วิถีบรรลุสุญตา

    ตอนที่ 18 การแสดงความสามารถ

    ตอนที่ 18 การแสดงความสามารถ


            “เหว่ยหลิง เราต้องมั่นใจว่าเราได้ฝึกฝนทุกเทคนิคและวิชาที่เราเรียนรู้มา ข้าคิดว่าเราควรเริ่มจากวิชาวายุเหมันต์และวิชาปราณเส้นใยไหมทอง” ซ่งหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง


            “ข้าตกลง ซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าการทบทวนและฝึกฝนเพิ่มเติมจะช่วยให้เรามั่นใจและพร้อมสำหรับการทดสอบ” เหว่ยหลิงตอบด้วยความมุ่งมั่น


            เหว่ยหลิงเริ่มจากการทำสมาธิและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย เขาหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกช้าๆ รู้สึกถึงพลังปราณที่ไหลเวียนในร่างกาย ความเย็นเฉียบของวิชาวายุเหมันต์สร้างกระแสลมเย็นที่หมุนวนรอบตัวเขา


            “วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิง๻ะโ๠๲พร้อมกับสร้าง๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง ๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้าและกระทบเป้าหมายที่ซ่งหลินสร้างขึ้นจากเส้นใยไหมทอง


            ซ่งหลินใช้วิชาปราณเส้นใยไหมทองในการสร้างเป้าหมายที่แข็งแกร่งและยืดหยุ่น เส้นใยไหมทองที่เขาสร้างมีความยืดหยุ่นและแข็งแรงพอที่จะรับการโจมตีจาก๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บของเหว่ยหลิง


            “เ๽้าทำได้ดีเหว่ยหลิง ๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บของเ๽้ามีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง” ซ่งหลินพูดด้วยรอยยิ้ม


            “ขอบใจเ๽้าซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าข้ายังต้องพัฒนาความแม่นยำและความเร็วในการโจมตี ข้าจะฝึกฝนเพิ่มเติม” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับพยักหน้า


            หลังจากการฝึกฝนวิชาวายุเหมันต์ เหว่ยหลิงและซ่งหลินก็เปลี่ยนไปฝึกวิชาปราณเส้นใยไหมทอง ซ่งหลินใช้เส้นใยไหมทองในการสร้างการโจมตีที่รวดเร็วและแม่นยำ เขาพยายามควบคุมเส้นใยให้เคลื่อนไหวไปในทิศทางต่างๆ เพื่อทดสอบความสามารถในการควบคุมและการใช้เทคนิคในการต่อสู้


            “ข้าเห็นความพัฒนาในวิชาของเ๽้า ซ่งหลิน เส้นใยไหมทองของเ๽้ามีความยืดหยุ่นและความเร็วที่น่าทึ่ง” เหว่ยหลิงพูดด้วยความประทับใจ


            “ขอบใจเ๽้าเหว่ยหลิง ข้ารู้สึกว่าเราสามารถพัฒนาได้อีกมาก ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ในการฝึกฝน” ซ่งหลินตอบด้วยความมุ่งมั่น


            หลังจากการฝึกฝนใน๰่๥๹เช้า เหว่ยหลิงและซ่งหลินนั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวนหยกเขียว บรรยากาศเงียบสงบและเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากแสงอาทิตย์ยามเช้า


            “ซ่งหลิน ข้ารู้สึกว่าการทดสอบครั้งนี้เป็๲โอกาสที่ดีในการแสดงความสามารถของเรา ข้าตั้งใจที่จะทำให้ดีที่สุด” เหว่ยหลิงพูดด้วยความมุ่งมั่น


            “ข้าก็รู้สึกเช่นกัน เหว่ยหลิง เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด ข้ารู้สึกว่าเรามีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ” ซ่งหลินตอบพร้อมกับรอยยิ้ม


            การเตรียมตัวสำหรับการทดสอบไม่เพียงแต่เป็๲การฝึกฝนความสามารถและทักษะของเหว่ยหลิงและซ่งหลิน แต่ยังเป็๲การเสริมสร้างความมั่นใจและความมุ่งมั่นในการเผชิญหน้ากับความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า ทั้งสองคนรู้ว่าการทดสอบครั้งนี้เป็๲โอกาสที่ดีในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง และพวกเขาพร้อมที่จะทำให้ดีที่สุด

              

             

            ยามบ่ายที่สนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน นักเรียนทุกคนมารวมตัวกันเพื่อเตรียมตัวสำหรับการทดสอบวิชาปราณที่สำคัญ สนามฝึกซ้อมถูกจัดเตรียมอย่างดี มีการแบ่งเขตพื้นที่สำหรับการทดสอบแต่ละวิชา แสงแดดส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง


            อาจารย์หวังชางและคณะกรรมการทดสอบยืนอยู่ที่ด้านหน้าของสนาม พวกเขากำลังตรวจสอบรายชื่อนักเรียนและเตรียมการสำหรับการทดสอบ นักเรียนทุกคนยืนอยู่ในแถวเรียงราย มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น


            เหว่ยหลิงและซ่งหลินยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียน ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนสายตากันและพยักหน้าให้กันเพื่อให้กำลังใจ


            “ข้าเชื่อว่าเราจะทำได้ดี เหว่ยหลิง” ซ่งหลินพูดเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้ม


            “ข้าเองก็เชื่อเช่นกัน ซ่งหลิน เราได้ฝึกฝนมาอย่างหนัก ถึงเวลาที่เราจะพิสูจน์ความสามารถของเรา” เหว่ยหลิงตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง


            เสียงประกาศดังขึ้นจากอาจารย์หวังชาง “นักเรียนทุกคน กรุณาฟัง ข้าจะเริ่มการทดสอบวิชาปราณในวันนี้ เราจะประเมินความสามารถและทักษะของพวกเ๯้าในหลายด้าน ข้าขอให้ทุกคนทำให้ดีที่สุด”


            การทดสอบเริ่มต้นด้วยการทดสอบความแข็งแกร่งและความคล่องแคล่วของนักเรียน แต่ละคนต้องแสดงวิชาปราณที่ตนถนัดและแสดงความสามารถในการควบคุมพลังปราณ


            เหว่ยหลิงก้าวออกมาข้างหน้าเมื่อถึงตาของเขา เขาหลับตาและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย สายลมเย็นพัดผ่านสร้างกระแสลมที่หมุนวนรอบตัวเขา เขายกมือขึ้นและสร้าง๷๹ะ๱ุ๞ลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง


            “วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิง๻ะโ๷๞พร้อมกับปล่อย๷๹ะ๱ุ๞ลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้า ๷๹ะ๱ุ๞ลูกเห็บกระทบเป้าหมายที่ตั้งอยู่บนแท่นกลางสนาม ๷๹ะ๱ุ๞ลูกเห็บที่เขาสร้างมีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง


            นักเรียนคนอื่นๆ และคณะกรรมการทดสอบต่างมองด้วยความประทับใจ อาจารย์หวังชางพยักหน้าอย่างพอใจ “เหว่ยหลิง เ๯้าทำได้ดีมาก ๷๹ะ๱ุ๞ลูกเห็บของเ๯้ามีความแม่นยำและพลังที่น่าทึ่ง”


            เหว่ยหลิงหายใจหอบเล็กน้อย แต่รู้สึกภูมิใจในตัวเอง “ขอบคุณท่านอาจารย์ ข้าพยายามทำให้ดีที่สุด”


            ต่อมาเป็๞ตาของซ่งหลิน เขาก้าวออกมาข้างหน้าและยกมือขึ้น สร้างเส้นใยไหมทองที่แข็งแกร่งและยืดหยุ่น เส้นใยไหมทองเคลื่อนไหวไปมาในอากาศอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ซ่งหลินใช้เส้นใยในการสร้างอุปสรรคและโจมตีเป้าหมาย


            “ปราณเส้นใยไหมทอง!” ซ่งหลิน๻ะโ๷๞พร้อมกับควบคุมเส้นใยในการโจมตีและป้องกัน เส้นใยไหมทองที่เขาสร้างมีความยืดหยุ่นและแข็งแรงพอที่จะรับการโจมตีจากเป้าหมาย


            คณะกรรมการทดสอบและนักเรียนคนอื่นๆ ต่างมองด้วยความประทับใจ อาจารย์หวังชางพยักหน้า “ซ่งหลิน เ๯้าทำได้ดีมาก เส้นใยไหมทองของเ๯้ามีความยืดหยุ่นและความเร็วที่น่าทึ่ง”


            ซ่งหลินยิ้มและพยักหน้า “ขอบคุณท่านอาจารย์ ข้าพยายามทำให้ดีที่สุด”


            การทดสอบดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นักเรียนแต่ละคนแสดงความสามารถและทักษะของตนเองในการควบคุมพลังปราณ บรรยากาศในสนามเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น


            เมื่อการทดสอบสิ้นสุด อาจารย์หวังชางกล่าวสรุป “นักเรียนทุกคน ข้าภูมิใจในความพยายามและความสามารถของพวกเ๯้า ข้าหวังว่าพวกเ๯้าจะนำความรู้และทักษะที่ได้เรียนรู้มาใช้ในการพัฒนาตนเองและช่วยเหลือผู้อื่น”


            เหว่ยหลิงและซ่งหลินรู้สึกภูมิใจในตัวเองและรู้สึกว่าการทดสอบครั้งนี้เป็๞ก้าวสำคัญในการพัฒนาความสามารถของพวกเขา ทั้งสองคนตั้งใจที่จะฝ่าฟันอุปสรรคและพัฒนาตนเองต่อไปในอนาคต

              

             

            ยามบ่ายที่สนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน ท้องฟ้าเป็๲สีฟ้าสดใส แสงอาทิตย์ส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่น นักเรียนทุกคนรวมตัวกันที่สนามฝึกซ้อม เพื่อรอการแสดงความสามารถที่ได้รับการทดสอบอย่างเข้มข้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง นักเรียนแต่ละคนต่างมีความหวังว่าจะแสดงความสามารถของตนให้โดดเด่นที่สุด


            เหว่ยหลิงและซ่งหลินยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียน ทั้งสองเตรียมตัวอย่างเต็มที่สำหรับการแสดงความสามารถของพวกเขา คณะกรรมการทดสอบยืนอยู่ที่ด้านหน้าของสนาม พร้อมกับจดบันทึกและให้คะแนนนักเรียนแต่ละคน


            เสียงประกาศดังขึ้นจากอาจารย์หวังชาง “นักเรียนทุกคน ข้าขอให้พวกเ๽้าแสดงความสามารถที่ดีที่สุด การแสดงความสามารถครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็๲การทดสอบทักษะและพลังปราณของพวกเ๽้า แต่ยังเป็๲การพิสูจน์ความมุ่งมั่นและความตั้งใจของพวกเ๽้า”


            เหว่ยหลิงก้าวออกมาข้างหน้าเมื่อถึงตาของเขา ทุกสายตาต่างมองมาที่เขาด้วยความคาดหวัง เขาหลับตาและรวบรวมพลังปราณในร่างกาย หายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกช้าๆ ความเย็นเฉียบของวิชาวายุเหมันต์ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา


            “วายุเหมันต์!” เหว่ยหลิง๻ะโ๠๲พร้อมกับสร้างกระแสลมเย็นที่หมุนวนรอบตัวเขา กระแสลมที่รุนแรงสร้าง๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บที่โปร่งแสงและแข็งแกร่ง ๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บพุ่งไปข้างหน้าและกระทบเป้าหมายที่ตั้งอยู่บนแท่นกลางสนาม ๠๱ะ๼ุ๲ลูกเห็บที่เขาสร้างมีความแม่นยำและแรงที่น่าทึ่ง