[Vinegary!]ติดกับดักร้าย เจ้านายที่รัก

เป็นเวลาเที่ยงคืนที่ท้องฟ้าเงียบสงัด.. ดวงดาวนับล้านที่ส่องแสงยังคงค้างเติ่งอยู่บนนั้น ร่างสูงเดินไปยังระเบียงชั้นสองของบ้านรับบรรยากาศนิ่งสงบของยามราตรีอยู่เพียงลำพัง.. มือยาวรวบไขว้หลังด้วยความเคยชิน ก่อนเขาจะสูดลมหายใจเข้าลึก.. ในชั่ววินาที.. ทุกอย่างหยุดนิ่งราวกับต้องมนต์สะกด ลมหายใจยาวถูกผ่อนลง พร้อมความหวังว่ามันจะนำพาทุกสิ่งที่หนักอึ้งอยู่ในใจออกไปด้วย..ออกไปสักนิดก็ยังดี..ทันใดนั้น.. ชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเบาๆ ที่เดินเข้ามา.. เขายังยืนนิ่งไม่ขยับ ก่อนเสียงนั้นจะหายไปทันใด ศาสตราหันขวับไปยังต้นเสียง“ยายงั่ง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น เมื่อจำได้ทันทีว่าร่างบางที่เพิ่งหลุบหายเข้าไปในมุมทางเลี้ยวนั่นจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากเลขาจอมวุ่นวายของเขามินตราก้าวถอยหลังพรืดดด.. เมื่อได้ยินคำสรรพนามที่ศาสตราให้เรียกเธอ ร่างบางตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะคอแห้ง.. แต่เมื่อมองลอดช่องหน้าต่างก็พบว่าคืนนี้บรรยากาศดีมาก จึงตั้งใจเดินออกมาดูที่ระเบียง..และสิ่งที่เธอพบคือ แผ่นหลังของชายร่างสูงที่ยืนลอบถอนหายใจอยู่คนเดียวขี้เกียจจะเห็นหน้า.. คือสิ่งที่คิด เธอรีบก้าวถอยกลับไปที่ห้อง แต่ก็พบว่าชายหนุ่มเหมือนจะรู้แล้วว่าเธอยืนอยู่ตรงนั้น“คุณเรียกใครงั่ง” เสียงหวานตอบฉะฉาน ขณะที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในความมืด“เรียกผีมั้ง ยืนกันอยู่สองคน”มินตราก้าวยาวๆ ไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม.. ใบหน้าหวานตวัดขวับมองคนปากเสีย..“นี่พูดดีๆ กับชาวบ้านไม่เป็นเลยหรือไง” หญิงสาวถามเสียงห้วน ร่างสูงเหลือบมองคนข้างๆ ก่อนจะกลับไปเงยหน้ามองฟ้า..ยามค่ำคืน“เป็น..” ชายหนุ่มหลับตาพริ้ม.. มินตราเอียงหน้ามองเขาไอ่ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน? หัวใจที่เต้นตุบๆ แทบจะระเบิด.. รอยยิ้มที่พยายามกลั้นเอาไว้..ร่างบางหลับตาปี๋ราวกับว่ามันจะทำให้เธอลืมภาพแพขนตาหนาที่พริ้มอยู่บนใบหน้าคมนั้นอ๊าาาา ทำไมอีตาบ้านี่หลับตาแล้วมันมีเสน่ห์จังวะ!!! ว๊ากก มินตรา.. แกเป็นอะไรของแก๊!!แป๊ะ แป๊ะ!!ร่างบางยกมือตบหน้าผากตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะสะบัดหน้ารัวๆ เพื่อไล่ความรู้สึกพิลึกนั่นออกไป.. ศาสตราได้ยินเสียงตบหน้าตัวเองของคนข้างๆ จึงลืมตาและหันกลับมามอง“นี่ประสาทหรือไง? .. เสียบรรยากาศจริงๆ ” ร่างสูงส่งเสียงจิ๊จ๊ะมองเธออย่างไม่สบอารมณ์.. ก่อนเขาจะเปลี่ยนสีหน้ารู้ทันในชั่วพริบตา.. เสียงทุ้มหัวเราะหึๆ“อย่าบอกนะ..ว่าเธอหลงเสน่ห์ฉัน จนต้องตีหน้าผากเรียกตัวเอง? ”มินตรารู้สึกเหมือนอิฐก้อนใหญ่หล่นกระแทกหัวเธอ ตึ่งง! .. ถึงจะไม่ตรงเป๊ะอย่างที่เขาพูด.. แต่มันก็เป็นเรื่องจริงที่เธอตบหน้าตัวเองเพราะเขา.. มินตราทำหน้าเหลอหลาก่อนจะเถียงเสียงแข็ง“จะบ้าหรอ! คุณเนี่ยนะ.. ปากก็เสีย นิสัยก็หยาบ จู้จี้จุกจิก ไม่รู้จักดูแลผู้หญิง แถมยังหลงตัวเองอีก” ร่างบางเว้นวรรคหายใจ ก่อนจะพูดเสียงดังขึ้นเหมือนต้องการตอกย้ำเขาให้ชัดๆ“อย่าว่าแต่หลง แค่ชอบคุณก็บ้าแล้ว! ”ศาสตราที่ได้รับคำวิจารณ์เกี่ยวกับตัวเองอย่างเสียๆ หายๆ ก็ถลึงตามองคนตรงหน้าอย่างโมโห มือใหญ่กระชากบ่าเล็กของอีกคนไว้“นี่คนใช้ ไม่มีสิทธิ์มาด่าเจ้านายอย่างฉันนะ” เสียงทุ้มพูดเสียงดังมินตราใช้มือข้างที่ไม่ได้ถูกจับไว้ ดึงนิ้วเรียวยาวออกจากบ่าเธออย่างยากลำบาก“ฉันไม่ใช่คนใช้นะ! อีกอย่างฉันก็พูดความจริง รับไม่ได้หรือไง” ใบหน้าหวานเชิ่ดขึ้นอย่างท้าทาย“หึ..” ชายหนุ่มกระแทกเสียงหัวเราะอย่างน่ากลัว.. และโดยไม่ทันตั้งตัว.. ร่างบางโดนดึงด้วยแรงมหาศาลจากคนตรงหน้าเข้าแนบชิดกับเขาริมฝีบางถูกกระแทกด้วยริมฝีปากของอีกฝ่าย รุนแรง.. ดุดัน.. ศาสตราใส่ทั้งความโกรธ และดื้อรั้นที่มีอยู่ใส่ตัวเขาลงไปกับสัมผัสนั้น.. มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ.. ใบหน้าหวานซีดเผือดเพราะคาดไม่ถึงว่าเขาจะทำเช่นนี้กับเธอ ร่างเล็กดินขลุกขลักไปมา แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งรสปะทะที่ชายหนุ่มส่งมา.. ยิ่งนานเข้า ยิ่งรุนแรง.. บดขยี้จนแดงไปหมด..ริมฝีปากสัมผัสดูดดื่มไม่ว่า.. มือใหญ่ที่เคยบีบบ่าตอนนี้ผลักแผ่นหลังเนียนเข้ามาแนบชิดกับหน้าอกกว้างมินตราเริ่มรับรู้ได้ถึงความชา.. และรสชาติของลิ่มเลือดที่ซึมออกมา เพียงเท่านั้น..คนตัวเล็กก็หยุดดิ้น.. สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ร่างบางก็ยกเท้าของตัวเองอัดลงบนเท้าของอีกฝ่ายอย่างแรง!“โอ้ยย” คนตัวใหญ่กว่าร้องเสียงหลง ถอนตัวออกมาจากเธอทันที เมื่อเห็นเขาเสียหลัก ร่างบางจึงจัดการถีบชายหนุ่มให้กระเด็นห่างออกไปจากเธออีกครั้งพลั่กก!! ร่างสูงเซห่างออกไป ก่อนจะล้มลงเสียงดัง ตึ่งง!! ศาสตราสบถรัว แต่มินตราก็ไม่ได้สนใจเขา.. ร่างบางมองชายหนุ่มตาขวาง.. พร้อมกับบอกตัวเอง..อดทนไว้มินตรา!!“คุณเอาชนะไม่ได้ แล้วจะมารังแกฉันแบบนี้เหรอ!! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย อย่าคิดว่าจะได้แตะตัวฉันอีกนะ! ” หญิงสาวตะโกนใส่หน้าเขาความลังเลแวบหนึ่งปรากฏขึ้นในแววตา แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว เธอกลั้นหายใจตะโกนใส่เขาอีกครั้ง “จูบคุณมันห่วยยิ่งกว่าจูบแรกของฉันอีก” เธอวิ่งหายจากไปอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่วิ่งออกมา.. น้ำตาแห่งความโกรธ และเกลียดก็พรั่งพรูอย่างที่หยุดไม่ได้..ผู้ชายนิสัยไม่ดี! ทำไมถึงเป็นคนหยาบคายขนาดนี้!เธอไม่ใช่ผู้หญิงหัวโบราณที่โดนจูบแล้วจะเป็นจะตาย.. แต่การที่โดนจูบโดยไม่เต็มใจ ก็ยังเป็นการหยามเกียรติของเธออยู่ดี..อย่าว่าแต่ความเป็นสุภาพบุรุษเลย แค่เคารพสิทธิขั้นพื้นฐาน ผู้ชายคนนั้นก็คงทำไม่เป็น!!ร่างบางยกมือปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม“ยังไง..ฉันไม่ยอมแพ้เด็ดขาด..” ร่างบางบอกกับตัวเองไม่เด็ดขาด..ยิ่งเธอโดนหนักขนาดไหน.. มันยิ่งเป็นแรงผลักดันให้เธอสู้ต่อ.. มาถึงขนาดนี้แล้ว.. อะไรเธอก็ไม่กลัวทั้งนั้น!!!
ศาสตราค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นหลังโดนถีบก้นจ้ำเบ้าลงไปกับพื้น.. ร่างสูงปัดเสื้อผ้าลวกๆ ก่อนจะมองตามแผ่นหลังของคนที่ลับตาไปแล้ว..“จูบคุณมันห่วยยิ่งกว่าจูบแรกของฉันอีก!! ” เสียงตะโกนยังคงก้องสะท้อนอยู่ในหัว.. เขาหัวเราะหึหึในลำคอมือใหญ่ใช้นิ้วชี้ไล่จับไปตามริมฝีปาก ก่อนจะสัมผัสได้ถึงแผ่นอะไรสักอย่างที่แห้งเกราะติดอยู่..เลือด..ร่างสูงมองสะเก็ดสีแดงเล็กๆ บนนิ้วมืออย่าง ก่อนจะหันไปมองมุมเลี้ยวที่หญิงสาววิ่งกลับไปเมื่อสักครู่..“ชิ.. ใครกันแน่ที่จูบห่วย” ชายหนุ่มเอ่ยให้กับตัวเอง ก่อนจะชักรอยยิ้มมุมปาก และกลับไปคิดถึงรสจูบที่ประทับตราไว้เมื่อสักครู่..จูบแย่ขนาดนั้น.. แล้วยังมาพาลใส่คนอื่น.. ต่อไปฉันจะสอนวิธีจูบดีๆ ให้เธอเอง!คิดแล้วคนตัวโตก็ยิ้มกว้างอยู่คนเดียว..แต่จะว่าไปแล้ว.. นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้เริ่มจูบใครสักคน.. ถ้าไม่รวมถึงผู้หญิงทั้งหลายที่เข้ามารุมตอมเขาเองละก็...ไฮท์สคูล.. พลอยทะเล..ใช่.. พลอย.. ตอนนี้เธอคงมีความสุขอยู่สินะ.. หมอนั่นกลับมาแล้ว.. คิดมาถึงจุดนี้.. รอยยิ้มกว้างหุบลงอย่างรวดเร็ว อารมณ์โกรธ เสียใจปะปนกันไปอย่างที่เขาเองก็ไม่เข้าใจ ศาสตราพาลหัวเสียกับตัวเอง.. ก่อนขายาวจะก้าวฉับๆ กลับไปยังห้องนอนด้วยอารมณ์หน่วงๆ โดยลืมที่จะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำลงไปเลยด้วยซ้ำ
เช้าวันต่อมา.. ชายหนุ่มสามคน และหญิงสาวอีกหนึ่งคนออกจากบ้านหลังใหญ่พร้อมเพรียงกันอย่างรวดเร็ว อาหารเช้าถูกจัดใส่กล่องเตรียมไว้สำหรับรับประทานในรถหรือแม้แต่ในเรือ.. หญิงสาวยิ้มก่อนไหว้ขอบคุณป้าจันทร์ก่อนจากลา“เดี๋ยวเจอกันตอนเย็นนะคะคุณ” หญิงร่างท้วมบอก ก่อนจะปิดประตูรถตู้ให้เธอรถตู้วิ่งตรงมาจอดที่ท่าเรือโดยใช้เวลาไม่นานนัก.. ระหว่างทางไม่มีการพูดคุยหรืออะไรทั้งสิ้น สำหรับมินตรา เรื่องราวเมื่อคืนยังวนเวียนอยู่ในหัว..แม้แต่มองหน้าเขา เธอยังแทบจะไม่มองทั้งสี่เดินไปขึ้นเรือสปีทโบ๊ทส่วนตัวของศาสตรา ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเกาะที่เต็มไปด้วยบ่อนคาสิโนหลายสิบบ่อน.. อย่างไรก็ตาม..บ่อนที่ใหญ่ที่สุดในนั้นก็คือบ่อนของภิรมย์พิสุทธิ์ที่ชายหนุ่มดูแลอยู่..มันเป็นภาพ.. ที่มินตราจะไม่ลืมไปตลอดชีวิต.. เมื่อถึงเกาะ.. ชายหนุ่มชุดดำที่ใส่สูทหลายคนยืนทอดต่อๆ กันเป็นทางเปิดให้ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายของเธอเดินเข้าไป.. นี่ถ้ามีพรมแดงด้วยก็คงจะครบสูตรเจ้าพ่อพอดี.. ทุกก้าวย่างของศาสตราบ่งบอกถึงอำนาจที่เขามีบนเกาะแห่งนี้.. เขาเต็มไปด้วยความสง่าและทรงอำนาจยิ่งกว่าตอนที่นักข่าวทั้งหลายพากันล้อมวงชายหนุ่ม.. รังสีมืดจางๆ ที่ห้อมล้อมอยู่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เงาการโค้งคำนับของทุกคนที่ยืนเรียงไล่ไปตามจังหวะการก้าวเดิน.. ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาโค้งหัวให้ศาสตราหนึ่งครั้ง ก่อนจะเอ่ยคำทักทาย“ไม่มาเสียนานเลยนะครับคุณแทน.. เชิญครับ” ศาสตราไม่ตอบ.. เขาพยักหน้านิดหนึ่งก่อนจะเดินตามชายคนนั้นไป..ที่นี่มันอะไรกัน.. หญิงสาวคิด.. นายศาสตรานั่นมาทำงานอะไรที่นี่? .. ทำไมลูกน้องเยอะจัง..ร่างบางตั้งคำถามขึ้นมาในใจ ขณะที่มองไปรอบๆ .. อย่างกับลาสเวกัสย่อมๆ อย่างนั้นแหละ.. แม้จะเป็นตอนกลางวัน แต่เธอก็พบได้ว่าบนเกาะนี้ดูจะเจริญยิ่งกว่าสถานที่บางแห่งในกรุงเทพเสียอีก..“ยายงั่ง ยืนบื้ออยู่ได้” เสียงทุ้มที่ดังขึ้น ทำให้ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย.. หญิงสาวหันขวับ ก่อนจะทำเสียงจิ๊จ๊ะและเดินตามชายหนุ่มไป..เมื่อไหร่อีตาบ้านั่นจะเลิกเรียกเธองั่งสักที!!!ศาสตราเดินเข้าไปในเกสท์เฮ้าหลังหนึ่งที่ได้จัดเตรียมไว้.. มินตราที่เดินตามเข้ามาถึงกับตาโต.. เกสท์เฮ้าหลังใหญ่ถูกจัดไว้อย่างหรูหรา ทั้งอุปกรณ์ เฟอร์นิเจอร์ที่ทันสมัย และสะดวกครบครัน.. ไม่เหมือนอยู่บนเกาะเลยสักนิดร่างสูงเดินไปนั่งที่โซฟาห้องรับแขก ก่อนจะเริ่มคุยงานทันที“ผมต้องการรายงานทั้งหมด ตั้งแต่การเงิน รายละเอียดของลูกค้า แล้วก็ค่าใช้จ่ายต่างๆ ครับคุณคีธ” เสียงทุ้มสั่ง ก่อนจะหันไปยังหญิงสาวที่เที่ยวเดินท่อมๆ สำรวจรอบห้อง“นี่! ฉันจ้างเธอมาทำงานนะ”มินตราที่กำลังโก่งตัวมองดูรูปภาพบนฝาผนังห้องอยู่เด้งตัวขึ้นตรง.. ดูนิดดูหน่อยก็ไม่ได้! เธอหมุนตัวหันหลังกลับและเดินไปนั่งใกล้ๆ ชายหนุ่มก่อนจะเริ่มลงมือจดบันทึกรายละเอียดทุกอย่างที่เขาพูด..ทันใดนั้น.. สายตาพลันเหลือบไปเห็นหัวข้อการรายงานต่างๆ ที่ชายหนุ่มดูอยู่ไนท์ คริสตัล คาสิโน.. (Night Crystal Casino)หญิงสาวอ่านเพียงเท่านั้นก็นั่งตัวนิ่งเกร็ง.. แม้จะไม่ค่อยได้รู้จักสถานที่ลักษณะนี้สักเท่าไหร่.. แต่ไนท์ คริสตัล.. ไม่ใช่คาสิโนเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียง.. มันเป็นบ่อนคาสิโนที่พวกพี่ชายและคุณป๋าของเธอพูดถึงบ่อยครั้ง.. ทั้งความใหญ่ความหรูหรา และลูกค้าระดับบิ๊กที่มาเที่ยว.. ที่แท้มันอยู่ที่เกาะนี้นี่เอง..ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ..นายศาสตราเป็นเจ้าของที่นี่!?“นี่คุณเป็น..” มินตราพูดเบาๆ เพราะอยากให้เขาได้ยินเพียงคนเดียว.. แต่ดูเหมือนจะเบาไป เพราะเขามีท่าทางไม่รับรู้ว่าเธอกำลังพูดอยู่ด้วยซ้ำ“โอเค.. คุณคีธ ผมจะให้เลขาเก็บเอกสารทั้งหมดไว้ก่อน.. เดี๋ยวช่วงบ่ายคุณช่วยเรียกพบพนักงานทั้งหมดที่ห้องโถงกลางของหน่อยนะครับ” ร่างสูงบอก และหันไปหาหญิงสาว“เก็บเอกสารด้วย”มินตราพยักหน้าตอบรับ หญิงสาวมองหน้าศาสตราสลับกับคุณคีธ หรือชายวัยกลางคนคนนั้น.. สายตาของผู้ชายคนนั้นที่มองศาสตรา.. ทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกๆ .. เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร.. รู้แค่ว่าทำให้เธอไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก..ชินและเชนน์เดินกลับออกไปส่งคุณคีธ จึงทำให้เหลือเพียงเธอและเขาตามลำพัง.. ความอึดอัดเริ่มก่อตัวภายในใจของหญิงสาวอีกครั้ง.. มินตรานั่งขยุกขยิกไม่นิ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุกพรวดขึ้น“เอ่อ.. คุณจะให้ฉันเอาเอกสารไว้ไหนคะ” ร่างบางเอ่ยถาม ศาสตราเอียงหน้ามองตามคนที่ลุกขึ้นยืนก่อนจะใช้มือยาวดึงแขนเธอให้นั่งลงอีกครั้ง“จะรีบไปไหน ฮึ? ” ชายหนุ่มถามน้ำเสียงทะเล้น ก่อนจะใช้มืออ้อมไปโอบรอบตัวหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงมินตรามองมือที่เกาะแกะอยู่ข้างตัวเธอ ก่อนจะหันไปถามชายหนุ่มเสียงแข็ง“ทำอะไรของคุณ!? ” ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนลอยค้างเติ่งอยู่ตรงหน้า“หึหึ..” ศาสตราหัวเราะในลำคอก่อนจะยิ้มอย่างยียวน “จีบเธอไง” ร่างสูงพูดต่อ มินตราได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าตกใจ“พะ..พูดบ้าอะไรของคุณ” มินตราหน้าเหลอเมื่อได้ฟังคำพูดตรงไปตรงมาของเขา.. ศาสตราไม่ตอบแต่กลับเขยิบตัวเข้าไปใกล้หญิงสาว“ก็เธอบอกว่าไม่มีทางชอบผู้ชายอย่างฉัน” ใบหน้าหล่อจอเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานเรื่อยๆ “ฉันก็จะทำให้เธอ..ชอบฉันให้ได้” ศาสตรากระซิบเบาๆ ข้างหูของเธอ.. ใกล้..มันใกล้มากเสียจนมินตราแทบจะหยุดหายใจ..ร่างบางหลับตาปี๋ถอยหลังครูด จนติดพนักด้านข้างโซฟา“ฝันไปเหอะ” เสียงหวานตอบรัวเร็ว ขณะที่อีกฝ่ายยังคงทำสีหน้ายียวน“ให้มันแน่..” ศาสตราลากเสียงยาว.. “นี่ฉันชักจะคิดถึงรสจูบเมื่อคืนซะแล้วสิ”..เสียงทุ้มค่อยๆ ผ่อนลง “ว่ามั้ย” รู้ตัวอีกทีเขาก็เข้ามาประชิดตัวเธออีกครั้งแล้ว.. มินตราเบิกตาโตด้วยความตกใจ เสียงกระซิบนุ่มหูยังคงก้องอยู่ในหัว“อะแฮ่ม.. คุณแทนครับ” เสียงที่ดังขึ้น ผ่าวงสนทนาของทั้งสองคนทันที.. ร่างสูงผละออกจากอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลับมานั่งอย่างเดิน.. มือยาวดึงสูทของเขาให้เข้าที่ก่อนจะกระแอมไอเล็กน้อย“ว่าไง” เสียงทุ้มตอบ.. มินตรามองตามเสียงที่เข้ามาใหม่.. ลูกน้องของศาสตรานั่นเอง.. ชิน.. ชายหนุ่มที่แม้ว่าจะเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่ก็ทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเรื่องที่เขาจะรายงานศาสตรานั้น สำคัญกว่าเยอะ“เจอแล้วครับ” เพียงแค่นั้น.. เพียงวลีประโยคที่ลูกน้องพูดขึ้น ร่างสูงลุกขึ้นพรวดพราด ก่อนจะเดินตามชินออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งสาวน้อยที่ใจยังคงเต้นแรงอยู่ ให้มองตามพวกเขาไปอย่างงุนงง“รออยู่นี่แหละ” เสียงทุ้มไม่ลืมตะโกนบอก แม้ว่าเขาจะไม่หันกลับมามองเธอแม้แต่นิดเดียว..
ระหว่างทางที่เดินไปยังโกดังหลังบ่อนคาสิโนใหญ่ที่เขาดูแลอยู่ ชินก็เล่าเหตุการณ์ที่ได้รับฟังมาจากลูกน้องอีกคนหนึ่งให้ศาสตราฟัง มีหลายคนที่แอบลักลอบนำยาเสพติดเข้ามาเสพ และค้าขายโดยที่มีบ่อนคาสิโนของเขาเป็นตัวกลาง เนื่องจากเห็นว่าเป็นบ่อนที่มีอิทธิพล และตำรวจไม่กล้าเข้ามายุ่มย่าม.. แต่ดูเหมือนว่าพวกตำรวจจะเริ่มได้กลิ่นกลายๆ“กล้ามาก..ที่เอาคาสิโนฉันไปทำหน้าร้านขายยาบ้า..” ชายหนุ่มคำรามลอดไรฟัน..“ตอนนี้เราเจอแต่พวกตัวย่อยๆ .. ผมให้เชนน์พยายามเค้นชื่อคนบ่งการอยู่เบื้องหลังครับ” ชินรายงาน.. ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเร่งฝีเท้าเพื่อให้ไปถึงที่หมายอย่างเร็วที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

11

นิยายแนะนำ

[Vinegary!]ติดกับดักร้าย เจ้านายที่รัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

11

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้