ตอนที่12มิโนทอร์
“ขอบคุณมากนะ”
“ไม่เป็ไรคะท่านกาย”ผมรีบขอบคุณเอเดนในทันทีเธอนั้นโบกมือและตอบผมอย่าไงไม่ได้คิดอะไรมาก ผมเลยยิ้มจากนั้นพวกเราก็เดินทางต่อหลังจากผ่านไปห้าชั่วโมงผมก็มาถึงยังแท่นที่สามและก็ทำเหมือนเดิมคราวนี้เป็ภูตสาวผมสีแดงดวงตาสีแดงงดงาม
“ข้าจูเดนยินดีที่ได้รู้จักท่านกาย”
“ครับ”ภูตสาวคนที่สามนั้นแนะนำตัวอย่างสุภาพและจับมือผมเหมือนกับเอเรนและเลเดนมากผมจึงได้ตอบแบบเดิมอีกครั้งและพวกเราก็เดินทางกันต่อพวกเราเจอแท่นเจอแท่นสุดท้ายในไม่นานนักแต่ที่ประหลาคือด้านหน้าของพวกเรามีอสูรตัวเหมือนกระทิงที่ยืนของขาอยู่หน้าแท่น
และทั้งสี่ด้านขงผืนที่มีคบไฟสีฟ้าที่ส่งไฟที่ฟ้าที่รุนแรงออกมาจำนวนมากและเ้าอสูรั์นั้นยังมีขนาดใหญ่อยู่ในมือทั้งสองข้างของมัน สามภูตสาวที่อยู่ด้านข้างของผมนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวนั้นทำให้ผมสงสัยมาว่าไอ้อสูรั์ที่อยู่ด้านหน้าของผมนี้คือตัวอะไร
“พวกเธอค่อยช่วยผมหน่อยแล้วกันนะผมจะจัดการมันเอง”
“คะ”ผมพูดออกมาโดยไม่ได้คิดอะไรมากเพราะผมไม่ได้กลัวมันเลยแม้แต่นั้นภูตทั้งสามตอบผมโดยที่ลังเลเล็กน้อยจากนั้นผมก็ยิ้มและโบกมือก็อบลินทั้งสามพุ่งเข้าผมดีดนิ้วใช้สกิลของซอมบี้นักดาบจากนั้นพวกมันทั้งสองก็พุ่งเข้าไปทันทีเริ่มต่อสู้กันอย่างรวดเร็วทันที
ซอมบี้ทั้งห้าของผมนั้นรวดเร็วมากนั้นทำให้พวกมันสามารถที่จะหลบการโจมตีของอสูรั์ได้ผมยิ้มออกมาและกระแทกพลังจิตที่รุนแรงใส่มันร่างกายของอสูรั์สั่นะเืเล็กน้อยแต่มันกับไม่ได้รับผลกระทบใดๆเลยจากสกิล พลังจิต ของผมนั้นทำให้ผมขมวดคิ้วเข้าหากัน
“มันคือมิโนทอร์คะท่านกายนั้นทำให้มันไม่ได้รับผลของพลังประเภทเวทย์มนตร์คะ”
“เอาแล้วไม่บอก่อนละ”จูเดนเดินเข้ามาบอกผมนั้นทำให้ผมหงุดหงิดผมนั้นบ่นออกมานั้นทำให้ภูตทั้งสามรรู้สึกผิดผมหยิบหน้าไม้ออกมาพร้อมกับที่เล็กไปที่มิโนทอร์และยิงใส่มัน
“ฟุก ฟุก วิ้ง”ลูกศรเวทย์ของผมนั้นสามารถเจาะผิวนั้นของมันได้นั้นทำให้ผมยิ้มออกมาและยิงใส่มันอีกสามนัด มันเริ่มเคลื่อนไหวช้าลงมากผมเลยยิงเข้าไปที่ขาของมันอีกสี่นัดนั้นเลยทำให้ผมเริ่มเวียนหัวเอเดนเดินมาที่ด้านข้างของผมแล้วใช้ปล่อยพลังสีขาวออกมามือเข้าใส่ผมไม่นานผมก็หายเวียนหัวนั้นทำให้ผมงุนงงผมก้มดูที่หน้าจอปรากฏว่าปัญญาที่ใช้ไปกลับคืนมาทั้งหมด
“เธอทำแบบนี้ได้ด้วยหรอ”
“คะแต่ได้แค่เพียงที่ละเล็กน้อยเท่านั้น”ผมรีบหันกลับไปถามเอเดนทันทีเธอนั้นรีบตอบผมทันทีนั้นทำให้ผมยิ้มออกมาพร้อมกับเล็งหน้าไม้ไปที่มิโนทอร์แล้วยิงไปที่แขนของมันไปอีกหลายสิบนั้นนั้นทำให้แขนขวาของมันไม่อาจที่จะจับขวาดได้อีกแล้ว
ผมยิ้มออกมาทันทีแล้วโบกมืออีกข้างนั้นทำให้ซอมบี้ทั้งห้าของรีบเข้าจัดการกับมิโนทอร์ทันทีแต่ดาบของพวกมันไม่อาจที่จะเจาะิัของมิโนทอร์ได้ผมขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะยิงลูกศรเวทย์ออกไปอีกห้านัดแต่ไม่ได้ตรงไปที่มิโนทอร์แต่ยิงเข้าไปที่ซอมบี้ทั้งห้าของผม
“จับเอาไว้แล้วใช้มันโจม”ผมคำรามออกมาอย่างสุดเสียงซอมบี้ทั้งห้าของผมรีบคว้าลูกศเวทย์เอาไว้พวกมันสามารรถที่จะจับได้อย่างง่ายได้พร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีใส่มิโนทอร์และครั้งนี้สามารถที่จะโจมตีผ่านิัของมิโนทอร์ได้แล้ว แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้มิโนทอร์เสียเปรียบเท่าไหร่เลยมันลุกขึ้นและฟันขวานอีกครั้งเข้าใส่ซอมบี้นักดาบ
ร่างของซอมบี้นักดาบนั้นขาดสะบั้นแต่นั้นเป็ร่างแยกของมันผมตอนนี้เหนื่อยเป็อย่างมากเอเดนรีบส่งพลังเข้ารักษาผมอีกครั้งไม่นานปัญญาของผมก็ฟื้นฟูจนเต็มแต่เอเดนนั้นกับหมดแรงแทน ผมรู้สึกเศร้าเล็กน้อยแต่จูเดนและเลเดนก็สามารรถที่จะพาเธอออกไปพักเพื่อรักษาได้
“ขอบใจมากนะ”
“ไม่เป็อะไรคะนี้ทำเพื่อยังไงก็ทำเพื่อช่วยน้องสองขอเราคะ”ผมหันไปขอบคุณเอเดนแต่เธอนั้นส่ายหัวและตอบผมทันทีนั้นทำให้ผมเสียใจเล็กๆและพยักหน้าตอบก่อนที่จะยิงลูกศรเข้าใสมิโนทอร์อีก หลังจากที่โดนลูกศรไปอีกยี่สิบลูกไม่นานมันก็ตายลงผม
“เลเวลอัพ” “เลเวลอัพ” “เลเวลอัพ”
“คุณได้รับ6แต้มเพื่อเพิ่มค่าสถานะ”
“เพิ่มปัญญาไปอีก6 แต้ม”ผมเพิ่มปัญญาไปอีกเพราะว่าตอนนี้ผมต้องใช้ปัญญาเป็จำนวนมากเพื่อที่จะใช้ยิงศรเวทย์จากนั้นผมก็เดินไปปลดปล่อยภูตสาวคนสุดท้ายไม่นานแสงก็ส่องสว่างอีกครั้งปรากฏภูตผมสีทองดวงตาสีทองแล้วเธองดงามมากนั้นทำให้ผมอย่างจะขย้ำเธอ
“คุณได้สำเร็จเควสแล้วได้รับ 10 เพื่อเพิ่มทุกค่าสถานะ และได้รับตทาแห่งปัญญา”
ปรากฏแสงสว่างเหนือหัวของผมแล้วคทาสีฟ้า้ามีสัญลักษณ์ของัอยู่ห่อหุ้มลูกแก้วสีน้ำเงินเข้มอยู่ผมจับมันและตรวจสอบดูมันมีสัญลักษณ์ที่สามารถสแกนได้อยู่ผมเลยสแกนดูและจ้องมองที่หน้า ด้านล่างของค่าสถานะผมมีข้อความบางอย่างเขียนอยู่
“เลเวล 19 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี
พลังกาย14 ปัญญา 52 จิตใจ 24
สกิล1 ควบคุมความตาย(เลเวล2/3) 2 พลังจิต(เลเวล1/3)3 ”
“คทาแห่งปัญญาเมื่อถึงครองคทานี้จะได้รับสกิลจากคทาสกิล โล่อากาศ ใช้ 3 ปัญญา”
“สุดยอดเลยแหะ”ผมอุทานออกมาอย่างมีความสุขเมื่ออ่านจบสี่สาวเองก็มีความสุขแต่พวกเธอใมากเมื่อเห็นว่าผมได้รับของบางอย่างจากอากาศแบบนี้จากนั้นภูตทั้งสี่ก็เดินมาหาผม
“ข้าไซเดนยินดีที่ได้รู้จักท่านและข้าขอขอบคุณท่านมากนะค่ะ”
“ครับ”ภูตสาวคนที่สี่เดินเข้ามาด้านข้างของผมและแนะนำตัวอย่างมีความสุขผมตอบช้าๆพร้อมกับรอยยิ้มเธอก็กุมมือผมเหมือนกับภูตสาวสามคนแรก ไม่นานป่าสีดำก็ค่อยๆกลายเป็ค้นไม้ธรรมดานั้นทำให้ผมประหลาดใจเล็กน้อยจากนั้นภูตสาวก็บอกลาผมและด้านจากไป
พวกเธอพยายามที่จะพาผมไปด้วยแต่ผมขอกลับไปรับสองสาวที่กำลังรอผมอยู่หลังจากเดินมาสิบชั่วโมงผมก็มาถึงที่ที่สองสาวอยู่ ด้วยพลังกาย 14 แต้มทำให้ผมไม่รู้สึกเหนื่อยเหมือนตอนก่อนหน้านี้เลยสองสาวนั้นมีความสุขมากเมื่อเห็นว่าผมกับมาแล้ว
“กลับมาแล้วหรือ”
“ครับไปกันเถอะ เวฟช่วยนับเหรียญนี้หน่อยนะ เกรชผมว่านี้น่าจะเหมากับคุณนะ”สองสาวรีบพูดออกมาอย่างมีความสุขผมพยักหน้าและตอบกับ จากนั้นก็พวกเธอก็เดินตามผมมา ผมยื่นเหรียญให้เวฟและยื่นชุดเกราะอ่อนให้เกรชพวกเธอประหลาดใจเล็กน้อยแต่ก็ทำตามที่ผม้าทันทีเวฟเริ่มนับเหรียญในระหว่างที่เดิน และเกรชก็ใส่ชุดเกราะ
ผมได้รับของพวกนี้มาจากการดรอปของมิโนทอร์หลังจากผ่านไปสิบกว่าชั่วโมงผมก็เดินมาถึงจุดเดิมที่ผมพึ่งฆ่ามิโนทอร์ไปตอนนี้เวฟอยู่บนหลังของซอมบี้นักดาบเธอเหนื่อยมากๆั้แ่สองชั่วโมงแรกแต่เกรชที่มีพลังกายสูงก็ยังไม่เหนื่อยเลย
“ไปทางนี้กันต่อเถอะ”ผมนั้นพูดออกมาจากนั้นพวกเราก็เดินต่อจนมาถึงหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่หนึ่งผมเดินเข้าไปโดนไม่ลังเลเลย ปรากฏยามเฝ้าประตูที่มีผิวสีเทาและมีหูที่ยาวแหลมผมขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อพวกมันเดินเข้ามาดักหน้าของผม
“ท่านกาย”
“เกิดอะไรขึ้น”พวกมันจ้องมองมาอย่างดุร้ายเหมือนกับจะกินเืกินเนื้อผมแล้วเสียงก็ดังขึ้นผมจ้องมองไปที่ด้านหลังของยามเฝ้าประตูภูตทั้งสี่ที่ผมพึ่งช่วยถูกมันอยู่บนไม้ที่เหมือนกับกางแขนมัดมือมัดแขนไว้ผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายจากนั้นก็โบกมือส่งก็อบลินทั้งสองออกไปทันทีพวกมันฆ่ายามเฝ้าประตูทั้งสองและพุ่งเข้าไปชายภูตทั้งสี่ทันที
“เกิดสิ่งใดขึ้น”เสียงของบางคนดังขึ้นมาอีกครั้งผมที่เดินเข้ามาแล้วเลยหันไปดูมีชายชราที่มีปีกสีแดงผมสีขาวมันน่าจะเป็ภูตเหมือนกับภูตสาวผมไม่ได้สนใจมันจากนั้นก็อบลินทั้งสามของผมก็ปล่อยสี่ภูตสาวได้แล้วผมให้ซอมบี้ทั้งสี่รีบพาพวกเธอออกไปพร้อมกับสองสาวด้วย
“กล้าดียังไงถึงได้ปลดปล่อยฏแห่งหมู่บ้านภูตเช่นนี้”
“ผมไม่สนฆ่าพวกมันทั้งหมด”ชายชรรานั้นคำรามออกมาอย่างดุร้ายนั้นทำให้ผมอย่างจะอ้วกผมคำรามออกมาอีกครั้งก็อบลินทั้งสามของผมพุ่งเข้าใส่ชายชรราทันที
1K
