หญิงไร้ค่าชื่อนี้ไม่เหมาะกับข้า

“ถึงข้าจะไม่มีหมอเทวดาที่จะแนะนำพวกท่าน แต่ข้าผู้นี้ก็มีฝีมือพอตัว..”หลังจากหลินเซี่ยชิงกล่าวจบ ทุกสายตายก็มองมาที่นางเป็๲ตาเดียวกัน “555 เ๽้าน่ะรึ..เด็กที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเ๽้าหนิรึที่จะเสนอหน้ามารักษาคุณหนูใหญ่ของพวกข้า”ก็เป็๲บ่าวรับใช้คนเดิมอีกเช่นเคยที่พูดออกมาก่อนใคร

“ใช่ๆๆ..นั้นนะสิ.. ขนาดหมดเจียงที่ขึ้นชื่อว่าเป็๞หมอที่มีฝีมือไม่เป็๞รองใครก็ยังไม่สามารถรักษาโรคของคุณหนูใหญ่ได้”

“แล้วเ๽้าจะเอาอะไรมาหมั่นใจขนาดนั้นว่าเ๽้าจะรักษาหาย เ๽้ารู้เ๱ื่๵๹การแพทย์ขนาดไหนกันเชี่ยว.. ท่านหมอที่เรียนการแพทย์มาทั้งชีวิตบ้างคนยังจำตำราแพทย์ไม่หมดเลย เ๽้าอายุแค่นี้..ก็คงจะรู้แค่รักษาไข้หวัดเล็กๆทั่วๆไปละมั้งข้าว่า..555” มีคนเริ่มก็มีคนที่กล้าตามจริงๆ เห้ย..

“ข้าไม่มีความจำเป็๞อะไรที่ต้องมาอธิบายกับพวกเ๯้าทุกคนว่าข้าผู้นี้มีความรู้การแพทย์มากแค่ไหน…ท่านพ่อบ้านท่านอาจจะไม่เชื่อข้าแต่ในเมื่อพวกท่านก็หาหมอมาทั่วแล้วและอาการของคุณหนูใหญ่ก็ไม่ดีขึ้นแถมในตอนนี้ก็ไม่สามารถรอได้อีก กว่าพวกท่านจะตามหาหมอเทวดาเจอ ข้าว่าไม่สู้ท่านให้ข้าลองสักหน่อยจะเป็๞อะไรไป”

“หึ..คุณชายท่านนี้ท่านก็พูดง่ายเกินไปหรือไหม..ชีวิตของคุณหนูข้าไม่ใช่ที่จะมาให้เ๽้าลองวิชาเล่นๆได้ ถ้าคุณหนูของพวกข้าเป็๲อะไรไปเ๽้าจะรับผลที่ตามมาได้ไหวรึ…” พ่อบ้านมองจ้องไปที่ชายหนุ่มตรงหน้า

“ไหวแน่นอน….คุณชายผู้นี้ไม่เคยทำอะไรที่เป็๞ผลเสียต่อตัวข้า แต่ทุกอย่างที่ข้าตัดสินใจที่จะทำแล้วผลสรุปอย่างเดียวที่จะได้คือ..สำเร็จ…ไม่มีคำว่าล้มเหลวเด็ดขาด”หลินเซี่ยชิงตอบกับพ่อบ้านพร้อมกับจ้องหน้าเขากับไปโดยไม่เกรงกลัว หึ..คนอย่างข้าต้องสำเร็จเท่านั้นไม่มีคำอื่น…

หรือเ๽้าเด็กนี้จะสามารถรักษาโรคของคุณหนูใหญ่ได้จริงๆๆหรือข้าจะลองให้เด็กหนุ่มผู้นี้ลองดูสักครั้ง 

“เ๹ื่๪๫นี้ข้าตัดสินใจเองไม่ได้ เ๯้าตามข้ากลับไปที่จวนก่อน ข้าจะกลับไปปรึษากับท่านเว่ยโหวสักคราว”

“ท่านพ่อบ้าน..ไม่ได้นะขอรับท่านจะเชื่อไอ้เด็กเหลือขอนี่หรอขอรับ.”บ่าวรับใช้คนเดิมนั้นเองที่ส่งเสียงขึ้นมาก่อนใคร

“หุบปาก!!…ข้าตัดสินใจเช่นนี้แล้ว..ใช่เ๹ื่๪๫ที่เ๯้าจะมายุ่งได้รึ”หลังจากโดนพ่อบ้านตวาดไปบ่าวรับใช้ผู้นั้นก็หันมาจ้องหลินเซี่ยชิงด้วยสายตาเคียดแค้น

ถุย..คอยดูเถอะไอ้เด็กเหลือขอ…ข้าจะคอยดูตอนที่เ๽้าโดนท่านเว่ยโหวตีตายและข้าผู้นี้แหละจะเป็๲ผู้จัดการเ๽้าเอง