ตอนที่ 29
ค่อยๆ เปลี่ยนจางหงตัวประกอบสาวใหญ่คนนี้เป็เครื่องมือฝึกวิชาพิชิตนารีของตัวเองไปอย่างช้าๆ เช้านี้จางหงยังคงตื่นขึ้นมาทำอาหารให้กับหลีเทียนด้วยสีหน้าท่าทางปกติแม้ว่าเธอจะถูกลูบบั้นท้ายก็ไม่ได้มีท่าทีต่อต้านมากเท่ากับในตอนแรก อันที่จริงเธอกำลังฝืนก็จริงอยู่แต่ก็ถือว่ามีแนวโน้มที่ดีวันหนึ่งหลี่เทียนจะทำให้เธอคุ้นชินว่าการถูกััเอาเปรียบจากเขาเป็เื่ปกติที่เธอไม่สามารถต่อต้านและปฏิเสธได้
ผ่านไปสามวันถึงวันนัดหมายกับเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ หลี่เทียนส่งข้อความไปบอกว่าเขาจะไปรับให้เธอส่งที่อยู่มาแน่นอนว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อร์เธอไม่ได้นอนอยู่ที่โรงพยาบาลตลอดทั้งวันอยู่แล้ว บ้านเช่าที่เธอกับแม่อาศัยอยู่มีขนาดไม่ถึงครึ่งของห้องผู้ป่วยวีไอพีที่ในตอนนี้แม่เธอนอนอยู่เสียด้วยซ้ำ
เธอออกไปซื้อเสื้อผ้าลองมาหลายชุดท้ายที่สุดในวันนี้เธอเลือกใส่เดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนมีโบผูกที่่เอวตรงส่วนนี้เธอเลือกมาเพราะความชอบของตัวเอง ขณะที่เธอไม่ได้เลือกเป็กระโปรงทรงเอรัดรูปเพราะชุดแบบนั้นมันใกล้เคียงกับเครื่องแบบพนักงานบริษัทมากเกินไปเธอเชื่อว่าหลี่เทียนคงเห็นจนเบื่อแล้ว
เขตพื้นที่บ้านเช่าของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์พลันมีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที เธอไม่กล้าให้หลี่เทียนรอดังนั้นเธอจึงยืนอยู่หน้าบ้าน ผู้คนมากมายที่พวกเขาเคยคิดว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อร์นั้นสวยอยู่แล้วในตอนนี้แม้แต่ลุงวัยหกสิบเจ็ดสิบที่พวกเขารู้สึกว่าอารมณ์กลางคืนตายด้านไปก็เหมือนจะมีกำลังวังชาขึ้นมาใหม่
' กระโปรงมันสั้นเกินไปรึเปล่านะ '
แม้ว่าชุดพนักงานบริษัทจะมีกระโปรงที่สั้นเหมือนกันแต่ว่ากระโปรงเดรสมันไม่ได้รัดเข้ากับสัดส่วนเวลาเดินจะโบกพัดปลิวสยายจนเธอกลัวว่าจะเผยให้เห็นบางอย่างออกไป
' อือ...ตอนซื้อพนักงานบอกว่าความสั้นระดับนี้กำลังพอดีนี่นา...อ่าฉันไม่น่าเชื่อพวกเขาเลย '
ใช้มือกดฉายกระโปรงให้ต่ำลงไปอีกหน่อยและไม่ให้มันพริ้วลู่ลม
" ว้าว...ไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าเธอพอหันมารู้จักั้แ่แล้วจะดูดีแบบนี้ "
" คะ...คุณเ้าของบ้าน? "
เ้าของบ้านเช่าที่เซี่ยวหนิงเอ๋อร์กับแม่เธอเช่าอยู่ก็เป็ชายมีอายุถึงห้าสิบปีแล้ว เหตุผลที่เขาให้หญิงสาวคนนี้กับแม่ของเธอเช่าในราคาถูกก็ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นนอกเหนือจากทิวทัศน์ที่สามารถปลอบประโลมสายตาได้ดีขนาดนี้
เดิมทีเขาคิดเฝ้าโอกาสอีกสักหน่อยแต่พอได้เห็นเซี่ยวหนิงเอ๋อร์แต่งชุดแบบนี้ คนปกติทั่วไปยังมีท่าทีลังเลว่าจะเดินมาหาเธอดีรึเปล่าแล้วนับประสาอะไรกับคนบ้ากามอย่างเขากัน?
สายตาเ้าของบ้านเช่ากวาดมองั้แ่บนจรดล่าง เขาเน้นไปที่หน้าอกที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อเดรสเผยให้เห็นร่องแสดงความยิ่งใหญ่ของหน้าอกสัดส่วนผู้หญิงเป็อย่างดี ด้านล่างเผยให้เห็นต้นเรียวขายาว แม้ปกติเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ที่ใส่เครื่องแบบพนักงานจะดูดีอยู่แล้วก็ตามแต่ชุดในวันนี้มันกลับให้รสชาติอีกแบบหนึ่ง
ก่อนหน้าเธอเหมือนกับผู้หญิงมีระเบียบแบบแผนที่มีระยะห่างกับผู้คนและยุคสมัย แต่พอมาหันแต่งตัวแบบนี้แล้วก็พาให้รู้สึกว่าเธอเองก็เป็ผู้หญิงที่สนใจเข้าสังคมอยู่บ้าง
" จะไปไหนล่ะเดี๋ยวฉันเอารถไปส่งดีไหมฉันว่าจะออกไปทำธุระข้างนอกพอดี... เขตที่อยู่ของพวกเราแค่ต้องออกไปข้างนอกก็ต้องเดินมากกว่าห้าร้อยเมตรแล้ววันนี้เธอใส่รองเท้าแบบนี้คงไม่เหมาะที่จะเดินเท่าไหร่หรอกนะ "
" ไม่เป็ไรค่ะ "
ถึงแม้จะโดนปฏิเสธแต่ววันนี้ตัวเ้าของบ้านเช่าก็รู้สึกทนไม่ไหวแล้วกับเสน่ห์เหลือร้ายของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์!
" มาเถอะฉันจะไปส่งเองและจะหาร้านอาหารดีดีเลี้ยงเธอ พวกเราจะได้พูดคุยถึงสัญญาเช่าเดือนต่อไปด้วยยังไง บ้านอื่นๆ มีการปรับขึ้นค่าเช่ากันหมดแล้วตอนนี้เหลือแค่บ้านของเธอกับแม่เธอเท่านั้น "
...
ขณะที่เซี่ยวหนิงเอ๋อร์กำลังลังเลเพราะเธอยังไม่รู้แน่ชัดว่าบ้านเช่าหลังใหม่นั้นจะทำเื่เสร็จสิ้นได้เร็วแค่ไหน บางทีเธออาจต้องอยู่บ้านเก่าหลังนี้ไปอีกสักหนึ่งหรือสองเดือน ถ้าเกิดว่าเ้าของบ้านนี้ไม่พอใจขึ้นมาก็ไม่ใช่เื่ดีเลยจริงๆ ถ้าเป็ปกติเธอคงตามน้ำกับเ้าของบ้านไปแล้วแต่ว่าในหัวของเธอตอนนี้กลับปรากฏใบหน้าของหลี่เทียนขึ้นมา
' ถะ...ถ้าคุณชายมาอยู่ที่นี้เขาอาจช่วยเราได้ '
' ไม่...ไม่ฉันรบกวนเขามามาเกินไปแล้ว '
...
ไม่ไกลที่มุมบ้านเช่าเก่าๆ หลังหนึ่ง มีคนสี่คนกำลังเฝ้าดูเหลือบมองสถานการณ์นี้แบบคราวๆ ทว่าท้ายที่สุดพวกเขาสามคนก็หันหน้ากลับไม่ได้สนใจต่อ
" ตอนนี้หัวหน้าต้าเจิงถูกจับกุมตัวไปหู่ซือคือผู้ที่กุมอำนาจใหญ่ของแก๊งแทนแม้ว่าเขาจะเปลี่ยนชื่อไปเป็แก๊งเสือขาวก็ตามที่ คนในแก๊งส่วนใหญ่ก็หันไปติดตามเขาเหลือไม่มากที่ไม่ยอมร่วมมือมีทั้งที่ถูกตำรวจตามจับ และมีคนที่ต้องหลบหนีออกไป...คุณคือพี่เฟิงที่หัวหน้าเคยพูดถึงจริงๆ หน่ะหรอ? "
ใช่แล้วในตอนนี้เฉิงเฟิงกำลังรวมหัวกับลูกน้องเก่าคนสนิทของต้าเจิง พวกเขากำลังจะวางแผนช่วยต้าเจิงออกมารวมถึงแก้ไขความผิดของต้าเจิงด้วย
" ใช่...ฉันบอกให้เขาเรียกชื่อฉันธรรมดาก็พอแต่เขาไม่ยอมเสียที "
" ฮะ..ฮ่า..หัวหน้ามักเป็คนมีนิสัยเถรตรงแบบนี้คุณช่วยเขาเอาไว้ครั้งหนึ่ง และไม่ใช่แค่นั้นแต่เขายังมองเห็นฝีมือและอนาคตของคุณเขาถึงได้เคารพพี่เฟิงมาก "
" เื่นั้นเอาไว้ก่อน...ตอนนี้ฉันจำเป็จะต้องหาคนเข้าไปใกล้ชิดกับหู่ซือคนนั้นดูว่าเขามีหลักฐานการปลอมแปลงหลักฐานปลอมใส่ร้ายต้าเจิงติดตัวรึเปล่า วางใจได้ขอเพียงแค่มีร่องรอยให้สืบค้นต่อไปฉันมีคนหนุนหลังที่พอจะให้เขาช่วยได้อยู่... "
เฉินเฟิงยังพอกล่าวจบก็ได้ยินเสียงร้องโวยวายด้านนอก
" เหอๆ ...เป็สาวสวยแท้ๆ แต่ไหนมาตกระกำลำบากในซอกชุมชนระดับต่ำแบบนี้ได้ "
" นายรู้จักเ้าของบ้านเช่าคนนั้นไหม? "
" พี่เฟิงอย่าบอกนะว่าเ้าคิดช่วยสาวสวยคนนั้น? ลืมไปได้เลยถ้าพี่เฟิงจะช่วยพวกเราก็ไม่สะดวกโผล่หน้าออกไปในตอนนี้ มีตำรวจและสายของพวกเขามากมายคอยเฝ้าตามจับพวกเรา อีกอย่างนั้นไม่ใช่เื่ของพวกเราเลยสักนิดมากที่สุดพี่เฟิงแค่ต้องโทรไปแจ้งกับตำรวจ... "
ได้ยินประโยคสุดท้ายหัวใจของเฉินเฟิงรู้สึกเจ็บแค้นจากความทรงจำไม่นานนี้ หลี่เทียน ก็พูดแบบนี้เอาไว้ในครั้งสุดท้ายั้แ่เมื่อไหร่ที่ชายคนนี้เป็คนเคารพกฏหมายบ้านเมือง? ไม่สิต้องพูดว่าั้แ่เมื่อไหร่ที่ชายคนนี้รู้จักใช้สติปัญญาเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้?
" ฉันจะไปช่วยผู้หญิงคนนั้น...ใช้เวลาไม่นานแล้วเดี๋ยวพวกเราค่อยกลับมาคุยกันใหม่ "
...
เ้าของบ้านเช่าจับข้อมือของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ที่พยายามดิ้นรนหลบหนีแต่ว่าเรี่ยวแรงหญิงสาวของเธอยังคงด้อยกว่ารวมกับเธอเป็คนที่ไม่กล้าสู้ทุบตีคนดังนั้นเธอจึงใช้ความรุนแรงไม่เป็
" ปล่อยเธอซะ! "
เฉินเฟิงะโออกมาจากที่มุมใดก็ไม่มีใครรู้แต่ว่าในชุมชนพื้นที่นี้เ้าของบ้านเช่าถือว่าเป็ผู้ปล่อยบ้าน ห้องให้พวกเขาเช่าอยู่อาศัยมีใครบ้างที่จะกล้าไปหาเื่ชายคนนี้? แต่ในตอนนั้นเองสายตาของทุกคนกลับไม่ได้จดจ่อสนใจเฉินเฟิงเลยสักนิด พวกเขามองไปที่ด้านหลังของเฉินเฟิง รถโรลล์-รอยซ์ตามมาด้วยรถคุ้มกันสามคนเหลียวเข้ามาในพื้นที่ซอยคับแคบที่ยังเป็หลุมเป็บ่อ
เป็ภาพที่ขัดตาและไม่น่าเชื่อว่าชุมชนของพวกเขาจะมีแขกแบบนี้มาเยือน เ้าของบ้านเช่าอาจถือว่าเป็คนรวยที่สุดในระแวกนี้ เขาเป็คนเดียวที่มีรถแต่สภาพรถของเขาก็แค่ไม่กี่แสนเท่านั้น เทียบกับรถสี่คันข้างหน้านี้แม้พวกเขาที่เฝ้ามุงดูไม่รู้ราคาเื่รถเลยสักนิดแต่ก็ยังบอกได้ว่ามันมีราคามากกว่าสิบล้านหรือกระทั่งหลายสิบล้าน!
มีคนเปิดประตูด้านหลังให้ตามมาด้วยร่างของชายหนุ่มที่ก้าวเดินลงมา เขาจดจ้องมองไปที่เฉินเฟิงด้านหน้าด้วยมุมปากโค้งประดับรอยยิ้มหลังจากนั้นก็หันกลับไปมองเซี่ยวหนิงเอ๋อร์
" คะ...คุณชาย! "
เธอเผลอเรียกร้องะโออกไปด้วยความยินดี หลี่เทียนช่วยรักษาแม่เธอ และยังช่วยไม่ให้เธอกับแม่ถูกนักต้มตุ๋นหลอกลวงภายในส่วนลึกในใจของเธอเริ่มจะรู้จักหัดพึ่งพาหลี่เทียนคนนี้ไปโดยปริยาย
เฉินเฟิงใบ้กินเขามองดูสาวสวยที่วิ่งเขาอ้อมอกของหลี่เทียนด้วยตัวของเธอเอง ขณะเดียวกันเ้าของบ้านเช่าในตอนนี้อยู่ในสภาพที่น่าอดสู่มากเขาไม่กล้ารั้งตัวเซี่ยวหนิงเอ๋อร์เอาไว้อีกแม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว
ดูผู้คุ้มกันในชุดสูทมากมายที่เดินลงมารายล้อมชายหนุ่มคนนี้สิ แต่ละคนแผ่บรรยากาศราวกับว่าพวกเขาสามารถฆ่าคนให้ตายได้โดยไม่กระพริบตาเลยสักนิด
" ไอไขมันก้อนด้านหน้านั้นรังแกเธองั้นหรอ "
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์อยู่ในอ้อมอกของหลี่เทียนมาพักหนึ่ง พอได้ยินเขาถามเธอก็ตั้งสติและพยายามหนีห่างแต่ว่ากลับถูกหลี่เทียนรวบเอาไว้ชิดใกล้เหมือนเดิม
" อะ...เอ่อ..เขาเป็เ้าของบ้านเช่าของฉัน...แต่ว่า.. "
" สรุปว่าเขารังแกเธอสินะ...ใช่ไหม? "
สายตาของหลี่เทียนจับจ้องมองทำให้เธอไม่กล้าโกหกแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้น ในตอนท้ายเธอยังเหลือบมองไปที่เ้าของบ้านเช่าด้วยแววตารู้สึกสงสาร เธอเข้าใจโดยสัญชาตญาณว่าคนที่ทำให้หลี่เทียนไม่พอใจนั้นอาจจะไม่มีจุดจบที่ดี
หลี่เทียนหัวเราะในลำคอ เขาบังเอิญเข้ามาขัดจังหวะตบหน้าของตัวเองโดยบังเอิญ? เฉินเฟิงกระโจนออกมาช่วยเหลือเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ฉากๆ นี้พบเห็นได้ง่ายและเ้าของบ้านเช่าอาจถูกทุบตีหรือเงินฟาดหัวใดๆ ก็แล้วแต่ แน่นอนว่าจนถึงตอนนี้มันไม่ใช่เื่ในโครงนิยายเดิมที่หลี่เทียนรู้จักอีกต่อไป
เ้าของบ้านเช่ากล้าโกรธ กล้าแค้น กล้าด่าตัวเอกอย่างเฉินเฟิงที่ชอบซ่อนตัวซ่อนความแข็งแกร่งและพลังอย่างแน่นอน แต่พอเขาเห็นหลี่เทียนยืนโอบเซี่ยวหนิงเอ๋อร์อยู่อย่างนั้นแข้งขาของเขาก็พลันหมดแรงลงชั่ววูบ พื้นดินแม้เปื้อนดินฝุ่นโคลนแต่เขาไม่แยแสเลยสักนิด
" ขะ..ขออภัย..ผมขอโทษจริงๆ ได้โปรดยกโทษให้กับผมด้วย! "
เ้าของบ้านเช่าคนนี้ก้มคุกเข่าเขกศีรษะลงพื้นครั้งแล้วครั้งเล่าจนใบหน้าเปราะเปื้อน
" กล้าสั่งให้ฉันยกโทษให้นายยังงั้นหรอ "
" ปะ..เปล่าครับ..คุณชายผมขอร้อง...ขอความเมตตาจากคุณชายเถอะนะครับ "
" นายขอโทษเพราะรู้ว่าทำผิด...และนายกำลังจะบอกให้ฉันเห็นแก่หน้านายเพื่อยกโทษความผิดให้? นายคิดว่านายเป็ใคร "
หลี่เทียนแสยะยิ้มเ็าผู้คุ้มกันคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับเสียงกระทืบย้ำเท้าลงบนร่างของเ้าของบ้านเช่าที่ส่งเสียงอวดครวญดังระงมราวกับหมูถูกเฉือด!
" เฉินเฟิงสินะ...เจอกันอีกแล้วและดูเหมือนว่านายจะเป็ดาวนำโชคของฉันด้วย ขอบคุณสำหรับการแจ้งข่าวพวกกากเดนลูกน้องของต้าเจิงอยู่ใกล้ๆ ที่นี้สินะ "
ใบหน้าของเฉินเฟิงกระตุกใในทันที
" นะ...นายหมายความว่ายังไง! "
หลี่เทียนแค่พูดไปเล่นๆ แต่เขากลับใช้น้ำเสียงที่ดัง อันที่จริงในตอนนี้พวกเขาเป็จุดสนใจั้แ่ขบวนรถแล่นเข้ามาในพื้นที่ชุมชนแห่งนี้แล้วเสียด้วยซ้ำไป ไม่ห่างไกลหลี่เทียนก็เห็นกลุ่มคนที่สบถตื่นตัวพากันออกมาจากห้องเช่าด้วยใบหน้าอัปลักษณ์สายตาของเขาเพ่งหันกลับมามองที่เฉินเฟิงด้วยความอาฆาตแค้นสุดหัวใจ
" โทรไปบอกหู่ซือให้เขามาจัดการแมลงพวกนี้เอาเอง "
" ครับคุณชาย "
หลี่เทียนพูดจบก็ลูบเอวของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์เบาๆ และพาสาวสวยคนนี้ขึ้นรถ
...
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~~~~~
2K
