"แล้วไงหรอ ผิดตรงไหนหรอ ก็ผิดตรงที่คนที่มึงปล่อยไปมันทำให้เพื่อนกูเกือบตายไง แถมยัง.."ออสกัดฟันด้วยความโกรธเขาไม่ได้พูดให้จบ แต่ตอนนี้ถึงน้ำจะหายก็ยังไม่รู้จะกลับไปเรียนได้รึเปล่าเลย ภาพเปลือยของเธอคงโดนคนในคณะเห็นจำนวนมากไม่รู้ว่าเธอจะทนสายตาไหวไหม
"แล้วใครไปรู้วะว่าพวกมันจะไปก่อเรื่องกับคนที่มึงรู้จัก อ้ากก"
ยังพูดไม่ทันจบสารวัตรก็ต้องร้องลั่นอย่างเจ็บปวดเนื่องจากจัสมินบิดแขนที่โดนล็อคอยู่
"คิดว่าตัวเองเป็นใครมาขึ้นมึงกูกับคุณออส"จัสมินตะคอกเสียงดัง แต่ออสก็ส่งสัญญาณให้หยุด
เขาไม่ได้สนใจเรื่องเล็กๆน้อยแบบนี้หรอก แต่จากที่มันพูดแปลว่ามันไม่ได้สำนึกเลยสักนิด ตอนนี้มันคงคิดว่าตัวเองแค่ซวยที่ดันมีน้ำมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยก็เท่านั้น
"ถ้าไม่รู้มึงก็ไม่ควรจะช่วยไอ้พวกชั่วนั่น"จริงๆแล้วตำรวจจะรับส่วย เรียกเก็บใต้โต๊ะหรืออะไรออสเองก็ไม่ได้สนใจเลยซักนิดตราบใดที่มันไม่ทำให้เขาหรือคนรอบตัวเขาเดือดร้อน
จริงๆอิกดราซิลเองมีกฏอยู่แล้วว่าคนทั่วๆไปที่อยู่ในองค์กรจะต้องทำตามกฏหมายของประเทศนั้นๆจะมีเพียงระดับผู้นำเท่านั้นมีอำนาจเหนือกว่า ตราบใดที่ไม่โดนสั่งสมาชิกเองก็ไม่มีสิทธิทำอะไรที่ผิดกฏหมาย เพราะยังไงการที่เข้ามาร่วมกับองค์กรทางอิกดราซิลเองก็ช่วยยกระดับชีวิตให้ดีขึ้นอยู่แล้ว
แน่นอนสมาชิกที่ทำผิดกฏหมายก็ใช่ว่าจะไม่มี แต่ถ้าไม่กระทบอะไรกับองค์กรหรือทำให้ระดับผู้นำเดือดร้อนทางอิกดราซิลก็ไม่ได้สนใจหรอกแต่ถ้าโดนจับขึ้นมาก็จะไม่ช่วยเช่นกัน
ตอนนี้สารวัตรเฉลิมกำลังคิดหาทางรอดอย่างบ้าคลั่ง แต่ว่าความร้อนรนก็ยิ่งทำให้ความคิดตีกันมั่วไปหมด สุดท้ายก็ได้แต่โทษทุกสิ่งอย่างอยู่ในใจ
โธ่เว้ย
"เหอะถ้าเทียบกับไอ้พวกนั้น ไอ้องค์กรอิกดราซิลเฮงซวยนี่ยังชั่วกว่าตั้งเยอะ ทั้งลอบฆ่า สั่งเก็บคนที่ขวางทาง จัดฉาก ใส่ร้ายให้ได้ทุกอย่างตามที่ต้องการ อย่ามาทำเหมือนตัวเองดีแล้วด่าว่าคนอื่นชั่วนักเลย ทุเรศ"
ก็นะองค์กรที่ตั้งใจจะปกครองโลกจะให้ขาวสะอาดมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่ดูเหมือนว่าไอ้นี่มันจะไม่สนอะไรแล้วหละมั้งถึงได้พูดแบบนั้นออกมา
"คุณบ้าไปแล้วหรอ ท่านออสได้โปรดอย่างน้อยก็ลูกสาวเรา"ภรรยาได้ยินสิ่งที่สามีตัวเองพูดก็ตัวสั่น
ตอนนี้เธอมั่งใจแล้วว่าสามีตัวเองไม่รอดแน่ๆ เธอขอร้องอ้อนวอนให้ลูกสาวตัวเอง ก่อนจะให้ไปมองสามีอย่างผิดหวัง
อย่างน้อยก็ขอให้เค้กรอดไปได้
"โธ่เว้ยจะไปขอร้องมันทำไม พึ่งจะอยู่ในองค์กรนี้รึไงยังไงมันก็ฆ่าระ..."
ปัง
ออสหันไปพยักหน้าให้อีฟทำให้เธอลั่นไกทันที เขาขี้เกียจจะฟังแล้ว ในเมื่อตอนนี้มันสารภาพออกมาเองแล้วงั้นก็จบ ที่เขาไม่ฆ่ามันตั้งแต่แรกก็เพราะอยากจะมั่นใจก่อนว่าใช่จริงๆ แถมอยากให้คนอื่นได้ยินเหตุผลด้วย เขาไม่อยากใครคิดเองเออเองว่าเขาสั่งฆ่ามันทำไม
"พ่อ แกไอ้.."
"ไม่"ภรรยาของสารวัตรพุ่งเข้าไปหาลูกสาวตนที่โดนคนของออสประกบอยู่แล้วเอามือปิดปากเธออย่างเร็ว เพราะกลัวว่าเธอจะพูดอะไรโง่ๆออกมา
"ฮืออ"เธอพยายามดิ้นออกจากแม่ แต่ก็ทำไม่ได้ เลยได้แต่ร้องไห้ออกมา ถึงจะผิดหวังยังไงตรงนั้นก็เป็นพ่อของเธอ
ออสไม่ได้สนใจ เขามองดูศพของสารวัตรเฉลิม มีความรู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกัน แต่น้อยกว่าเมื่อวานมาก
ส่วนตำรวจสาวก็มองดูศพที่เคยเป็นหัวหน้าตนอยู่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย แต่ที่แน่ๆคือเธอไม่เสียใจ
"แล้วจะเอายังไงกับสองแม่ลูกนี่ครับ"
"ฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไร กลับมาสามีก็ตายอยู่แล้ว ขอร้อง ฮืออ"ภรรยาสารวัตรรีบพูดอย่างรวดเร็วเพื่อบอกอ้อมๆว่าเธอจะไม่ทำอะไรที่ไม่ควรจะทำ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมาจากดวงตาของภรรยาสารวัตร จริงๆเธอก็อยากกรีดร้องออกมาแต่ก็ต้องฝืนเอาไว้เพราะตอนนี้เธอต้องปกป้องลูกก่อน
"แล้วลูกสาวเธอหละ"ออสถาม เข้าไม่ใช่ฆาตกรกระหายเลือดถ้าเลือกได้ก็ไม่ได้อยากทำอะไรร้ายแรงแบบนี้ แต่ออสมั่นใจคนแบบนี้ปล่อยไว้ก็มีแต่จะก่อเรื่องหนักกว่าเดิม เขาเองก็มีตัวอย่างไอ้พงษ์มาแล้ว
"ฉันจะคุยเองรับรองแกจะไม่ทำอะไรโง่ๆ"แม่ของเค้กรีบพูดยืนยันเมื่อได้ยินออสถาม
"งั้นกลับกันเถอะ"
หลังจากเดินออกมาจากบ้านสารวัตร อีฟก็โทรสั่งให้ผู้กำกับเข้ามาจัดการต่อ
พอออกมาก็พบจูนยืนพิงรถรออยู่
"นายใจอ่อนนะ ฉันเป็นพ่อฉันคงไม่ปล่อยสองแม่ลูกไปหรอก อาจจะสร้างเรื่องปวดหัวทีหลังก็ได้"
"ใจอ่อนเนี่ยนะ ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะกล้าสั่งฆ่าใคร"ออสถอนหายใจแล้วสะบััดหน้าไปมาเพื่อพยายามไล่ภาพที่ติดอยู่ในหัว
"ก่อนหน้านี้นายเคยทำมาแล้วนี่ที่เมืองZ ถึงจะเพราะโมโหจนสติหลุดก็เถอะ แถมเมื่อวานก็เห็นคนตายมาแล้ว เพราะงั้นครั้งนี้เลยตัดสินใจง่ายขึ้นใช่มั้ยหละ"
"ไม่ใช่ว่าไปเรียนแล้วหรอ มาได้ไงเนี่ย"ออสเปลี่ยนเรื่องเขาจำได้ว่าเธอไปเรียนตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะเมื่อคืนจูนค้างอยู่กับเขาแต่พอตื่นมาก็ไม่อยู่แล้ว
"พักเที่ยงหนะ ที่นี่อยู่ใกล้ๆเองพอรู้เรื่องเลยแวะมาดูหนะ"
"อิกดราซิลคืออะไร"อยู่ดีๆหมวดสาวที่เดินตามออกมาก็ถามขึ้นมาดื้อๆ เธอได้ยินคำนี้มากกว่า1ครั้งแถมจากที่ฟังดูจากที่สารวัตรเฉลิมแฉออกมาก็น่าจะเป็นองค์กรที่ใหญ่พอตัว
ออสไม่รู้จะตอบยังไงเข้าเลยหันไปหาจูนเพื่อให้ช่วย
จูนไม่ได้ตอบแต่กวักมือเรียกบอดี้การ์ดออสเข้ามาหาคนหนึ่ง
"พาเธอเข้าโปรแกรมซะ"
"เข้าใจแล้วครับ"
"เดี๋ยวเข้าโปรแกรมอะไร คงไม่ได้จะทรมานฉันหรือว่าปิดปากหรอกนะ"หมวดพรีมระแวงขึ้นมาทันทีใครจะรู้ว่าคนพวกนี้จะทำอะไรบ้าง
"จะบ้ารึไงถ้าจะทำแบบนั้นทำตรงนี้เลยก็ได้ใครจะทำอะไรเราได้หละ ฉันแค่ให้คนพาเธอไปอธิบายว่าอิกดราซิลคืออะไรเผื่อจะสนใจมาทำงานด้วยกัน"
"ไม่ ฉันไม่ร่วมอะไรทั้งนั้น"เธอปฏิเสธทันที ตอนนี้หมวดพรีมเข้าใจไปเองแล้วว่าองค์กรอะไรนี่มันต้องเป็นองค์กรชั่วร้ายอะไรสักอย่างแน่นอน
ถึงแม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะทำให้เธอล้ำเส้นออกจากสิ่งที่ตั้งใจไว้ แต่เธอก็ไม่คิดจะถล้ำลึกไปมากกว่านี้
"ก็แค่ไปฟังไม่อยากร่วมก็ไม่ต้อง"จูนตอบกลับอยากไม่แยแส หมวดพรีมไม่ได้มีความสำคัญอะไรที่จะต้องบังคับให้เข้าร่วมอยู่แล้ว ได้ตำรวจมาเป็นสมาชิกเพิ่มมันก็ดีแต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นอะไร
แต่เธอค่อนข้างมั่นใจว่าทีมที่ดูแลเรื่องการรับคนจะไม่ปล่อยพรีมไปแน่นอน
"งั้นเรากลับกันเถอะ"
หลังจากกลับมาได้ไม่นานผู้กำกับที่รู้เรื่องแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นก็บอกกับเขาว่าจะรื้อคดีที่สารวัตรเคยรับผิดชอบมาตรวจสอบทั้งหมด
ออสไม่ได้สนใจอยู่แล้วจึงตอบเออออแล้ววางสายไป