ในขณะที่ทุกชีวิตในนิยายเื่นี้กำลังดำเนินไปอย่างเรียบเรื่อยโดยมีหลาย ๆ สิ่งเริ่มเปลี่ยนไป ความเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของครอบครัวตระกูลกงก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหันชนิดที่ไม่มีใครได้ตั้งตัวเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
หลี่เย่อิงและกงเฉินผู้เป็พ่อของกงเฉิงเซวียนเดินทางมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่นายท่านผู้เฒ่ากงพักรักษาตัวอยู่ด้วยความเร่งรีบ เนื่องจากกลางดึกคืนนี้จู่ ๆ ทางโรงพยาบาลก็โทรมาแจ้งว่าอาการของนายท่านผู้เฒ่ากงนั้นไม่สู้ดีนัก จึงอยากให้ทางครอบครัวเตรียมใจกันเอาไว้ด้วย
เมื่อทางหลี่เย่อิงและกงเฉิงที่อยู่บ้านรู้ข่าวเข้าพวกเขาก็เร่งเดินทางเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลด้วยความร้อนใจทันที
ส่วนกงเฉิงเซวียนนั้นวันนี้เขายังอยู่ที่ต่างเมืองเพราะต้องไปเจรจาธุรกิจ ทำให้ข่าวของนายท่านผู้เฒ่ากงไปถึงเขาได้ช้ากว่าคนอื่น ๆ ไปโดยปริยาย
“ใจเย็น ๆ นะคะคุณพ่อ คุณปู่อยู่ในมือหมอแล้ว ยังไงก็ต้องปลอดภัยแน่นอนค่ะ” หลี่เย่อิงเอ่ยปลอบพ่อสามีทันทีที่ทั้งคู่ขึ้นรถแล้ว
กงเฉินมองไปยังลูกสะใภ้ด้วยใบหน้าซีดเผือดแล้วเอ่ย “พ่อก็หวังว่ามันจะเป็แบบนั้นเหมือนกันอิงอิง”
ทั้งสองปลอบใจกันไปตลอดทางอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน การเดินทางไปยังโรงพยาบาลของพวกเขาในครั้งนี้ให้ความรู้สึกยาวนานราวกับว่ามันอยู่ไกลกว่าเดิมขึ้นไปอีกหลายเท่าทั้งยังบีบหัวใจของพวกเขาเป็อย่างมาก
เมื่อกลุ่มของหลี่เย่อิงเดินทางมาถึงโรงพยาบาล เหล่าทีมแพทย์ที่ให้การรักษากงฉีมาโดยตลอดก็มายืนรอต้อนรับพวกเขากันอยู่ก่อนแล้ว
“คุณหมอคะ คุณปู่เป็ยังไงบ้างคะ” เย่อิงถามขึ้นทันทีที่เห็นพวกเขา
“คุณหลี่ นายท่านกง ทางเราต้องขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ นายท่านผู้เฒ่ากงจากพวกเราไปแล้วครับ” หนึ่งในทีมรักษาเอ่ยขึ้น
“ไม่ ไม่จริงน่า...คุณเพิ่งโทรหาพวกเราไปไม่กี่นาทีเอง” หลี่เย่อิงพึมพำอย่างไม่จะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“คุณพ่อ...” หลี่เฉินเอ่ยแล้วทรุดตัวลงอย่างไร้เรี่ยวแรงทันที ดีที่ข้างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยผู้คุ้มกัน จึงทำให้นายท่านหลี่ไม่ได้รับอันตรายหรือล้มลงไปให้ต้องาเ็เข้าอีกคน
“เราทำสุดความสามารถแล้วครับ” ทางทีมแพทย์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเช่นกัน
“ก่อนที่ท่านจะจากไป...ท่านทรมานไหม” หลี่เฉินเอ่ย
“ไม่ครับ นายท่านผู้เฒ่ากงจากไปอย่างสงบ ไม่มีท่าทีทรมานหรือเ็ปครับ”
“ดี...ดีแล้ว อิงอิง ปู่หลานคงรอเราแย่แล้ว เราไปกันเถอะ” ชายวัยกลางคนกุมมือลูกสะใภ้ที่ยืนนิ่ง ๆ แต่ดวงตากลับเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาแห่งความสูญเสียไม่ต่างจากตนอย่างอ่อนโยน
“ค่ะ เราไปหาคุณปู่กันเถอะ” หลี่เย่อิงตอบพลางเดินตามทีมแพทย์เข้าไปด้านใน
แม้ว่าความจริงแล้วอวี๋เย่อิงจะเพิ่งเข้ามาอยู่ในร่างนี้ได้ไม่นาน แต่ความอ่อนโยนที่เธอได้รับจากชายชราตระกูลกงที่ไม่ต่างจากความอบอุ่นที่ครอบครัวหลี่มอบให้ก็เป็ดั่งน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจที่เปล่าเปลี่ยวของเธอได้เป็อย่างดีเลยทีเดียว
ก่อนหน้านี้เย่อิงเดินทางมาเยี่ยมกงฉีไม่เคยขาด นอกจากในตอนที่เธอติดงานของครอบครัวเท่านั้น ที่จะไม่ได้มาบ้าง แต่ก็ไม่เคยหายไปเกินหนึ่งวันเลย
เธอและนายท่านผู้เฒ่ากงมักใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันไปกับการนั่งพูดคุยเื่ต่าง ๆ ร่วมกัน หลายครั้งด้วยกันที่เธอได้ฟังเขาเล่าเื่ราวแต่หนหลังเมื่อครั้งที่เขายังเป็หนุ่มให้ฟังด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข จนทำให้เธอรู้สึกผูกพันกับชายชรามากกว่านายท่านผู้เฒ่ากับหลานสะใภ้ทั่ว ๆ ไปไปโดยปริยาย ดังนั้นการจากไปอย่างกะทันหันของกงฉีจึงนับเป็เื่ที่สร้างความะเืใจให้กับเย่อิงไม่น้อยเลย
ในขณะที่เย่อิงและกงเฉินกำลังเสียใจกับการจากไปของผู้าุโหนึ่งเดียวในตระกูลอยู่นั้น หญิงสาวก็เริ่มที่จะนึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไปจากที่ควรจะเป็
‘เื่นี้มันไม่ถูกต้อง ในนิยายที่เคยอ่านมา ถึงจะไม่ได้เอ่ยถึงเื่ของนายท่านผู้เฒ่ากงมากนัก แต่ก็ไม่ได้มีเหตุการณ์ความสูญเสียของตระกูลกงเกิดขึ้นอย่างที่เป็อยู่ในตอนนี้นี่นา’ เย่อิงคิดในใจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
งานไว้อาลัยของนายท่านผู้เฒ่ากงถูกจัดเตรียมขึ้นอย่างพิถีพิถันโดยคนที่เตรียมงานทั้งหมดอย่างตั้งใจก็คือหลี่เย่อิงผู้เป็สะใภ้เพียงคนเดียวของตระกูลกงนั่นเอง
ซึ่งงานไว้อาลัยในครั้งนี้บ่งบอกได้เป็อย่างดีเลยทีเดียว ว่าตระกูลอื่น ๆ ให้ความสำคัญกับการจากไปของนายท่านผู้เฒ่าตระกูลกงมากเพียงใด
วันสุดท้ายของการไว้อาลัยเป็วันที่แขกผู้มาเยือนเยอะมากเป็พิเศษ ครอบครัวของหลี่เย่อิงเองในวันนี้ก็มากันครบเช่นเดียวกัน
หลี่เจี้ยนและภรรยายืนพูดคุยกับกงเฉินไม่ไกลจากจุดที่หลี่เย่อิงและกงเฉิงเซวียนกำลังต้อนรับแขกมากนัก สองสามีภรรยาในนามทำหน้าที่ของตัวเองกันได้อย่างดีโดยไม่มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง
เหล่าคุณผู้หญิงตระกูลใหญ่ ๆ ที่มาร่วมงานต่างเอ่ยชื่นชมความกตัญญูที่คุณหนูหลี่มีต่อนายท่านผู้เฒ่ากงในเื่ที่เธอใส่ใจในการจัดงานครั้งนี้กันอยู่หลายครั้งเสียจนหลี่เฉินเองยังอดที่จะยืดอกภูมิใจในตัวของลูกสะใภ้ขึ้นมาไม่ได้
เพื่อน ๆ ของหลี่เย่อิงที่มาร่วมงานเองก็ลอบสังเกตสามีของเพื่อนสาวกันอย่างเงียบเชียบเช่นเดียวกัน
แม้ว่าพวกเธอจะได้ยินความคับข้องใจในความสัมพันธ์ของเพื่อนที่ระบายให้ฟังมาบ้างแล้ว แต่พวกเธอก็ยังไม่อยากจะเชื่อเสียเท่าไหร่ ว่าท่านประธานกงเฉิงเซวียน ชายหนุ่มที่สาว ๆ ทุกคนต่างใฝ่ฝันหานั้นจะเ็ากับภรรยาและทำให้ชีวิตคู่ของเพื่อนพวกเธอดูน่าอึดอัดได้มากขนาดนั้น
แต่เมื่อมองดูแววเรียบเฉยของเพื่อนสาวและสามีของเธอที่มองกันแล้ว ทั้งหมดก็พยักหน้าส่งสัญญาณให้กันและเชื่อในสิ่งที่เพื่อนสาวเคยระบายออกมาให้ฟังโดยพร้อมเพรียงกันทันที
ก่อนที่พิธีไว้อาลัยในวันสุดท้ายจะเริ่มขึ้นอย่างเป็ทางการ หญิงสาวหน้าตาชวนมองในชุดสุภาพคนหนึ่งก็เดินเข้ามาภายในงานด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยอย่างถึงที่สุด
คุณปู่ เจอกันไม่กี่ตอนก็ไปพักผ่อนแล้วค่ะ
(｡•́︿•̀｡)
เนื้อเื่เริ่มเปลี่ยนแล้ว แง่มๆๆ
(⁎˃ᆺ˂⁎)
5K
