นาฬิกาดิจิตอลบนผนังห้องนอนบอกเวลาห้าทุ่มกว่าแล้ว แต่ตาของผมยังสว่างโร่ ยิ่งดึกความเงียบก็ยิ่งทำงาน ประสาทััของผมตื่นตัวสวนทางกับชาวบ้านชาวช่องเขา อาการแบบนี้สำหรับคนทั่วไปอาจจะเรียกว่า "นอนไม่หลับ" แต่สำหรับผม... ไอ้บอล นักรีวิวสายหื่นเ้าของฉายา 'Mr.B' แห่งเว็บบอร์ดใต้ดิน มันมีคำจำกัดความสั้นๆ ง่ายๆ ว่า "อาการคัน"
มันไม่ได้คันที่ิั ไม่ได้โดนยุงกัด แต่มันคันยิบๆ อยู่ในใจ ลามลงไปถึงเบื้องล่าง อาการอยากปะทะเนื้อนุ่มๆ กลิ่นหอมๆ ของอิสตรีมันกำเริบขึ้นมาดื้อๆ ยิ่ง่นี้ผมห่างหายจากการ "ขึ้นงาน" มาเกือบสองอาทิตย์เพราะมัวแต่วุ่นวายกับธุรกิจส่วนตัว พอเคลียร์งานจบ ความอัดอั้นที่สะสมมามันก็เหมือนเขื่อนทำท่าจะแตก
ผมคว้าโทรศัพท์มือถือคู่ใจขึ้นมา ปลดล็อกหน้าจอด้วยความชำนาญ นิ้วโป้งปัดเลื่อนเข้าไปยังเว็บไซด์ไลน์เ้าประจำ แหล่งรวมความบันเทิงของผู้ชายขี้เหงาอย่างเราๆ ท่านๆ แสงสว่างจากหน้าจอสาดส่องใบหน้าผมในความมืด สะท้อนแววตาของนักล่าที่กำลังมองหาเหยื่ออันโอชะ
"วันนี้มีอะไรเด็ดๆ บ้างวะ..." ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ
หน้าเว็บเต็มไปด้วยรูปโปรไฟล์สาวสวยนับร้อย ทั้งโซนลาดพร้าว รัชดา สุขุมวิท ไปจนถึงฝั่งธนฯ แต่ละรูปนี่แต่งมาสวยวิ้ง อกตูม ผิวขาวจั๊วะจนแทบแสบตา แต่ประสบการณ์ระดับผมที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน มองปราดเดียวก็รู้ว่าอันไหน "ของจริง" อันไหน "แต่งภาพ" หรืออันไหนเป็ "เอเจนซี่ไก่กา" ที่เอารูปนางแบบมาหลอกขายฝัน
ผมเลื่อนผ่านพวกรูปที่ดูสวยเกินจริงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งนิ้วโป้งของผมชะงักกึก... สายตาไปสะดุดเข้ากับโพสต์หนึ่งที่เพิ่งอัปเดตเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
รูปโปรไฟล์นั้นไม่ได้ดูหวือหวาฉูดฉาดเหมือนคนอื่น เป็รูปเซลฟี่หน้ากระจกง่ายๆ ของหญิงสาวผิวขาวเหลือง หน้าตาจิ้มลิ้มแบบสาวหมวย แก้มป่องนิดๆ ดูน่ารักน่าหยิก ผมดำยาวสลวยทิ้งตัวลงมาคลอเคลียไหล่ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาผมไม่ใช่แค่หน้าตา มันคือแววตาที่ดูใสซื่อ กับแคปชั่นสั้นๆ ที่เขียนไว้ว่า...
"น้องฟ้าใส (น้องใหม่) เพิ่งมาลงครั้งแรก ร้อนเงินค่ะ... ขี้อ้อน ไม่เร่งงานนะคะ"
คำว่า "น้องใหม่" กับ "ร้อนเงิน" นี่แหละครับ คีย์เวิร์ดนรกแตกสำหรับนักเที่ยวอย่างผม มันกระตุ้นต่อมความอยากรู้อยากเห็นจนสั่นไปหมด น้องใหม่แปลว่ายังไม่ช้ำ แปลว่าความสดซิงยังเต็มเปี่ยม และคำว่าร้อนเงิน แปลว่าน้อง้าความช่วยเหลือ ซึ่งผม... ในฐานะสุภาพบุรุษนักเย... เอ้ย นักรีวิว ก็พร้อมจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ แลกกับความสุข เสมอ
ผมกดเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมในโปรไฟล์ น้องลงรูปไว้ 3-4 รูป มีรูปยืนเต็มตัวที่ทำให้เห็นสัดส่วนชัดเจน ถึงแม้จะใส่ชุดปิดมิดชิด แต่ความ "อวบอัด" มันปิดไม่มิดเลยจริงๆ
"โห... หุ่นแบบนี้สิของดี" ผมครางฮือในลำคอ
น้องฟ้าใสไม่ได้ผอมแห้งเหมือนนางแบบสมัยนิยม แต่มาในทรง "หนานุ่ม" มีน้ำมีนวล ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งแบบคนสุขภาพดี ต้นแขนต้นขาดูเต็มไม้เต็มมือ และที่สำคัญ... ่บนที่นูนเด่นทะลุเสื้อยืดออกมานั่น คะเนด้วยสายตาคร่าวๆ ต้องมีไซซ์ 36 ขึ้นไปแน่ๆ แถมรูปทรงดูคล้อยตามธรรมชาตินิดๆ ไม่ใช่ก้อนซิลิโคนแข็งๆ ตั้งเด่เหมือนลูกบอล
ผมไม่รอช้า รีบแอดไลน์ตามไอดีที่ทิ้งไว้ทันที ใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ลุ้นว่าน้องจะนอนไปหรือยัง หรือจะมีเสือปืนไวคนอื่นคาบไปกินก่อนแล้ว
“สวัสดีครับ น้องฟ้าใสว่างมั้ยครับ?” ผมพิมพ์ทักไปอย่างสุภาพ
ผ่านไปไม่ถึงนาที เสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดัง ติ๊ง!
“ว่างค่ะ... พี่สนใจนัดเลยก่อ?”
โอ้โห... พิมพ์ตอบมาเป็ภาษาเหนือแต้ๆ เลยครับคุณผู้ชม! แค่เห็นตัวหนังสือ คำว่า "เ้า" "ก่อ" อารมณ์ผมก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกระดับ สาวเหนือนี่ขึ้นชื่อเื่ผิวพรรณกับความอ่อนหวานอยู่แล้ว วันนี้ลาภปากไอ้บอลแล้วโว้ย
เราคุยรายละเอียดกันสั้นๆ น้องบอกพิกัดคอนโดซึ่งผมคุ้นเคยดี เป็คอนโดหรูย่านพระราม 9 ที่บรรดาน้องๆ ไซด์ไลน์ชอบมาเช่าพักกัน เพราะมีความเป็ส่วนตัวสูง และระบบรักษาความปลอดภัยแ่า ผมรีบนัดเวลาทันที "อีก 40 นาทีเจอกันครับ"
ผมะโลงจากเตียง เตรียมตัวให้พร้อมที่สุด พรมน้ำหอมกลิ่นโปรดที่สาวๆ ชอบทักว่าหอมเซ็กซี่ แล้วคว้ากุญแจรถบีเอ็มคู่ใจบึ่งออกจากบ้าน
ระหว่างขับรถไป หัวใจผมมันเต้นระรัวอย่างกับกลองเพล ความคาดหวังมันก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ภาพในหัวจินตนาการไปต่างๆ นานา ว่าตัวจริงน้องจะเป็ยังไง จะตรงปกไหม หรือจะเจอพวก "ไม่ตรงปกจกตา" ให้เสียอารมณ์เล่น แต่ลึกๆ แล้ว สัญชาตญาณผมบอกว่างานนี้ "แจ็กพอต" แน่นอน
ใช้เวลาไม่นานเพราะรถไม่ติด ผมก็มาถึงคอนโดย่านพระราม 9 ซึ่งผมเรียกมันเล่นๆ ว่า "เรือนหอขาประจำ" ผมเลี้ยวรถเข้าไปจอดในโซน Visitor อย่างคุ้นเคย ทักทาย รปภ. ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันนิดหน่อย แล้วเดินตรงดิ่งไปยังลิฟต์
ผมมาถึงก่อนเวลานัดหมายประมาณ 10 นาที แต่ใจมันร้อนรนไม่อยากรออยู่ข้างล่าง กดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นที่น้องบอก ระหว่างอยู่ในลิฟต์กระจก ผมส่องดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้ง จัดทรงผมให้เข้าที่ เช็กกลิ่นปาก แววตาในกระจกมันฟ้องชัดเจนว่าผมกำลัง "หิว" แค่ไหน
ติ๊ง!
เสียงลิฟต์ดังเมื่อถึงชั้นเป้าหมาย ผมก้าวออกมาเดินไปตามทางเดินเงียบๆ ที่ปูด้วยพรม บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงฝีเท้าตัวเอง ผมกวาดสายตามองหาเลขห้อง... เจอแล้ว ห้องริมสุดทางเดิน
ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกสมาธิ พยายามข่มความตื่นเต้นไม่ให้แสดงออกมากเกินไป เดี๋ยวไก่จะตื่น ยกข้อมือดูนาฬิกา อีก 5 นาทีจะถึงเวลานัด แต่ช่างเถอะ มาถึงหน้าห้องแล้ว จะให้ยืนรอเฉยๆ ก็กระไรอยู่
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
ผมเคาะประตูห้องเบาๆ สามครั้ง ยืนนิ่งรอฟังความเคลื่อนไหวภายใน หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ วินาทีแห่งการลุ้นระทึกว่าหลังบานประตูนั่นคือ "นางฟ้า" หรือ "ซาตาน"
แกร๊ก... แอ๊ดดด...
เสียงปลดล็อกประตูดังขึ้น ก่อนที่บานประตูจะค่อยๆ แง้มออก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งเด็กและสบู่ลอยมาแตะจมูกผมเป็อย่างแรก ก่อนที่ร่างของหญิงสาวจะปรากฏแก่สายตา
"สะ... สวัสดีค่ะ พี่บอลใช่ไหม?"
วินาทีนั้น โลกของผมเหมือนหยุดหมุนไปชั่วขณะ
ตรงหน้าผม คือสาวน้อยวัยใสที่ดูดีกว่าในรูปถ่ายร้อยเท่าพันเท่า! "น้องฟ้าใส" ยืนอยู่ตรงนั้น ในชุด นักศึกษา ที่ทำเอาผมตาค้าง เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว... ไม่สิ ต้องเรียกว่า "คับติ้ว" จนกระดุมแทบจะปริ รัดรึงจนเห็นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน หน้าอกหน้าใจขนาดมหึมาดันเนื้อผ้าออกมาจนตึงเปรี๊ยะ เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่ซ่อนอยู่ใต้กระโปรงทรงเอสั้นจู๋
ใบหน้าของน้องหวานหยดย้อย เครื่องหน้าจิ้มลิ้มแบบสาวหมวย ผิวขาวเนียนละเอียดแบบที่เขาเรียกว่า "ผิวหยวกกล้วย" แก้มใสมีเืฝาดธรรมชาติโดยไม่ต้องพึ่งบลัชออน ดวงตากลมโตสุกใสดูตื่นๆ เขินๆ นิดหน่อย ทำให้ดูน่ารักน่าเอ็นดูขึ้นไปอีก
"ตรงปก... ไม่สิ สวยกว่าปกอีกเหอะ" ผมคิดในใจดังๆ ขอบคุณ์ ขอบคุณฟ้าดินที่ส่งนางฟ้ามาโปรด
"ใช่ครับ พี่บอลเองครับ" ผมตอบกลับไป พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น "น้องฟ้าใสใช่มั้ยครับ?"
"ค่ะ... เชิญข้างในก่อนค่ะ" น้องยิ้มหวานจนตาหยี เป็รอยยิ้มที่ทำให้โลกสว่างไสว ก่อนจะเบี่ยงตัวให้ผมเดินเข้าไปในห้อง
ผมเดินตามน้องเข้าไป ภายในห้องเป็ห้องสตูดิโอขนาดกะทัดรัด ตกแต่งเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน มีกลิ่นหอมสะอาดๆ เหมือนเ้าตัว ไฟในห้องเปิดเป็สีส้มสลัวๆ ช่วยสร้างบรรยากาศโรแมนติก
น้องฟ้าใสเดินนำไปนั่งที่ปลายเตียง ท่าทางการเดินของน้องดูเงอะงะนิดหน่อย ไม่ได้ดูเจนจัดเหมือนพวกมืออาชีพที่ผมเคยเจอ บั้นท้ายงอนงามภายใต้กระโปรงสอบสั้นๆ นั่นขยับไหวไปมาดึงดูดสายตาผมจนแทบไม่อยากละสายตา
ผมนั่งลงข้างๆ เว้นระยะห่างนิดหน่อยเพื่อให้เกียรติและไม่ให้น้องรู้สึกอึดอัดเกินไป
"ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปเยอะเลยนะเนี่ย" ผมเริ่มบทสนทนาด้วยคำชมจากใจจริง
"ขอบคุณค่ะ..." น้องยกมือไหว้ขอบคุณแก้มแดงปลั่ง ก้มหน้ามองมือตัวเองที่บีบกันแน่น "หนู... หนูเพิ่งเคยรับงานครั้งแรก ตื่นเต้นมาก ผิดพลาดยังไงพี่บอลบอกหนูได้นะ"
น้ำเสียงอ้อนๆ เจือสำเนียงคำเมืองนั่นทำเอาผมใจละลาย ผมขยับเข้าไปใกล้อีกนิด
"ไม่ต้องเกร็งครับ ทำตัวสบายๆ เหมือนแฟนกัน แล้วนี่... เป็คนจังหวัดอะไรครับเนี่ย?" ผมชวนคุยเพื่อละลายพฤติกรรม
"คนเชียงรายค่ะ" น้องเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมแวบหนึ่งแล้วหลบตา "หนูมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ แต่อยู่ปีสอง... ่นี้ที่บ้านมีปัญหานิดหน่อย เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อน ต้องหาเงินส่งตัวเอง..."
ฟังแล้วก็อดสงสารไม่ได้ ชีวิตเด็กต่างจังหวัดในเมืองกรุงมันไม่ง่าย แต่ในความสงสาร ความหื่นของผมมันก็ยังทำงานอยู่ดี ผมถือโอกาสนี้ใช้สายตา "สำรวจ" ร่างกายของน้องอย่างละเอียดในระยะประชิด
ผิวของฟ้าใสขาวเหลืองเนียนละเอียดจริงๆ ไม่มีรอยจุดด่างดำให้เห็นเลยสักนิด ตามแขนตามขามีขนอ่อนๆ ไรๆ น่าัั รูปร่างสูงประมาณ 160 ต้นๆ กำลังดีสำหรับผม ไม่อ้วนไม่ผอม แต่เป็ความอวบแบบ "หนานุ่ม" ที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยชอบนักแล
และเมื่อสายตาผมเลื่อนไปที่แผ่นหลัง... ตอนที่น้องขยับตัว ผมสังเกตเห็นรอยสักเล็กๆ โผล่พ้นคอเสื้อด้านหลังออกมา เป็ลายดอกไม้สีสวย ตัดกับผิวขาวๆ ดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก มันเป็ความขัดแย้งที่ลงตัว ระหว่างหน้าตาที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ กับรอยสักที่ซ่อนความร้อนแรงเอาไว้
"สักด้วยเหรอเรา?" ผมทักพลางเอื้อมมือไปแตะเบาๆ ที่ไหล่
"ค่ะ... สักตอนจบ ม.6 เพื่อนพาไปสักค่ะ" น้องตอบเสียงเบา สะดุ้งนิดๆ เมื่อมือผมััโดนผิว
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาผมที่สุด และเป็ไฮไลต์ของค่ำคืนนี้ คงหนีไม่พ้น "ูเาไฟ" สองลูกที่อยู่ตรงหน้า ภายใต้เสื้อนักศึกษาที่รัดติ้วนั้น มันคือหน้าอกของแท้แม่ให้มาแน่นอน รูปทรงหยดน้ำที่ทิ้งตัวตามแรงโน้มถ่วงนิดๆ เวลาขยับตัวมันเด้งดึ๋งนุ่มนิ่ม ไม่แข็งทื่อเหมือนนมทำ ขนาดคัพ 36 นี่ไม่ได้เขียนโม้ไว้ในเว็บจริงๆ มันใหญ่จนผมต้องลอบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่
"หุ่นหนู... อวบไปหน่อยนะคะ พี่บอลชอบไหม?" น้องถามเสียงเครือๆ คงไม่มั่นใจในรูปร่างตัวเอง เพราะสมัยนี้ใครๆ ก็ชอบคนผอมๆ
ผมยิ้มกริ่ม ขยับตัวเข้าไปชิดจนไหล่ชนไหล่ วางมือลงบนต้นขาขาวเนียนของน้องที่โผล่พ้นกระโปรงออกมา ผิวนุ่มลื่นมือชะมัด
"แบบนี้เขาไม่เรียกอ้วนครับ เขาเรียก 'ของดี' รู้มั้ยพี่ชอบแบบนี้ที่สุดเลย" ผมกระซิบข้างหู สูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอขาว "เต็มไม้เต็มมือ น่าฟัดไปทั้งตัว..."
ฟ้าใสหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู ตัวสั่นน้อยๆ แต่ไม่ได้ปัดมือผมออก กลับนั่งนิ่งยอมให้ผมลูบไล้ต้นขาเล่น นี่เป็สัญญาณที่ดีว่า "ไฟเขียว" แล้ว
ผมค่อยๆ เลื่อนมือจากต้นขาขึ้นมาที่เอวคอด แล้วเลื้อยมืออ้อมไปด้านหลัง โอบกอดร่างนุ่มนิ่มนั้นเข้าหาตัว ความอบอุ่นจากร่างกายของน้องแผ่ซ่านเข้ามา ฟ้าใสเงยหน้าขึ้นมองผม สายตาฉ่ำเยิ้มและเต็มไปด้วยความคาดหวังผสมความหวาดหวั่นแบบมือใหม่
"พี่บอล... ใจดีกับหนูหน่อยนะคะ"
คำพูดนั้นเหมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟในตัวผม ความน่ารัก ความใสซื่อ และเรือนร่างยั่วยวนตรงหน้า มันทำให้สติผมกระเจิดกระเจิง
"รับรองครับ พี่จะดูแลอย่างดี..." ผมตอบเสียงพร่า "ไปอาบน้ำกันมั้ยครับ? จะได้สดชื่น... เดี๋ยวพี่ถูหลังให้"
ผมลุกขึ้นยืนแล้วดึงมือน้องให้ลุกตาม ฟ้าใสลุกขึ้นอย่างว่าง่าย ร่างกายอวบอัดเบียดเข้ามาแนบชิดกับตัวผม หน้าอกนุ่มหยุ่นคู่นั้นชนกับอกผมเต็มๆ ให้ความรู้สึกดีจนแทบบ้า
น้องพยักหน้าเบาๆ เป็เชิงตกลง ก่อนจะเดินนำผมไปทางห้องน้ำ โดยมีสายตาหื่นกระหายของผมจับจ้องไปที่บั้นท้ายงอนงามใต้กระโปรงสั้นที่กำลังส่ายไปมา... คืนนี้ยาวไกลแน่ๆ และผมมั่นใจว่า การรีวิวครั้งนี้ จะเป็หนึ่งในผลงานชิ้นโบแดงของ 'Mr.B' อย่างไม่ต้องสงสัย
374
