ตอนที่ 18 การแสดงความสามารถ
“เหว่ยหลิง เราต้องมั่นใจว่าเราได้ฝึกฝนทุกเทคนิคและวิชาที่เราเรียนรู้มา ข้าคิดว่าเราควรเริ่มจากวิชาวายุเหมันต์และวิชาปราณเส้นใยไหมทอง” ซ่งหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“ข้าตกลง ซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าการทบทวนและฝึกฝนเพิ่มเติมจะช่วยให้เรามั่นใจและพร้อมสำหรับการทดสอบ” เหว่ยหลิงตอบด้วยความมุ่งมั่น
เหว่ยหลิงเริ่มจากการทำสมาธิและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย เขาหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกช้าๆ รู้สึกถึงพลังปราณที่ไหลเวียนในร่างกาย ความเย็นเฉียบของวิชาวายุเหมันต์สร้างกระแสลมเย็นที่หมุนวนรอบตัวเขา
“วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิงะโพร้อมกับสร้างะุลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง ะุลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้าและกระทบเป้าหมายที่ซ่งหลินสร้างขึ้นจากเส้นใยไหมทอง
ซ่งหลินใช้วิชาปราณเส้นใยไหมทองในการสร้างเป้าหมายที่แข็งแกร่งและยืดหยุ่น เส้นใยไหมทองที่เขาสร้างมีความยืดหยุ่นและแข็งแรงพอที่จะรับการโจมตีจากะุลูกเห็บของเหว่ยหลิง
“เ้าทำได้ดีเหว่ยหลิง ะุลูกเห็บของเ้ามีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง” ซ่งหลินพูดด้วยรอยยิ้ม
“ขอบใจเ้าซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าข้ายังต้องพัฒนาความแม่นยำและความเร็วในการโจมตี ข้าจะฝึกฝนเพิ่มเติม” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับพยักหน้า
หลังจากการฝึกฝนวิชาวายุเหมันต์ เหว่ยหลิงและซ่งหลินก็เปลี่ยนไปฝึกวิชาปราณเส้นใยไหมทอง ซ่งหลินใช้เส้นใยไหมทองในการสร้างการโจมตีที่รวดเร็วและแม่นยำ เขาพยายามควบคุมเส้นใยให้เคลื่อนไหวไปในทิศทางต่างๆ เพื่อทดสอบความสามารถในการควบคุมและการใช้เทคนิคในการต่อสู้
“ข้าเห็นความพัฒนาในวิชาของเ้า ซ่งหลิน เส้นใยไหมทองของเ้ามีความยืดหยุ่นและความเร็วที่น่าทึ่ง” เหว่ยหลิงพูดด้วยความประทับใจ
“ขอบใจเ้าเหว่ยหลิง ข้ารู้สึกว่าเราสามารถพัฒนาได้อีกมาก ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ในการฝึกฝน” ซ่งหลินตอบด้วยความมุ่งมั่น
หลังจากการฝึกฝนใน่เช้า เหว่ยหลิงและซ่งหลินนั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวนหยกเขียว บรรยากาศเงียบสงบและเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากแสงอาทิตย์ยามเช้า
“ซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าการทดสอบครั้งนี้เป็โอกาสที่ดีในการแสดงความสามารถของเรา ข้าตั้งใจที่จะทำให้ดีที่สุด” เหว่ยหลิงพูดด้วยความมุ่งมั่น
“ข้าก็รู้สึกเช่นกัน เหว่ยหลิง เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด ข้ารู้สึกว่าเรามีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ” ซ่งหลินตอบพร้อมกับรอยยิ้ม
การเตรียมตัวสำหรับการทดสอบไม่เพียงแต่เป็การฝึกฝนความสามารถและทักษะของเหว่ยหลิงและซ่งหลิน แต่ยังเป็การเสริมสร้างความมั่นใจและความมุ่งมั่นในการเผชิญหน้ากับความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า ทั้งสองคนรู้ว่าการทดสอบครั้งนี้เป็โอกาสที่ดีในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง และพวกเขาพร้อมที่จะทำให้ดีที่สุด
ยามบ่ายที่สนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน นักเรียนทุกคนมารวมตัวกันเพื่อเตรียมตัวสำหรับการทดสอบวิชาปราณที่สำคัญ สนามฝึกซ้อมถูกจัดเตรียมอย่างดี มีการแบ่งเขตพื้นที่สำหรับการทดสอบแต่ละวิชา แสงแดดส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง
อาจารย์หวังชางและคณะกรรมการทดสอบยืนอยู่ที่ด้านหน้าของสนาม พวกเขากำลังตรวจสอบรายชื่อนักเรียนและเตรียมการสำหรับการทดสอบ นักเรียนทุกคนยืนอยู่ในแถวเรียงราย มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น
เหว่ยหลิงและซ่งหลินยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียน ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนสายตากันและพยักหน้าให้กันเพื่อให้กำลังใจ
“ข้าเชื่อว่าเราจะทำได้ดี เหว่ยหลิง” ซ่งหลินพูดเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้ม
“ข้าเองก็เชื่อเช่นกัน ซ่งหลิน เราได้ฝึกฝนมาอย่างหนัก ถึงเวลาที่เราจะพิสูจน์ความสามารถของเรา” เหว่ยหลิงตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง
เสียงประกาศดังขึ้นจากอาจารย์หวังชาง “นักเรียนทุกคน กรุณาฟัง ข้าจะเริ่มการทดสอบวิชาปราณในวันนี้ เราจะประเมินความสามารถและทักษะของพวกเ้าในหลายด้าน ข้าขอให้ทุกคนทำให้ดีที่สุด”
การทดสอบเริ่มต้นด้วยการทดสอบความแข็งแกร่งและความคล่องแคล่วของนักเรียน แต่ละคนต้องแสดงวิชาปราณที่ตนถนัดและแสดงความสามารถในการควบคุมพลังปราณ
เหว่ยหลิงก้าวออกมาข้างหน้าเมื่อถึงตาของเขา เขาหลับตาและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย สายลมเย็นพัดผ่านสร้างกระแสลมที่หมุนวนรอบตัวเขา เขายกมือขึ้นและสร้างะุลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง
“วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิงะโพร้อมกับปล่อยะุลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้า ะุลูกเห็บกระทบเป้าหมายที่ตั้งอยู่บนแท่นกลางสนาม ะุลูกเห็บที่เขาสร้างมีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง
นักเรียนคนอื่นๆ และคณะกรรมการทดสอบต่างมองด้วยความประทับใจ อาจารย์หวังชางพยักหน้าอย่างพอใจ “เหว่ยหลิง เ้าทำได้ดีมาก ะุลูกเห็บของเ้ามีความแม่นยำและพลังที่น่าทึ่ง”
เหว่ยหลิงหายใจหอบเล็กน้อย แต่รู้สึกภูมิใจในตัวเอง “ขอบคุณท่านอาจารย์ ข้าพยายามทำให้ดีที่สุด”
ต่อมาเป็ตาของซ่งหลิน เขาก้าวออกมาข้างหน้าและยกมือขึ้น สร้างเส้นใยไหมทองที่แข็งแกร่งและยืดหยุ่น เส้นใยไหมทองเคลื่อนไหวไปมาในอากาศอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ซ่งหลินใช้เส้นใยในการสร้างอุปสรรคและโจมตีเป้าหมาย
“ปราณเส้นใยไหมทอง!” ซ่งหลินะโพร้อมกับควบคุมเส้นใยในการโจมตีและป้องกัน เส้นใยไหมทองที่เขาสร้างมีความยืดหยุ่นและแข็งแรงพอที่จะรับการโจมตีจากเป้าหมาย
คณะกรรมการทดสอบและนักเรียนคนอื่นๆ ต่างมองด้วยความประทับใจ อาจารย์หวังชางพยักหน้า “ซ่งหลิน เ้าทำได้ดีมาก เส้นใยไหมทองของเ้ามีความยืดหยุ่นและความเร็วที่น่าทึ่ง”
ซ่งหลินยิ้มและพยักหน้า “ขอบคุณท่านอาจารย์ ข้าพยายามทำให้ดีที่สุด”
การทดสอบดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นักเรียนแต่ละคนแสดงความสามารถและทักษะของตนเองในการควบคุมพลังปราณ บรรยากาศในสนามเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น
เมื่อการทดสอบสิ้นสุด อาจารย์หวังชางกล่าวสรุป “นักเรียนทุกคน ข้าภูมิใจในความพยายามและความสามารถของพวกเ้า ข้าหวังว่าพวกเ้าจะนำความรู้และทักษะที่ได้เรียนรู้มาใช้ในการพัฒนาตนเองและช่วยเหลือผู้อื่น”
เหว่ยหลิงและซ่งหลินรู้สึกภูมิใจในตัวเองและรู้สึกว่าการทดสอบครั้งนี้เป็ก้าวสำคัญในการพัฒนาความสามารถของพวกเขา ทั้งสองคนตั้งใจที่จะฝ่าฟันอุปสรรคและพัฒนาตนเองต่อไปในอนาคต
ยามบ่ายที่สนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน ท้องฟ้าเป็สีฟ้าสดใส แสงอาทิตย์ส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่น นักเรียนทุกคนรวมตัวกันที่สนามฝึกซ้อม เพื่อรอการแสดงความสามารถที่ได้รับการทดสอบอย่างเข้มข้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง นักเรียนแต่ละคนต่างมีความหวังว่าจะแสดงความสามารถของตนให้โดดเด่นที่สุด
เหว่ยหลิงและซ่งหลินยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียน ทั้งสองเตรียมตัวอย่างเต็มที่สำหรับการแสดงความสามารถของพวกเขา คณะกรรมการทดสอบยืนอยู่ที่ด้านหน้าของสนาม พร้อมกับจดบันทึกและให้คะแนนนักเรียนแต่ละคน
เสียงประกาศดังขึ้นจากอาจารย์หวังชาง “นักเรียนทุกคน ข้าขอให้พวกเ้าแสดงความสามารถที่ดีที่สุด การแสดงความสามารถครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็การทดสอบทักษะและพลังปราณของพวกเ้า แต่ยังเป็การพิสูจน์ความมุ่งมั่นและความตั้งใจของพวกเ้า”
เหว่ยหลิงก้าวออกมาข้างหน้าเมื่อถึงตาของเขา ทุกสายตาต่างมองมาที่เขาด้วยความคาดหวัง เขาหลับตาและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย หายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกช้าๆ ความเย็นเฉียบของวิชาวายุเหมันต์ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา
“วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิงะโพร้อมกับสร้างกระแสลมเย็นที่หมุนวนรอบตัวเขา กระแสลมที่รุนแรงสร้างะุลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง ะุลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้าและกระทบเป้าหมายที่ตั้งอยู่บนแท่นกลางสนาม ะุลูกเห็บที่เขาสร้างมีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง