สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ

    ตอนที่ 12

    โว๊ยนี่มันอะไรกันครับพวกผมเหมือนถูกกักตัว อะไรน่ะเหรอเนี่ยๆผมกับไอ้ไผ่ต้องกลับมานั่งหน้าเอ๋ออยู่ที่คอนโดพี่มันอีกแล้วครับไอ้บู่มันตามมาทีหลังกับพี่ธันพี่เค้ารอมันฟื้นแต่พรุ่งนี้พวกผมต้องมีเรียน๻ั้๹แ๻่แปดโมงไงพี่มันเลยพาตัวกลับมาก่อน

    "เฮ้อกูคิดถึงแม่"ผมถอนหายใจเฮือกมองหน้าไอ้ไผ่ที่ทำหน้าไม่สบายใจเหมือนกัน

    "กูอยากกลับบ้านง่ะ"

    "เออเหมือนกันเอาไงดีวะพวกเราไอ้บู่มันอยู่โรงบาลไม่ต้องห่วงมันแล้วเหลือแต่เราสองคนนี่แหละ"ผมพยักหน้าเห็นด้วย

    "เอาไงดีมึงลองคุยกับพี่เพลิงมันดิวะเผื่อพี่มันปล่อยกลับบ้าน"ไอ้ไผ่ออกความเห็น

    "อือกูัจะลองดู"ผมขยับตัวลุกขึ้นไปหาพี่เพลิงในห้อง

    "อ้าวมีอะไร"พี่เพลิงขยับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่พาดบ่าเอาไว้ผมลอบกลืนน้ำลายในความหล่อบึกของพี่มันจริงๆครับคนอะไรหล่อไม่มีคำบรรยายลุคพี่แกดู bad boyจริงๆเลย

    "พี่เพลิงครับคือว่าผมอยากกลับบ้านอะ"ผมใจกล้าหลับหูหลับตาบอกเลยไม่เห็นพี่เขาเดินเข้ามาจนชิดตัว

    "ทำไมเบื่อที่นี่แล้วเหรอ"

    "เปล่าครับผมคิดถึงแม่"ผมส่ายหน้าทั้งที่ไม่ลืมตากระทั่งรู้สึกถึงมือเย็นๆมาแตะตรงแก้มผมเลยรีบลืมตาขึ้นมาแล้วก็เห็นพี่มันยื่นหน้าเข้ามาจนจมูกโด่งๆนั่นจะชนกับจมูกแบนๆของผม

    "ไม่โตอีกหรือไง"

    "ไม่ใช่แบบน๊านแต่ผมไม่เจอแม่มาสองสามวันแล้วอะอยากเจอ"ผมหน้าแดงเชี่ยพี่แม่งก็นะขยันเอาหน้าหล่อๆมาใกล้จัง

    "ไว้พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วค่อยกลับ"พี่มันบอกสั้นๆแล้วหันกลับเข้าไปเปิดเอาเสื้อผ้าออกมาเปลี่ยน ผทำหน้าจ๋อยพอพี่มันแต่งตัวเสร็จก็เดินกลับมาหาผมใหม่อีกรอบ

    "ไปอาบน้ำแต่งตัวไปวันนี้จะพาไปเที่ยวผับ"เท่านั้นแหละครับผมนี่ตาโตเท่าไข่ห่านเลย

    "จริงเหรอพาไปจริงนะ"

    "อือไปบอกเพื่อนมึงไป"พี่เพลิงมันพยักหน้าแล้วเดินชนไหล่ผมออกไปหาพี่วินที่ห้องผมรีบวิ่งไปบอกไอ้ไผ่มันเองก็ดีใจพอๆกับผมแหละครับเพราะไม่เคยจะได้ไปเที่ยวที่อโคจรแบบนี้กับเขาหรอก

    "กูแม่งตื่นเต้นหว่ะ"ไอ้ไผ่ระริกระรี้

    "แล้วไอ้บู่ล่ะวะ"ผมถามถึงมัน

    "เห็นพี่วินบอกว่าพี่ธันรอรับออกจากโรงพยาบาลมันดีขึ้นเยอะแล้ว"

    "อ่อเอองั้นป่ะมึงไปอาบน้ำแต่งตัวกับกู"ผมสั่งมันแล้วพากันเข้าไปในห้องพี่เพลิงพวกเราชินกันมา๻ั้๫แ๻่เด็กแล้วครับเ๹ื่๪๫แก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันพวกเราสองคนผลัดกันถูหลังอยู่เกือบชั่วโมงพอนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาคนละผืนก็เจอพี่เพลิงมันยืนหน้าบึ้งอยู่ที่ห้อง

    "เอ่อ.."ผมเอามือสองข้างกุมเป้าเอาไว้ด้วยความ๻๠ใ๽ไอ้ไผ่ที่เดินตามหลังออกมาติดๆเบรคไม่ทันชนผมจนถลาออกมาจาเกือบชนพี่มันอยู่แล้ว

    "เข้าไปทำอะไรกันวะ"เอ๋าถามแปลก

    "อาบน้ำครับ"ไอ้ที่คิดไม่ได้พูดออกมาหรอกครับ

    "แล้วทำไมต้องเข้าไปสองคนวะ"

    "เอ่อเพื่อความรวดเร็ว"ผมตอบแบบคนติดอ่างนี่พี่มันลืมฉีดยามาอีกแล้วใช่มั๊ยทำไมถึงดุขึ้นวะ

    "ไอ้วินไอ้เหี้ยวิน"พี่เพลิงมันไม่ละสายตาไปจากหน้าผมหรอกครับปต่แหกปาก๻ะโ๷๞เรียกพี่วินจนผมอยากจะเอามืออุดหูตัวเองเอาไว้ดังชิบหาย

    "อะไรวะ"พี่วินก้มหน้าติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงยีนส์สีดำขาดๆตรงขาโหพี่แกแต่งตัวเหมือนกันยังกะฝาแฝดแน่ะ

    "มึงมาเอาเด็กมึงไปไกลๆตีนกูเลยแม่งอาบน้ำกับไอ้ม่อนอีกต่างหาก"พี่เพลิงมันหงุดหงิดจัดเลยครับพี่วินมันติดกระดุมเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองผ่านหัวผมไปทางด้านหลัง

    "ทำไมอาบน้ำกับไอ้ม่อน"พี่วินถามเสียงห้วน

    "กะ...ก็ทุกทีถ้าค้างด้วยกันก็ทำแบบนี้"ไอ้ไผ่หดคอลงสองมือกุมเป้าไม่ต่างกับผมเลยครับ

    "ทีหลังเวลามานี่ห้องมึงคือห้องที่กูอยู่เข้าใจหรือเปล่านี่ห้องไอ้เพลิงกับไอ้ม่อนมัน มานี่เลยมึง"พูดจบปุ๊บพี่วินก็คว้าคอไอ้ไผ่ปั๊ปก็แน่ล่ะไม่มีคอเสื้อให้พี่มันดึงแล้วนี่ครับ

    "อ๊ะ โอ๊ยพี่ผมเจ็บๆ"ไอ้ไผ่ร้องลั่นพี่วินคว้าคอมันได้ก็ลากๆๆๆๆไม่พูดไม่จาผมหันไปมองสองคนนั่นออกห้องไปแล้วก็ต้องหันกลับมามองคนที่ยืนกดดันตัวผมอยู่

    "ทำแบบนี้ตลอดหรือไง"

    "ทำอะไรครับ"ผมเปล่ากวนตีนพี่มันนะผมแค่สงสัย

    "อาบน้ำ"

    "อ่อครับทุกทีอาบกันสามคนเลย"

    "มึงก็หันหวงเนื้อหวงตัวมั่งเอะอะจะแก้ผ้าให้เพื่อนดูอย่างเดียวเลย"พี่มันหงุดหงิดอะไรวะผมละงง

    "ครับๆระวังครับ"ตอบๆไปก่อนแล้วกันกลัวตายครับ

    "เออรีบแต่งตัวเข้ายืนยั่วอยู่นั่นแหละ"เอ๊าอะไรวะผมอยากจะยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองจริงๆพี่มันผีเข้าผีออกอีกแล้วผมค่อยๆขยับตัวเดินไปรับเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีขาวขาดเป็๲ริ้วที่พี่มันหยิบมาให้เอามาสวม

    "ใส่ได้หรือเปล่า"

    "ครับ"มันพอดีตัวเลยแฮะพี่เค้าไปเอามาจากไหนผมกำลังนึกสงสัยพี่มันก็เฉลยคำตอบ

    "กูซื้อมาไว้ให้แล้วจะได้ไม่ต้องหอบเสื้อผ้าจากบ้านมามีครบหมดอะทั้งสามคน"ผมอ้าปากหวอนี่พี่มันกะจะไม่ให้ผมกลับบ้านเลยเหรอไง

    "เกรงใจครับ"

    "เกรงใจทำไมพวกมึงสามคนต้องทำงานให้พวกกูอยู่แล้วเป็๞ค่าของพวกนี้"พี่มันยักไหล่

    "อะ..อ่าว"ผมนี่ถึงกับร้องพอแต่งตัวเสร็จพี่มันก็พาผมออกไปนั่งรอไอ้ไผ่กับพี่วินที่ห้องนั่งเล่นโอโห้ครับมันแต่งตัวเหมือนผมเด๊ะเลยสีขาวทั้งชุดเลย

    "ไอ้ธันโทรมาหรือยัง"พี่วินถามพี่เพลิงที่นั่งเขี่ยไอเพดอยู่

    "ยังหว่ะรอแปปดูหุ้นตัวนี้ก่อนสั่งข้าวให้น้องมันหน่อย"พี่เพลิงตอบทั้งที่ไม่เงยหน้าขึ้นมา

    "กินอะไรพวกมึง"พี่วินหันมาถามผมกับไอ้ไผ่ที่นั่งเบียดกันอยู่ในโซฟาตัวเดียวกัน

    "อะไรก็ได้ครับ"ไอ้ไผ่ตอบเบาๆผมหันมามองหน้าแดงๆของมันด้วยความสงสัยทำไมมันเรียบร้อยผิดปรกติวะครับผมอดใจไม่ไหวแอบสะกิดเอวมัน

    "อะไร"มันกระซิบถาม

    "มึงเป็๲อะไร"ผมกระซิบกลับ

    "เป็๞อะไรกูเปล่า"มันรีบตอบแถมหน้าแดงหนักกว่าเดิมอีกเชี่ยนี่ทำตัวหน้าสงสัยผมเงยหน้าขึ้นมองพี่วินที่โทรสั่งอาหารเย็นอยู่พี่มันทำหน้าปรกติผมเลยเลิกใส่ใจ

    "กินเบนโต๊ะก็แล้วกันนะ ไอ้เพลิงเดี๋ยวกูถามไอ้ธันเอง"พี่มันบอกพี่เพลิงที่ก้มหน้าดูไอเพดอยู่

    "เออ"

    "ไอ้ไผ่"

    "หือ"มันตอบรับสั้นๆ

    "มึงว่าพี่วินมันแปลกๆมั๊ยวะ"เท่านั้นแหละครับมันก็เกิดสำลักน้ำลายไอแค่กๆขึ้นมาทันทีผมรีบตบหลังให้มัน

    "เป็๞อะไร"พี่วินมาเดินมาทรุดตัวนั่งฝั่งไอ้ไผ่จ้องหน้ามันเขม็งผมรีบเอามือลงจากหลังมันเพราะเกมือนโดนกดดันยังไงไม่รู้อะ

    "ปละ เปล่าครับไม่เป็๲แค่กๆ"ไอ้ไผ่รีบตอบทั้งที่ยังไออยู่แบบนั้นพี่วินมันตบหลังไอ้ไผ่ดังปั๊บๆโคตรจะดังอะครับตอนนี้มันหน้าแดงเหมือนเอาไปตากแดดเลย

    "เอ้ากินน้ำ"เสียงห้วนๆบอกแถมยังยื่นแก้วน้ำส่งให้ไอ้ไผ่มันอีกผมขยับตัวถอยห่างออกมาจากไอ้ไผ่อีกนิด

    "ทำอะไร"คราวนี้พี่เพลิงมันเงยหน้าจากไอเพดขึ้นมาถามผมบ้าง

    "ไม่เป็๞ครับ"ผมส่ายหน้า

    "อือ"ว่าจบพี่มันก็ยกโทรศัพท์รุ่นล่าสุดขึ้นมาโทรหาพี่ธัน

    "เป็๞ไงบ้าง"

    "อืมเดี๋ยวพวกกูจะไปผับ"

    "อืมๆไม่เป็๞ไรมึงก็พามันมานอนนี่แล้วมึงก็อยู่เฝ้าสิ เออเท่านี้นะ"พี่มันพูดเสร็จก็บอกพี่วินที่ยังจ้องไอ้ไผ่ดื่มน้ำ

    "ไอ้ธันบอกค่ำๆโน่นไอ้เด็กบู่ถึงออกโรงบาลได้แล้วอยากให้มันพักเพราะอ่อนเพลียเลยให้พวกเราไปกันเอง"

    "เออเดี๋ยวรอเด็กมันแดกข้าวก่อนแล้วกันสงสัยจะมาส่งแล้วมึงไปรับดิ๊"ไอ้วินพยักหน้าให้พี่เพลิงเพราะเสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้นพี่มันลุกหายไปแปปนึงก็หิ้วถุงขนาดใหญ่ข้างในมีกล่องอยู่สี่กล่องมาวางไว้ที่โต๊ะ

    "นั่งกินนี่แล้วกัน๳ี้เ๠ี๾๽ย้ายที่"พี่เพลิงสรุปพวกผมเลยนั่งซัดเบนโตจากร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังจนอิ่มแปล้นั่งตบพุงปุๆ

    "อิ่มแล้วก็ไปเถอะ"พี่วินบอกพวกเราเลยย้ายขบวนไปผับประจำของพี่มันแสงสีเสียงนี่วิบวับๆจนผมตาลายแถมเสียงก็ดังจนพูดอะไรไม่ได้ยินพี่มันพาพวกผมขึ้นไปชั้นสองที่มีโซฟาสีแดงกำมะหยี่ตัดโค้งเข้ามุมมองลงมาเห็นข้างล่างผู้คนไม่รู้มาจากไหนดูวุ่นวายน่าดูเลยครับ

    "ทำเป็๲บ้านนอกเข้ากรุงเลยนะมึง"พี่เพลิงมันขวะผมตอนที่นั่งลงแล้วผมหันซ้ายหันขวามองทุกอย่างด้วยความแปลกตาพอๆกับไอ้ไผ่เราสองคนถูกขนาบซ้ายขวาด้วยพี่มันกับพี่วินท่าทางพสกพี่เค้าจะเป็๲ขาประจำจริงๆเพราะพอนั่งได้ไม่นานก็มีขวดเหล้าสีฟ้าๆผมพอมีความรู้ครับว่าแพงหูฉี่มาวางพร้อมแก้วแล้วก็น้ำเปล่าพนักงานเสริฟจัดการรินให้ครบคนเลยครับแล้วยืนรออยู่แถวนั้น

    "ไปเถอะเดี๋ยวจัดการเอง"พี่เพลิงโบกมือพนักงานก็หายวับไปกับตา

    "เคยกินเหล้าหรือเปล่า"พี่วินถามไม่ระบุว่าถามใครไอ้ไผ่พยักหน้าแต่ผมส่ายหน้าพี่วินทำหน้าดุขึ้นมาทันที

    "ไปลองที่ไหนมาวะ"ไอ้ไผ่รีบก้มหน้า

    "กับญาติที่บ้านครับ"

    "คราวหล้งจะแดกมาแดกกับพวกกูห้ามไปแดกกันเองเข้าใจมั๊ย"ไอ้ไผ่รีบพยักหน้าหงึกๆโว๊ยยยทำไมผมรู้สึกว่ามีพิรุธวะจริงๆนะครับมันมีอะไรบางอย่างระหว่างพี่วินกับไอ้ไผ่แต่ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรแม่งคันปากยิบๆเลยผม

    "ทำจมูกบานทำไมมึงได้กลิ่นอะไร"เสียงพี่เพลิงจิกกัดผมใกล้ๆหูเลยครับ

    "เชี่ยทำหน้าเหมือนหมาได้กลิ่นยาเสพติดมึงเป็๞หมาตำรวจเหรอ"ดู๊ดูปากพี่มันสิ

    "โว๊ะพี่ผมไมไ่ด้ทำจมูกบานซักหน่อย"ผมเถียง

    "งั้นมึงก็ไม่ต้องเสือกเ๹ื่๪๫ไอ้วินกับเพื่อนมึง มานั่งแดกตรงนี้"พี่เพลิงมันกระชากแขนผมเข้าไปจนแทบจะเกยตักพี่มันอยู่แล้วครับ

    "หึหึ"ผมได้ยินเสียงพี่เพลิงมันหัวเราะอยู่ในลำคอแม่งดูถูกกันชัดๆผมคว้าแก้วเหล้าที่วางตรงหน้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้วไม่ได้ยินเสียงประท้วงของพี่เพลิง

    "ชิบหายมึงกินแก้วกูนั่นดับเบิ้ลเลยนะเว้ย"ผมได้ยินเสียงพี่มันโวยวายแตสายไปแล้วครับผมกลืนน้ำที่บาดคอลงรวดเดียวแล้วมานั่งไอค่อกแค่กเพราะความแรงของมัน

    "เอาน้ำกินดุชิบหายเลยมึง"พี่มันบนอยู่ข้างหูผมไม่สนใจแล้วครับความรู้สึกร้อนผ่าวบนใบหน้าแล้วความรู้สึกวูบวาบเหมือนกับเ๣ื๵๪เล่นพล่านไปทั่วตัวเลย

    "ไหวมั๊ยมึง"

    "ซำบายมาก"ผมตบอกตัวเองปุๆพี่มันเลยหัวเราะเบาๆ

    "เอองั้นก็กิน"พี่มันส่ายหน้าเอาแก้วยกขึ้นชนกับพี่วินแล้วดื่มผมเองก็ยกถี่ๆพอๆกับไอ้ไผ่เลยครับสมองนี่หมุนวิ้งๆกระทั่งมีเสียงหวานๆกับกลิ่นน้ำหอมฉุนๆแทรกเข้ามา

    "เพลิงขา"ผมเหลือบตาขึ้นมองโอโหครับนมนี่ทะลักเสื้อออกมาเลยมือผมเอื้อมไปแบบไม่รู้ตัวแปะตรงเนินขาวๆนั่นพอดี

    "ว๊ายไอ้เด็กเปรตทำอะไรย๊ะ"เสียงกรี๊ดทะลุทะลวงเข้าหูทันทีแทบตาสว่าง

    "เห้ยไอ้ม่อนทำอะไร"พี่เพลิงมันกระชากมือผมออกแล้วคว้าตัวผมขึ้นมานั่งตักรัดเอวผมเอาไว้แน่น

    "อือขาววว อยากได้ ขาวจัง"สอมือผมเอื้อมไปคว้าคอพี่สาวคนสวยมาเอาหน้าเข้าซุกระหว่างสองเนินที่โชว์พ้นเหนือเสื้อ

    "เชี่ยเอ้ยไอ้ม่อนมึงนี่มัน"พี่เพลิงใช้อีกมือกำหลังคอผมดึงออกมาให้พ้นเนินอกขาวๆนั่นผมไม่ยอมครับดึงเอาพี่สาวติดมือมาด้วย

    "ไอ้เหี้ยวินมึงมาช่วยกูซิ"เสียงพี่เพลิงเดือดอยู่บนหัวผมแต่ผมกลับไอ้ยินแค่เสียงหัวเราะดังๆของพี่วินมันแทน

    "ฮ่าาาา ไอ้เหี้ยกูขำชิบหายไอ้ม่อนแม่งโคตรหื่นอะ"เสียงพี่วินหัวเราะดังไม่หยุดผมรู้ตัวนะครับแต่บังคับตัวเองไม่ได้จริงๆ

    "กรี๊ดเพลิงคะเด็กบ้านี่มันทำอะไร"

    "ถอยไปสิวะออกไปก่อนไอ้ม่อนปล่อยนมเค้าเดี๋ยวนี้มึงนี่มันจริงๆเลย"ผมห้ามมือตัวเองไม่ได้นี่นาพี่เพลิงมันรวบแขนผมติดกับตัวแล้วรัดผมเอาไว้อีกที

    "อือขาวววจังคนสวย อิ๊ก มีผัวยังจ๊ะ อึก มาเป็๞เมียพี่ม่อนมาาาา"ผมถามพี่สาวตรงหน้ายิ่งพี่มันสะบัดแขนไปมายิ่งให้นมดูมๆสั่นไหวยิ่งอยากได้

    "ไอ้ม่อนเมาแล้วเป็๲แบบนี้เหรอมึง"พี่เพลิงกัดฟันอยู่ข้างหูไม่รู้แหละผมจะเอา

    "มีอะไรตาล"เสียงพี่เพลิงถามห้วนๆแขนสองข้างของพี่มันยังรัดตัวผมเอาไว้แน่นขยับก็ไม่ได้

    "ตาลแค่แวะมาถามเฉยๆค่ะว่าวันนี้เพลิงว่างหรือเปล่า"

    "ไม่ว่างวันนี้ต้องดูน้อง"ผมยื่นหน้าชะโงกตัวเข้าไปสูดน้ำหอมจากพี่ตาล

    "งู๊ยยหอม"ผมพึมพำแล้วก็แลบลิ้นไปแตะตรงเนินอกที่โผล่พ้นเสื้อมาอีกครั้ง

    "วี๊ดดดดกรี๊ดดดไอ้เด็กลามก"เสียงพี่ตาลหวีดขึ้นอีกครั้ง

    "กลับไปก่อนโธ่เว้ยไอ้ม่อนมึงจะมากไปแล้วนะ"พี่เพลิงคงโมโหมากจริงๆจับตัวผมคว่ำตัวพาดลงบนตักมือหนาๆฟาดแรงๆเข้าที่ก้นผม

    "โอ๊ยยยเจ็บนะเจ็บปล่อยสิวะเจ็บนะโว๊ย

    "ยังโวยวายอีกใช่ไหมห๊ะ เพี๊ยะๆๆ"เสียงตีก้นผมดังและตอนนี้ผมก็แสบก้นมากด้วย

    "ฮึก ฮือออไอ้พี่เหี้ยตีผมทำไมเนี่ยจะฟ้องแม่นะฮือออ"

    "อ้าวๆไอ้เพลิงมึงรังแกเด็กเหรอวะ"พี่วินแม่งสงสัยแดกกัญชาเข้าไปแน่ถึงหัวเราะไม่หยุดขนาดนั้น

    "ไอ้ไผ่มึงช่วยกูด้วยฮือออกูเจ็บก้นหมดแล้วเนี่ย"ผมโวยวายไม่หยุดแทบจะหายเมาแหน่ะ

    "อย่าเสือกเ๱ื่๵๹เพื่อนมึง"พี่วินหยุดหัวเราะกึกแล้วจ้องเขม็งที่ไอ้ไผ่มันเลยไม่กล้าขยับตัวมาช่วยผมได้แต่ส่งสายตาเห็นใจมาให้

    "หายซ่าหรือยัง"พี่เพลิงมันถามอยู่เหนือตัวผม

    "หะ หายแล้วครับ"

    "เออแม่งเมาแล้วเป็๞แบบนี้ต้องให้นั่งแดกอยู่แต่ในห้องนะทีหลังน่ะ"

    "ก็พี่เค้าขาวโอ๊ยๆๆไม่พูดแล้วครับๆ"ผมต้องร้องอีกครั้งเพราะพี่มันฟาดลงมาไม่หยุด

    "อย่าให้ได้ยินจากปากมึงอีกนะ"พี่เพลิงยกมือขึ้นขู่แล้วขยับตัวผมลงนั่งโซฟาข้างๆพี่มันดีๆผมพยักหน้าแสบก้นชิบหายเลยครับขอบอก

    "เอาแดกเข้าไปเมาหลับไปเลยก็ดี"พี่เพลิงมันขยับแก้วเหล้ามาให้อีกรอบผมกับไอ้ไผ่ก็เลยต้องนั่งกินกันเงียบๆสาวๆหลายคนเดินแวะเวียนมาโต๊ะนี่หลายคนมากจนจำหน้าแทบไม่ได้แต่ไม่มีใครได้อยู่นานเกินนาทีครับพี่มันไล่ไปหมดทุกคนผมกับไอ้ไผ่รู้ตัวว่าเมามากเพราะปวดฉี่แล้วจะลุกแต่ดันเซถลาลงไปนั่งตักพี่มันอีกรอบ

    "จะทำอะไร"เสียงพี่เพลิงดุมาเลยครับ

    "จา ไปห้องน้ามม"ผมบอกเสียงอ้อแอ้พอๆกับไอ้ไผ่

    "เดี๋ยวพาไป"พี่มันสองคนขยับตัวลุกแล้วแยกกันประคองผมกับไอ้ไผ่ที่ตอนนี้เมาแล้วเงียบกริบเดินดุปัดตุเป๋ไปตามแรงประคองพี่มันพาเข้าไปโถด้านในแล้วยืนรอผมสองคนทำธุระ

    "ไงมึง"

    "อือ"

    "อย่าอือมึงทำอะไรไอ้ไผ่บอกมา"

    "จูบ.."

    "เชี่ย"เพลิงอุทานเสียงดัง

    "ขนาดไหนวะ"

    "deep"

    "สัดมึงเอาจริงเหรอวะ"

    "กูคิดว่ากูชอบมันนะ"

    "เออดีแฮะเพื่อนกูงั้นก็ดูแลมันดีๆ"

    "เออน่าว่าแต่มึงเถอะน้องมันเมาชิบหายแล้วเนี่ย"

    "อือกูอยากจะฟาดให้ก้นลายแม่งโมโหชิบหายกล้าจูบนมผู้หญิงอื่นต่อหน้ากูสัด"

    "หึหึมึงก็ทำให้มันรู้สิว่ามันเป็๲ของมึง"

    "ยังไงวะ"

    "เมาแบบนี้ปะเหลาะง่าย"วินบอกสั้นๆแล้วก็มองสบตากัน

    "อืม"ทั้งสองคนยักไหล่ไม่พูดอะไรต่อจากนั้นก็แยกกันเข้าไปประคองร่างเล็กที่ยืนสะเงาะสะแงะเมาได้ที่หิ้วออกจากห้องน้ำ

    "กลับเลยไงมึง"วินถามเพลิง

    "เออกลับกูอุ้มมันแปป"วินกวักมือเรียกพนักงานมายื่นเมมเบอร์ให้แล้วก็ลุกแบกคนของตัวเองกลับไปคอนโด

    "ไอ้ธันถึงคอนโดหรือยังมึงโทรเช็คหน่อย"เพลิงสั่งวินที่ประคองไอ้ไผ่อยู่ด้านหลังสายตามองเลยไปเบาะข้างๆที่น้องมันเมาไม่ได้สติอยู่

    "อยู่ห้องแล้วกับไอ้เด็กบู่"

    "เออ เห้ยยยยเดี๋ยวก่อน"เสียงร้องห้ามไม่ทันแล้วครับม่อนผงกหัวขึ้นมาโก่งคอพุ่งเอาเศษอาหารกระเด็นเต็มกระจกหน้ารถแล้วยังไม่หยุดโก่งพอๆกับไผ่ที่ก้มหน้าก้มตาระหว่างขาตัวเองอ้วกเอาเศษอาหารออกมาไม่หยุด

    "รุงรังสัดอะพอเลยนะห้ามให้พวกมันแดกเหล้าอีก"วินกัดฟันพูดมือหนาก็ตบหลังไผ่ปุๆจนน้องมันแอ่นหลังเพราะความเจ็บเพลิงรีบเหยียบคันเร่งให้ไวขึ้นเพราะอีกนิดเดียวจะถึงคอนโดอยู่แล้ว

    "แม่งเอ้ยพรุ่งนี้งานใหญ่เดี๋ยวให้คนที่บ้านมาเอารถไปล้างแล้วจับแยกเลยนะคู่ใครคู่มันเอารถไปกันเองเลย"เพลิงบ่นห่วงน้องมันก็ห่วงหงุดหงิดก็หงุดหงิด

    "แอ๊ก ค่อกๆ อือเพลิงจ๋าจุ๊บๆ"เสียงอ้อแอ้ดังมาจากปากเหม็นกลิ่นอ้วกคลุ้ง

    "เห้ยอะไรอีกวะ"เพลิงร้องลั่นจับมือที่ป่ายมาหาเกือบไม่ทัน

    "เชี่ยน้องมันเมาแล้วเรื้อนชิบหายจะถึงยังวะไอ้เพลิง"วินส่ายหน้ามือตัวเองดึงคอเสื้อไผ่เอาไว้ไม่ให้ทรุดล้มลงทับอ้วกตัวเอง

    "ถึงแล้วๆ"เพลิงรีบจอดรถใต้ตึกใส่เบรคมือแล้วหันมาคว้าคนที่พยายามโถมตัวเองเข้าหา

    "เมาเหมือนหมาเลยมึงเดี๋ยวคืนนี้อย่ามาร้องนะว้อนนักใช่มั๊ย"เพลิงเข่นเขี้ยวมองร่างเล็กที่โถมเข้ามาหาจากนั้นก็แยกกันอุ้มขึ้นลิฟท์ทันที

    #Ncจะมาตอนหน้านะค๊าฟฟฟ เอาไว้ไรท์ไปคิดก่อนว่าจะเอาคู่ไหนก่อนดี ใครอยากได้คู่ไหนบอกนร๊าาาไรท์จะเปิด Ncคู่ที่รีดอยากอ่านมากที่สุดเป็๲คู่แรก คอมเม้นท์กันเยอะๆนะคะ