'จะเอายังไงดี จะเอายังไงดี เงินดีชะมัด มันก็จริงอย่างที่เขาพูด รายได้ของเขากับงานที่เราทำอยู่ตอนนี้รวมกันแล้ว ของเขาจะได้เยอะกว่ามาก ยิ่งเขาเสนอเพิ่มเงินให้อีก แต่ถ้าแกล้งเป็แฟนต้องจ้างขนาดนี้เลยหรอ สัญญาจ้าง 3เดือน แต่มันติดที่ว่า กอด หอม จูบ ขึ้นกับสถานการณ์ไปอีก ผู้ชายก็เป็ชายร่างท้วมซะด้วย' คิดทบทวนมาหลายชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่ได้คำตอบซะที เลยตัดสินใจโทรไปปรึกษามิกิ มิกิให้คำตอบสั้นๆ ว่า 'ทำไปเถอะ ถ้าเงินดีกว่าตอนนี้นะ และพลอยจะได้พักผ่อนด้วยนะ ไม่ต้องไปนอนในห้องเรียนอีกไง’ ถ้ามิกิว่ามันโอเค เราก็โอเคตามนั้นลองดูก่อนไม่เสียหายอะไร แต่ให้กอด จูบ บ่อยๆ คงไม่ดีมั้ง ติดแค่เื่นี้หล่ะ
....
ติ้ง ต๊อง ริง รอง ริง
เสียงโทรศัพท์ดังแต่เช้าเลย ใครโทรมานะ ฉันควานหามือถือทั้งที่ตายังไม่ลืมเลย
ปิ๊บ!!
"สวัสดีค่ะ"
"คุณนิชญาใช่หรือเปล่าครับ ผมโทรมาจากที่สัมภาษณ์กันเมื่อวานนะครับ ไม่ทราบว่าคุณตกลงรับงานและข้อเสนอของเราไหมครับ”
"อ่ะ สวัสดีค่ะ อ่อคือ...คือว่า..."
"คุณต้องให้คำตอบกับผมแล้วนะครับ ตอนนี้เรา้าด่วนมากเลย ถ้าคุณตกลง วันนี้เริ่มงานได้เลยครับ"
"เริ่มงานวันนี้เลยหรอคะ" ฉันใจนร้องเสียงหลง
"ถ้าคุณยังไม่ตกลง ทางเราจะโทรสอบถามท่านอื่นนะครับ ว่ายังไงครับคุณนิชา"
"อ่อ...ตกลงค่ะ ฉันตกลงรับงานนี้ค่ะ" ฉันคงปล่อยงานนี้ไปจริงๆ ไม่ได้สินะ
"วันนี้มาเจอกันที่เดิมที่สัมภาษณ์กันเมื่อวาน ตอน11โมงนะครับ ไว้เจอกันครับ" ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็วางโทรศัพท์ไปเลย
"ฉันมองเวลาบนโทรศัพท์ นี่มัน10โมงแล้ว ตายๆๆๆ ไม่ทันแน่ๆ เลย”