เครียด ผมเครียด ผมเหลือเวลาอีกแค่ 1 เดือนผมควรทำยังไงดีนี่มันไม่ใช่อย่างที่ผม้าผมเพิ่งอายุ 19 ปีเท่านั้น ทำไมต้องมาพรากเอาอิสระไปจากผมด้วย ผมยังไม่พร้อม มันยังไม่ถึงเวลาผมยังใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้มเลยด้วยซ้ำ ทำไมผมต้องแต่งงาน หนำซ้ำคนที่ผมต้องแต่งงานด้วยอายุมากกว่าผมเกือบ 1 รอบ ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นที่สำคัญที่สุดคือคนคนนั้นมีแฟนอยู่แล้วคบหากันมาหลายปี แล้วนี่พ่อจะให้ผมเป็มือที่สามไปแย่งผะ… แฮ่ม แฟนเค้ามาหรอ
ผมไม่เลวขนาดนั้นนะ ผมต้องไปหาเค้าเพื่อยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้เพื่อผลประโยชน์ของเราทั้งสองฝ่าย
"ใช่ เค้าเองก็เป็ถึงเ้าของธุรกิจฟาร์มโคนมระดับประเทศขนาดนั้น คงไม่อยากมีข่าวเสียๆหายๆอย่างเื่รักๆใคร่ๆพวกนี้หรอก"
ใช่ครับ นมจากฟาร์มเค้าอร่อยมากแต่มันไม่เกี่ยวกับเื่นี้วันนี้ผมจะต้องไปฟาร์มหิรัญรัตน์ให้ได้ คนที่ควรแต่งงานกับเค้าไม่ใช่ผม อ้อนรัก คนนี้ หรือว่าผมควรไปหาแฟนเค้าดี เอ่ออ ไม่ดีกว่าโดนกระชากหัวตบเพราะแรงเพชรหึงมาไม่คุ้มกัน ไปฟาร์มหิรัญรัตน์ดีแล้วละนะ
ชุดอ่าชุดนี้หละ ดูเด็กดีผมเลือกเสื้อยืดสีขาวกับเอี๊ยมขาขาว พร้อมหมวกแก๊ปสีดำ คู่กับรองเท้าผ้าใบ 55เหมือนเด็กม.ปลายเลยแฮะ ดูจากแฟนเค้าแล้วเค้าน่าจะชอบคนที่ดูเป็ผู้ใหญ่และไม่งี่เง่า หรือเหวี่ยงวีนไปทั่วเพราะฉะนั้นอะไรที่คาดว่าเค้าจะไม่ชอบผมจะทำให้หมดเลยคอยดู
"คุณอ้อนจะไปไหนหรอครับ"
พี่ทัพ เป็เลขามือขวาของพ่อคอยรายงานความประพฤติของผมให้คุณพ่อได้รู้ ทุกเื่ที่ผมทำ
"อ้อนจะไปฟาร์มหิรัญรัตน์"
"ไปทำไมหรอครับ"
ยังไม่เลิกถามอีก จะไปทำไมก็เื่ของผมไหมหละ
"ไปซื้อนม นมอ้อนหมดอ้อนต้องกินนมเยอะๆ จะได้สูงๆพี่ทัพเข้าใจไหม"
เื่ไปซื้อนมนี่เื่จริงนะ เพราะผมสูงแค่175เิเ แต่เพื่อนผมแต่ละคนสูง180เซนขึ้นผมเตี้ยสุดซึ่งผมยอมไม่ได้ มีคนบอกว่าถ้ากินนมแล้วผมจะสูงขึ้นผมเลยกินนมทุกวันไม่เคยขาด ที่เลือกกินของฟาร์มหิรัญรัตน์เพราะเป็ฟาร์มที่ได้มาตรฐานที่สุดได้การรับรองจากทั้งในและต่างประเทศ ผมชอบกินนมก็จริงแต่ไม่ได้อยากได้เ้าของเค้ามาเป็สามีนะเฮ้ยย
"ปกติคุณอ้อนให้คนไปซื้อให้หนิครับ ทำไมวันนี้ถึงจะไปเองหรอครับ อีกอย่างคุณทะ…"
ทัพฟ้ากำลังจะบอกว่าคุณท่านซื้อมาไว้ให้เรียบร้อยั้แ่เมื่อวานแต่ก็โดนคุณอ้อนพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน
" ก็อ้อนอยากไปซื้อเองนี่ จะไปคนเดียวพี่ทัพไม่ต้องไปกับอ้อนหรอกอ้อนไปเองได้ บายย"
ผมว่าก่อนจะวิ่งจู้ดมาที่รถแล้วขับออกไป มุ่งหน้าสู่ฟาร์มหิรัญรัตน์ทันที
ทัพฟ้ามองตามหลังรถของคุณอ้อนที่เค้าดูแลมาั้แ่เล็กด้วยความกังวลไปซื้อนมไม่ใช่หรอก สงสัยคุณอ้อนจะไปปฏิเสธงานแต่งงานสะมากกว่า ทัพฟ้าต่อสายโทรศัพท์หาคุณท่านทันที รอสายเพียงไม่นานคุณท่านก็กดรับ
"สวัสดีครับคุณท่าน"
(ไง ทัพฟ้า)
"คือตอนนี้คุณอ้อนกำลังไปที่ฟาร์มหิรัญรัตน์ครับ"
ดูท่าไม่ได้จะไปดี ทัพฟ้าพูดต่อในใจ
(ไปทำไม)
ไอศูรย์ เลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยไอ้ลูกชายตัวดีมันจะทำอะไรกันแน่ เมื่อวานนี้ก็ทะเลาะกันใหญ่โตเพราะบังคับให้แต่งงาน แต่ไหงวันนี้มันวิ่งโร่ไปหาเค้าเองแบบนี้กัน
"คุณอ้อนบอกว่าไปซื้อนมครับ ผมจะบอกว่าท่านซื้อมาแล้วก็พูดไม่ทันครับ"
(55มันก็อาจจะไปซื้อนมจริงๆก็ได้ แต่จุดประสงค์หลักจริงๆหนะคงไปขอยกเลิกงานแต่งนั้นหละ)
เฮ้ออ ความจริงก็ไม่ได้อยากจะบังคับให้ลึกแต่งงานแต่งแต่อายุน้อยๆหรอก แต่มันเป็คำสัญญาระหว่างสองตระกูลที่มีลายลักษณ์อักษรชัดเจน ทำให้ปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ได้ ความจริงก็รู้สึกผิดต่อผู้หญิงที่เป็แฟนเค้าคนนั้นอยู่เหมือนกัน แต่พอได้รู้เื่นั้นเข้าก็คิดว่าดีแล้วที่ลูกชายจะแย่งเอาผู้ชายดีๆมาครองแทนผู้หญิงแบบนั้น
"จะดีหรอครับ ถ้าคุณอ้อนไปวุ่นวายจนฝ่ายนั้นไม่พอใจแล้วยกเลิกงานแต่งขึ้นมาจริงๆจะทำยังไงหรอครับคุณท่าน"
(ไม่ทำยังไงหรอก ทางเค้าต่างหากที่จะเสียผลปนะโยชน์มหาศาลไม่ใช่ทางเรา เอาหละไปทำงานต่อได้แล้วถ้าอ้อนกลับมาบอกให้โทรหาฉันด้วย)
ติ๊ด
"ไม่เห็นจะเข้าใจที่คุณท่านพูดเลย หวังว่าคุณอ้อนจะไม่สร้างเื่วุ่นวายมากจนเกินไปนะครับ"
ฟาร์มหิรัญรัตน์
เป็ฟาร์มที่ใหญ่โตจริงๆ มีทั้งูเามีลำธารด้วย มีทุ่งหญ้ากว้างๆไว้ให้พวกโคนมมาเล็มหญ้า อย่างสวย
ไม่ได้ๆ ใจเย็นอ้อนรักวันนี้เรามาเพื่อซื้อนมไม่ใช่สิมาเพื่อยกเลิกงานแต่งงานต่างหาก อย่าเพิ่งไปสนใจอย่างอื่นสิ
" สวัสดีครับคุณลูกค้า ไม่ทราบว่า้าเยี่ยมชมฟาร์มหรือมาซื้อนมคุณภาพกลับไปหรือครับคุณลูกค้า วันนี้ทางเรามีนมสตอเบอรี่สูตรใหม่ด้วยนะครับ"
พอลงจากรถพนักงานขายหรือเปล่านะ ก็วิ่งมาสอบถามความ้าของผมทันที นมสตอเบอรี่สูตรใหม่อยากชิมจังอะ แต่ไม่ได้ๆต้องไปหา 'พ่อเลี้ยงศศินทร์' ก่อนค่อยออกมาซื้อก็ยังไม่สายอย่าวอกแวกสิ
" เอ่อคือผม อยากจะขอพบพ่อเลี้ยงศศินทร์หนะครับ ไม่ทราบว่าพ่อเลี้ยงอยู่ไหมครับ"
"อยู่ครับ แต่ว่าถ้าไม่ได้นัดไว้ก็เข้าพบไม่ได้นะครับ"
คนตอบไม่ใช่พนักงานที่อยู่ตรงหน้าแต่เป็ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่มีเชื้อสายฝั่งยุโรปแน่นอนผมฟันธง
"ผมเป็ผู้ช่วยของพ่อเลี้ยงศศินทร์ ชื่อหินผา ต้องขอโทษคุณอ้อนรักด้วยที่ให้เข้าพบพ่อเลี้ยงในตอนนี้ไม่ได้"
"ผมไม่ยกโทษให้หรอกนะ ผมต้องได้พบพ่อเลี้ยงเดี๋ยวนี้ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะสร้างความวุ่นวายให้พวกคุณแน่และผมจะฟ้องพ่อจริงๆด้วย"
ต้องเอาแต่ใจมากๆ ทำตัวเป็คุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ เหวี่ยงวีนเก่งๆ ขี้ฟ้องอีกต่างหากรวบรวมความน่ารำคาญมาอยู่ที่ตัวเองซะอ้อนรัก เชิดๆเข้าไว้
"เอ่ออ คุณอ้อนถ้าคุณทำแบบนั้นพวกผมจะลำบากนะครับ"
"แล้วยังไงผมต้องสนหรอ พาผมไปพบพ่อเลี้ยงเดี๋ยวนี้"
ผมยกมือขึ้นกอดอกแล้วทำหน้าบึ้ง ดุพอยังวะ เค้าจะพาไปหาพ่อเลี้ยงไหมเนี่ย ถามจริงไอ้พวกคุณหนูทั้งหลายที่ชอบทำแบบนี้อะไม่เหนื่อยกันบ้างหรอผมทำแปบเดียวยังเหนื่อยขนาดนี้แล้วอะ นับถือพวกเค้าจริงๆ
"ครับๆ พ่อเลี้ยงอยู่ที่สำนักงานด้านหลังแต่ตอนนี้พ่อเลี้งมีขะ… คุณอ้อนๆเดี๋ยวสิครับ เป็เื่แล้วไง"
หินผาพูดไม่ทันจบประโยค อ้อนรักก็วิ่งไปตามทางที่หินผาชี้ไปทันที เอาจริงๆคุณหินผาเค้าโตกว่าผมหลายปีผมทำท่าทางเสียมารยาทกับเค้าขนาดนั้นอะ โคตรแย่เลยแต่ช่างเถอะเค้าต้องเอาไปรายงานพ่อเลี้ยงแน่ๆ สำนักงานๆตรงไหนละเนี่ยอ่านั้นไง จะวิ่งเข้าไปเลยดีไหมแต่ว่าถ้าพ่อเลี้ยงมีแขกหละ เฮ้อ รอตรงนี้ก็ได้ให้คุณหินผามาก่อนดีกว่า
"แฮ่กแฮ่ก คุณอ้อนครับ"
โอ้ย น่าสงสารหอบแฮ่กมาเชียวอ้อนรักขอโทษนะคุณหินผาอ้อนรักตั้งใจเอ๊ะ ยังไง55
"ครับ เดี๋ยวผมรอตรงนี้คุณหินผาไปบอกพ่อเลี้ยงทีสิครับว่าผมมาพบ"
"ครับ"
ผมนั่งเล่นโทรศัพท์รอที่โตณะม้าหินอ่อนทีาหน้าสำนักงาน ก่อนจะรู้สึกได้ว่ามีคนมานั่งข้างๆคงเป็คุณหินผานั้นแหละ อ้อนรักเก็บมือถือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่คุณหินผา แต่เป็พ่อเลี่ยงศศินทร์
"... "
"้าพบฉัน เธอมีเื่อะไร"
"..."
ก็รู้ว่าพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง เห็นในหน้าหนังสือพิมม์หรือทีวีบ่อยๆ แต่จะบอกให้เลยว่าตัวจริงดูดีกว่ามากหล่อเหมือนนายแบบเลยสูงอีกต่างหาก อ้อนรักอิจฉา เฮ้อออ ทำไมอ้อนรักต้องเกิดมาตัวเล็กด้วยนะ
"เธอ เธอ อ้อนรัก"
ศศินทร์มองเด็กตรงหน้าที่มองเค้าอยู่ตาไม่กระพริบ พร้อมทำหน้าตาประหลาดเดี๋ยวมองยิ้ม เดี๋ยวเบะปากคล้ายจะร้องไห้ เด็กนี้ปกติหรือเปล่าเนี่ย ผมดึงแขนเด็กประหลาดเข้ามาคุยกันในห้องสำนักงานเพราะคุยกันข้างนอกถ้ามีคนได้ยินเป็เื่แน่
"ทำไมอ้อนรักไม่สูงแบบนี้บ้างอะ โอ้ยย ช่างมันก่อน พะ พะ พ่อเลี้ยงคือผมอยากให้พ่อเลี้ยงยกเลิกงานแต่งอะ"
"ไม่ได้หรอก"
"แต่พ่อเลี้ยงมีแฟนอยู่แล้วจะมาแต่งงานกับผมได้ยังไง ผมไม่เอาหรอกนะเราสองสามคนอะ ผมชอบเป็ที่หนึ่งอะ เป็หนึ่งไม่มีสองเข้าใจปะ เหอะ"
เอาสิ หางสงหางเสียไม่มี เสียมารยาทอีกแล้วอ้อนรัก พ่อเลี้ยงอ้อนรักขอโทษนะ ที่ทำตัวไม่ดีแต่ถ้าพ่อเลี้ยงยกเลอกงานแต่งให้อ้อนเมื่อไหร่อ้อนจะยกขันธ์ 5 มาขอขมานะ
ว่าไปนั้นไม่ทำหรอก เื่แค่นี้เอง
"ถึงฉันแต่งงานกับเธอ มิลินก็จะไม่มาวุ่นวายกับเธอฉันคุยกับเค้าแล้วฉันแต่งกับเธอแค่ในนาม แต่ตัวจริงของฉันยังไงก็คือมิลิน"
ถ้ารักกันมากขนาดนั้นแล้วมาตกลงแต่งงานกับผมเพื่ออะไร ผมก็เป็คนนะแต่งงานในนาม ใครก็ต้องรู้ว่าผมแต่งวานมีสามีแล้วแต่สามีของตัวเองยังคงไปคั่วกับแฟนเก่าอยู่ เค้าจะมองผมเป็ยังไงผมไม่เอาเอาด้วยหรอกนะแบบนั้น
"ไม่มีทางที่ผมจะยอม คุณโตกว่าผมคงรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ถ้าคุณยังยืนยันว่าจะไม่ยกเลิกงานแต่งงานคุณต้องเลิกกับแฟนคุณแล้วมีผมแค่คนเดียว แต่ถ้าคุณไม่ยอมเลิกกันแล้วยังคิดจะแต่งงานกับผมหละก็ ผมจะทำให้คุณได้รู้จักความหรรษาของชีวิตมากกว่านี้เอง กลับหละขอตัว"
ศศินทร์มองตามหลังของว่าที่ภรรยาไปอย่างเหนื่อยใจแต่เพียงไม่นานอ้อนรักก็กลับเข้ามาในห้องสำนักงานอีกครั้งพร้อมบอกเค้าว่า
"อ้อนเอานมสตอเบอรี่สูตรใหม่2แกลลอนนะ ไม่จ่ายเงินหรอกแบร่"
เหอะ คิดจะควบสองหรอเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า ผมไม่อยากได้ตำแหน่งเมียหรือเมียงหลวงของใคร ยังไงการแต่งงานครั้งนี้จะต้องยกเลิกพ่อเลี้ยงไม่มีทางยอมเลิกกับคุณมิลินอะไรนั้นแน่ นมสตอเบอรี่2แกลลอนนี้ถือว่าเป็ของไถ่โทษที่ทำอ้อนรักอารมณ์เสียละกัน ต้องเอาเื่ที่คุยกันวันนี้ไปเล่าให้คุณพ่อฟัง คุณพ่อรักผมจะตายไม่ยอมให้ผมไปเป็รองคนอื่นแน่ๆ เราจะได้เห็นดีกันพ่อเลี้ยงศศินทร์
2K
