ตอน 9 ผมไม่ใช่ไอ้หัวเห็ด
ณคฤหาสน์ตระกูลหวัง
ตอนเช้าที่แสนจะสดใส
ตึงๆๆ ตึกๆเสียงแจ้หลีผู้เจียมตัวทำตัวซกมกวิ่งลงมาจากชั้นบนสุดของคฤหาสน์
"คุณชายคะ วันนี้จะทานอะไรดีคะ "ทันทีที่เขาลงมาถึงชั้นล่างก็ต้องใจนทำตัวไม่ถูกเด็กไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างเขาเคยชินกับการถูกกดขี่ไม่เคยมีใครมายืนรอปรนนิบัติพัดวีนับสิบคนแบบนี้สาวใช้ทั้งสิบคนคะยั้นคะยอที่จะแต่งตัวและทำอาหารดีๆให้เขาทาน
"ไม่เป็ไรหรอกครับ ผมต้องรีบไปโรงเรียน ฝากขอบคุณคุณปู่คนนั้นด้วยที่ให้ที่นอนดีๆกับผมหนึ่งคืน" แจ้หลีผู้มีมารยาทโค้งคำนับเพื่อขอบคุณแม้กระทั่งสาวใช้
"ใครก็ได้จับเขาไว้ที"จื่อเชาเดินลงมาได้ยินแจ้หลีพูดว่าจะไปๆ ใจของคนเป็ปู่ยอมไม่ได้กว่าจะหาตัวทายาทเจอไม่ใช่เื่ง่าย จื่อเชาสั่งให้บอร์ดิกาดจับตัวแจ้หลีไว้
"ฟังปู่ให้ดีนะลูกเอ๋ย ต่อไปนี้จะกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมไม่ได้แล้ว "จื่อเชากลัวเขาจะหาทางหนีไปเขาพูดเกลี้ยกล่อมและเล่าเื่ของแจ้หลีในวัยเด็กว่าน่าเอ็นดูขนาดไหนให้แจ้หลีฟัง ในวันเดียวกันนั้นจื่อเชาจองตั๋วเครื่องบินส่งแจ้หลีไปเรียนที่ต่างประเทศเพื่อปิดช่องทางชีวิตเก่าๆของเขา
แจ้หลีคนซื่อถูกส่งตัวไปแบบงงๆไม่ได้แม้แต่ไปล่ำลาใครสักคน โดยเฉพาะเจียงผิงหว่านกับอันยี้
ณโรงเรียนมัธยมที่พวกเขาเรียนอยู่
"อันยี้ ทำไมวันนี้นายเนิร์ดนั่นไม่มาเรียนหรือว่าเขาจะป่วย" ผิงหว่านเอาขนมมาเผื่อแจ้หลี แต่ก็ไม่เห็นเขามาเรียนถึงสองวันในใจเริ่มเป็ห่วง
"ไม่รู้สิ ฉันก็อยู่กับเธอเนี่ย "อันยี้ตอบแบบหน้าตายไม่สนโลก
"อันยี้!! สนใจคำพูดฉันหน่อยสินี่ฉันจริงจังนะ" ผิงหว่านเขย่าแขนอันยี้
"เห๊อะ...นี่เธอรู้จักเป็เดือดเป็ร้อนกับคนรอบข้างแล้วหรอ วันๆเห็นแต่สนใจไอ้หน้าหล่อนั่นฉันล่ะเบื่อจริงๆ "
"อีกอย่างเธอควรจะใส่ใจเพื่อนให้มากกว่านี้นะเราเป็เพื่อนกับเ้าเนิร์ดนั่นมาเป็ปีๆกลับไม่รู้แม้แต่ชื่อของเขาน่าเสียดายไหมล่ะ" อันยี้ถือโอกาสนี้บ่นผิงหว่านจนหูชา
"จริงสินะฉันเองก็ไม่เคยตงิดใจที่จะถามชื่อของเขาเลย ฉันเพิ่งมาเห็นความสำคัญของเขาตอนที่เขาไม่มาแล้ว"ผิงหว่านถอนหายใจออกมา ลึกๆแล้วเธอก็รู้สึกใจหายเพราะสำหรับเธอเด็กหัวเห็ดพูดน้อยคนนั้นเป็เพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง
...ทุกๆวัน ผิงหว่านก็ยังคงรอเพื่อนหัวเห็ดคนเดิมให้กลับมาสงสัย เป็ห่วง ตั้งคำถามมากมายว่าเขาหายไปไหนกันแน่ หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่น่าเชื่อว่าขาดเขาไปคนนึง ผิงหว่านจะรู้สึกเหงาใจอย่างบอกไม่ถูก ระหว่างนี้ชีวิตรักของเธอกับหานตั้วก็ระหองระแหงนับครั้งไม่ถ้วนแต่ยังดีที่มีอันยี้คอยให้กำลังใจเธออยู่ตลอด เพราะเป็รักแรกผิงหว่านเลยไม่ยอมตัดสินสักที ไม่ว่าหานตั้วจะทำให้เธอเสียใจนับครั้งไม่ถ้วนเธอก็พร้อมจับมือให้แน่นขึ้น
**********
เดิมทีแจ้หลีเป็คนฉลาดเพียงแต่สภาพแวดล้อมและโลกภายนอกบีบบังคับให้เขาต้องทำตัวโง่เง้าเพื่อปกป้องชีวิตน้อยๆของตัวเอง
เพียงเวลาครึ่งปี เขาสามารถปรับตัวและใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็ได้แบบคล่องตัวที่ประเทศอเมริกาตอนนี้แจ้หลีกลายเป็คนละคน เขาไม่ใช่แจ้หลีไอ้หัวเห็ดไร้ประโยชน์อีกต่อไปแล้วทรงผมเชยๆนั่นสร้างปมให้เขามาถึงทุกวันนี้แจ้หลีตั้งใจเพื่อที่จะเป็คนที่ดีขึ้นให้เป็ผู้ชายที่เหมาะสมและคู่ควรกับผิงหว่านในอนาคต
เด็กหนุ่มที่เพรียบพร้อมทุกอย่างในฐานะคุณชายน้อยที่เกิดบนกองเงินกองทองแค่นั้นยังไม่พอที่จะทำให้แจ้หลีรู้สึกว่าตัวเองพิเศษมากพอที่จะเคียงข้างผิงหว่านเขาตั้งใจเรียนอย่างขะมักเขม้นเพื่ออนาคต
เพียงพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปเร็วมากเมื่อแจ้หลีจบการศึกษาที่อเมริกาเดิมทีเขาตั้งใจจะกลับมาเรียนมหาวิทยาลัยที่จีนและตามหาผิงหว่านสารภาพรักซะให้รู้แล้วรู้รอดแต่เขาหวังสูงกว่านั้น เขาหวังจะดูแลเธอไปชั่วชีวิตแจ้หลีจึงยังรู้สึกว่าตัวเองยังดีไม่พอ่เวลาต่อจากนี้เขาไม่ได้ไปหารักแรกตามที่หวัง เขาสอบเข้ามหาลัยชื่อดังที่สิงคโปร์สาขาพัฒนาธุรกิจแต่ความบังเอิญก็ดันมาเกิดขึ้นแบบไม่รู้ตัวเมื่อระหว่างที่แจ้หลีกำลังเดินทางกลับบ้านพักหลังเลิกเรียนเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะรีบร้อนไปทำอะไรสักอย่าง ด้วยความสะเพร่าของเธอทำให้ไม่ได้ระวังทาง เกือบจะโดนรถเฉี่ยวเอาง่ายๆ
"คุณครับ เป็อะไรหรือเปล่า"ด้วยสัญชาตญาณคนดี แจ้หลีเข้าช่วยเหลือเธอโดยอัตโนมัติโอบมือประคองเนื้อตัวของเธอไว้ พร้อมถามไถ่ด้วยความห่วงใยแต่ทันทีที่เธอหันหน้ากลับมา แจ้หลีจำเธอได้ทันทีว่านี่คือผู้หญิงที่เขาเกลียดที่สุดในชีวิต เธอคือฟ่านจิ่นมี่ลูกสาวมาเฟียจีนที่ทำตัวน่ารังเกียจ ดูถูก รังแกแจ้หลีสารพัดครั้งที่เขายังอยู่โรงเรียนในตัวเมืองนั่นแต่ที่แปลกไปกว่านั้นคือฟ่านจิ่นมี่จำแจ้หลีไม่ได้แม้แต่เงา
*ใช่สิใครจะไปจำได้ก็แจ้หลีเปลี่ยนเป็คนละคนแล้วน่ะสิ ตอนนี้เขาไม่ใช่ไอ้หัวเห็ดเฉิ่มๆอีกต่อไปแล้ว...ราศีคุณชายน้อยตระกูลใหญ่จับวิบวับ มองตาเดียวก็รู้ว่าเป็ผู้ดีมาจากสกุลใหญ่ ไม่งั้นคงไม่มีปัญญามาเดินเตร็ดเตร่ที่ต่างประเทศได้*
"ฉะ ฉันไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"ทันทีที่เห็นหน้าแจ้หลี ฟ่านจิ่นมี่คนโง่คิดในใจเดี๋ยวนั้นเลยว่านี่แหละคู่ชีวิตพ่อของลูก
"ครับ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ"ทีแรกแจ้หลีไม่อยากสุงสิง เพราะจำเธอได้ว่าเธอนิสัยแย่ขนาดไหนเขาจึงเลือกบอกลาแล้วปล่อยให้กลายเป็ว่าต่างคนต่างไป
แต่แน่นอนว่าจิ่นมี่โคตรประทับใจคนๆนี้เธอไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆแน่ ผู้หญิงร้ายๆนิสัยต่ำทรามอย่างเธอกลายเป็คนอ่อนหวาน อ่อนโยนขึ้นมาทันที
"เดี๋ยวค่ะ คุณคะ คุณใช่คนจีนไหมคะ"จิ่นมี่ไม่้าให้ลาโดยที่ไม่ได้สานต่อ เธอแกล้งหาเื่พูดคุย เดินตามแจ้หลีไป
"ครับ ผมมาจากฉงชิ่ง " แจ้หลีไม่ได้สนอะไรมากเขาเพียงถามคำตอบคำ แต่พอวิเคราะห์ท่าทีของจิ่นมี่ดีๆแจ้หลีพบว่าเธอกำลังตกหลุมรัก เขานั้นแสนร้ายกาจหวังใช้โอกาสนี้แก้แค้นจิ่นมี่ที่เคยรังแกเขาไว้อย่างเจ็บแสบเอาความรักของเธอมาปั่นเล่น จงใจจะทำดีกับเธอใช้เสน่ห์หว่านล้อมอย่างมีชั้นเชิงให้จิ่นมี่โงหัวไม่ขึ้นแล้วค่อยหักอกเธอนิ่มๆภายหลัง
ั้แ่นั้นเป็ต้นมาพวกเขาพยายามทำความรู้จักกันมากขึ้นแต่แจ้หลีไม่ยอมปล่อยให้ความสัมพันธ์นี้เลยตามเลย จนเกินขอบเขตเขาพยายามให้ความหวังเธอไปเรื่อยๆ กระทั่งยอมตอบตกลงรับเธอเป็แฟนเพื่อให้เธอมีความหวังมากขึ้น
"มันน่าหงุดหงิดชะมัด ที่แฟนไม่ยอมมีอะไรด้วยทั้งที่ก็โตเอาป่านนี้"จิ่นมี่อ่อยแจ้หลีหลายครั้งแต่เขาปฏิเสธเธอทุกครั้งแบบไร้เยื่อใยพร้อมพูดตบท้ายว่า เพราะเขารักเธอจริงๆ และอยากถะนุถนอมเธอให้ได้มากที่สุดจึงเลือกใจเย็นอยู่แบบนี้ เป็การแสดงออกถึงการให้เกียรติ
ใช่ คำพูดที่หรูหราและดูจริงใจขนาดนี้จิ่นมี่เถียงอะไรไม่ได้สักคำ เธอก็ต้องอดทนและฝืนเอาชนะใจแจ้หลีไปวันๆ
กระทั่งวันเวลาผ่านไปถึง 4 ปี แจ้หลีเรียนจบมหาวิทยาลัยเตรียมตัวกลับจีนแผ่นดินใหญ่ซึ่งต่างจากจิ่นมี่ ที่เธอเกเรจนเรียนไม่จบ ต้องอยู่รอซ่อมที่นี่อีก1ปี เพื่อให้เรียนจบตามกำหนดการ
"แจ้หลีคะ คุณไม่กลับไปไม่ได้เหรอคะอยู่กับฉันที่นี่สักหนึ่งปี คงไม่เสียเวลาของคุณนักหรอก" จิ่นมี่งอแงเอาน้ำตาเข้าสู้ ตลอดเวลาที่คบกับแจ้หลีมาเธอแสร้งเป็ยอดหญิงตลอดหารู้ไม่ว่าแจ้หลีรู้ธาตุแท้ของเธอหมดเปลือกั้แ่แรก แต่เขาก็ปล่อยให้เธอเหนื่อยเพิ่ม แสร้งเป็คนดีต่อไป
"คุณพูดมาได้ยังไงว่าผมไม่เสียเวลา...ผมเสียเวลามาหลายปีแล้ว ต่อจากนี้แค่1วินาทีผมก็ไม่อยากรอ"แจ้หลีพูดชัดๆกระแทกกระดองใจของเธอในใจเขาหมายถึงเขารอที่จะกลับไปตามหาผิงหว่านไม่ได้แล้วเขาเสียเวลาที่ต่างประเทศนานมาก เพื่อที่จะเป็ผู้ชายที่คู่ควรกับผิงหว่าน
แจ้หลีเกะมือของเธอออกเดินลากกระเป๋าออกนอกรั้วบ้าน แม้แต่หางตายังไม่คิดหันกลับไปมองเพราะในใจของเขาไม่เคยมีจิ่นมี่อยู่ในนั้นั้แ่แรก
10K
