4.มามี้คนใหม่
-เช้าวันใหม่-
อาทิตย์กำลังจะออกไปทำงาน ขณะที่เขากำลังแต่งตัวอยู่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ยัยพี่เลี้ยงคนนี้จะเข้ากับลูกชายของเขาได้หรือเปล่าแต่ภาพที่เห็นเมื่อคืนเกินคาด น่าจะเข้ากันได้ดีมากเลยล่ะภาพที่เห็นทำให้อาทิตย์รู้สึกหมดห่วง และก็ภาวนาให้ยัยพี่เลี้ยงคนนี้อยู่เป็พี่เลี้ยงให้กับน้องเกียร์ไปนานๆ
มิราตื่นขึ้นมาบนเตียงของน้องเกียร์ในตอนเช้าเธอรู้สึกงงว่าทำไมเธอถึงขึ้นมานอนกับน้องเกียร์ได้ แต่ก็ต้องสลัดความสงสัยทิ้งไปแล้วรีบลงจากเตียง วิ่งกลับเข้าห้องของตัวเองไปเพื่อทำธุระส่วนตัวให้เสร็จแล้ววิ่งกลับมาที่ห้องน้องเกียร์อีกครั้งแต่เธอก็เห็นว่าน้องเกียร์ยังหลับไม่ยอมตื่นเธอจึงต้องปลุกอีกตามเคย
"น้องเกียร์ ตื่นได้แล้วค่ะ"เด็กน้อยก็แค่บิดตัวเล็กน้อยแล้วนอนต่อ เหมือนเมื่อวานเลยน้องเกียร์เป็เด็กขี้เซา แต่ไม่งอแง
"น้องเกียร์คะวันนี้ใครอยากเล่นวิ่งไล่จับ ตัวต่อ แล้วก็ฟังนิทาน รีบตื่นเลยค่ะ" ถึงมิราจะไม่เคยมีลูก แต่เธอก็มีน้องทำให้เธอรู้ว่าควรจะทำยังไงกับเด็กที่ไม่ยอมตื่นแบบนี้ดี และแล้วมันก็ได้ผลน้องเกียร์ค่อยๆ ลืมตาแต่ยังไม่ยอมลุก เขาทำท่างัวเงียเหมือนยังไม่อยากตื่น
"ไม่ตื่นไม่เป็ไรมิราเล่นคนเดียวก็ได้" เธอแกล้งพูดดูซิว่าน้องเกียร์จะยอมลุกแต่โดยดีไหม
"เกียร์เล่นด้วยตื่นแล้วก็ได้ครับ" แต่น้องเกียร์ก็ยอมตื่นขึ้นมาเพราะของเล่นกับเด็กเป็ของคู่กันและเด็กวัยอย่างน้องเกียร์ก็ต้องเลือกการเล่นมากกว่าการนอนอยู่แล้ว
"น่ารักมากมาค่ะมิราอาบน้ำให้" มิราจัดการอาบน้ำล้างหน้าและแปรงฟันให้น้องเกียร์ช่วยและสอนเขาไปในตัว ตามหน้าที่ของเธอ อยู่ๆ มิราก็คิดถึงลิลินขึ้นมาไม่รู้ว่าลิลินจะเป็ยังไงบ้าง แต่ก็ฝากป้าข้างบ้านให้ช่วยดูแลแล้วแหละแล้วเธอก็บอกน้องสาวของเธอแล้วว่ามีอะไรก็มาหาที่บ้านนี้ได้เพราะบ้านที่มิราทำงานอยู่เป็ทางผ่านเวลาลิลินต้องออกไปโรงเรียนพอดี
"เสร็จแล้วค่ะน้องเกียร์ของมิราหล่อที่สุดเลยค่ะ ไหนบอกมิราสิว่าน้องเกียร์อายุกี่ขวบแล้วคะ"มิรากำลังคิดว่า อายุน้องเกียร์น่าจะเข้าโรงเรียนได้แล้วแต่ทำไมยังอยู่บ้านอยู่เลย เพราะดูจากคำพูดของน้องเกียร์แล้วแกเป็เด็กฉลาดพูดฉลาดคิด ถ้าได้เข้าโรงเรียนั้แ่เล็กๆ จะดีมากเลย
"เกียร์อายุสามขวบครับ"มิราเกิดอาการสงสัย ว่าคุณอาทิตย์ทำไมไม่พาน้องเกียร์เข้าโรงเรียนหรือว่าทำแต่งานแล้วลืมใส่ใจลูกเื่นี้
"ปกติเด็กสามขวบต้องไปโรงเรียนแล้วนี่คะน้องเกียร์อยากไปไหมคะ"
"เกียร์ไม่อยากไปเพื่อนล้อเกียร์ว่าเกียร์เป็เด็กไม่มีแม่" คำพูดของเด็กชายตัวน้อยทำให้มิรารู้สึกสงสารมากขึ้นไปอีก เธอดึงน้องเกียร์เข้ามากอดและปลอบ ลูบหัวเบาๆอย่างเอ็นดู เธอไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้ออกจากปากเด็ก ที่จริงเธอไม่น่าถามเลยดูแกน่าเศร้าลงไปทันตาเห็น
"ใครบอกคะเด็กทุกคนเกิดมาต้องมีแม่นะคะ" เธอกำลังอธิบายให้น้องเกียร์เข้าใจถึงแม่ของแกจะไม่ได้มีโอกาสอยู่ดูแล แต่น้องเกียร์ก็ยังมีพ่อ
"แต่เกียร์ไม่มีนี่ครับมิราเป็มามี้ให้เกียร์สิครับ" น้องเกียร์เป็เด็กฉลาดพูดถ้าใครได้ััจะรู้ว่าเขาน่ารักมากขนาดไหนแต่การที่น้องเกียร์เกิดมาแล้วไม่มีแม่เหมือนคนอื่นๆ ไปโรงเรียนก็ถูกเพื่อนล้อว่าเป็ลูกไม่มีแม่ น้องเกียร์ไปเรียนได้ไม่กี่วันแกก็ร้องไห้งอแง ทำให้คนเป็พ่อไม่รู้จะทำอย่างไรกับเื่นี้ดี เพราะเขาไม่ได้คิดถึงเื่นี้มาก่อนจึงทำให้คุณอาทิตย์ยอมให้น้องเกียร์อยู่บ้านไปก่อน เพราะเห็นว่ายังเล็กอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้นิ่งดูดายกำลังคิดหาวิธีจัดการกับเื่นี้อยู่ ด้วยความที่สงสารลูกเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว
"แฮ้ม!! " เสียงอาทิตย์ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องไม่รู้ว่าเขามาแอบยืนอยู่ั้แ่เมื่อไหร่แล้วเขาจะว่าอะไรเธอหรือเปล่าที่ไปพูดกับลูกชายของเขาแบบนั้น
"นะมิราเป็มามี้ให้เกียร์นะถ้าเกียร์มีมามี้เหมือนคนอื่นเขา เกียร์จะยอมไปโรงเรียน" เด็กน้อยอยากให้ มิรามาเป็มามี้ให้เพื่อที่จะได้ไปโรงเรียนแล้วไม่ถูกเพื่อนล้อว่าไม่มีแม่
"เออ..." เธออึกอักไม่กล้าตอบตกลงเพราะเธอก็แค่พี่เลี้ยงจะให้เธอมาเป็มามี้ได้ยังไง เธอมองไปที่คุณอาทิตย์ เห็นเขาพยักหน้าให้ แสดงว่าเขาอนุญาตเขาคงอยากให้ลูกชายของเขาไปโรงเรียนก็ได้มั้ง
"ก็ได้ค่ะแต่น้องเกียร์จะต้องยอมไปโรงเรียนนะคะ" เธอคิดว่าผู้เป็พ่อต้องอยากให้ลูกไปโรงเรียนอย่างแน่นอนไม่งั้นคงไม่ยอมให้เรียกพี่เลี้ยงอย่างเธอว่ามามี้หรอก
"ครับ เย้ๆเกียร์มีมามี้แล้ว" เด็กชายวัยสามขวบทำท่าดีใจจนออกนอกหน้า ะโดีใจที่ตัวเองกำลังจะได้มีมามี้เหมือนคนอื่นเขาแล้ว
"งั้นพรุ่งนี้น้องเกียร์ก็คงไปโรงเรียนได้แล้วใช่มั้ยครับ"อาทิตย์เดินมาพูดกับลูกชายเพราะก่อนหน้านี้เขาได้เอาลูกชายไปฝากที่โรงเรียนแล้ว ได้เรียนอยู่สองวันวันที่สามน้องเกียร์ร้องไห้ไม่ยอมไป ทำยังไงก็ไม่ยอมไป ถึงเขาจะรู้สาเหตุแต่ก็ไม่รู้จะแก้ไขยังไงได้ ก็เลยให้หยุดเรียนไปก่อน แต่วันนี้ยัยพี่เลี้ยงคนนี้มีอะไรดีถึงทำให้ลูกชายของเขาเรียกแม่ได้ ขนาดแฟนของเขาน้องเกียร์ยังไม่ยอมเรียกเลย แล้วก็ไม่เข้าหาด้วย
"ครับให้มามี้ไปส่งเกียร์ที่โรงเรียนด้วยนะครับ เกียร์จะเอามามี้ไปอวดเพื่อน"มิราไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าคุณอาทิตย์ ไม่รู้เขาจะไม่พอใจหรือเปล่าที่ลูกชายของเขามาเรียกเธอแบบนี้ ที่เขาอนุญาตให้เรียกได้อาจจะแค่อยากให้ลูกชายได้ไปโรงเรียนเท่านั้น
"วันนี้ผมกลับดึกฝากดูแลน้องเกียร์ด้วยนะครับ แล้วก็ขอบคุณมากที่เข้ากันได้ผมจะได้ไม่ต้องคอยหาพี่เลี้ยงให้แกบ่อยๆ" ที่เขาพูดแบบนี้แสดงว่าก่อนหน้าเราคงต้องมีหลายคนแล้วแน่ๆ อะไรทำให้ทุกคนลาออก น้องเกียร์ก็ออกจะน่ารัก...และสายตาของมิราที่กำลังสงสัยเื่นี้อยู่มันออกมาทางสีหน้าและแววตาจึงทำให้คุณอาทิตย์รู้ทันทีว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
"อยากรู้ใช่มั้ยว่าเยอะขนาดไหนเอาเป็ว่านับไม่ถ้วนก็แล้วกัน" นี่หน้าตาเราอยากรู้ขนาดนั้นเลยเหรอถึงได้รู้ว่าเราคิดอะไรอยู่
-หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป-
ตอนนี้น้องเกียร์เปลี่ยนสรรพนามเรียกมิราใหม่เป็ที่เรียบร้อยแล้วตอนแรกคนในบ้านก็งงกันเป็แถว แต่มิราเธอกลัวว่าทุกคนจะเข้าใจเธอผิดเธอจึงอธิบายให้ทุกคนฟัง ทำให้ทุกคนในบ้านเข้าใจและก็เห็นด้วยกันเป็แถววันทั้งวันมิราก็ยังคงดูแลน้องเกียร์เหมือนเดิม พาไปส่งที่โรงเรียน รับกลับสอนการบ้าน เล่นกัน กินขนม ดูการ์ตูน เล่านิทาน อะไรที่ทำแล้วเด็กชอบเธอก็ยินดีเพราะเธอถูกจ้างมาเพื่อให้ดูแลคุณหนูตัวน้อยคนนี้อยู่แล้ว
และวันนี้อาทิตย์มีนัดดินเนอร์กับแฟนสาวของเขาและวันนี้เขาจะเซอร์ไพรส์ของเธอแต่งงานด้วยตกดึกหลังจากที่มิราเอาน้องเกียร์เข้าห้องนอนเรียบร้อยแล้ว อาทิตย์ก็กลับมาเธอได้ยินเสียงของหล่น แล้วเหมือนจะแตกด้วย จึงโผล่หน้าออกไปดูเห็นคุณอาทิตย์เมามา ในมือมีถุงใส่เหล้าอีกสองขวดเดินเซไปเซมาแต่เธอก็ไม่กล้าออกไป เธอรีบปิดประตูเข้าห้องของตัวเองทันที
"เขาเป็อะไรทำไมถึงเมาขนาดนี้นะ"ลึกๆ แล้วเธอรู้สึกเป็ห่วงเขาขึ้นมา เหมือนจะไม่มีสติด้วยอีกอย่างเขาก็เป็เ้านาย เธอควรจะเข้าไปดูเขาหน่อยหรือเปล่านะแต่อีกใจก็บอกกับเธอว่า...นี่มันไม่ใช่หน้าที่ของเธอสักหน่อยหน้าที่ของเธอคือดูแลลูกชายให้เขา เธอจึงรอฟังเสียงอยู่หน้าห้องจนได้ยินเสียงปิดประตู อย่างน้อยเขาก็เข้าห้องได้แล้ว เธอจึงไปนอนบ้าง
เช้ามิราตื่นแต่เช้ารีบปลุกน้องเกียร์อาบน้ำแต่งตัวเพราะวันนี้เด็กชายตัวน้อยของเธอจะต้องไปโรงเรียนน้องเกียร์ไปโรงเรียนทุกวัน ั้แ่วันที่มิรายอมมาเป็มามี้ให้แกไม่งอแงที่จะไปโรงเรียน แถมกลับมายังเอาการบ้านมาให้มิราช่วยสอนทุกวันแล้ววันนี้ก็คงเป็เหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา
"คุณหนูของยายอุ่นจะไปโรงเรียนแล้วมาทานข้าวเช้าก่อนนะคะ" ป้าอุ่น แม่บ้านคนเก่าคนแก่ของบ้านหลังนี้เอ่ยขึ้น
"ครับยายอุ่นเกียร์จะเอามามี้ไปอวดเพื่อนๆ ทุกวันเลยครับ" หลังจากที่เพื่อนๆเด็กอนุบาลด้วยกันรู้ว่าน้องเกียร์มีแม่เหมือนกับคนอื่นๆ แล้วเด็กพวกนั้นก็เลิกล้อ ส่วนน้องเกียร์ก็ยอมไปโรงเรียนทุกวันตามที่เขาได้สัญญาเอาไว้
"โอ้โหดีค่ะเอามามี้ไปอวดเพื่อนแล้วอยากลืมตั้งใจเรียนด้วยนะคะ"
"ครับ" เมื่อมิราไปส่งน้องเกียร์ แล้วกลับมาถึงบ้านแล้วก็ยังเห็นรถของคุณอาทิตย์จอดอยู่ แสดงว่าวันนี้เขาไม่ได้ไปทำงาน
"ป้าค่ะวันนี้คุณอาทิตย์ไม่ได้ไปทำงานเหรอคะ" เธอถามอย่างเป็ห่วงเพราะเมื่อคืนเธอเห็นเขาเมากลับมา
"ป้าก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะไม่เห็นลงมาเลยไม่รู้จะไม่สบายหรือเปล่า มิราไปดูคุณอาทิตย์ให้ป้าหน่อยสิ"
“ป้าคะคุณอาทิตย์ปกติเขาดื่มบ่อยหรือคะ เมื่อคืนหนูเห็นเขาเมาหนักกลับมาด้วยค่ะ” เธอพูดไปตามที่เห็น ถ้าจะเมากลับมาแบบนี้ทุกวันคนที่น่าสงสารที่สุดก็คือน้องเกียร์ แม่ก็ไม่มีกับเขายังจะมีพ่อแบบนี้อีก...มิราคิดในใจ
“ไม่นะคุณอาทิตย์ไม่ได้ดื่มเหล้ามาหลายปีแล้วนะป้าว่าคุณอาทิตย์ต้องเครียดเื่อะไรสักอย่างมาแน่ๆ ขึ้นไปดูให้ป้าหน่อยนะ”
"ค่ะ" อ้าวแล้วเขาเป็อะไร มีเื่อะไรที่ทำให้เขาต้องดื่มหนักขนาดนี้ด้วยไปก็ไป ยังไงวันนี้เธอก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว เพราะน้องเกียร์ไปโรงเรียนกว่าจะเข้าโรงเรียนได้ อวดทั้งเพื่อนอวดทั้งคุณครูมิราคิดถึงน้องเกียร์ตอนเธอไปส่งที่หน้าโรงเรียนก็แอบยิ้มให้กับความน่ารักของเด็กคนนี้
189
