"ก็ถ้าเ้าไม่แอบเอาน้ำดื่ม มาล้างหน้ากับชำระร่างกายแล้วล่ะก็ คงพอใช้จนถึงเมืองข้างหน้านี้แน่ มีหวังอดน้ำตายทั้งขบวน" หานเทียนเสียงตำหนิเฟยฮุ่ย เป็การใหญ่
"เ้าบ้าเอ๊ย พูดเบาๆ สิ เดี๋ยวได้ยินกันหมดหรอก ข้าผิดไปแล้ว ก็มันไม่สบายตัวนี้ อยู่ที่สำนักเฟยหลง แม่ข้าเตรียมน้ำไว้ให้ล้างหน้าทุกเช้า ข้าก็เลยชิน" เฟยฮุ่ยรีบบอกให้หานเทียนเสียงลดเสียงลง
"เฮ้อ...อากาศหนาวเช่นนี้ เ้าััน้ำได้เช่นไรกันแค่น้ำหกใส่ตัว ข้ายังสะดุ้ง" หานเทียนเสียงลดเสียงพูดลง เขาไม่ชอบความหนาวเย็นเอามากๆ
"ก็ข้าเป็ผู้หญิง ไฉนเลยจะทำได้เยี่ยงเ้าได้ง่ายๆ แต่ว่าเื่นี้ข้าจะแก้ไขประการใดดี" นางกระซิบถาม หานเทียนเสียง เพราะอย่างไรปริมาณน้ำคงไม่พอเดินทางไปต่อแน่ แต่ก็เห็นใบหน้าอมยิ้มของเขา จึงรู้ว่าต้องมีวิธีแก้ให้นางแล้วแน่นอน
"น้ำหมด ก็หาใหม่สิ ไม่เห็นจะยาก เ้านี่ช่างโง่จริงๆ เลย" หานเทียนเสียงกล้าด่านางโดยที่ไม่กลัวนางจะตีเขา เพราะรู้ว่านางจะต้องพึ่งพาเขาในเื่นี้
"แถวนี้มีแหล่งน้ำด้วยหรือ" เฟยฮุ่ยถาม นางเคยสำรวจก่อนจะเลือกพักแรมที่นี้แล้ว ในรัศมี 2 ลี้ ไม่พบว่ามีแหล่งน้ำเลย
"ข้ารู้ว่าจะต้องมีเื่แน่ วันนี้เลยสอบถาม ซิวจิน เขาแจ้งแก่ข้าว่ามีหมู่บ้านตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ห่างไปประมาณ 10 ลี้ มีแม่น้ำไหลผ่านหมู่บ้าน พรุ่งนี้เราแวะไป แล้วค่อยออกเดินทางต่อ.."
"แล้วซิวจินรู้ได้อย่างไรเล่า ว่ามีหมู่บ้านตั้งอยู่" เฟยฮุ่ยสงสัย
"หมู่บ้านที่พูดถึงนี้ชื่อหมู่บ้านเฟิ่งหัว ที่ซิวจินรู้จักเพราะว่าเขาเคยมาทำธุระกับบิดาเ้า เมื่อสามปีก่อน..." หานเทียนเสียงเสาะหาข้อมูลมาอย่างดี
"ถ้าเช่นนั้น เราไปกันคืนนี้เลย แล้วรีบกลับมาก่อนออกเดินทางพรุ่งนี้" เฟยฮุ่ยชวนเขาไปด้วย
"ทำไมเ้าไม่รอไปพร้อมกัน ไปกันตามลำพังมันอันตรายนะ" หานเทียนเสียงเตือนนาง
"เื่แอบใช้น้ำไปหมดนี่ ข้าไม่อยากให้ใครรู้ เขาจะว่าข้าทำอะไรไม่รู้จักคิด มันเสียภาพลักษณ์เ้าสำนักที่ดีของข้า" เฟยฮุ่ย บอกเหตุผล
"อ๋อเหรอ...ยังจะห่วงภาพลักษณ์อีก ข้ารู้สึกโชคดีมาก ที่ไม่ได้เป็ศิษย์สำนักเฟยหลง ในรุ่นที่มีสตรีติงต๊องอย่างเ้า ได้ขึ้นเป็เ้าสำนัก" หานเทียนเสียงประชดที่เขาก็ต้องมาลำบากเพราะวีรกรรมของนางไปด้วย
"โถ..เ้าหมอยาฝึกหัด ข้านี่คงภูมิใจตายเลย ถ้ามีเ้าเป็ศิษย์ คงต้องตั้งฉายา คุณชายแพ้ตลอด นะสิ ฮ่าๆ" เฟยฮุ่ยลืมตัวหัวเราะเสียงดัง จนหานเทียนเสียงต้องเอามือมาปิดปากนาง
"เรารีบไปแอบเอาม้าออกมากันก่อนเถอะ เหลือแค่ศิษย์สำนักที่เฝ้ายาม ข้าจะคุยเอง" เฟยฮุ่ยดึงตัวหานเทียนเสียงตามมากับนาง
"แต่ว่า..บอกพี่หนิงเฟิ่ง ไว้ก่อนดีกว่าไหม คนอื่นไม่เป็ไรหรอก" หานเทียนเสียง กลัวว่าถ้ามีอันตรายแล้วจะไม่มีใครรู้
"ไม่ต้องหรอกน่า แค่ไปเอาน้ำดื่ม ไม่ได้ไปรบกับใคร" เฟยฮุ่ยไม่เห็นว่ามันจะน่ามีอันตรายที่ตรงไหน
"แต่ว่า...ข้าว่าเราน่าจะนะ"
"น่ารำคาญจริง ถามคำเดียว จะไปกับข้าไหม" เฟยฮุ่ยเริ่มรำคาญเขา
"ไปสิ..ข้าต้องไปกับเ้าแน่นอน"อย่างไร หานเทียนเสียงก็ปล่อยนางไปคนเดียวไม่ได้อยู่ดี
"ถ้าเช่นนั้น เ้าก็ไม่ต้องพูดมาก รีบไปกันเถอะ ไม่เกินสองชั่วยามก็กลับมาถึงแล้ว ฟ้ามิทันสว่างหรอก" เฟยฮุ่ยตัดบท
เพียงครึ่งชั่วยาม สหายคู่ชายหญิงก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านเฟิ่งหัว ที่มีแม่น้ำไหลผ่านแม้ในฤดูหนาวเช่นนี้ก็ยังคงมีน้ำอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ดี
"ปิดไฟเงียบกันหมดแล้ว นอนกันไวจริง" เฟยฮุ่ย พูดกับหานเทียนเสียง ขณะเดินจูงม้าเข้ามาในหมู่บ้าน
"ก็นี่มันน่าจะเลย ยามเฉิน แล้วนะ น่าจะเข้า ยามซื่อ แล้ว นอกเมืองเขาก็นอนกันไวเช่นนี้แหล่ะ" หานเทียนเสียง ตอบด้วยน้ำเสียงอันเบา เพราะเกรงว่าจะรบกวนเวลาพักผ่อนของชาวบ้าน
"เ้าโจรชั่ว!! วันนี้ข้าขอแลกชีวิตกับเ้า" เสียงมาจากเงาดำทางด้านหลังของเฟยฮุ่ยและหานเทียนเสียง เมื่อเข้าใกล้ก็ปรากฏเป็ร่างของบุรุษพุ่งตรงเข้ามาทั้งคู่อย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายไปที่หานเทียนเสียงเป็สำคัญ แต่เฟยฮุ่ยนั้นขวางไว้ได้ทัน นางแทงกระบี่เข้าที่ร่างนั้น จนมันกระเด็นกระดอนไปนอนกองกับพื้น
501
