พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

ความตึงเครียดในโดมกระจกออโรร่าพุ่งสูงขึ้นจนแทบกักลมหายใจ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงย่ำบนหิมะหนาภายนอกก่อนที่บานประตูเหล็กนิรภัยจะถูกปลดล็อกโดยรหัสระบบที่ถูกแฮกอย่างเบ็ดเสร็จ ลมหนาวไซบีเรียพัดหวีดหวิวหอบเกล็ดหิมะบางส่วนเข้ามาด้านในพร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มร่างยักษ์ใหญ่ สูงเกินสองร้อยเซนติเมตรในเสื้อโค้ทหนังขนสัตว์หนาขริบทองคำ

เขาคือ "ดิมิทรี" บอสมาเฟียผู้ปกครองดินแดนไซบีเรีย ใบหน้าแกร่งกร้าวประดับด้วยแอยแผลเป็นยาวเหยียดพาดจากแก้มซ้ายลงมาถึงขากรรไกร แววตาสีเทาหม่นเย็นยะเยือกไร้ความรู้สึก จ้องตรงมายังสองสามีภรรยาที่ยืนจับมือกันแน่น

ด้านหลังของเขาคือ "รัญชิดา" อดีตคู่ปรับเก่าผู้สวมหน้ากากดำหรูหรา และ "ซายากะ" เลขาสาวหน้าตายชาวญี่ปุ่นที่กำลังถืออุปกรณ์กู้สัญญาณแฮกเกอร์ไว้ในมือ ทั้งคู่จ้องมองมะปรางและชานนท์ด้วยสายตาพยาบาทราวกรรมตามทัน

"ยินดีต้อนรับสู่ไซบีเรีย... ชานนท์ มะปราง" เสียงของดิมิทรีทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยอำนาจสั่งการ ชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาด้านในโดมแก้วพลางโบกมือสั่งการให้กลุ่มชายฉกรรจ์สวมชุดพรางหิมะพร้อมอาวุธปืนเอ็มโฟร์กระจายกำลังควบคุมทางออกและจุดยุทธศาสตร์รอบโดมอย่างรวดเร็ว

ชานนท์ดึงตัวมะปรางไปไว้ด้านหลัง แววตาคมกริบจ้องเขม็งสบตามาเฟียแดนหมีขาวอย่างไม่เกรงกลัว "ดิมิทรี... แกส่งคนไปช่วยสองคนนี้แหกคุกรัสเซีย เพื่อจะล่อเรามาที่นี่สินะ"

ดิมิทรีเค่นยิ้มร้าย แผลเป็นบนใบหน้าบิดเบี้ยวตามอารมณ์ "ชานนท์... นายเป็นนักเจาะข้อมูลระบบบล็อกเชนการเงินที่ฉลาด แต่สำหรับที่นี่... นายมันก็แค่หนูในกรงขังน้ำแข็ง รัญชิดาและซายากะเสนอข้อมูลสัญญาสปาลับของพวกนายให้ฉันแลกกับการช่วยพวกหล่อนออกมา"

รัญชิดาก้าวขยับยิ้มเหี้ยม แววตาจิกมองมะปรางด้วยความชิงชัง "มะปราง... ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าโลกใบนี้มันแคบ และศาสตร์นวดราคาถูกของเธอไม่มีวันเอาชนะฉันได้ตลอดไปหรอก!"

"รัญชิดา... เธอแหกคุกออกมาเพื่อก่อเรื่องอีกงั้นเหรอ" มะปรางเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าซ่อนความกังวลไว้ลึกๆ มือบางบีบมือชานนท์แน่นขึ้น

"หุบปาก!" รัญชิดาตวาด ทว่าดิมิทรียกมือหนาขึ้นห้ามเสียงขู่ของหล่อนสะดุดลงทันควัน แสดงถึงอำนาจสูงสุดที่สยบรัญชิดาให้อยู่ใต้การควบคุม

มาเฟียหนุ่มร่างยักษ์ปลดกระดุมเสื้อโค้ทหนังตัวหนาออก เผยให้เห็นไหล่กว้างและแผงอกหนา ทว่าในจังหวะนั้นเอง ร่างกายท่อนบนของเขากลับกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงจนดิมิทรีต้องกัดฟันกรอด แววตาสีเทาหม่นสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดทรมาน

"อย่างที่รัญชิดาบอกฉัน... มะปราง เธอมีศาสตร์สะกดเส้นในตำนาน" ดิมิทรีเอ่ยพลางพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือ "กล้ามเนื้อไหล่ สะบัก และหลังส่วนล่างของฉันมันกระตุกเกร็งจากกระสุนฝังในและสงครามทหารรับจ้างไซบีเรีย ยิ่งเจอความหนาวมันยิ่งเกร็งจนฉันแทบขยับตัวไม่ได้... รัญชิดาใช้ศาสตร์นวดน้ำมันธรรมดารักษาฉันไม่ได้ผล"

มะปรางจ้องมองลักษณะสรีระและการขยับกายของดิมิทรีอย่างวิเคราะห์ หล่อนอ่านออกทันทีว่ามาเฟียเฒ่ามีอาการเกร็งตัวเฉียบพลันจากประสาทอักเสบส่วนลึก

"เธอต้องรักษาฉัน... มะปราง" ดิมิทรียื่นข้อเสนอ แววตาคมสะกดรังสีสังหาร "ใช้ศาสตร์สปานวดสะกดมังกรของเธอคลายจุดที่เกร็งให้ฉันซะ... แลกกับการที่ฉันจะไม่สั่งให้ลูกน้องระเบิดสมองชานนท์แล้วจับนายไปโยนให้สุนัขไซบีเรียนรุมทึ้งในทุ่งหิมะ!"

"อย่าแตะต้องมะปราง!" ชานนท์ตวาดกร้าว ขยับตัวจะเข้าปะทะ ทว่าปืนเอ็มโฟร์นับสิบกระบอกพลันยกขึ้นเล็งตรงมาที่อกของเขาทันที

"พี่นนท์! อย่าค่ะ!" มะปรางรีบห้ามสามี หล่อนก้าวขยับออกมาเผชิญหน้าดิมิทรี แววตาแน่วแน่เด็ดเดี่ยว "ฉันตกลงจะรักษาคุณค่ะ ดิมิทรี... แต่คุณต้องรับรองความปลอดภัยของสามีฉัน ห้ามทำร้ายเขาแม้แต่ปลายเล็บ"

"ตกลง... ตราบใดที่มือของเธอทำหน้าที่ได้ดี และฉันรู้สึกผ่อนคลาย" ดิมิทรีจ้องมองด้วยความพอใจ "พรุ่งนี้เช้า... เตรียมตัวรับการรักษาสปาหิมะโพรเจกต์พิเศษที่ลานกระจกออโรร่ากลางสปาสโมสรเงาได้เลย"

รัญชิดาจ้องมองมะปรางด้วยสายตาอิจฉาริษยาและพยาบาทอย่างปิดไม่มิด หล่อนกระซิบข้างหูดิมิทรี "ระวังตัวไว้เถอะค่ะดิมิทรี นังนี่มันเจ้าเล่ห์นัก"

"ฉันรู้ว่าควรจะจัดการกับคนที่เล่นแง่ยังไง... รัญชิดา" ดิมิทรีเอ่ยเสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือก ก่อนจะสั่งการให้ลูกน้องนำตัวชานนท์และมะปรางไปกักบริเวณไว้ในห้องพักโดมแก้วส่วนตัว โดยมีเวรยามเฝ้าแน่นหนาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ค่ำคืนแรกในแดนไซบีเรียเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บและความหวาดระแวง ชานนท์และมะปรางกอดกันกลมในห้องนอนเพื่อมอบความอบอุ่นให้แก่กัน โดยไม่รู้เลยว่าภายใต้เงามืดสีขาวของหิมะนั้น รัญชิดาและซายากะได้วางแผนลอบทำลายความหวังสุดท้ายของพวกเขาลงทีละน้อยแล้ว...