ไนล์

    บทที่ 17

            ทั้งสามทรุดตัวลงกับพื้นทรายกระทําละหมาดในยามเช้าพร้อมกัน โมนารู้สึกถึงละอองฝุ่นบนถนนของบ้านเกิดของแม่ประทับลงบนหน้าผากของเธอ อยากให้เป็นฝนศักดิ์สิทธิ์ที่คุ้มครองเธอได้ตลอดไปแต่ฝุ่นก็คือฝุ่นที่เมื่อเปรอะเปื้อนร่างกายก็จําเป็นต้องชําระล้างออก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ