__________________________________________________________________
มนุษย์ถูกสร้างแขนมา ให้ยาวพอที่จะ "กอดตัวเอง" ในวันที่ "ไม่มีใคร"
ท้ายที่สุด คนที่กอดเราแน่นที่สุด ก็คือตัวเราเอง
__________________________________________________________________
มนุษย์เรามี่เวลาที่ความรู้สึกเปราะบางอยู่ด้วยกันทั้งนั้น ตัวผมเองก็เช่นกันวันนี้ผมรู้สึกเหมือนโลกถล่มลงมาอีกครั้งเมื่อได้รับรู้ความจริงว่าคนที่เชื่อใจนั้นเป็คนที่ทำลายชีวิตผมมาตลอด เพื่อนรักและแฟนของผม รวมหัวกันสวมเขาและสูบเงินผมมาตลอด หากวันนี้ผมไม่บังเอิญได้ยินความลับนี้ผมคงโง่ไปตลอดชีวิตที่เหลือ
ตลอด่เวลาที่ผ่านมาผมคิดว่าผมโชคดีที่มีเพื่อนที่น่ารักและแฟนที่แสนดี ผมหัวเราะกับตัวเอง ผมมันโง่สิ้นดีหลับหูหลับตามาตลอดไม่ยอมรับความจริงเพราะกลัวจะเสียทั้งคู่ไป ทำไมโง่แบบนี้วะ ผมทรุดตัวลงก้มหน้ากอดตัวเองและร้องไห้อย่างไร้เสียงอยู่อย่างนั้นเป็ชั่วโมง ความเ็ปจากการโดนหักหลังมันเ็ปมากจริง ๆ คนที่เชื่อใจกลับกลายเป็คนที่ร้ายที่สุด เหมือนที่เขาว่ากันว่าความรักทำให้คนตาบอด ผมคือหนึ่งในนั้นเลย ไม่น่าเชื่อว่าแฟนที่ผมรักและถนุถนอมมาตลอดจะเป็ดอกไม้พิษ ให้ตายเถอะ มึงโง่จริง ๆ ว่ะ หิน มึงมันโง่ไอ้หิน มึงมันโง่
พวกนั้นแอบเอากันมากี่ทีแล้ว
แอบหัวเราะลับหลังมึงมากี่รอบแล้ว
แอบเอาเงินมึงไปใช้เสวยสุขกันกี่รอบแล้ว
เลิกโง่ได้แล้วนะหิน
พอแล้ว
พอเหอะ
เลิกโง่สักทีนะ
เขาไม่ได้รักมึง
Hin : เลิกกันเถอะ โย
Yoji : ทำไมล่ะ โยทำอะไรผิดหรือเปล่า
Hin : โยไม่ผิดหรอก พี่ผิดเอง พี่โง่เอง
Hin : ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมา
โทรศัพท์เมื่อไร้ความจำเป็ก็ถูกโยนทิ้งไว้ที่เตียงสีดำกลางห้อง ส่วนเ้าของห้องอย่างหินทิ้งตัวลงพิงขอบเตียงอยู่ที่พื้นข้างล่าง ยังคงเหม่อลอยและทบทวนเื่ต่าง ๆ ที่ผ่านมา ตัดสินใจบล็อกเพื่อนและแฟนที่ตอนนี้กลายเป็แฟนเก่าไปแล้ว บล็อกทุกช่องทาง หากเจอกันผมคงใจอ่อนแต่ว่า ใจผมไม่มีทางให้อภัยได้เลย แต่ผมไม่อยากทำร้ายพวกเขา ขอเลือกที่จะแยกย้ายกันไปแบบนี้เลยดีกว่า ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าจริง ๆ
การนอกใจคือสิ่งที่ผมไม่มีทางให้อภัย ผมเกลียดที่สุดคือคนที่ทรยศต่อความเชื่อใจของผม หินมองสองแขนยาว ๆ ของตัวเองเขายกมากอดตัวเองไว้แน่นอีกครั้ง "ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้มึงเจ็บ ขอโทษที่ดูแลมึงไม่ดีนะ ขอโทษที่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายหัวใจของมึงนะหิน ไม่เป็ไรนะ มึงยังมีกู ยังมีกูที่ปลอบมึงอยู่ กูจะกอดมึงเอง" กระชับอ้อมแขนของตัวเองให้แน่นขึ้นและพูดปลอบประโลมตัวเองอยู่อย่างนั้นทั้งวัน หัวใจที่เคยแง้มไว้ตอนนี้เลือกที่จะปิดลงอีกครั้ง
ไม่มีใครที่เราเชื่อใจได้นอกจากตัวเราเองอีกแล้ว หินควานหาโทรศัพท์มือถือมาอีกครั้งก่อนจะกดเข้าไปโทรหาลูกน้องคนสนิทของผม เลขาคนนี้เคยเตือนผมหลายครั้งแล้วกับพฤติกรรมของแฟนผม ผิดที่ผมเองที่โง่งมเกินไป เก่งเื่งานแต่โง่งมเื่หัวใจ โคตรแย่เลยเนอะ ตัวผมเนี่ย
"ช่วยจัดการระงับการใช้งานบัตรตามรายการที่ผมส่งไปให้ด้วยครับ"
"..."
"ครับ ขอโทษด้วยที่ไม่เคยเชื่อคุณเลย ฝากจัดการด้วยนะครับ"
ถือซะว่านี่เป็บทเรียนราคาแพงของผม ต่อจากนี้ไปพวกเขาจะกลายเป็คนแปลกหน้าแล้ว มือคลิกเข้าไปที่อีเมลหลุมสำหรับจัดการงานต่าง ๆ เื้ัธุรกิจของผม
X : จัดการหาข่าวเสียหายของคนนี้และเผยแพร่ตามสำนักงานข่าวให้ที *รูปภาพ*
SS : เอาแรงแค่ไหน
X : หลุดตำแหน่งนักแสดงชายลูกรักแห่งชาติ ผ้าขาว บริสุทธิ์ ผุดผ่องของปีนี้ก็พอ
SS : ขัดตามานานแล้วผมมีข้อมูลของคนนี้อยู่ เบื้องหน้าผ้าขาว เื้ันอนกับคนนั้นคนนี้เพื่อไต่เต้าเป็ว่าเล่น
X : แค่นี้ก็พอแล้ว ส่วนอีกคนแล้วแต่นายจะเห็นสมควร *รูปภาพ* คนนอกวงการ
SS : ไม่ทำให้พี่ผิดหวัง
อ่า เื่นอนกับคนอื่นเป็ว่าเล่นผมพึ่งรู้ ยิ่งขยะแขยงตัวเองเข้าไปอีก อยากรู้เหมือนกันว่าพอไม่มีผมคอยคุ้มกะลาหัวแล้วเขาจะเอาตัวรอดในวงการบันเทิงนี้ยังไง การที่ผมเอาคืนแค่นี้ถือว่าผมเห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมามาก ๆ แล้ว แต่จะให้ปล่อยไปเฉย ๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากทำอย่างน้อยพวกเขาต้องชดใช้ให้ผมบ้าง
นั่งหัวเราะและร้องไห้กับความคิดของตัวเอง หัวใจมันชาไปหมดเมื่อคิดว่าความรักที่ผ่านมามันเป็เื่หลอกลวง ผมกอดตัวเองให้แน่นยิ่งขึ้น ตอนนี้ผมทำได้แค่นี้เท่านั้น เพราะไม่มีอีกแล้วคนที่จะอยู่รอกอดผมตอนผมเหนื่อย ไม่มีอีกแล้ว
ต่อจากนี้ไปเหลือแค่ตัวเราแล้วนะ
ไม่เป็ไร
จะไม่มีใครทรยศความรักของเราได้อีกแล้ว
เพราะจากนี้ไปจะไม่มีใครได้รับมันอีก
ความรักน่ะ
________________________________
นึกครึ้มแต่งอีกแล้วฮะ
104
