“แล้วนายจะกลับกี่โมง” ฉันถามเขา เพราะว่าฉันเองก็ง่วงนอนแล้ว
“ผมไม่กลับ” คุณจะนอนพักผ่อนก็ตามสบายครับ
“โอเค ฉันนอนล่ะ อีกไม่กี่วันฉันก็ได้กลับบ้านแล้ว”
“ครับ”
ฉันเผลอหลับไปนาน ตื่นมาอีกที่ก็สี่โมงแล้ว ซึ่งมิดไนท์กลับไปแล้ว ฉันก็โล่งอกที่เขากลับไปแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นฉันอาจจะสารภาพรักก็ได้นะ
วันนี้ออกจากโรงพยาบาล ได้กลับมาพักผ่อนที่บ้านต่อ คนที่ไปรับคือพ่อของฉันเอง เพราะฉันอยู่บ้านกับพ่อแม่ มีแม่คอยขายของให้ฉันอยู่ที่บ้าน ฉันคงพักผ่อนอีก 1-2 วัน ถึงได้กลับไปทำงานเช่นเดิม ไม่งั้นแม่คงเหนื่อยแน่
ระหว่างนี้ ฉันเลื่อนดูไอจีไปเรื่อย ซึ่งวันนี้แปลกมากนะ มิดไนท์เงียบสุดๆ หรือเขางานยุ่ง ปล่อยเขาเพราะฉันก็ไม่ได้สนิทกับเขาถึงขนาดต้องไดเรกไปถามเขาตลอดเวลา ตัวฉันเองคงต้องถอยห่างออกมาเพื่อที่จะชอบเขาที่เขาเป็ศิลปิน
ไลน์
ติน: แกอยู่ไหน
บลู : อยู่บ้าน ทำไม
ติน: เดี๋ยวไปหา
บลู : โอเค
ติน ได้เดินทางมาถึงบ้านฉัน พร้อมเสียงทักทายว่า “ฮัลโหล คุณเพื่อน “ ฉันก็ตอบกลับว่า ฉันสบายดี บทสนทนาเรามีกันแค่นี้ นอกนั้นใช้เวลาไปกับการนั่งเล่นโทรศัพท์
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเราจึงคุยกันอีกครั้ง
“บลู ่นี้ฉันงานเยอะมาเลย เลยไม่ค่อยมาหาแก”
“ไม่เป็ไร ฉันมีมะนาว ปอย ที่ยังมาหาอยู่” ฉันตอบไปเพราะเข้าใจว่าเพื่อนทุกคนมีงานที่ต้องทำ
“พรุ่งนี้ฉันไปหาลูกค้าที่ต่างจังหวัดนะ” ตินกล่าว
“ซื้อขนมมาฝากด้วย ”
“จ้าคุณเพื่อน”
ตินและฉันนั่งคุยกันเื่ทั่วไป ติน จึงขอตัวกลับก่อน เพราะยังต้องกลับไปเคลียร์งานที่บ้านอีก
มิดไนท์
ตอนนี้ผมซ้อมร้องเพลง เพื่อเตรียมงานคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นในอีก หนึ่งเดือนข้างหน้า ผมเลยไม่ค่อยมีเวลา ไดเรกหรือโทรไปหา บลู เลย หวังว่าเธอจะเข้าใจ ยังไงถ้าคืนนี้ผมว่างผมจะโทรไปคุยกับเธอเอง คอนเสิร์ตของผมจัดขึ้นในเดือนหน้านี้
เสียงนาฬิกาตอนเช้า ทำให้ฉันรีบตื่นมาอาบน้ำ แต่งตัว เพื่อลงไปทานอาหารที่แม่ทำเตรียมไว้ให้ แผลที่ผ่าตัดมาของฉันก็ดีขึ้นมาก เอาเป็ว่าฉันหายดีแล้ว ทว่า…. มีสิ่งหนึ่งที่ฉันยังไม่หายดีคือ หัวใจของฉัน คิดถึงเขาอยู่ เขาขาดการติดต่อฉันไปเลย ฉันรู้นะว่าเขากำลังเตรียมซ้อมสำหรับการขึ้นคอนเสิร์ตทำให้ไม่มีเวลาติดต่อหาฉัน เพราะเขาเองเป็คนขอเบอร์โทรศัพท์ฉันไป น่าจะโทรมาหากันบ้าง
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ฉันก็ได้มานั่งแพคสินค้า ขับรถไปส่งกล่องพัสดุที่ขนส่ง กลับมาจากขนส่งฉันมาทำอาหารกินเอง ทำงานบ้าน ซักเสื้อผ้า เก็บห้องนอน จนแม่ถามฉันว่า “บลูแกเป็อะไรของแก” ฉันตอบแม่ว่า “หนูจะช่วยแบ่งเบางานแม่ไงคะ” มือก็ยังทำความสะอาดไปด้วย แม่ไม่ได้อยากขัดขวางการทำงานบ้านของฉัน แม่เลยกลับไปนั่งที่โซฟา เพื่ออ่านหนังสือนิยายที่เธอชอบอ่านเป็ประจำ
1K
