เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

“ว่าไงพี่... วันนี้ผมไม่ไปเรียนนะ..” ไอซ์เปิดประตูออกมาใบหน้าดูคล้ำๆเหมือนคนที่ยังไม่ได้นอน และก็ใช่เขายังไม่ได้นอนเลยสักวินาทีเดียว จะนอนๆก็จิตปรุงแต่งว่าจะมีคนมาขโมยตังค์ของเขาไป มันจึงทำให้เขานอนไม่หลับ...“นี่แกยังไม่ได้นอนเหรอ... เออๆ ช่างเถอะ ตามใจแกก็แล้วกัน ลงไปทานอะไรด้วยล่ะ เนื้อที่เหลือเมื่อวานพี่เอามาทำเป็นข้าวหน้าเนื้อ... เออ กินแล้วก็ล้างจานด้วย โอเคนะ” ครีมไม่อยากขัดใจน้องชาย เธอจะยอมปล่อยๆให้ไอซ์พักสักวัน เพราะความดีความชอบที่หาเงินได้เยอะจากการลงดันเจี้ยน วันนี้ครีมเองก็มีแผนที่จะใช้จ่ายเงินเช่นกัน เธอกะว่าจะทำงานเพียงแค่ครึ่งวัน ในช่วงบ่ายก็จะเดินทางไปเคลียร์หนี้สินต่างๆที่เธอได้กู้ยืมมา เงินกู้เพื่อการศึกษา เงินกู้บ้าน และอื่นๆอีกนิดหน่อย นอกจากนี้ยังจะไปหาที่ตั้งทำเลทองร้านคาเฟ่เล็กๆที่จะเป็นแหล่งรายได้ในอนาคตของเธอ ครีมขับรถออกไปทำงานในเวลาต่อมา ไอซ์ที่นอนไม่หลับก็กะว่าจะไปจัดการเรื่องที่เขาเป็นวิตกกังวลนี้ให้มันจบๆไป ขอบตาที่เหมือนกับหมีแพนด้ามันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้นอน หากจะออกไปด้วยสภาพนี้ผู้คนได้ตกใจมากเป็นแน่ เมื่อคิดได้ดังนั้น ไอซ์ก็เดินเข้าไปในห้องของพี่สาวเพื่อเมคอัพเสียหน่อย“โถ่พี่สาวฉัน.. เป็นอย่างนี้จะหาผัวกับเขาได้ไหมเนี้ย อายุก็ตั้ง 26 แล้ว ยังจะเป็นอย่างนี้อีก..” ไอซ์ส่ายหัวเล็กน้อยกับพฤติกรรมของพี่สาว ที่นอนที่ไม่เคยได้เก็บ เสื้อผ้ากองกันที่พื้น เขาก็เข้าใจอยู่หรอกว่าพี่ทำงานหนักทั้งงานบ้านทั้งหาเงิน ถ้ามีเวลาดูแลตัวเองนั้นน่าจะเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดแล้ว ไอซ์แตะรองพื้นที่ขอบตาเพื่อปกปิดขอบตาที่ดำจนเห็นได้ชัด เสร็จแล้วก็แต่งตัวออกจากบ้านไป มอเตอร์ไซค์เวฟ110 คันเก่าถูกขับไปบนท้องถนน หมวกกันน็อกลายสีเขียวถูกสวมเพื่อความปลอดภัย แต่จริงๆหลายคนคงจะรู้ว่าในประเทศนี้มันมีไว้กันพ่อที่จะตั้งด่านแล้วเรียกเก็บเงิน ราวกับเป็นการบังคับขายตรงหากคุณไม่สวมมันหรือไม่มีใบขับขี่ เวฟ 110 คันนี้มุ่งหน้าตรงไปยังธนาคารเป็นอย่างแรก เพื่อความชัวร์ในการทำธุรกรรม ไอซ์เลือกที่จะไปสาขาที่เขาเปิดบัญชีไว้ ไม่นานจนเกินรอไอซ์ก็เดินทางมาถึงธนาคารตามเป้าหมาย ถึงแม้ว่าผู้คนในช่วงเช้าจะเร่งรีบ และขาดสติขับขี่กันอย่างน่ากลัว แต่ไอซ์ก็ไม่ประมาท และไม่โกรธพวกเขา ออกแนวเข้าใจเสียมากกว่าที่พวกเขาขับรถกันอย่างนั้น หน้าประตูของธนาคาร พนักงานต้อนรับยื่นมือมาเปิดประตูให้กับเขาอย่างสุภาพ เดี๋ยวนี้งานเรื่องของการบริการเป็นงานที่มีเกียรติ และไม่มีใครในสายอาชีพนี้ที่จะดูถูกลูกค้าเหมือนเมื่อในครั้งอดีต ถึงจะมีมันก็เป็นแค่ส่วนน้อยหากเทียบกับทั้งหมด ถ้าคุณเจอก็แปลว่าวันนั้นแจ็คพอตแตกแล้ว“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าต้องการใช้บริการทางด้านใดคะ..” พนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่ตรงเครื่องกดบัตรคิวเอ่ยถามกับไอซ์อย่างสุภาพ เธอคนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของเขา เพราะชุดที่เธอใส่มันคือชุดนักศึกษา บางทีพี่สาวคนนี้อาจจะกำลังอยู่ในช่วงฝึกงานก็เป็นไปได้“จะว่ายังไงดีล่ะครับ.. อื้ม.. จัดการทรัพย์สินประมาณนี้น่ะครับ..” ไอซ์เกาแก้มแบบเขินๆ เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าจะเรียกมันว่าอะไรดี จะมาฝากหรือถอนเงินก็ไม่ใช่ นักศึกษาที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มให้กับเขาอย่างสดใสราวกับเธอเกิดมาเพื่องานบริการด้านนี้จริงๆ“งั้น ‘กิ๊ฟ’ ขออนุญาตกดบัตรคิวเป็นช่องทางทั่วไปไว้ก่อนนะคะคุณลูกค้า..” กิ๊ฟหรือนักศึกษาฝึกงานเอ่ยก่อนที่เธอจะกดบัตรคิว และเชิญเขาไปนั่งที่บริเวณเก้าอี้รับรอง นอกจากนี้ยังมาเสิร์ฟน้ำดื่มเย็นๆให้กับเขาอีกต่างหาก ไอซ์ก็รับมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณตามมารยาท และคิดในใจว่า ‘ธนาคารนี้มีการบริการที่ดีจริงๆ..’ ไอซ์คิดเพลินๆเกี่ยวกับการบริการของธนาคารไม่นานก็ถูกเรียกตามบัตรคิว ไอซ์หลุดออกจากภวังค์ความคิด และเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่โต๊ะของพนักงานคนหนึ่ง “สวัสดีค่ะ ธนาคารการค้าไทยยินดีให้บริการ ดิฉัน ‘สมฤทัย’ ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าติดปัญหาเรื่องใดในการใช้บริการหรือเปล่าคะ..” พนักงานกล่าวตามสคริปต์ปกติ ไอซ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี เขาก็เลยยื่นสมุดธนาคารของตัวเองออกไป“คือเงินของผมมีค่อนข้างเยอะมากเป็นพิเศษ.. ผมก็เลยอยากจะจัดการบริหารกับมันเสียหน่อยน่ะครับ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับมันดี เลยมาขอคำแนะนำเรื่องการลงทุน ทั้งอสังหาริมทรัพย์ ทั้งหุ้น หรือตราสารต่างๆน่ะครับ” ไอซ์กล่าวในขณะที่พนักงานเปิดสมุดบัญชีขึ้นมาดู แต่สิ่งที่บันทึกล่าสุดคือมียอดคงเหลือ 200 บาท จากประสบการณ์การทำงานเธอต้องทราบดีอยู่แล้วว่าตัวเลขมันไม่น่าจะเป็นตัวเลขปัจจุบัน เธอจึงขออนุญาตอัปเดตสมุดบัญชีก่อนอีกครั้งหนึ่ง“สักครู่นะคะคุณลูกค้า.... เอ๊ะ!! ขอโทษนะคะ ดูเหมือนว่าระบบอาจจะมีข้อผิดพลาด ดิฉันขอเช็กรายละเอียดสักครู่..” เธอใส่สมุดบัญชีเข้าไปในเครื่องตามปกติ แต่เธอกลับพบสิ่งที่ผิดปกติ เพราะตัวเลขที่ปรากฏในบัญชีมีศูนย์หลายตัวจนเธอคิดว่าระบบอาจจะรวนก็เป็นไปได้“แสนล้านน่ะถูกแล้วครับ นอกจากนี้ผมยังมีการลงทุนเพิ่มเติมในกองทุนกลุ่มเอเชียดราก้อนอีกราวๆ 5พันกว่าล้านบาทครับ..” ไอซ์ตอบไปแบบนิ่งๆราวกับว่าเงินเหล่านั้นเป็นเพียงแค่กระดาษชำระที่ไร้ค่า สมฤทัยที่ได้ยินอย่างนั้นเธอก็มีอาการช็อก จากที่เธอเห็นสภาพหน้าตาของชายหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นเพียงแค่นักศึกษาธรรมดาๆคนหนึ่ง แต่ทรัพย์สินของเขาที่เธอได้ยิน มันเรียกได้ว่าติด 1ใน20 ของประเทศได้เลยทีเดียว“ขออภัยค่ะคุณลูก... ชะ เชิญที่ห้องรับรองก่อนนะคะ..”มือไม้ของเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มหาเศรษฐีระดับประเทศกำลังอยู่ต่อหน้าเธอ และมันเป็นเกียรติสำหรับสายอาชีพอย่างนี้ น้อยครั้งที่จะได้บริการคนระดับนี้ด้วยตัวเอง เธอลุกจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว และก็พูดเสียงดังพอประมาณ ลูกค้า พนักงานคนอื่นๆก็หันมามองตามอย่างสนใจ ไอซ์ก็ได้แต่มองซ้ายมองขวาอย่างระแวงเช่นกัน เขากลัวว่าจะเจอคนที่รู้จักเขาอยู่บริเวณนี้ แต่นับว่าโชคดีที่ไม่มีใครเลยที่เขารู้จัก จะมีก็แต่คุณลุงคุณป้าคู่หนึ่งที่กำลังทำธุรกรรมอยู่ หรือมันอาจจะเช้าอยู่ก็ได้ ผู้ใช้บริการเลยมีไม่เยอะ นอกจากนี้การทำธุรกรรมเดี๋ยวนี้ก็สามารถทำผ่านอินเทอร์เน็ตได้กันหมดแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องเข้ามาใช้บริการโดยตรง ไอซ์เดินตามพนักงานคนนั้นไปยังห้องรับรองที่มันมีความหรูหราพอๆกับโรงแรมห้าดาวในโทรทัศน์ เขานั่งรอที่โซฟาตามคำเชิญ ไม่นานพนักงานคนเดิมก็เดินมาพร้อมกับชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าจะเป็นผู้จัดการสาขานี้“สวัสดีครับคุณ ‘อนุวัฒน์’ ผมเป็นผู้จัดการสาขานี้มีชื่อว่า ‘เกียรติไกร’ครับ ได้ยินว่าคุณอนุวัฒน์ต้องการจัดการทรัพย์สินในด้านการลงทุนใช่ไหมครับ..” เกียรติไกรเอ่ยกับไอซ์อย่างเกร็งๆ มันก็เป็นครั้งแรกของเขาเหมือนกันที่ได้รับรองคนระดับนี้ด้วยตัวเอง“ใช่ครับ.. ผมต้องการลงทุนในหลายๆด้าน อสังหา เรื่องหุ้นสามัญ หรือบริษัทใหม่ที่ต้องการผู้ร่วมลงทุน อะไรก็ได้ครับ ผมต้องการข้อมูลด้านการลงทุนทุกประเภทครับ..”สิ้นสุดเสียงของไอซ์พนักงานทั้งสองคนต่างก็วิ่งวุ่นวายกับการหาข้อมูล เอกสารในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ถูกนำมาเสนออย่างละเอียด หุ้นสามัญของบริษัทใหญ่ที่ต้องการผู้ถือหุ้นคนใหม่สำหรับการขยายธุรกิจก็มีมากอีกหลายเจ้า ไอซ์นั่งมองข้อมูลพวกนี้กับจดบริษัทที่ตัวเองสนใจจะลงทุน ส่วนใหญ่เขาจะเลือกบริษัทอย่างน้อย 1 บริษัทในแต่ละทางโดยเฉพาะทางธุรกิจ และนั่นมันจะทำให้เขากลายเป็นนักลงทุนหน้าใหม่ที่ประสบผลสำเร็จในอนาคต ชื่อเสียงของเขาจะเป็นที่รู้จักในวงธุรกิจทั้งใน และต่างประเทศ..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 8

นิยายแนะนำ

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 8

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้