมนต์ล่องหนหายตัว ทั้งหมดก็มีแค่นี้แหละครับ " เยี่ยหลงกล่าว
" โอเคครับ ผมจำเวทที่เธอ้าเอนชานท์ได้ทั้งหมดแล้วครับ ที่เหลือก็แค่เธอไหว้ปู่พ่อแก่และบอกกับผมว่าจะเอนชานท์เวทมนต์ไหนใส่ลายสักไหนบ้างก็แค่นั้นครับ " อัลเบียนกล่าว
" ผมขอเวลาคิดแป๊บนะครับ " เยี่ยหลงกล่าว คนใช้เวลาคิดไม่นานประมาณสามนาที คนก็ได้คำตอบ
" ผมเอาเวทหวนคืนดั่งลูกพระพาย และเวทดูดพละกำลังของฝ่ายตรงข้ามมาเพิ่มให้ตนเอง เอนชานท์ลงยันต์หนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์ และเอาเวทเบี่ยงทิศการโจมตีสามครั้งต่อวัน เอนชานท์ลงยันต์เสือคู่ เอาเวทป้องกันอาคมเสน่ห์ เวทจำแลงสมิง และเวทล่องหนหายตัว เอนชานท์ลงยันต์ปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดง เอาเวทหยั่งรู้อันตราย เอนชานท์ลงยันต์ปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดง เอาเวทตาไฟที่สามแห่งการทำลายล้าง เวทมองเห็นจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้าม และเวทตาที่สามมองสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าได้ เอนชานท์ลงยันต์ดวงตาที่สาม เอาเวทฟันแทงไม่เข้าสิบครั้งต่อวัน เอนชานท์ลงยันต์สร้อยสังวาลย์ เอาเวทมีพละกําลังดุจพญาช้างเอราวัณ เอนชานท์ลงยันต์ช้างเอราวัณสามเศียร เอาตามที่บอกไปนี้ครับ " เยี่ยหลงกล่าวบอก
" ผมเข้าใจแล้วครับ " อัลเบียนตอบรับ
" เออ แล้วมึงจะสักยันต์ แต่ละยันต์ไว้ตรงส่วนไหนของร่างกายบ้างวะ " ฟีนิกซ์กล่าวถามแทนอาท
เยี่ยหลงตอบ " ผมจะสักยันต์หนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์ไว้ที่กลางหลัง สักยันต์พ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงไว้ที่สะบักขวา สักยันต์ปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดงไว้ที่สะบักซ้าย สักยันต์เสือคู่ ตัวหนึ่งอยู่ที่หลังส่วนล่างด้านซ้าย อีกตัวอยู่ที่หลังส่วนล่างด้านขวา สักยันต์ตาที่สามแนวตั้งที่หน้าผาก สักยันต์สร้อยสังวาลย์บริเวณอก้าจนไปถึงต้นคอ สักยันต์ช้างเอราวัณสามเศียรตรงที่กลางอก เอาตามนี้ครับ จำได้รึเปล่าครับ "
" จำไม่ได้หรอกว่ะ เยอะเกิน เอาเป็ว่าก่อนที่กูจะสักให้มึง กูจะถามตรวจสอบก็แล้วกันว่าจำถูกรึเปล่า เข้าใจนะ " อาทกล่าว
เยี่ยหลงตอบกลับ " เข้าใจครับ "
" ในเมื่อเข้าใจแล้ว มึงก็มากราบพ่อแก่สามครั้งเร็ว จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าและมาแช่น้ำว่าน จะได้เริ่มสักยันต์กันสักที " อาทกล่าว
เมื่ออาทกล่าวจบ เยี่ยหลงก็ทำตาม คือ เดินตรงมา
นั่งกราบเศียรพ่อแก่สามครั้ง จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าและลงไปแช่น้ำว่านในอ่างน้ำทรงกลมสีฟ้าพลาสติก
พอเยี่ยหลงทำสิ่งที่ตนต้องทำเสร็จ คนก็แช่รออยู่ในอ่างน้ำจนเวลาผ่านไปประมาณสามนาทีโดยไม่มีใครพูดกัน จนเวลาที่สี่ อาทจึงกล่าวขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของเสียงคนขึ้น " พร้อมกันแล้วนะ "
ฟีนิกซ์ ซีค แคน กิลด์ พยักหน้าตอบรับในเวลาไล่เลี่ยกัน
ส่วนอัลเบียนนั้น กล่าวด้วยเสียงเป็กระแสเสียงตอบรับแทนเสียงของ ฟีนิกซ์ ซีค แคน และกิลด์ ออกมา
" พร้อมแล้วครับ "
" แล้วมึงล่ะ พร้อมมั้ยเยี่ยหลง " อาทถาม
" พร้อมครับ " เยี่ยหลงตอบ
ในเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว อาทจึงเปิดใช้เวทที่จะช่วยในการสักยันต์ขึ้น " เวทเพิ่มความเร็วคูณร้อย เวทเพิ่มความแม่นยำขั้นปราณีต "
ครั้นอาทเปิดใช้เวทมนต์ที่จะช่วยตนในการสักยันต์เรียบร้อยแล้ว คนก็กล่าวถามตรวจสอบว่ายันต์ที่จะสักถูกต้องตรงจุดไหม " ยันต์หนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์ไว้ที่กลางหลัง ถูกต้องมั้ย "
" ถูกครับ " เยี่ยหลงตอบรับ
ทันทีที่เยี่ยหลงตอบรับ ในเวลาไม่ถึงหนึ่งวิ เข็มแรกก็บรรจงแทงเข้าเนื้อหนังของเยี่ยหลง พร้อมกับฟีนิกซ์ร้องแหล่ออกมา และดนตรีบรรเลง
ไม่นานลายยันต์หนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์ก็ถูกสักจนเสร็จ พอยันต์ถูกสักเสร็จ อัลเบียนก็ใช้นิ้ววาดอักขรบนอากาศ จนเกิดอักขรมากมายประมาณสามสิบอักขร พอคนวาดจบ คนก็ทำการทำท่าเหมือนจะผลักอะไรบางอย่างไปยังทิศที่เยี่ยหลงอยู่ พร้อมกับใช้ขันตักน้ำในอ่าง ราดยังรอยสักของเยี่ยหลงที่เพิ่งสักใหม่ๆ
ทันทีที่คนทำท่าผลักเสร็จ อักขรสามสิบอักขรก็พุ่งเข้าไปที่รอยสักของเยี่ยหลง
สิบห้าอักขรแรก เข้าซึมสู่ิัของเยี่ยหลงเข้าไปได้ด้วยดี แต่อีกสิบห้าอักขรหลัง ไม่สามารถซึมเข้าไปได้และแตกสลายหายไป
อัลเบียนที่เห็นดังนั้น ก็กล่าวบอกแก่เยี่ยหลงไปอย่างไม่ปิดบัง " เวทมนต์หวนคืนดั่งลูกพระพายเอนชานท์สำเร็จ ส่วนเวทมนต์ดูดพละกำลังของฝ่ายตรงข้ามมาเพิ่มให้ตนเองเอนชานท์ไม่สำเร็จครับ "
เมื่ออัลเบียนกล่าวจบ อาทก็ถามเยี่ยหลงเป็คนต่อมา " ลายสักยันต์พ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงไว้ที่สะบักซ้ายใช่มั้ย "
เยี่ยหลงที่รู้ว่าไม่ใช่ ก็ฝืนความเจ็บจากการโดนเข็มแทงซ้ำไปซ้ำมานับครั้งไม่ถ้วน เพื่อบอก " ยันต์พ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงต้องสักไว้ที่สะบักขวาครับ "
" อ๋อ เข้าใจล่ะ โทษทีจำผิด " อาทกล่าว
ครั้นอาทกล่าวเสร็จ คนก็เริ่มลงเข็มสักยันต์ต่อ ไม่นานยันต์พ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงก็ถูกสักจนเสร็จ หลังจากสักยันต์เสร็จ อัลเบียนก็เริ่มเอนชานท์เวทมนต์ลงยันต์ดั่งเคยตามหน้าที่ตน
อักขรมากมายถูกวาดด้วยนิ้วปรากฏขึ้นบนอากาศประมาณ สี่สิบสอง อักขร
เมื่ออักขรปรากฏจนครบหมดแล้ว อัลเบียนก็ทำท่าผลักแบบเดิมไปทางเยี่ยหลง พร้อมกับใช้ขันตักน้ำในอ่าง ราดยังรอยสักของเยี่ยหลงที่เพิ่งสักใหม่ๆ
อักขรทั้งสี่สิบสองเมื่อถูกผลักดันไป มันก็พุ่งเข้าไปยังจุดที่ถูกผลักให้เข้าไป ซึ่งคือรอยสักพ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงของเยี่ยหลง
ทั้งสี่สิบสองอักขรซึมเข้ารอยสักยันต์ลายพ่อปู่เ้าสมิงพรายปางเดินดงไปได้ด้วยดี ไม่มีอักขรไหนแตกสลาย
" เวทป้องกันอาคมเสน่ห์ เวทจำแลงสมิง และเวทล่องหนหายตัว เอนชานท์สำเร็จไปได้ด้วยดีครับ " อัลเบียนกล่าวบอก
" ยันต์ต่อไป คือยันต์ปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดง มึงจะสักไว้ที่สะบักซ้าย ใช่มั้ย กูจำได้ " อาทกล่าว
เยี่ยหลงตอบรับ " ครับ "
เมื่อเยี่ยหลงตอบรับเสร็จ อาทก็ไม่รีรอ ลงเข็มสักยันต์เลยในทันที
ไม่นานอีกเช่นเคย ยันต์ลายปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดง ก็ถูกสักจนเสร็จ
พอถูกสักเสร็จ อัลเบียนก็วาดอักขรขึ้นบนอากาศ แต่ครั้งนี้อักขรปรากฏขึ้นน้อยหน่อย ประมาณสิบสี่อักขร เพราะมีการเอนชานท์แค่เวทเดียว และแน่นอนมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี
" เวทหยั่งรู้อันตราย สำเร็จครับ " อัลเบียนบอกกล่าวคน
" ยันต์ต่อไป ยันต์เสือคู่ ตัวหนึ่งสักอยู่ที่หลังส่วนล่างด้านซ้าย อีกตัวหนึ่งสักอยู่ที่หลังส่วนล่างด้านขวา ใช่มั้ย " อาทถาม
เยี่ยหลงตอบด้วยน้ำเสียงกระเส่าด้วยความเจ็บ " ถูกครับ "
ทันทีที่อาทได้การตอบรับว่าถูกต้อง คนก็ลงเข็มสักยันต์ทันทีดั่งเคย
และก็ดั่งเคย ไม่นานก็เสร็จ พอเสร็จ อัลเบียนก็ทำการเอนชานท์เวทมนต์ลงยันต์เหมือนเดิม และผลก็ออกมาว่า สำเร็จไปได้ด้วยดีเหมือนดั่งยันต์ปู่ฤาษีตาไฟปางเดินดง
" เวทเบี่ยงทิศการโจมตีสามครั้งต่อวัน สำเร็จได้ด้วยดีครับ " อัลเบียนบอกคน
" ยันต์ต่อไปดวงตาที่สาม สักตรงหน้าผากถูกมั้ย " อาทถามเพื่อความแน่ใจเหมือนเคย
เยี่ยหลงก็ตอบด้วยเสียงกระเส่าด้วยความเจ็บเหมือนเคยเช่นกัน " ใช่ครับ "
เมื่อเยี่ยหลงตอบรับแล้วว่าใช่ อาทก็ทำการเปลี่ยนที่ยืน จากยืนด้านหลังเยี่ยหลง ก็เปลี่ยนมายืนด้านหน้าเยี่ยหลงแทน เพื่อให้สักที่หน้าผากเยี่ยหลงได้
ครั้นอาทยืนยังจุดพร้อมสักแล้ว คนก็ลงมือลงเข็มสักยันต์ในทันทีมิรอช้า
ไม่นานก็เสร็จ พอเสร็จ อัลเบียนก็ทำหน้าที่ตน คนวาดอักขรสี่สิบห้าอักขรขึ้นบนอากาศ เมื่อวาดเสร็จ คนก็ทำการผลักดันอักขรให้เข้าสู่รอยยันต์
สิบห้าอักขรซึมเข้าิัสู่รอยยันต์ไปได้ด้วยดี แต่อีกสามสิบอักขรไม่สามารถซึมเข้ารอยสักได้และสลายหายไป
อัลเบียนที่เห็นดังนั้น ก็กล่าวบอกแก่เยี่ยหลง " เวทตาที่สามมองสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าได้ เอนชานท์สำเร็จ ส่วนเวทตาไฟที่สามแห่งการทำลายล้างและเวทมองเห็นจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้าม ไม่สำเร็จครับ "
เมื่ออัลเบียนกล่าวจบ อาทก็กล่าวถามเยี่ยหลง " สองยันต์สุดท้าย คือ ยันต์สร้อยสังวาลย์ กับ ยันต์ช้างเอราวัณสามเศียร ใช่มั้ย "
เยี่ยหลงตอบกลับด้วยเสียงกระเส่าด้วยความเจ็บอีกเช่นเคย " ใช่ครับ "
ครั้นคนได้รับคำตอบว่าใช่แล้ว อาทก็ไม่รีรอช้าลงมือสักยันต์ต่อไปในทันที ทั้งสองยันต์ที่สักและเอนชานท์ ผ่านไปได้ด้วยดี ไม่มีเวทมนต์ไหนไม่เข้าสู่รอยสัก ทั้งยันต์ช้างเอราวัณสามเศียร และยันต์สร้อยสังวาลย์
เมื่อสักยันต์ครบหมดทุกยันต์ที่เยี่ยหลง้าแล้ว ก็เป็เวลาเดียวกันกับที่ดนตรีจบลงและฟีนิกซ์ร้องแหล่อัญเชิญพระฤาษีร้อยแปดองค์เสร็จ
พอพิธีเสร็จ ฟีนิกซ์ก็กล่าวถามเยี่ยหลง " เป็ไง รู้สึกถึงพลังแมนน่าในตัวว่ายังไงบ้าง "
เยี่ยหลงตอบกลับ " ผมรู้สึกอึดอัดแน่นครับ "
ฟีนิกซ์บอก " แรกๆก็เป็แบบนี้แหละ เดียวเวลาผ่านไปแมนน่าในรอยยันต์เข้าที่เข้าทาง ก็จะหายอึดอัดเอง "
" คุณฟีนิกซ์ ผมมีคำถามครับว่า ผมจะรู้ได้ยังไงว่าเวทมนต์ที่เอนชานท์ไปจะใช้งานได้อะครับ เพราะตอนนี้ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเวทมนต์ที่เอนชานท์ไปเลย " เยี่ยหลงกล่าวถาม
" มึงอยากรู้หรอ "
" ครับ "
เมื่อเยี่ยหลงตอบว่า ครับ ฟีนิกซ์ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้าเยี่ยหลง และกล่าวถามย้ำอีกที " แน่ใจนะว่าอยากรู้ "
" แน่ใจครับ "
ทันทีที่เยี่ยหลงตอบรับ แน่ใจ ฟีนิกซ์ก็เรียกลูกซองออกมาจากแหวนมิติและยิงใส่
เปรี้ยง เสียงปืนดังขึ้น
เยี่ยหลงที่ถูกยิงก็ถึงกับสะดุ้งผงะถอยตัวกลับหลังไปนิดหน่อย
เมื่อสิ้นเสียงปืนและหลังจากเยี่ยหลงถอยผงะ เยี่ยหลงก็ทำการลูบไล้ไปทั่วตัวด้วยอาการตระหนก
พอทราบแล้วว่าะุไม่โดนตัว คนก็ถอนหายใจและกล่าวกับฟีนิกซ์ " คุณฟีนิกซ์ ทำอะไรครับเนี่ย ผมใจหายหมด "
ฟีนิกซ์บอก " ก็มึงอยากรู้ไม่ใช่หรอว่า เวทมนต์ที่
เอนชานท์ไปใช้งานได้มั้ย กูก็ทดสอบให้ไง สรุปเวทมนต์เบี่ยงทิศการโจมตี ใช้ได้ผลนะ และเวทมนต์อื่นๆก็ไม่น่าจะใช้งานไม่ได้ด้วย ตามความคิดกู "
" เวทมนต์ที่เอนชานท์ไป ใช้งานได้ทุกเวทมนต์ครับ ผมรับประกันได้ " อัลเบียนกล่าว
" ทำไมคุณอัลเบียนถึงเชื่อมั่นขนาดนั้นว่ามันใช้งานได้ล่ะครับ ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทดสอบ " เยี่ยหลงถาม
" ก็เพราะผมเป็คนเอนชานท์เวทมนต์ด้วยตัวเองไงครับ ผมถึงเชื่อมั่นและรับประกัน " อัลเบียนกล่าว
" มึงเชื่อเถอะเยี่ยหลงว่า เวทมนต์ที่เอนชานท์ไปใช้งานได้จริง เพราะไม่มีใครรู้นอกจากตัวมึง ที่เป็ผู้ถูก
เอนชานท์ และคนที่เอนชานท์ให้มึงอีกแล้ว " ฟีนิกซ์กล่าว พอกล่าวจบ คนก็เก็บลูกซองเข้าแหวนมิติ
" เออ ว่าแต่ว่า ตอนนี้เวลากี่โมงแล้วครับ " เยี่ยหลงถาม
อัลเบียนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู และกล่าวบอก " หนึ่งทุ่มห้าสิบครับ "
" ชิบหายแล้วเยี่ยหลง พวกเราต้องไปทำงานที่ร้านบอสกุ้งเผานี่หว่า " ฟีนิกซ์กล่าวด้วยท่าทีตระหนกใ จากนั้นคนก็วิ่งไปยังประตูเชื่อมมิติ หรือคือประตูที่เปิดเข้ามายังห้องนี้ คนกดรหัสและเปิดประตูเข้าไป พอคนเข้ามา ด้วยความรีบจึงลืมว่าเยี่ยหลงต้องตามมากับคนด้วย จึงทำให้คนปิดประตูไม่รอเยี่ยหลง
ส่วนเยี่ยหลงที่ได้ยินฟีนิกซ์บอกมาดังนั้น คนก็ตระหนกไม่แพ้กัน คนดีดตัวขึ้นมายืนและกล่าว " จริงด้วยผมต้องไปทำงานต่อนี่หว่า " พอกล่าวจบ คนก็ก้าวขาย่างออกจากอ่างน้ำ และวิ่งไปหยิบเสื้อผ้า จากนั้นก็วิ่งตามฟีนิกซ์ไป
แต่ก่อนที่จะได้เปิดประตู อาทก็ะโถามขึ้น " แล้วเงินที่ต้องจ่ายพวกกู คนละสองพันล่ะ เยี่ยหลง "
เยี่ยหลงะโบอกกลับ " วันที่สามเอ็ดจ่ายครับ "
หลังจากพอเยี่ยหลงะโบอกกลับเสร็จ เยี่ยหลงก็เปิดประตูเชื่อมมิติและเดินเข้าไป พอคนเดินเข้ามา คนก็มาโผล่ยังร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัด เมื่อคนมาโผล่ที่นี่ คนก็วิ่งไปยังห้องนอนตนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า พอเปลี่ยนเสร็จ คนก็กลับมายังประตูเชื่อมมิติและกดรหัสไปยังร้านนั่งเล่น
ครั้นคนกดรหัสเสร็จและเดินเข้าไปแล้ว คนก็มุ่งสู่ยังตัวร้านในทันทีอย่างรีบเร่ง พอเข้ามาถึงตัวร้าน คนก็ไม่เห็นใครเลยยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ แต่ไปเห็นคนยืนอยู่ที่หน้าประตูร้านนั่งเล่นแทน ซึ่งก็คือ ฟีนิกซ์และฝัด
" อย่าเพิ่งปิดประตูครับ รอผมด้วย " เยี่ยหลงกล่าวบอกด้วยท่าทีรีบเร่ง
" เออพวกกู ไม่ปิดหรอก ต่อให้มาสายกว่านี้ก็ไม่ปิด ใช่มั้ยพี่ฟีนิกซ์ " ฝัดกล่าว
" เออใช่ กูไม่ปิดหรอก แต่ใครมาสายมาช้า กูตัดเงินเดือนก็แค่นั้น ตอนนี้มึงยังโชคดีเยี่ยหลงที่มาก่อนสองทุ่มหนึ่งนาที กูเลยจะไม่ตัดเงินเดือนมึง " ฟีนิกซ์กล่าว
" ครับ ขอบคุณมากครับ คุณฟีนิกซ์ที่ไม่ตัดเงินเดือนผม " เยี่ยหลงกล่าวด้วยท่าทีโล่งใจ
" ยังอีก " ฟีนิกซ์กล่าว
" ยังอะไรพี่ " ฝัดถาม
" นั่นสิครับ ยัง อะไร " เยี่ยหลงถาม
" ยังอีก " ฟีนิกซ์พูดซ้ำ
" ยังอะไรพี่ " ฝัดถามย้ำ
" ยังไม่เปิดประตูแล้วไปกันอีก นี่หนึ่งทุ่มห้าสิบเก้า
แล้วนะเว้ย จะรอพ่อพวกมึงมาตัดริบบิ้นกันรึไง " ฟีนิกซ์กล่าว
ทันทีที่ฟีนิกซ์กล่าวจบ ฝัดก็โยนกุญแจร้านนั่งเล่นให้กับเยี่ยหลงและตนก็เปิดประตูร้านและวิ่งไปที่รถตน
เยี่ยหลงที่ออกมาเป็คนสุดท้ายและถือกุญแจ ก็เป็คนปิดล็อกร้านนั่งเล่น พอคนปิดเสร็จ คนก็วิ่งไปนั่งซ้อนเป็คนที่สามยังรถของฝัดและออกเดินทางกันทันที
1K
![ผมเป็นแวมไพร์ อยากดูดเลือดไม่ใช่อย่างอื่น [PWP] มี Ebook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748922125_58182781.webp)
