แสงไฟจากโคมหัวเตียงส่องสลัวรางภายในห้องนอนกะทัดรัดของเมย์ลิน
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เธอชอบฉีดยังคงลอยอยู่ในอากาศ แต่ไม่สามารถดับไฟในใจที่กำลังลุกโหมได้เลย
พยาบาลสาวในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวบางเฉียบจนแทบจะมองเห็นยอดอกสีชมพูจาง ๆ กำลังพลิกตัวไปมาอย่างกระสับกระส่ายบนเตียงนุ่ม ภาพเหตุการณ์ที่คอนโดของพลอยพรรณยังคงวนซ้ำอยู่ในหัวเธอไม่หยุดหย่อน
เสียงเนื้อกระทบกันอย่างดุดันเสียงครางกระเส่าของเพื่อนสนิทและที่สำคัญที่สุด… ท่อนเอ็นขนาดมหึมาของธนวัฒน์ที่ยาวใหญ่ ที่กระแทกเข้า-ออกอย่างไม่ปรานีในร่องรักของพลอยพรรณ เพื่อนรักของเธอ
“อื้อออ… ทำไมมันถึงติดตาขนาดนี้…”เมย์ลินพึมพำ ใบหน้าสะอาดใสใต้กรอบแว่นเริ่มแดงก่ำอีกครั้งเมื่อนึกถึงสายตาคมกริบของธนวัฒน์ที่จ้องมองมาทางประตูในวินาทีสุดท้าย
เธอหลับตาลง แต่ภาพกลับชัดเจนยิ่งขึ้นเธอจินตนาการว่าตัวเองไม่ได้ยืนแอบดูหลังประตู… แต่กำลังนอนแผ่หราอยู่ใต้ร่างกำยำของเขา
มือใหญ่เต็มไปด้วยเส้นเืของธนวัฒน์กำลังบีบเค้นหน้าอกคัพดีที่ซ่อนรูปไว้ภายใต้ชุดพยาบาลสาวแสนบริสุทธิ์ ของเธออย่างแรงจนเนื้อนุ่มปลิ้นทะลักออกมาระหว่างนิ้วเหมือนที่เขาทำกับพลอยพรรณ
ความคิดนั้นทำให้ยอดอกของเมย์ลินแข็งชูชันทันทีมือเล็กเรียวของเธอค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมากุมเต้าทรวงตัวเอง บีบเค้นมันเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เร่งแรงขึ้น
นิ้วเรียววนวนที่ยอดปทุมถันที่แข็งเป็ไตสลับกับการบีบรัดอย่างรุนแรง
“พี่ธนา… ถ้าเป็เมย์… พี่จะทำแรงขนาดนั้นไหม…”
ความรู้สึกผิดต่อเพื่อนรักพยายามผุดขึ้นมา แต่ความเงี่ยนที่พุ่งพล่านกลับกลืนกินทุกอย่างเมย์ลินเลื่อนมือลงไปยังหว่างขาร่องรักของเธอเปียกชุ่มจนน้ำหวานซึมผ่านกางเกงในลูกไม้บาง
นิ้วเรียวเกลี่ยวนที่เม็ดติ่งเสียวอย่างแ่เบา ก่อนจะเพิ่มความเร็วและแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“ซี๊ดดด… พี่ธนา… ใหญ่จัง… เมย์อยากโดน… อื้อออ…”
เธอจินตนาการถึงตอนที่ธนวัฒน์เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอผ่านช่องประตูแววตาที่ไม่ได้โกรธ แต่เต็มไปด้วยความท้าทายและเชื้อเชิญ
เมย์ลินสอดนิ้วกลางเข้าไปในร่องรักคับแน่นของตัวเองทันทีความอุ่นร้อนและความเปียกชื้นโอบรัดนิ้วเธอไว้แน่น
แจ๊ะ… แจ๊ะ… แจ๊ะ…
เสียงนิ้วขยับเข้าออกดังก้องในห้องเงียบสะโพกกลมกลึงของเธอเด้งรับอย่างเมามัน
เธอจินตนาการว่านิ้วที่กำลังสอดใส่อยู่นี้คือท่อนเนื้อั์ร้อนผ่าวของธนวัฒน์ที่ใหญ่และยาว คงจะกระแทกทะลวงถึงมดลูกของเธอ
“อ๊ะ… อ๊ะ… พี่ธนาขา… แรง ๆ… เหมือนที่ทำกับพลอย… อ๊างงง…”
เมย์ลินเร่งจังหวะนิ้วรัวเร็วขึ้น ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงน้ำรักพุ่งกระฉูดออกมาเปื้อนนิ้วและผ้าปูที่นอน
“อ๊ายยยย! พี่ธนา! อื้อออออ!”
เธอหวีดร้องออกมาเบา ๆ ก่อนร่างกายจะกระตุกถี่ ๆ ด้วยความเสียวสุดขีด
เช้าวันรุ่งขึ้น
เมย์ลินตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูข้อความจากพลอยพรรณ
Ploy: เมย์ คิดถึงจังเลย เย็นนี้ว่างไหม ไปกินข้าวกัน ชั้นแนะนำคุณธนา (ชื่อเล่นของธนวัฒน์) หนุ่มคนใหม่ของชั้น ชั้นเพิ่งรู้จักเค้า เขาอยากรู้จักเมย์ด้วยนะชั้นเล่าเื่เมย์ให้พี่เค้าฟัง ว่าชั้นมีเพื่อนสนิทเป็พยาบาลสาวแสนน่ารัก
มือของเมย์ลินสั่นเทาเมื่อเห็นชื่อธนวัฒน์ความกลัวปนตื่นเต้นพุ่งทะยาน
May: พลอย เมย์ขอโทษนะ พอดีเย็นนี้ติดเวรด่วนน่ะ ไว้ครั้งหลังนะ
เธอโกหก ทั้งที่จริง ๆ แล้วว่างแต่เธอไม่กล้าสู้หน้าเพื่อน และยิ่งไม่กล้าสู้หน้าธนวัฒน์
ตลอดทั้งวันในโรงพยาบาลเมย์ลินไม่มีสมาธิเลยทุกครั้งที่เห็นเข็มฉีดยา หรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ยาว ๆ เธอจะนึกถึงท่อนเอ็นของธนวัฒน์ทันที
เธอต้องแอบเข้าไปช่วยตัวเองในห้องน้ำถึงสองครั้งเพื่อระบายความอัดอั้นที่กำลังจะะเิ
ค่ำนั้น เมย์ลินกลับมาถึงห้องด้วยความเหนื่อยล้าเธอทิ้งตัวลงบนโซฟา แต่ภาพของธนวัฒน์กับพลอยยังคงวนเวียนไม่หยุด
เธอลุกไปอาบน้ำอุ่น น้ำไหลผ่านร่างกาย แต่ยิ่งชะล้างยิ่งทำให้เธอร้อนรุ่มภายใน
มือของเธอเลื่อนลงบีบเค้นหน้าอกคัพดีตัวเองอีกครั้งนิ้วเรียววนที่ยอดอกที่แข็งชูชัน
เธอหลับตา จินตนาการตัวเองถูกธนวัฒน์ถูกกระแทกด้วยท่อนเนื้อยาวใหญ่จนน้ำตาไหล
นิ้วสอดเข้าไปในร่องรักที่เปียกแฉะอีกครั้งขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง
“อ๊ายยยย! พี่ธนา! แรงกว่านี้… กระแทกเมย์ให้ทะลุเลยยย!”
ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกหนักกว่าเดิมน้ำรักพุ่งกระฉูดเปื้อนต้นขาและพื้นห้องน้ำ
เมย์ลินทรุดตัวลงนั่งกับพื้น หอบหายใจถี่ดวงตาหลังแว่นเยิ้มหยาดด้วยความเสียว
เธอรู้ดีว่า… เธอหยุดไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
เธอลุกขึ้นยืน มองตัวเองในกระจกใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยตัณหา
เมย์ลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคราวนี้เธอกดเข้าแชทและพิมพ์ตอบตกลงที่จะไปกินข้าวกับพลอยพรรณและธนวัฒน์
ชีวิตของเธอจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปกำแพงศีลธรรมที่สร้างมานานกำลังพังทลายลงช้า ๆ ด้วยเสน่ห์และขนาดอันมหึมาของธนวัฒน์
และนี่อาจจะเป็จุดเริ่มต้นของการร่านรักที่ไม่อาจหวนกลับ…
224
