ผ่านไปกว่าหลายปี นับั้แ่เหตุการณ์หลอมรวมระหว่างโลกเสมือนกับโลกแห่งความจริงได้กลายเป็ส่วนหนึ่งของชีวิต
ไม่ว่าจะเป็การทำงาน การศึกษา หรือแม้แต่การทำธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็อะไรก็ตามที่เคยมีในห้วงอดีต ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องขึ้นอยู่กับระบบเลเวลและอาชีพที่พวกเขาสุ่มได้มา
โลกใบใหม่ได้ถูกกำหนดโดยความแข็งแกร่งและความสามารถ แต่ต่างตรงที่โลกแห่งนี้คือความเป็จริง การต่อสู้เพื่อความอยู่รอดได้กลายเป็สิ่งจำเป็อย่างยิ่งในชีวิตประจำวัน
ในประเทศัที่เคยเป็แหล่งอารยธรรมเก่าแก่ของมนุษย์ ปัจจุบันกลับเต็มไปด้วยตึกสูงที่ล้อมรอบไปด้วยเทคโนโลยีที่ผสมผสานเข้ากับเวทมนตร์และพลังของเหล่านักผจญภัย
ในเมืองแห่งหนึ่งของประเทศนี้ มีชายหนุ่มลึกลับ กำลังสวมใส่เสื้อคลุมสีดำยาวและหมวกกันน็อคที่ปกปิดใบหน้าของเขาไว้มิดชิด เขายืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่กำลังมุ่งหน้าตรงไปยังแท่นโบราณลึกลับที่ปรากฏขึ้นในทั่วทุกมุมโลก
แท่นพิธีกรรมเปลี่ยนอาชีพ สิ่งนี้คืออนุสรณ์สถานที่สำคัญมากสำหรับมนุษย์ในยุคสมัยนี้ เพราะมันคือแท่นพิธีกรรมแห่งโชคชะตาที่จะกำหนดชีวิตของทุกคน ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มต้นจากแท่นพิธีกรรมนี้ทั้งสิ้น ถ้าไม่มีแท่นนี้อยู่ โลกมนุษย์คงได้เกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างไม่รู้จบ
“ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดวันเปลี่ยนอาชีพของฉันก็มาถึง แกคิดว่าฉันจะสุ่มได้อาชีพอะไรวะ?”
“เหอะๆ อย่างแกไปเป็คนปลูกผักโน่น ข้าเห็นพี่ข้างบ้านสุ่มได้อาชีพนี้ บอกตรงๆแม่งโคตรแย่เลยวะ!”
“อาชีพปลูกผัก? มันก็แย่อย่างที่นายว่าจริงๆนั่นแหละ อาชีพมีเป็สิบเป็ร้อย แต่ดันได้อาชีพที่ห่วยแตก!”
ทุกคนรอบตัวต่างกำลังรอคอยการเปลี่ยนอาชีพอย่างใจจดใจจ่อ บรรยากาศรอบๆเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยหัวเราะของผู้คนที่กำลังตื่นเต้น
เพราะพวกเขาจะสุ่มอาชีพชีวิตของตนเอง บางคน้าเลือกเป็นักสู้เพื่อต่อกรกับมอนสเตอร์ บางคนเลือกอยากจะเป็นักเวทย์เพื่อปลดปล่อยพลังเวทมนตร์แห่งความฝัน หรือบางคนอยากจะเป็นักบวชเพื่อรักษาผู้าเ็และคนป่วย
ขณะที่บางคนเลือกอยากเป็อาชีพที่เกี่ยวข้องกับการทำงานด้านต่างๆ เช่นนักธุรกิจหรือนักประดิษฐ์เป็ต้น
“................”
ชายหนุ่มลึกลับคนนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชน แววตาของเขาจับจ้องไปยังผู้คนที่ขึ้นไปบนแท่นพิธีกรรมทีละคน ประกายแสงที่ก่อตัวขึ้นทุกครั้งที่มีคนเปลี่ยนอาชีพ ส่องประกายเป็แสงสีทองอันงดงามและทรงพลัง แต่แสงเ่าั้กลับไม่ได้สะท้อนอยู่ในดวงตาของชายคนนั้น
“เ้านี่มันอะไรกันน่ะ?”
เสียงกระซิบจากกลุ่มผู้คนรอบๆตัวชายหนุ่มดังขึ้น ผู้คนเริ่มมองเขาด้วยสายตาสงสัยและแปลกประหลาด ความเงียบสงัดปกคลุมบรรยากาศในระหว่างที่เขายืนอยู่ตรงนั้น คนอื่นๆที่รออยู่เพื่อขึ้นแท่นพิธีกรรมต่างถอยห่างอย่างไม่รู้ตัว
“นี่มันไม่ปกติ ทำไมหมอนั่นถึงยังไม่ได้สุ่มเปลี่ยนอาชีพกันเลยละ?”
“หรือว่าเขาเป็พวกไม่สมประกอบ? คนที่ไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนอาชีพ?”
หลายคนเอ่ยถาม ทว่าก็มีบางคนที่กระชากร่างของผู้ถามออกมา จากนั้นก็ได้ยกนิ้วขึ้นแตะปากและอธิบายด้วยความเคร่งเครียด
“จุ๊ๆ เขาถูกเรียกว่าหมวกกันน็อคนิรนาม ใน่เวลานึงเขาจะเดินทางไปยังแท่นพิธีกรรมหลายแห่งเพื่อเข้ารับการตรวจสอบชีวิตของตน”
“ถูกต้อง! ตลอดหลายเดือนมานี้ ฉันได้ยินว่าเขาทำเช่นนี้ในทุกๆครั้ง เหมือนยังไม่ถอดใจอะไรประมานนั้นละมั้ง?”
ชายหนุ่มได้ยินคำพูดเ่าั้ก็ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ มือของเขากลับกำแน่นขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่เห็นแสงจากการเปลี่ยนอาชีพของคนอื่น มันทำให้เขารู้สึกถึงความเ็ปในใจอย่างลึกซึ้ง
สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ เขาไม่ใช่คนที่เลือกจะไม่เปลี่ยนอาชีพ แต่เขาเป็คนพิเศษ เป็คนผู้หนึ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้
สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็เื่ตลก ทว่ามันเป็เื่ที่แท้จริง เขาคืุ์คนเดียวที่ไม่สามารถสุ่มอาชีพแห่งโชคชะตาได้
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีที่แล้ว ในวัยเด็กเขาคือหนึ่งในผู้ที่ได้ัักับเกมส์อาณาจักรเทพเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทว่าในขณะที่เพื่อนๆของเขาต่างประสบความสำเร็จในการเลือกอาชีพและเพิ่มระดับเลเวลของตนเอง
เขากลับพบว่าตนไม่สามารถเลือกอาชีพได้เลย ไม่ว่าพยายามมากเท่าใด ระบบผู้เล่นกลับไม่ทำงาน แม้เขาจะพยายามทดสอบหลายวิธีหรือเปลี่ยนแปลงแนวทางการใช้ชีวิต ทุกครั้งที่เขาขึ้นไปบนแท่นพิธีกรรมก็ไม่มีแสงสีทองส่องประกาย และไม่มีการเปลี่ยนอาชีพใดๆเกิดขึ้น
วันเวลาผ่านไป เขากลายเป็คนที่ถูกละเลยจากระบบของโลกใบนี้ ไม่ว่าจะทำงานหนักหรือพยายามมากเท่าใด เขาก็ยังคงอยู่ในสถานะ "ผู้ไม่มีอาชีพ" ซึ่งเป็สภาวะที่ไม่มีใครอยากเผชิญ
ในโลกใบใหม่นี้ การไม่มีอาชีพหมายถึงการไม่มีพลังอำนาจ ไม่สามารถเข้าสู่การต่อสู้หรือแม้แต่เข้าร่วมกับกิลด์ใหญ่ๆที่จะช่วยให้ตนเองมีสถานะทางสังคมที่มั่นคงได้
“เ้าคือคนพิเศษ...”
คำพูดหนึ่งจากนักบวชผู้เฒ่าที่เขาเคยพบเมื่อหลายปีก่อนดังขึ้นในความคิดของเขา
นักบวชคนนั้นบอกว่าเขาไม่ได้เป็เพียงแค่คนธรรมดาที่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ แต่เขาอาจเป็คนที่ถูกเลือกให้มีบทบาทสำคัญในอนาคต แม้ว่าคำพูดนั้นจะฟังดูเหมือนนิทาน แต่ชายหนุ่มก็ยังคงเก็บมันไว้ในใจตลอดหลายปีที่ผ่านมา
“หึหึ คนพิเศษเหรอ..”
“อย่าพูดให้ขำดีกว่าตาแก่เอ้ย!”
เขาพึมพำกับตัวเอง พลางปล่อยมือที่กำแน่นออก เขาเฝ้ามองฝูงชนที่กำลังเปลี่ยนอาชีพอย่างราบรื่นพร้อมกับแสงสว่างที่ส่องออกมา ไม่ว่าพวกเขาจะกลายเป็นักรบหรือนักเวทย์ พวกเขาก็ยังคงมีเส้นทางที่ชัดเจนรออยู่ แต่สำหรับเขาเส้นทางเ่าั้กลับไม่ปรากฏ
[คนต่อไป เชิญผู้กล้าคนใหม่ขึ้นมายังแท่นพิธีกรรมแห่งโชคชะตา]
ทันใดนั้น เสียงประกาศจากแท่นพิธีกรรมดังขึ้น และเรียกผู้คนให้เตรียมตัวสำหรับการเปลี่ยนอาชีพครั้งใหม่ ชายหนุ่มยืนนิ่งและตัดสินใจแน่วแน่ จากนั้นก็เดินก้าวขึ้นไปยังแท่นพิธีกรรมโดยไม่หันไปมองผู้คนรอบตัวที่ยังคงจ้องมองเขาด้วยความสงสัย
“มันขึ้นไปทำอะไร เ้านี่มันจะเปลี่ยนอาชีพได้เหรอ? หรือว่าจะเป็เพียงแค่ตัวตลก?”
เสียงของใครบางคนจากฝูงชนเริ่มพูดขึ้น ขณะที่ผู้คนได้ซุบซิบกันอย่างคึกโครม ทั้งหมดจ้องมองไปยังชายหัวกันน็อคเป็จุดเดียว
ชายหนุ่มก้าวไปยังจุดศูนย์กลางของแท่นพิธีกรรม เสียงกระซิบจากรอบข้างเริ่มค่อยๆเงียบลง บรรยากาศรอบตัวของเขากลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้คนต่างหยุดพูดคุยและจ้องมองเขาด้วยความสงสัย ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็ใคร หรือว่าเขามีแผนการอะไรในใจ
“................”
เมื่อเขายืนอยู่บนแท่นพิธีกรรม แสงประกายสีทองที่ควรจะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนอาชีพกลับไม่ปรากฏ แม้ว่าเขาจะตั้งใจเพ่งสมาธิและรอคอยการเปลี่ยนอาชีพ แต่ทุกอย่างยังคงนิ่งเงียบและไม่มีการตอบสนองจากระบบ
เวลาผ่านไปหลายวินาที บรรยากาศรอบข้างก็เริ่มกลับมาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจากฝูงชนที่เฝ้าดู พวกเขาเห็นแล้วว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชายหนุ่มยังคงยืนนิ่งอยู่เช่นเดิมโดยไม่มีการเปลี่ยนอาชีพใดๆ
เสียงหัวเราะดังขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงวิจารณ์ที่ค่อนข้างเย้ยหยัน
“ฮ่าฮ่า ฉันบอกแล้วว่าเ้านี่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้! เ้าหมวกกันน็อคดำคนประหลาดนี่มันก็แค่ตัวตลกเท่านั้นแหละนะ!”
ทว่าในขณะเดียวกันที่ทุกคนกำลังหัวเราะเยาะ สายฟ้าสีฟ้ากลับส่องแสงวาบลงมาจากท้องฟ้าสู่แท่นพิธีกรรม พลังงานมหาศาลที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนแผ่ซ่านออกมา และร่างกายของชายหนุ่มคนนั้นเริ่มเรืองแสงสีฟ้าที่แผ่ขยายออกไปรอบๆ
“กะ..เกิดอะไรขึ้น—?!!”
เมื่อปรากฏการณ์พิเศษที่ทำให้ฟ้าดินสั่นะเืเกิดขึ้น มันเป็่เวลาสั้นๆราวกับลมหายใจหนึ่งที่ผ่านไป
เมื่อทุกสายตาจับจ้องมาที่แท่นพิธีกรรม แสงสีฟ้าที่เคยส่องประกายจากร่างของชายหนุ่มก็พลันหายวับไป ไม่มีการประกาศจากระบบ ไม่มีเสียงเตือนหรือข้อความใดๆที่บอกว่าเขาได้เปลี่ยนอาชีพ ไม่มีแม้กระทั่งเสียงที่ยืนยันว่ากลายมาเป็ผู้เล่น
ระบบที่ดูเหมือนจะตอบสนองต่อคนอื่นๆอย่างสมบูรณ์ แต่สำหรับชายคนนี้มันกลับไม่ทำงานซะงั้น
“คะ..คิดไปเองเหรอ?”
“สงสัยแท่นพิธีกรรมเสียแน่ๆ”
..
เออ เดียวรู้ๆ