แสงไฟยามค่ำคืนที่ส่องแสงสว่างสไวไปทั่วเมือง ทำให้เมืองแห่งนี้ไม่เคยหลับเมืองที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวมากหน้าหลายตา ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติทั้งนี้เพราะจังหวัดตราดเป็จังหวัดหนึ่งที่มีแหล่งท่องเที่ยวมากมายและที่สำคัญยังมีพื้นที่ติดกับทะเลฝั่งอ่าวไทยอีกด้วย
เช่นเดียวกับอัญพัชร์ที่ใช้เส้นทางนี้เดินทางกลับบ้านเป็ประจำหลังจากเลิกงานที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในตัวอำเภอ เพื่อกลับไปยังที่พักของตนเองที่อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลเท่าไรนักเวลาล่วงมาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เธอจึงรีบขับรถกลับที่พักเนื่องจากการเดินทางคนเดียวค่อนข้างจะอันตราย เธอต้องนึกถึงความปลอดภัยของตัวเองมาเป็อันดับแรก ก่อนเข้าบ้านอัญพัชร์แวะซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อกับข้าวและของสดอีกสองสามอย่างกลับไปที่บ้าน สำหรับใช้ทำอาหารในวันพรุ่งนี้เพราะมันเป็วันหยุดของเธอ
หญิงสาวขับรถมาเรื่อยๆจนแสงไฟหน้ารถกระทบเข้ากับอะไรบางอย่าง มีคนกลุ่มหนึ่งเหมือนกำลังรุมทำร้ายใครบางคนอยู่ จิตใต้สำนึกด้านดีบอกให้เธอเข้าไปช่วยเขาคนนั้น แต่อีกใจกลับลังเลว่าเธอจะหาเื่ใส่ตัวรึเปล่า แต่สุดท้ายจิตใจด้านดีก็เอาชนะความกลัวของตัวเองได้ เธอขับรถเข้าไปใกล้คนกลุ่มนั้นอย่างไม่เกรงกลัว หลังจากตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าอย่างไรเสียเธอต้องช่วยเขาให้ได้
แสงไฟหน้ารถทำให้คนที่กำลังต่อสู้กันอยู่หันกลับมามอง เธอเห็นคนที่โดนรุมอยู่ในสภาพสะบักสะบอมพอสมควร แต่ฝีมือการต่อสู้ของเขาที่เห็นนั้นบอกอัญพัชร์ได้เป็อย่างดีว่าเขาคงเป็คนที่มีฝีมือการต่อสู้ที่ดีพอสมควรเลยทีเดียว ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถสู้ชายร่างสูงใหญ่ที่รุมอยู่ตั้ง 4 คนได้ แสงไฟที่เข้าไปใกล้เรื่อยๆทำให้เธอมองเห็นคนที่โดนรุมอยู่อย่างชัดเจน!!
อัญพัชร์จำได้ว่าเคยเห็นเขา...พี่ชายของเพื่อนเธอที่ชื่อเพียงฟ้าที่ทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกันกับเธอ พระเ้า!! ทำไมโลกมันช่างกลมอย่างนี้...