ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

    บทที่ 16

    พวกรีออน และแคทเทอรีนพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ที่มีให้แก่กัน รีออนที่อยากรู้เรื่องของโลกใบนี้ก็เอ่ยถามซะเป็นการใหญ่ จนแคทเทอรีนเองก็สงสัยว่ารีออนมาจากส่วนไหนของโลกนี้กัน เรื่องพื้นๆกลับไม่รู้อะไรเลย ส่วนรีออนก็แถจนสีข้างถลอกจนรอดตัวมาได้ แต่จู่ๆเมื่อทั้งสองคนที่จะนึกอะไรขึ้นมาได้ และเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน“เออ....”x2 เมื่อทั้งสองคุยกันอย่างถูกคอก็กะว่าจะเอ่ยถามอะไรสักอย่าง แต่ก็ดันพูดออกมาพร้อมนี่ซิ ทั้งสองจึงหัวเราะออกมาก่อนที่รีออนจะเอ่ยขึ้นมาว่า“เธอพูดก่อนเลย” และแน่นอนว่ามันเป็นเหมือนกับละครไทยที่เถียงกันไปๆมาๆอย่างไม่รู้จักจบ จนแคลเทอรีนได้ยอมแพ้ด้วยการให้เหตุผลของรีออนที่มันดูปัญญาอ่อนอย่าง ‘ข้าเป็นผู้ชายยังไงก็ต้องให้เกียรติผู้หญิงก่อนเสมอ’ ถึงแม้ว่าประโยคนี้มันจะดูน้ำเน่าสำหรับรีออนมากขนาดไหน แต่สำหรับหญิงสาวแล้ว มันคือการแสดงความเป็นสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง“คือว่าข้ายังไม่รู้นามของท่านเลย... ข้าเลยกะว่าจะถามท่านนานแล้ว แต่ข้ากลับหลงลืมไปน่ะเจ้าค่ะ” แคทเทอรีนกล่าวถามออกมา เธอยิ้มออกมาอย่างน่ารัก มันทำให้รีออนรู้สึกแปลกๆทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ หัวใจของเขาเต้นออกมาไม่เป็นจังหวะ จนอลิสมักจะหลงเตือนรีออนอยู่เสมอๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเขาก็ได้แต่ถามตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นอยู่อย่างนั้น“ข้าชื่อ รีออน นะ” เขาตอบกลับออกมา แต่ปฏิกิริยาของทั้งสามสาวก็ออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน น่องกระต่ายย่างที่อยู่ในมือแคทเทอรีนตกลงบนพื้นหลังจากได้ยินคำตอบ และมันก็ไม่ต่างอะไรกับสาวใช้ทั้งสอง รีออนที่จ้องมองเธออยู่ตลอดเวลาก็เห็นสิ่งผิดปกติ เขาพยายามมองนึกกลับไป แน่นอนว่ามันคือชื่อเสียงที่ไม่ดีของรีออน องค์รัชทายาทแห่งเมืองซาทารอส“เออ.. ข้าเข้าใจนะ พวกเจ้าอาจจะตกใจ ฮ่าๆ คนอื่นๆก็ตกใจเช่นเดียวกันกับพวกเจ้านี่แหละเวลารู้ชื่อข้า แต่ข้าไม่ใช่องค์ชายอับดับหนึ่งของเมืองซาทารอสหรอกนะ” รีออนหัวเราะกลบเกลื่อนความจริงออกไป และอีกอย่างเขาก็ไม่ใช่องค์รัชทายาทรีออนจริงๆนั่นแหละ นับว่าเขาไม่ได้โกหกใคร“ข้าน้อยตกอกตกใจหมดเลยเจ้าค่ะ.. ท่านรีออนเพียงแค่มีชื่อคล้ายๆกันเฉยๆเท่านั้นเอง เห้อ..ข้าน้อยก็คิดอย่างนั้นเจ้าค่ะ มันต้องเป็นอย่างนั้นแหละเจ้าค่ะ ท่านรีออนที่แสนใจดีขนาดนี้ จะเป็นองค์ชายสวะนั้นได้อย่างไร องค์รัชทายาทนั้นเอาแต่เมาสุรานารีอีก งานบ้านงานเมืองกลับไม่สนใจไยดี รังแกข้าทาสบริวาล คุณหนูของข้ายิ่งเป็นวิตกกังวลเกี่ยวกับงานหมั่นหมายกับองค์รัชทายาทคนนั้นอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว นับว่าเป็นข่าวดี๊ดี…”
    บีเรียที่พูดออกมาอย่างหมดเปลือกไม่มีปิดด้วยความลืมตัว และนั่นมันก็เหมือนเป็นการเปิดเผยตัวตนเจ้านายของนางยังไงอย่างนั้น เมื่อเบียทีสสาวใช้อีกคนได้ยินอย่างนั้น เธอก็รีบนำมือมาอุดปากเพื่อนของเธอเอาไว้ แต่ว่ามันไม่ทันเสียแล้ว เพราะตอนนี้รีออนได้ยินมันทั้งหมด มันทำให้เขาเริ่มรู้สึกสนใจในตัวของยิ่งสาวคนนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก รีออนจึงพูดหลอกล่อออกมาว่า“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็คือ..... ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ” กิริยาที่เขาได้แสดงออกมาด้วยท่าทางที่ดูตกใจเป็นอย่างนั้น แต่ความจริงแล้ว เขาก็ไม่ได้รู้เลยแม้แต่น้อยว่าเธอเป็นใครมาจากที่ไหน แคทเทอรีนก็ได้ถอนหายใจอยู่อย่างนั้นก่อนจะพูดขึ้นมาว่า“ใช่แล้วล่ะ อย่างที่ท่านทราบ ข้าคือ แคทเทอรีน เมียร์ฟอร์ต ว่าที่คู่หมั้นขององค์รัชทายาทรีออนคนนั้นแหละเจ้าค่ะ” เธอกล่าวออกมาอย่างไม่ยิ่งดีมากนัก ตัวขององค์รัชทายาทนั้นเธอยังไม่เคยพบเจอเลยตั้งแต่ยังเด็ก และนั่นเป็นช่วงที่ทั้งเขา และเธอได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย ทำให้เธอก็สามารถกล่าวได้เต็มปากแล้วว่าเธอไม่เคยพบเห็น ป่านนี้คงเป็นคุณชายเจ้าสำราญรูปร่างอ้วนเป็นหมู สมกับข่าวลื้อที่ได้รับมาแล้วล่ะมั้ง“ก็ตอนนี้เจ้าก็น่าจะสบายใจขึ้นมากเลยไม่ใช่รึ ที่องค์รัชทายาทรีออนนั้นถูกตัวของพระราชาฟรีลิมเนรเทศ เจ้าก็คงไม่ต้องหมั้นหมาย หรือแต่งงานกันแล้วนี่” รีออนถามออกมาอย่างมึนงง เขาไม่เข้าใจเลยว่าเรื่องที่เขาเล่าออกไปมันน่าจะเป็นเรื่องดีสำหรับตัวเธอแท้ๆ แต่ทำไมเธอยังเหมือนกับมีความกังวลใจไม่หาย สาวใช้ทั้งสองเองก็เช่นกัน พวกเธอก็พยักหน้าให้กับคำพูดของรีออนด้วย“ข้ากลัวว่ามันจะไม่จบง่ายๆเพียงเท่านั้นน่ะสิท่านรีออน .. ตัวของบิดาข้ามีความสัมพันธ์อันดีมาตลอดกับองค์ราชินีแห่งซาทารอส .. ข้าเกรงว่าทั้งพระราชินี และตัวของบิดาข้าเองจะไม่ได้ยกเลิกการหมั้นหมายออก...เห้อ” เธอถอนหายใจออกมา เพราะรู้ว่าเรื่องราวมันไม่ได้ง่ายเลยที่จะเป็นดั่งใจหวัง และความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของบิดา และพระราชินีนั้นทำให้เธอกังวลใจไม่น้อย“อื้มมม.. ข้าเข้าใจละ.. ข้าพอจะแนะนำเจ้าได้อยู่นะ มันก็อยู่ที่เจ้าจะตัดสินใจอีกทีว่าอยากจะทำแบบไหน…สนใจจะฟังไหมล่ะ” รีออนกล่าวออกมา เพราะเขารู้ดีในเรื่องของเกมการเมืองพวกนี้ การจับคู่กัน หรือการคลุมถุงชนมีให้เห็นบ่อยโลกของเขา และแน่นอนว่ามันมีหลากหลายรูปแบบที่ผ่านๆมาตามข่าวที่เขาได้พบเห็นในทีวี จึงพอที่จะแนะนำอะไรได้บ้าง“ท่านมีวิธีอย่างนั้นรึ.. ท่านช่วยเอ่ยกล่าวบอกกับข้าเถอะ.. ข้าไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกับคนอย่างนั้นไปตลอดชีวิต” เธอพูดออกมาอย่างตื่นเต้น และอยากจะรู้มันเสียเดี๋ยวนี้ แต่สำหรับรีออนแล้ว เขาได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวๆของเขา เพราะถ้าหญิงสาวคนนี้รู้ว่า เขานี่แหละที่ถูกเรียกว่าองค์รัชทายาท ถึงจะเป็นตัวปลอมก็ตามแต่ แล้วมันยังไงล่ะ ถ้ารู้ เขาคิดว่าเรื่องนี้คงจบไม่สวยอย่างแน่นอนในค่ำคืนนี้รีออนก็ได้แนะนำวิธีต่างๆ อาทิเช่นกล่าวกับบิดาของนางเรื่องขั้วอำนาจตรงๆ แล้วไปแต่งงานกับองค์รัชทายาทคนใหม่แทน หรือจะเป็นการหนีตามผู้ชายที่ตัวเองรัก แล้วไปเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ด้วยกันที่ไหนสักแห่ง หรือไม่ก็ทำข่าวลือออกไปว่าตัวเองนั้นเสียโฉมที่ใบหน้างามๆ จากการโดนน้ำร้อนลวกไปแล้ว และอีกสารพัดวิธี จนสาวใช้ทั้งสองนั่งหลับเข้าหากัน เมื่อรีออน และแคทเทอรีนเห็นอย่างนั้น พวกเขาสองคนก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจกับท่าทางของทั้งสองสาว จนแคทเทอรีนงอตัวหงายไปด้านหลังด้วยความไม่ระวัง รีออนที่เห็นอย่างนั้นเขาก็รีบเอื้อมแขนของเขาเข้าโอบแคทเทอรีนในทันที และจังหวะนั้นเองที่ทั้งสองเกิดสปาร์คกันและกัน สายตาของทั้งสองสบตากันและกันอยู่นานสองนาน ท่ามกลางแสงจันทร์นวลส่องลงมาอย่างอ่อนๆ มันทำให้เห็นใบหน้าของกันและกันอย่างชัดเจน รีออนที่รู้สึกว่าตัวของเขาเองเปลี่ยนไป เขาหลงใหลใบหน้าและริมฝีปากอวบอิ่มนั้น จนเขาอยากจะมองมันให้ใกล้กว่านี้อีกหน่อย ใบหน้าของรีออนขยับเข้ามาทีละนิดๆ จนใบหน้าของพวกเขาห่างกันเพียงหนึ่งฝ่ามือเท่านั้นเอง แคทเทอรีนเองก็รู้สึกแปลกกับชายตรงหน้าคนนี้ ทั้งที่พึ่งจะพบเจอกันแท้ๆ แต่หัวใจของเธอทำไมมันถึงหวั่นไหว และยอมเขาได้มากถึงขนาดนี้ ราวกับพวกเขาสองคนเกิดมาเพื่อเป็นของกันและกันยังไงอย่างนั้น เธอหลับตาลง และไม่ได้ขัดขืนอีกต่อไป ส่วนรีออนก็ก้มหน้าลงไปตามที่หัวใจมันเรียกร้อง ใบหน้ามันใกล้คนทั้งสองรู้สึกลมหายใจของกันและกัน แต่ทันใดนั้นเอง“คุณหนูเจ้าคะ!!!”