“รุ่นพี่!! อย่าทำแบบนี้สิคะ”
ไอยูปัดมือซีที่กำลังบีบแก้มเธออยู่
“อะไร ทำไม”
ซีถาม
“............”
ไอยูไม่รู้จะอธิบายว่ายังไงดี
เธอจึงลุกออกไปช่วยปิงจัดของ
เพื่อเลี่ยงการตอบคำถาม
“เป็นอะไรของเขา”
ซีพึมพำอย่างสงสัย
“หรือเธอจะกลัว”
ซีนึกถึงการทะเลาะของเขา
ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้
“ที่ตีตัวออกห่างเพราะแบบนั้นเหรอ?”
แต่ก็ไม่แปลกเพราะคนอื่น ๆ
ก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
เมื่อเห็นเขาตอนที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
เมื่อเสร็จงานไอยูก็มักจะรีบกลับบ้าน
วันหยุดก็ได้จบลงไปแบบนั้น
…………………….
รุ่งเช้าของสัปดาห์ที่8 ก็ได้มาเยือน
“สวัสดีครับ”
ไบร์ททักทายไอยูพร้อมกับลูบหัวเธอ
“สวัสดีค่ะ”
ไอยูตอบกลับแล้วยิ้มให้
“มีเรียนต่อไหม?”
ไบร์ทถาม
“มีค่ะ แล้วก็ต้องรีบไปแล้วด้วย”
ไอยูบอกพลางดูนาฬิกาข้อมือของเธอ
“ตั้งใจเรียนนะ”
ไบร์ทบอกและลูบหัวเธออีกครั้ง
“ค่ะ”
ไอยูตอบก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
“อย่าคิดว่าไม่มีใครไม่รู้นะคะ
หยุดตอนนี้เถอะค่ะ”
มีอาร์พูดขึ้นด้านหลังของไบร์ท
“หมายถึงอะไรเหรอ?”
ไบร์ทงุนงงกับคำพูดของมีอาร์
ที่อยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นมา
“บอกเธอซะ
ก่อนที่หนูจะเป็นคนบอกเอง”
มีอาร์ทำตาขวางใส่
ไบร์ทยังคงทำหน้าไม่เข้าใจ
“เรื่องพนันอะไรนั่นน่ะ โคตรจะ....”
มีอาร์ส่ายหน้าและมองอย่างเหยียดหยาม
เธอไม่อยากพูดมันออกมา
“ให้เวลาจนถึงวันศุกร์นะ”
มีอาร์เตือนก่อนจะหันหลังเดินออกไป
“...........”
ทิ้งให้ไบร์ทยืนค้างอยู่ตรงนั้น
“เฮ้อ....ให้ตาย”
ไบร์ทบ่นพลางเสยผมขึ้นอย่างเหนื่อยใจ
หลังจากนั้น
เขาก็เดินไปหาธันย์อย่างรวดเร็ว
เพราะมีแค่เขาและธันย์เท่านั้นที่รู้เองนี้
แล้วมีอาร์รู้ได้ไง
“ธันย์ มาคุยกันหน่อย”
ไบร์ทพยักหน้าเรียกธันย์
ที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนของเขาอยู่
“มีอะไร”
ธันย์ถามขึ้นเมื่อเดินมาถึง
“มีอะไรจะบอกฉันไหม”
ไบร์ทถาม
“อะไรของแก”
ธันย์ขมวดคิ้วถามกลับ
“มีอาร์รู้เรื่องได้ไง”
ไบร์ทถามอย่างคาดคั้น
“รู้เรื่องอะไร”
ธันย์ยังคงไม่เข้าใจว่าไบร์ทหมายถึงอะไร
“ก็เรื่องไอยูไง”
ไบร์ทพูดเบาๆ
“อะไร? มีอาร์รู้เรื่องเหรอ?ตั้งแต่เมื่อไหร่”
ธันย์ตกใจเมื่อได้ยิน
และรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร
“ฉันก็ไม่รู้
แกไม่ได้เป็นคนบอกเหรอ?”
ไบร์ทถาม
“ฉันจะไปหาเรื่องตายทำไม”
ธันย์มองหน้าไบร์ท
“ลองคิดดี ๆ”
ไบร์ทย้ำ
“เดี๋ยวนะ เธออาจจะ....
ได้ยินตอนเราคุยกันรึเปล่า”
จู่ๆ ธันย์ก็คิดถึงเย็นวันศุกร์
หลังจากที่เขาคุยโทรศัพท์กับไบร์ทเสร็จ
เขาก็เจอมีอาร์ที่จ้องหน้าเขาแปลกๆ ตอนเดินสวนกัน
“ฉันว่า....”
ธันย์เริ่มทำหน้ารู้สึกผิด
“แล้วจะทำไงต่อ”
ธันย์ถามไบร์ท
“ไม่รู้!!”
ไบร์ทขมวดคิ้ว
“งั้นยกเลิกการพนันไหมล่ะ?”
ธันย์ถามยิ้มๆ