“อย่าหาว่าพี่เห็นแก่ตัวเลยนะ พี่ยังเก็บสัญญาที่สายฟ้าเขียนไว้ให้ในวันนั้นอยู่ ว่าต้องจ่าย 100 ล้านถ้าไม่แต่ง หรือถ้าแต่งแล้วหย่านะ” มะลิ อธิบายเสียงเรียบ เธอไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่พระพรายคงดูแลตัวเองไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยู่แล้ว มีแต่วิธีนี้ ที่เธอพอจะทำให้ลูกของเธอได้
“ผมเข้าใจนะว่าพี่เป็ห่วงพระพรายมากนะครับ แต่ผมจะไม่ทิ้งพระพรายแน่นอนพี่วางใจเถอะครับ” สายฟ้ายังปลอบใจมะลิต่อ
“ตอนนี้ กิจการโรงงานของสายฟ้าก็เจริญรุ่งเรืองดีแล้ว จ่ายให้พระพราย 100 ล้านก็คงไม่เป็อะไรมากหรอกใช่ไหม พี่ขอเห็นแก่ตัวเพื่อลูกเป็ครั้งสุดท้าย จะให้พี่เลวกว่านี้ พี่ก็จะทำ พวกเธอจะด่าว่าพี่หน้าเืก็ได้ จะเกลียดพี่ไม่เผาผี พี่ก็ไม่ว่า แต่พี่เป็ห่วงลูกจริงๆ ไม่อยากให้พระพรายลำบากหลังจากไม่มีพ่อแม่แล้ว” มะลิ น้ำตาหนองหน้า ไหลอาบสองแก้ม เธอขอเป็คนเลวหักหลังเพื่อนรักอย่างสายฟ้าและอรวรรณ เพื่อลูกของเธอ
“ผมเข้าใจครับ” สายฟ้าถอนหายใจ ตบไหล่เมียเบาๆ อรวรรณก็สงสารสองแม่ลูกเช่นกัน ที่ผ่านมาหลังจากเกรียงไกรเสียชีวิตไป ถึงแม้มะลิจะรู้ว่า ครอบครัวของสายฟ้า ร่ำรวยมีเงินทองหลายร้อยล้านแล้ว แต่มะลิไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลืออะไรเลย
อรวรรณ ไปกินข้าวแกงพูดคุยกับมะลิที่ร้านบ่อยๆ เห็นมะลิกับพระพรายทำงานด้วยกันในร้านขยันขันแข็ง ไม่เคยบ่นเพ้อหรือขอความช่วยเหลืออะไร
“พี่ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ อรจะต้องปรึกษากันก่อนนะคะ” อรวรรณ ปลอบใจมะลิ
สามวันต่อมา อรวรรณ โทรเรียกลูกชายอย่าง วายุ มากินข้าวเย็นที่บ้าน เพราะตอนนี้ ชายหนุ่มซื้อคอนโดห้องเพนเฮ้าส์ใจกลางเมืองอยู่คนเดียว และมีสาวๆ ไปนอนด้วยไม่ขาดสาย เป็หนุ่มคาสโนว่าของเมืองไปแล้ว
“สัญญาอะไรนะครับ”วายุ อายุ 24 ปี เพิ่งกลับมาทำงานที่ไทยเพียงแค่ 1 ปี เขายังไม่คิดเื่แต่งงานเลยใ
“ถ้าผิดสัญญาพ่อต้องจ่าย 100 ล้าน แกเลือกเอาเองละกัน” สายฟ้า ก้มลง ถอนหายใจ เขาก็ยังไม่รู้จะทำยังไงกับเื่นี้ดี
“แต่พระพรายเป็ผู้ชายนะครับ แม่จะให้ผมแต่งกับผู้ชายเหรอ” วายุ โวยวายผู้เป็พ่อ หันไปหาแนวร่วมผู้เป็แม่อย่างอรวรรณ
“พระพราย น่าสงสารนะ ถ้าป้ามะลิตายไปน้องก็เหลือตัวคนเดียว” อรวรรณ ถอนหายใจเหมือนกัน ไม่รู้จะแก้ปัญหาเื่นี้ยังไง
“พ่อก็รับเป็ลูกบุญธรรมก็สิ้นเื่” วายุ เสนอทางออกให้ทุกฝ่าย
“นั้นสินะคะคุณ รับพระพรายเป็ลูกบุญธรรมก็ได้นี้ค่ะ” อรวรรณเห็นด้วยกับวายุ
สายฟ้ารีบกดสายโทรศัพท์โทรไปหา มะลิทันที
“มะ มะแม่อยู่ในห้องครับ” พระพรายตอบในสายเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น
“แม่เป็อะไรพระพรายบอกอามาสิ” สายฟ้าถามด้วยความร้อนใจ
“มะ มะ ไม่ยอมตื่นครับ” พระพรายยังร้องไห้บอกในสาย
“อาจะไปเดี๋ยวนี้นะ พระพรายรอก่อนนะ” สายฟ้ารีบวางสาย
“ไปดูพี่มะลิกันเถอะคุณ สงสัยจะไม่ไหวแล้ว” สายฟ้ารีบชวนเมียทันที
“ผมจะขับรถให้ครับ” วายุ สาอา
“ปะ รีบไปลูก” สายฟ้า เร่งสองแม่ลูก
ทั้งสามคนไปถึงก็สายไปเสียแล้ว มะลิตับวายกะทันหันจากโลกนี้ไปแล้ว มีเพียงพระพรายที่นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนจะขาดใจ อยู่ตรงเก้าอี้กอดแฟ้มเอกสารหนึ่งไว้แน่น
“พระพราย ไม่ต้องกลัวนะ พระพรายยังมีอานะ” สายฟ้าปลอบใจเด็กหนุ่มอายุ 20 ปี
“พระพราย อาจะดูแลพระพรายเองนะ มาเป็ลูกอานะ อาจะเป็แม่ให้พระพรายแทนแม่มะลิเอง” อรวรรณ ลูบหลังปลอบใจอีกคนด้วยความสงสาร
“มะ มะแม่บอกให้แต่งงานครับ” พระพรายพูดทั้งยังสะอึกสะอื้ออยู่
“แต่งงานเหรอ” สายฟ้าใที่มะลิพูดเื่นี้กับพระพรายด้วย
“ตะ แต่งงาน แต่งงานภายในเดือนนี้ครับ” พระพรายพูดย้ำๆ ซ้ำๆ
“ตะ แต่งงาน ตะแต่งงาน” พระพราย ยังพูดคำเดิมที่แม่สั่งเสียไว้
วายุ มองพระพรายแล้วก็ถอนหายใจ เื่แต่งงานนี้ ยังไม่ได้เคลียร์กับมะลิเธอก็จากไปก่อนแล้ว
“มะ มะแม่บอกให้แต่งงานภายในเดือนนี้” พระพรายยังพูดคำเดิม
“ถะ ถ้าไม่ได้แต่งให้เอาเอกสารนี้ไปให้หาเพื่อนพ่อ” พระพรายพูดทวนคำสั่งเสียของแม่ ที่มะลิย้ำให้พระพรายจำให้ขึ้นใจ เธอเอานามบัตรเพื่อนเกรียงไกร ชาตรี ที่เป็ผู้พิพากษาด้วยกันให้กับลูกชายไว้ และได้โทรไปสั่งเสียฝากลูกชายเื่สัญญางานแต่งแล้วด้วย ซึ่ง เพื่อนของเกรียงไกร ก็สงสารสองแม่ลูกจับใจ จึงได้ให้คำมั่นสัญญากับแม่ที่กำลังจะตายจากลูกชายออทิสติกของเธอ
“ให้เพื่อนพ่อ ขอเงิน 100 ล้านให้ครับ” พระพรายยังทวนคำสั่งแม่
“จะบ้าตาย” สายฟ้า กุมขมับ ถอนหายใจ
“พระพราย นายรู้ไหมว่าป้ามะลิบอกให้นายแต่งกับใคร” วายุ ถามด้วยความสงสัย
“พะ พี่วายุ ไง” พระพราย ชี้ที่วายุ อย่างมั่นใจ
“พี่ไม่แต่งกับนายหรอกนะ” วายุรีบปฏิเสธ
“ทะ ทำไมละ กะ เกลียดผมเหรอ” พระพรายร้องไห้ขึ้นมาอีก
“อย่าเพิ่งร้องไห้ พี่ไม่ได้เกลียดนาย” วายุ รีบปลอบ
“จะ จริงเหรอ” พระพรายรีบเงยหน้า มองหน้าวายุ
“จริง” วายุรีบปลอบ เพราะเห็นพระพรายตาบวมหมดแล้ว
“มะ มะแม่บอกว่า ถะ ถ้าแต่งงานกับพี่ กะ กะ ก็จะได้อยู่บ้านเดียวกันกับพี่วายุทุกวัน ดะ ดะ ได้นอนเตียงเดียวกันเล่นด้วยเหมือนเมื่อก่อน” พระพราย พูดขึ้นมา วายุได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจ พระพรายคงคิดว่าการแต่งงานคือการมีเพื่อนเล่น มีคนอยู่เป็เพื่อน
“แต่งงาน ไม่ได้เป็แบบนั้นนะพระพราย” วายุ รีบอธิบาย
“ตะ ตะแต่งงานกันเถอะนะ ผะ ผมจะไม่ดื้อ จะเชื่อฟังพี่วายุทุกอย่างเลยครับ” พระพรายจับมือวายุ เพราะสัญชาติการเอาตัวรอดในตัวมนุษย์ทุกคน ขับเคลื่อนอยู่ในตัว พระพรายก็เช่นกันเมื่อขาดแม่แล้ว เขาก็ไม่เหลือใคร ภายในใจว่างเปล่า โดดเดี่ยวในโลกใบใหญ่นี้ และวายุ คือคนที่มะลิผู้เป็แม่สั่งเสียกับพระพรายว่าให้พระพรายอยู่กับวายุ
วายุ ถอนหายใจ พระพรายไม่รู้ด้วยซ้ำคำว่าแต่งงานหมายถึงอะไร
ยังไม่ทันที่ครอบครัวของ สายฟ้าจะพูดอะไรเื่แต่งงาน ชาตรี ได้รับแจ้งจากทางโรงพยาบาล ก็มาถึงพอดี
“สะ สะสวัสดีครับ” พระพราย ยังน้ำตาไหล สวัสดีชาตรี
“ไม่เป็ไรนะลูก แม่เขามอบให้ลุงเป็ทนาย ลุงจะจัดการให้ทุกอย่างเอง” ชาตรี ลูบหัวของพระพรายด้วยความสงสาร พระพรายรีบพยักหน้า ยกมือขอบคุณ เพราะแม่สั่งไว้ว่าชาตรีจะทำให้เขาได้แต่งงาน หรือไม่ก็ได้เงิน 100 ล้าน
“ผมขอพูดตามตรงนะครับ อย่างที่มะลิได้คุยกับสายฟ้าไว้แล้วเื่แต่งงานตามสัญญาว่าพอพระพรายอายุ 20 ปีก็แต่งงานได้เลย ตอนนี้พระพรายก็ 20 ปีแล้ว” ชาตรี หันมาพูดกับสายฟ้าเื่ธุระที่ได้รับปากคนตายไว้เมื่อวันก่อนทันที
“ผมจะรับพระพรายเป็ลูกบุญธรรมได้ไหมครับ ผมจะดูแลเอง พี่ก็รู้จักผมดีนี้ครับ” สายฟ้า พยายามอธิบายให้ชาตรีเข้าใจ
“พระพรายว่าไงลูก” ชาตรีหันไปถามพระพราย ชาตรีก็เห็นด้วย จะให้พระพรายแต่งกับผู้ชายอย่างวายุก็ไม่สมเหตุสมผล แต่ถ้าสายฟ้ารับพระพรายเลี้ยงดูเป็ลูก น่าจะดีกว่า
“ตะ ตะแต่งงาน” พระพรายยังย้ำคำเดิม เพราะ มะลิได้สั่งเสียเอาไว้ว่าให้พระพรายยอมแต่งงานกับวายุ ซึ่งพระพรายก็สัญญากับมะลิแล้วว่าเขาจะแต่งงานกับวายุ
พระพรายไม่อยากผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ก่อนตาย แม้เขาจะไม่เข้าใจว่า แต่งงานแล้วจะเป็อย่างไร แต่สิ่งที่แม่บอกให้ทำนั้น พระพรายเข้าใจว่าเป็สิ่งที่ดีกับเขาเสมอ เพราะพระพรายเชื่อมั่นในตัวแม่ว่า แม่เป็คนเดียวในโลกที่รักและหวังดีกับเขาที่สุด
“เป็ลูกบุญธรรมก็เหมือนกัน นะลูก อาจะเป็แม่ให้พระพรายเอง หนูย้ายมาอยู่กับอาที่บ้าน เราก็อยู่ด้วยกันไงจ้ะ” อรวรรณ พยายามปลอบใจเด็กน้อย
“ตะ ตะแต่งงาน” พระพรายยังย้ำคำเดิม เพราะเชื่อมั่นใจความรักและหวังดีของแม่ คำสั่งของแม่คือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
*****ขอบคุณที่แวะมาอ่านเื่นี้จ้า*****ฝากกดสติกเกอร์ คอมเม้นให้กำลังใจป้าด้วยจ้าที่รัก****ขอบคุณจ้า***
2K
