ั้แ่ทะลุมิติมาจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปกว่าห้าสิบวันแล้วอาจจะเป็เพราะพันธสัญญาิญญาหรืออาจจะเป็เพราะการใช้ชีวิตร่วมกันมาตลอดห้าสิบกว่าวันนี้
ไป๋ฉางเซิงได้ยอมรับเจียงจืออวี๋เป็เพื่อนจากใจจริงไปเสียแล้ว
ยามที่เห็นราชันหมาป่ากระดูกเหล็กพุ่งเข้าจู่โจมเจียงจืออวี๋จะบอกว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลยก็คงเป็การโกหก
ทว่าหลังจากถูกโจมตีทางจิติญญาจากเสียงคำรามของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กเข้าไปตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้เลยทำได้เพียงเบิกตามองอีกฝ่ายขยับเข้าใกล้เจียงจืออวี๋ขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งมันเงื้อกรงเล็บขึ้น
แต่ไม่รู้เพราะอะไรไป๋ฉางเซิงกลับไม่เห็นความตื่นตระหนกหรือความหวาดกลัวบนใบหน้าของเจียงจืออวี๋เลยแม้แต่น้อย
เดี๋ยวนะ...ชาติก่อนเจียงจืออวี๋คือจักรพรรดินีเชียวนะ
ในฐานะหนึ่งในแปดตัวตนระดับจักรพรรดิแห่งอาณาจักรเทียนเฉา
เธอจะไม่มีไพ่ตายเก็บไว้เลยแล้วกล้าเสนอหน้าเข้ามาเอี่ยวกับการล่าสัตว์อสูรระดับจ้าวอสูรเลยเหรอ?
ความสามารถของระดับจ้าวอสูรนั้นพวกซินซวงอาจไม่รู้ซึ้ง แต่เจียงจืออวี๋ไม่มีทางไม่รู้
ั้แ่เริ่มแรกไป๋ฉางเซิงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและในที่สุดตอนนี้เขาก็พบแล้วว่ามันคืออะไร
ในเมื่อเจียงจืออวี๋กล้ามาเธอย่อมคำนวณทุกอย่างไว้หมดแล้ว และสถานการณ์ในตอนนี้ก็คือ...
“เข็มผลาญิญญา!”
เจียงจืออวี๋ที่ควรจะยืนทื่ออยู่กลับแค่นเสียงสั่งออกมาเบาๆ
ทันใดนั้นพายุคลั่งพลันพัดกระหน่ำไปทั่วทั้งถ้ำราชันหมาป่ากระดูกเหล็กที่เงื้อกรงเล็บค้างไว้กลับชะงักนิ่งไปในทันทีดวงตาของมันว่างเปล่าไร้แวว
ไป๋ฉางเซิงที่เดิมทีถูกเสียงคำรามสะกดขวัญจนจิตใจสั่นคลอนรู้สึกตัวเบาหวิวขึ้นมาทันควันเขากลับมาขยับร่างกายได้อีกครั้ง
ทว่าหลังจากจู่โจมด้วยท่านี้เจียงจืออวี๋ดูเหมือนจะสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมดไปร่างของเธอทรุดฮวบลงกับพื้นจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่
“เสี่ยวไป๋!”
สิ้นเสียงเรียกของเจียงจืออวี๋ไป๋ฉางเซิงก็เข้าใจความหมายของเธอได้ทันที
เขาทะยานร่างพุ่งไปข้างหน้าหลายเมตรก่อนจะงับเข้าที่าแบริเวณหน้าท้องของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กอย่างจังเขาเร่งเร้าพิษในตัวจนถึงขีดสุดปล่อยมันเข้าสู่ร่างอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่ต้องเสียสตางค์ซื้อ
สัตว์อสูรระดับจ้าวอสูรมีการป้องกันที่แข็งแกร่งมากหากเป็เวลาปกติ ด้วยค่าพลังเืของไป๋ฉางเซิงย่อมยากที่จะทลายเกราะของมันได้
แต่ตอนนี้าแฉกรรจ์ที่เกือบจะทะลุช่องท้องวางหราอยู่ตรงหน้า ถ้ายังเจาะไม่เข้าอีกล่ะก็ไป๋ฉางเซิงก็คงเป็สวะเกินเยียวยาแล้ว
เขาััได้ชัดเจนว่าทันทีที่พิษเข้าสู่ร่างกายมันก็ถูกกระแสพลังเือันเชี่ยวกรากของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กพัดพาไปทั่วร่าง
ไป๋ฉางเซิงคิดในใจอย่างร้อนรน “ขอร้องล่ะ ช่วยออกฤทธิ์แรงๆ หน่อยเถอะ!”
จางสิงและซินซวงาเ็สาหัสจากราชันหมาป่าเจียงจืออวี๋เองก็ตกอยู่ในสภาวะอ่อนแอหลังจากใช้ไม้ตายก้นหีบออกไป
หากเขาไม่คว้าโอกาสในเสี้ยววินาทีนี้ไว้เกรงว่าวันนี้พวกเขาคงต้องมาจบชีวิตลงที่นี่จริงๆ
ไป๋ฉางเซิงที่เข้าใจเื่นี้ดีเมื่อเห็นว่าราช้ันหมาป่ากระดูกเหล็กใกล้จะกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้งเขาจึงตัดสินใจเด็ดขาด กัดฟันพุ่งตัวมุดเข้าไปภายในร่างของมัน
“โฮก!”
ความเ็ปรุนแรงทำให้ราชันหมาป่ากระดูกเหล็กตื่นจากภวังค์เสียงโหยหวนดังกึกก้องไม่ขาดสายแต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นไป๋ฉางเซิงที่มุดเข้าไปข้างในทั้งตัวให้บ้าคลั่งขึ้น
เขาอ้าปากกัดลงไปโดยไม่สนว่าสิ่งที่งับอยู่นั้นคืออวัยวะส่วนไหนก่อนจะฉีดพิษเข้าใส่เครื่องในของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กโดยตรง
ในเมื่อการป้องกันภายนอกมันแกร่งนักฆ่าข้างนอกไม่ได้ ก็ต้องทำลายจากข้างในเครื่องในของแกคงไม่ได้ป้องกันหนาแน่นขนาดนั้นหรอกมั้ง?ถ้ามี ก็แค่เพิ่มพิษเข้าไปอีก!
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาของพวกเจียงจืออวี๋ทั้งสามคนคือราชันหมาป่ากระดูกเหล็กที่ถูกไป๋ฉางเซิงทรมานจนคลุ้มคลั่งพุ่งชนไปทั่ว เืสดๆทะลักออกมาราวกับน้ำป่า พร้อมกับเสียงร้องที่ค่อยๆ แ่เบาลงเรื่อยๆ
แต่ถึงอย่างนั้นราชันหมาป่ากระดูกเหล็กในตอนนี้ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถต่อกรด้วยได้
ทั้งสามคนที่าเ็ไม่น้อยและสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ชั่วคราวทำได้เพียงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ไป๋ฉางเซิง
โชคดีที่ไป๋ฉางเซิงไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังแถมยังสร้างเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้อีกด้วย
เพียงสิบกว่าวินาทีต่อมาราชันหมาป่ากระดูกเหล็กที่เคยอหังการกลับล้มตึงลงกับพื้นเสียงดังสนั่น
กรงเล็บทั้งสี่พยายามดิ้นรนตะเกียกตะกายเพื่อจะพยุงตัวขึ้นอีกครั้งทว่าเรี่ยวแรงกลับหดหายลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งแน่นิ่งไปในที่สุดไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อีก
“สำเร็จแล้วเหรอ?”
ทั้งสามคนไม่ได้เข้าไปใกล้ในทันทีพวกเขารออีกหลายสิบวินาทีเมื่อเห็นว่าราชันหมาป่ากระดูกเหล็กไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองจริงๆ จึงค่อยๆขยับเข้าไปหา
ถึงจะเป็อย่างนั้นจางสิงก็ยังไม่ยอมวางหอกโลหะผสมในมือลงหากราชันหมาป่าเกิดลุกขึ้นมาอาละวาดกะทันหัน เขาจะได้รับมือได้ทันท่วงที
เมื่อเข้าใกล้ในระยะสิบก้าวจู่ๆ หน้าท้องของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กก็เกิดการกระเพื่อมไหวจางสิงกระชับหอกในมือแน่น เตรียมจะแทงซ้ำแต่แล้วก็เห็นไป๋ฉางเซิงมุดออกมาจากข้างใน
ในปากของมันคาบชิ้นส่วนเครื่องในที่ไม่รู้จักไว้ไป๋ฉางเซิงแม้จะโชกไปด้วยเื แต่กลับมีท่าทางกระปรี้กระเปร่าอย่างเห็นได้ชัด
[ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินราชันหมาป่ากระดูกเหล็กระดับจ้าวอสูรได้รับค่าพลังเื 350 แต้ม และแต้มวิวัฒนาการ 220 แต้ม]
[ยินดีด้วย โฮสต์ปลดล็อกสาขาสายวิวัฒนาการที่ยังไม่เปิดใช้งาน:กระดูกเหล็ก]
[กระดูกเหล็ก: เมื่อเปิดใช้งาน ความแข็งแกร่งของกระดูกทั่วร่างจะเพิ่มขึ้น]
[แต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการเปิดใช้งาน: 120 แต้ม]
สัตว์อสูรระดับจ้าวอสูรช่างไม่ธรรมดาจริงๆแค่เครื่องในชิ้นเดียวก็ให้ค่าพลังเืถึง 350 แต้มแต้มวิวัฒนาการอีก 220 แต้มแถมยังปลดล็อกสาขาสายวิวัฒนาการที่แค่ระดับเริ่มต้นก็ต้องใช้ถึง 120 แต้มออกมาได้!
ทว่าเพราะค่าพลังเืมหาศาลที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหันทำให้ตอนนี้ไป๋ฉางเซิงรู้สึกว่าพลังเืในกายกำลังเดือดพล่านราวกับจะฉีกร่างของเขาออกเป็เสี่ยงๆ
ความรู้สึกนี้คล้ายกับตอนที่เขากินยาประสานเืครั้งแรกไม่มีผิด
เขาไม่คาดคิดเลยจริงๆขนาดเสริมพลังการย่อยอยู่ระดับ 4 แล้วยังเกือบจะจุกตายได้ขนาดนี้
ไม่มีทางเลือกไป๋ฉางเซิงต้องยอมเสียแต้มอัปเกรดเสริมพลังการย่อยขึ้นไปอีกระดับ
โชคดีที่ลำพังเครื่องในของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กเมื่อครู่ก็ให้แต้มวิวัฒนาการมาตั้ง 120 แต้มแล้วจะยังไงเขาก็ไม่ขาดทุน
เขาหันกลับไปมองซากราชันหมาป่ากระดูกเหล็กเื้ัไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขากลืนกินมันเข้าไปทั้งหมด เขาจะเติบโตไปได้ถึงระดับไหน
เมื่อเห็นไป๋ฉางเซิงมุดออกมาจากตัวราชันหมาป่าทั้งสามคนก็สบตากันแล้วตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ
ก่อนหน้านี้เจียงจืออวี๋มีพลังต่ำเตี้ยเรี่ยดินซินซวงจึงกล้าพูดว่าจะไม่แบ่งอะไรให้เธอเลย
ต่อมาเจียงจืออวี๋ช่วยชีวิตเธอไว้ซินซวงก็เตรียมใจที่จะแบ่งส่วนแบ่งของตัวเองออกเป็สองส่วนเพื่อมอบให้เจียงจืออวี๋
แต่ตอนนี้...
เธอและจางสิงถูกแรงกดดันของราชันหมาป่ากระดูกเหล็กสั่นคลอนจิตใจแถมยังถูกตบจนาเ็สาหัสหากไม่ใช่เพราะเจียงจืออวี๋จู่โจมหยุดราชันหมาป่าไว้กะทันหันแล้วสั่งให้สัตว์เลี้ยงิญญามุดเข้าไปอาละวาดข้างในจนฆ่ามันได้ละก็ป่านนี้เธอและจางสิงคงถูกราชันหมาป่าเขมือบลงท้องไปนานแล้ว
จะคำนวณส่วนแบ่งยังไง?มันคำนวณไม่ถูกแล้ว
ในที่สุดเจียงจืออวี๋ก็เป็ฝ่ายเปิดปากก่อน
“ที่นี่ไม่เหมาะจะอยู่นาน รุ่นพี่ซินพี่รีบเก็บซากราชันหมาป่ากระดูกเหล็กไปก่อนเถอะค่ะ มีอะไรค่อยไปคุยกันข้างนอก”
เมื่อได้ยินสิ่งที่เจียงจืออวี๋พูดทั้งซินซวงและจางสิงต่างก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“นั่นสินะ”
“สู้กับราชันหมาป่ามาตั้งนาน เสียงดังไม่ใช่น้อยรีบออกไปจากอุโมงค์เหมืองก่อนเถอะ”
ซินซวงไม่พูดอะไรมากเธอสะบัดมือเก็บซากราชันหมาป่ากระดูกเหล็กเข้าแหวนมิติไปทันที
หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรตกค้างเจียงจืออวี๋ก็เก็บไป๋ฉางเซิงกลับเข้าถุงกักิญญาทั้งสามคนจึงรีบมุ่งหน้าออกไปจากอุโมงค์เหมือง
แต่ทว่าเดินไปได้เพียงครึ่งทางกลับมีเสียงสนทนาดังแว่วมาให้ได้ยิน
“ในอุโมงค์นี้มีเสียงต่อสู้ดังออกมาราชันหมาป่ากระดูกเหล็กต้องอยู่ที่นี่แน่!”
“ทุกคน เร็วเข้า!”
30K
